VI SA/Wa 1803/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas (spr.) Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska - Grońska Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi L. z siedzibą w L. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności regulowanej - ośrodka szkolenia kierowców oddala skargę Wojewoda [...] decyzja z dnia [...] grudnia 2016 r. działając na podstawie art. 39g ust. 2 pkt 31 lit. d, ust. 5 pkt 3, ust. 6 w zw. z art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (tj. Dz. U. 2016, poz. 1907) dalej utd. i art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. 2016 , poz. 1829) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2016 , poz. 23 ze zm.) dalej k.p.a. zakazał wykonywania przez przedsiębiorcę [...] Stowarzyszenie Przewoźników Międzynarodowych i Spedytorów z siedzibą w [...] (skarżący, Stowarzyszenie) działalności regulowanej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, o której mowa w art. 39g utd., wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Wojewodę [...], pod numerem [...]. Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...] znak [...] Minister Infrastruktury i Budownictwa, po rozpatrzeniu odwołania [...] Stowarzyszenia Przewoźników Międzynarodowych i Spedytorów z siedzibą w [...] uchylił w całości decyzję z dnia [...] maja 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji znak. W uzasadnieniu Minister Infrastruktury i Budownictwa wskazał, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] zakazał Stowarzyszeniu wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, nie wykreślił jednak Stowarzyszenia drugą decyzja, z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, czym naruszył przepis art. 39h ust. 2 pkt 3 utd. W ocenie organu II instancji, gdy zachodzą przesłanki do wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności regulowanej, organ jest obowiązany wydać również decyzję o wykreśleniu przedsiębiorcy z odpowiedniego rejestru. Obie decyzje wydaje się równocześnie i stwierdza się to, stosownie do art. 107 § 1 Kpa, w sentencji rozstrzygnięcia. Zgodnie z treścią art. 71 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej dopiero po wydaniu decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, organ z urzędu wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej. W zaskarżonej decyzji organ I instancji orzekł jedynie o zakazie prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia nie wydając decyzji o wykreśleniu skarżącego z rejestru. Rozpatrując sprawę ponownie Wojewoda [...] wydał decyzje wskazana na wstępie uzasadnienia. Wyjaśnił, że skarżący uzyskał w dniu [...] stycznia 2009 r. wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia prowadzonego przez Wojewodę [...], w dniu [...] stycznia 2009 roku, nastąpiło to m.in. po spełnieniu warunku posiadania miejsca do jazdy w warunkach specjalnych. Na dzień wpisu Stowarzyszenie posiadało urządzenie do symulowania jazdy w warunkach specjalnych p.n. "Symulator wysokiej klasy do nauki jazdy samochodem ciężarowym i autobusem", typ [...] nr fabryczny [...], dla którego został wydanych certyfikat zgodności nr [...] wyd. przez Instytut Transportu Samochodowego. Organ podkreślił, że z uwagi na to, że certyfikaty zgodności są wydawane, na określony czas, istotne znaczenie ma okres ważność certyfikatu. Organ wyjaśnił, że upływ terminu ważności certyfikatu wydanego przed dniem [...] kwietnia 2010 r. dla urządzeń technicznych do symulowania jazdy powoduje, że urządzenia nie mogą dłużej korzystać z "uznania" wynikającego z przepisu art. 6 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw, co ma miejsce w niniejszej sprawie (Dz. U. z 2010 r. Nr 43, poz. 246) zwanej dalej "ustawą o zmianie ustawy". Organ wyjaśnił że w dniu [...] października 2015 roku upłynął termin ważności certyfikatu wydanego dla symulatora jazdy samochodem ciężarowym i autobusem należącego do Stowarzyszenia. W związku z powyższym Wojewoda [...] wezwał skarżącego do potwierdzenia spełnienia przez Stowarzyszenie warunku posiadania miejsca do jazdy w warunkach specjalnych. Stowarzyszenie trzykrotnie tj. w piśmie z dnia [...] stycznia 2016 roku, z dnia [...] lutego 2016 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2016 r. wskazało, że spełnia wymagania. Złożone w tej sprawie przez Stowarzyszenie oświadczenia stoją w ocenie organu sprzeczności ze stanem faktycznym, ponieważ Swiadczą o spełnieniu przez Stowarzyszenie warunku posiadania miejsca do jazdy w warunkach specjalnych, choć w rzeczywistości Stowarzyszenie tego warunku nie spełniało. Organ przywołał treść art. 39g ust. 1 utd., z którego wynika, że działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej. Przepis art. 39 ust. 2 utd. określa jakie warunki winien spełnić przedsiębiorca mający wykonywać działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Wśród tych warunków znajduje się wymóg posiadania przez przedsiębiorcę miejsca przeznaczonego do jazdy w warunkach specjalnych, przy czym wymóg ten nie musi być spełniony , jeśli - jak stanowi art. 39g ust. 11 utd. przedsiębiorca 1) Zawarł umowę na przeprowadzenie zajęć z ośrodkiem doskonalenia techniki jazdy, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami, lub 2) Posiada urządzenie techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, posiadające odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji. Organ podkreślił, że urządzenia nie spełniające przedmiotowych wymagań nie mogą być stosowane do prowadzenia szkolenia z jazdy w warunkach specjalnych wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie urządzenia do symulowania jazdy w warunkach specjalnych zostało podpisane 8 kwietnia 2011 roku (Dz. U. Nr 81, poz. 444) i weszło w życie w dniu 3.05.2011 roku. Przyjęte w rozporządzeniach rozwiązania wskazują na konieczność posiadania symulatorów wyposażonych w układ ruchu o sześciu stopniach swobody, to znaczy umożliwiający zmianę położenia kabiny symulatora wzdłuż i wokół osi podłużnej, poprzecznej i pionowej w odróżnieniu od wyposażonych w układy ruchu o trzech stopniach swobody, które były dotychczas wymagane. Mając na względzie powyższe przepisy organ uznał, że urządzenia posiadające odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji przed dniem [...] kwietnia 2010 roku, w tym również symulator należący do [...] Stowarzyszenia Przewoźników Międzynarodowych i Spedytorów mógł być używany przez ośrodek szkolenia w ramach praw nabytych, aż do dnia [...].10.2015 roku tj. upływu ważności certyfikatu Nr [...] z dnia [...].02.2010 roku. W ocenie organu nadzoru obowiązujące przepisy prawne nie zezwalają [...] Stowarzyszeniu Przewoźników Międzynarodowych i Spedytorów na używanie symulatora, dla którego ważność certyfikatu wygasła, podczas prowadzonych kursów kwalifikacji wstępnej, w ramach jazdy w warunkach specjalnych. Jeżeli przedsiębiorca nie posiada odpowiedniej infrastruktury technicznej wymaganej dla jazdy w warunkach specjalnych lub nie ma podpisanej umowy o współpracy z ośrodkiem doskonalenia techniki jazdy, to przestaje spełniać warunki wymagane dla prowadzenia ośrodka szkolenia. W niniejszej sprawie w ocenie organu doszło do naruszenia treści art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. a utd. przez Stowarzyszenie, które złożyło oświadczenie niezgodne ze stanem faktycznym. Organ wskazał ponadto, że równolegle Wojewoda [...] decyzją nr [...] wykreśla z urzędu Stowarzyszenie z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia. Organ wskazał także, że na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji zarzucając ww. decyzji naruszenie: 1) art. 6, 7, i 8 w zw. z art. 77 Kpa poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy; 2) art. 39g ust. 11 pkt 2 ustawy o transporcie oraz art. 71 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. zakazującej wykonywania przez [...] Stowarzyszenie Przewoźników Międzynarodowych i Spedytorów z siedzibą [...] działalności regulowanej w postaci prowadzenia ośrodka szkolenia z powodu złożenia oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym. Ponadto Stowarzyszenie w ww. odwołaniu wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w całości. Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji generalnie podtrzymał dotychczasowa argumentację. Wskazując, że według art. 39h ust. 2 pkt 3 utd. w ramach sprawowanego nadzoru wojewoda wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębiorca: a) złożył oświadczenie oraz inne dokumenty stanowiące załączniki do wniosku, o którym mowa w art. 39g ust. 5 utd., niezgodne ze stanem faktycznym, b) nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia w wyznaczonym przez wojewodę terminie, c) rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Organ II instancji podkreślił, że mimo faktu, że ww. symulator nie mógł potwierdzać spełnienia przez Stowarzyszenie warunku posiadania miejsca do jazdy w warunkach specjalnych, Stowarzyszenie trzykrotnie, tj. w piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r., z dnia [...] lutego 2016 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2016 r., wskazało, że spełnia te wymagania. W opinii organu odwoławczego przedmiotowe pisma należy potraktować jako oświadczenia Stowarzyszenia, które stoją w sprzeczności ze stanem faktycznym. Świadczą bowiem o spełnieniu przez Stowarzyszenie warunku posiadania miejsca do jazdy w warunkach specjalnych, choć w rzeczywistości Stowarzyszenie tego warunku nie spełniało. Stąd też złożone oświadczenia są niezgodne ze stanem faktycznym. Stanowi to jednocześnie podstawę, zgodnie z art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. a utd., który stanowi powtórzenie art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie, do wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, co też Wojewoda [...] uczynił. Tym samym zarzut naruszenia art. 71 ust. 1 pkt 1 i ustawy o swobodzie jest niezasadny. Organ II instancji podkreślił, że w świetle art. 6 ustawy o zmianie ustawy urządzenia techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, posiadające odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uznaje się za spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 39g ust. 12 utd. Organ II instancji wyjaśnił, że w celu uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia niezbędne jest posiadanie miejsca przeznaczonego do jazdy w warunkach specjalnych (art. 39g ust. 2 pkt 3 lit. d utd.). Stosownie do art. 39g ust. 11 pkt 2 utd. przedsiębiorca może nie spełniać tego wymogu, jeśli m. in. posiada urządzenie techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 39g ust. 12 utd., posiadające odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji. Organ wskazał, że przepis art. 6 ustawy o zmianie ustawy, z uwagi na swój charakter intertemporalny, miał zastosowanie w czasie, gdy wprowadzano do systemu prawa nowe regulacje prawne. Przepis ten pozwalał na uznanie urządzeń technicznych do symulowania jazdy w warunkach specjalnych za spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 39g ust. 12 ustawy o transporcie (nowe wymagania), jeżeli urządzenia te w dniu wejścia w życie nowelizacji tj. w dniu [...] kwietnia 2010 r., posiadały odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji przed dniem wejścia w życie tej nowelizacji. Przez określenie "odpowiedni certyfikat" należy rozumieć w szczególności certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2016 poz. 665, z późn. zm.) z uwzględnieniem przepisów ustawy transporcie. Z uwagi na to, że certyfikaty zgodności są wydawane na określony czas istotne jest uwzględnienie terminu ważności certyfikatu. Zdaniem organu "Uznanie" może zatem trwać tak długo, jak długo certyfikat pozostaje ważny. Upływ terminu ważności certyfikatu wydanego przed dniem [...] kwietnia 2010 r. dla urządzeń technicznych do symulowania jazdy powoduje, że urządzenia te nie mogą dłużej korzystać z "uznania" wynikającego z przepisu art. 6 ustawy o zmianie ustawy. Jak podkreślił organ odwoławczy z akt sprawy wynika, że symulator Stowarzyszenia nie spełnia wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 8 kwietnia 2011 r. w sprawie urządzenia do symulowania jazdy w warunkach specjalnych (Dz. U. Nr 81, poz. 444), w szczególności posiadane przez skarżącego urządzenie jest urządzeniem o trzech stopniach swobody. Tym samym nie może być, na podstawie przepisów ustawy o transporcie, uznany za urządzenie, którego posiadanie powoduje spełnienie przez przedsiębiorcę warunku posiadania miejsca przeznaczonego do jazdy w warunkach specjalnych. Stąd też zarzut naruszenia przez wojewodę art. 39g ust. 11 pkt 2 utd. wobec błędnego ustalenia, że skarżący nie spełniają wymogu posiadania urządzenia technicznego do symulowania jazdy oraz art. 6 ustawy o zmianie ustawy wobec jego niezastosowania jest niezasadny. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodło Stowarzyszenie zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: 1) obrazy przepisów postępowania administracyjnego tj.: - art. 6, 7 i 8 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy; - art. 39g ust. 11 pkt 2 utd. i wydanego na podstawie tego przepisu rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie urządzenia do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, wobec błędnego ustalenia, że skarżący nie spełnia wymogu posiadania urządzenia technicznego do symulowania jazdy oraz art. 6 ustawy o zmianie wobec jego niezastosowania, i wnoszę o: - art. 81 a k.p.a. tj. naruszenia zasady rozstrzygania wątpliwości co do stanu faktycznego na korzyść strony. Stowarzyszenie domagało się, uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w całości. W uzasadnieniu skargi rozwinęło poszczególne jej zarzuty z uwypukleniem zarzutu dotyczącego naruszenia art. 81 a k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie Odnośnie zarzutu naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 81 a k.p.a. organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie nie ma żadnych wątpliwości co do stanu faktycznego. W świetle bowiem akt sprawy [...] Stowarzyszenie Przewoźników Międzynarodowych i Spedytorów z siedzibą w [...] posiada symulator do jazdy w warunkach specjalnych, który nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu. Nieuzasadnione wątpliwości Stowarzyszenia, a nie Ministra Infrastruktury i Budownictwa, dotyczą stanu prawnego oraz właściwego stosowania obowiązujących przepisów w przedmiotowym zakresie stąd też podniesiony zarzut jest niezasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody [...] nie naruszają prawa. Jak wynika z treści art. 39g ust. 1 utd. działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Przepis art. 39g ust. 2 utd. określa jakie warunki winien spełnić przedsiębiorca mający wykonywać działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Wśród tych warunków znajduje się wymóg posiadania przez przedsiębiorcę miejsca przeznaczonego do jazdy w warunkach specjalnych, przy czym wymóg ten nie musi być spełniony , jeśli - jak stanowi art. 39g ust. 11 ustawy o transporcie drogowym - przedsiębiorca: 1) Zawarł umowę na przeprowadzenie zajęć z ośrodkiem doskonalenia techniki jazdy, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami, lub 2) Posiada urządzenie techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 12, posiadające odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji. Jak wynika z akt sprawy skarżący na dzień [...] stycznia 2009 r. (dzień wpisu do rejestru) spełniał warunek posiadania miejsca przeznaczonego do jazdy w warunkach specjalnych, gdyż na dzień wpisu posiadał urządzenie do symulowania jazdy w warunkach specjalnych pod nazwą "Symulator wysokiej klasy do nauki jazdy samochodem ciężarowym i autobusem" typ [...] nr fabryczny [...] dla którego został wydany certyfikat zgodności nr [...] wyd. przez Instytut Transportu Samochodowego. Jak wynika z akt sprawy ważność powyższego certyfikatu była kilkukrotnie przedłużana. W dniu [...] października 2015 r. upłynęła ważność certyfikatu wydanego dla wyżej wskazanego symulatora. Zgodnie z art. 39h ust. 2 pkt 2 utd. wojewoda w ramach sprawowanego nadzoru nad ośrodkami szkolenia sprawuje kontrolę m.in. w zakresie spełnienia przez ośrodek szkolenia wymagań, o których mowa w art. 39g ust. 2 utd. Jak wynika z treści art. 39h ust. 2 pkt 3a utd. Wojewoda wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębiorca złoży oświadczenie oraz inne dokumenty, o których mowa w art. 39g ust. 5 utd, niezgodne ze stanem faktycznym. Jak wynika z akt sprawy z chwilą upływu daty ważności certyfikatu wydanego dla "Symulatora wysokiej klasy do nauki jazdy samochodem ciężarowym i autobusem" typ [...] nr fabryczny [...] tj. z dniem [...] października 2015 r. organ podjął działania mające na celu ustalenia spełnienia przez skarżącego warunku posiadania miejsca do jazdy w warunkach specjalnych. W tym celu Wojewoda [...] pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wezwał skarżącego do potwierdzenia spełniania przez Stowarzyszenie warunku posiadania miejsca do jazdy w warunkach specjalnych. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. skarżący wskazał, że takie miejsce posiada w odpowiedzi powołał się na art. 6 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 43 poz. 246 ustawa zmieniająca) zgodnie z którym urządzenia techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych posiadające odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji przed dniem wejścia w życie ustawy, uznaje się za spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 39g ust. 12 ustawy zmienionej w art. 1. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Wojewoda [...] ponownie wezwał, skarżącego do przedłożenia ważnego certyfikatu na urządzenie techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, wskazując jednocześnie, że dotychczasowy certyfikat wygasł z dniem [...] października 2015 r. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący po raz kolejny wskazał, że spełnia wymagania ustawowe tj. posiada miejsce przeznaczone do jazdy w warunkach specjalnych, powołując się ponownie na treść art. 6 ustawy zmieniającej. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wykreślenia z rejestru ośrodka szkolenia funkcjonującego pod nazwą [...] Stowarzyszenie Przewoźników Międzynarodowych i Spedytorów z siedzibą w [...] tj. skarżącego. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie skarżący po raz trzeci oświadczył, że działa zgodnie z prawem. W tym miejscu należy wskazać, że skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko organów wyrażone w zaskarżonych decyzjach, że wyżej wskazane pisma skarżącego należy potraktować jako oświadczenia Stowarzyszenia, które stoją w sprzeczności ze stanem faktycznym. Oświadczenia powyższe świadczą o spełnieniu przez skarżącego warunku posiadania urządzenia do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, chociaż stoi to w oczywistej sprzeczności z ustalonym stanem faktycznym, dlatego też należy uznać, że organ prawidłowo wydał na podstawie art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. a utd decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia, a następnie decyzję o wykreślenie z urzędu przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia. Odnosząc się do zarzutów skargi tj. naruszenia: - art. 39g ust. 11 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym z dnia 6.09.2001 r. (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1907) i wydanego na podstawie tego przepisu rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 kwietnia 2011 r. w sprawie urządzenia do symulowania jazdy warunkach specjalnych (Dz. U. 2011 r. Nr 81, poz. 444), wobec błędnego ustalenia, skarżący nie spełnia wymogu posiadania urządzenia technicznego do symulowania jazdy oraz art. 6 ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym z dnia 12 lutego 2010 r. (Dz. U. nr 43, poz. 246) wobec jego niezastosowania. Na wstępie należy zauważyć, że przepis art. 6 ustawy zmieniającej ma charakter przepis intertemporalnego. Zgodnie z art. 6 ustawy zmieniającej: "urządzenia techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, posiadające odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uznaje się za spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 39g ust. 12 ustawy o transporcie." Ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem [...] kwietnia 2010 r. Tak więc certyfikat symulatora jazdy przedłożony przez skarżącego wraz z wnioskiem o wpis do rejestru zachował swą ważność po wejściu w życie ustawy zmieniającej. Podkreślić jednak należy, że wszelkiego rodzaju certyfikaty posiadają okres ważności i po jego upływie nie ma do nich zastosowania art. 6 ustawy zmieniającej. Reasumując należy wskazać, że urządzenia techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, posiadające odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji przed dniem [...] kwietnia 2010 r. uznaje się za spełniające wymagania określone w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 kwietnia 2011 r. w sprawie urządzeń do symulowania jazdy w warunkach specjalnych (Dz. U. 2011 r. Nr 81, poz. 444) wydanego na podstawie art. 39g ust. 12 utd, w okresie ważności certyfikatu. Podkreślenia wymaga ponadto fakt, że przepisy ustawy zmieniającej nie określają czy możliwe jest przedłużenie ponowne certyfikatu w aktualnym stanie prawnym i czy w związku z tym taki symulator spełnia wymagania określone w przepisach wydanych w oparciu o art. 39g ust. 12 utd. W niniejszej sprawie organ uznał za datę końcową ważności certyfikat [...] października 2015 r. Niezależnie więc od możliwości przedłużania certyfikatu po upływie tej daty skarżący winien spełniać wymagania z rozporządzenia z 8 kwietnia 2011 r. tj. posiadać symulator wyposażony w układ ruchu o sześciu stopniach swobody, to znaczy umożliwiający zmianę położenia kabiny symulatora wzdłuż i wokół osi podłużnej, poprzecznej i pionowej, gdy tymczasem skarżący posiada symulator o trzech stopniach swobody. Reasumując skarżący nie spełnia więc warunku posiadania miejsca do jazdy w warunkach specjalnych. Tak więc oświadczenie o spełnieniu tego warunku złożone trzykrotnie przez skarżącą było niezgodne ze stanem faktycznym, co skutkowało wydaniem decyzji o zakazie prowadzenia ośrodka szkolenia i wykreśleniu przedsiębiorcy z rejestru (art. 39h ust. 2 pkt 3 a utd.). Reasumując, powyższy zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 39g ust. 12 utd. i art. 6 ustawy zmieniającej w ocenie Sądu okazał się niezasadny. Również zarzut skargi dotyczący naruszenia – art. 81a k.p.a. tj. naruszenia zasady rozstrzygania wątpliwości co do stanu faktycznego na korzyść strony okazał się niezasadny, ponieważ zarzuty skargi nie podważają ustaleń dotyczących stanu faktycznego sprawy a wskazują jedynie na odmienną interpretację art. 6 ustawy zmieniającej. Mając powyższe na uwadze działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.