VI SA/Wa 2035/17
WyrokWSA w Warszawie2018-01-05
Skład orzekający: Zdzisław Romanowski, Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Danuta Szydłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów odmawiające sprostowania wpisu w CEIDG w zakresie daty wznowienia działalności gospodarczej, z powodu omyłki wnioskodawcy, jest zgodne z prawem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Minister Rozwoju i Finansów prawidłowo odmówił sprostowania wpisu w CEIDG, ponieważ przepis art. 35 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej pozwala na sprostowanie jedynie oczywistych błędów, niezgodności z treścią wniosku lub stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych. W tej sprawie błąd wynikał z omyłki wnioskodawcy, a dane wpisane do CEIDG, zgodnie z art. 33 tej ustawy, domniemane są za prawdziwe i odpowiada za nie przedsiębiorca.Stan faktyczny
Skarżąca E.S. złożyła wniosek o wznowienie działalności gospodarczej, wskazując w nim błędnie datę wznowienia. Następnie wniosła o sprostowanie tej daty w CEIDG. Minister Rozwoju i Finansów odmówił sprostowania, uznając, że błąd wynikał z omyłki skarżącej, a nie z oczywistej pomyłki lub niezgodności z innymi rejestrami. Skarżąca wniosła skargę do WSA, argumentując, że każdemu może zdarzyć się błąd wpisu daty.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oddala skargę
Postanowieniem z [...] lipca 2017 r. Nr [...] Minister Rozwoju i Finansów (dalej organ) odmówił sprostowania wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej CEIDG) dotyczącego przedsiębiorcy E.S. (dalej skarżąca, strona), prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą w O. przy ul. [...], w zakresie wprowadzenia zmiany wpisu w rubryce: "Data wznowienia wykonywania indywidualnej działalności" z daty [...] kwietnia 2017 r. na datę [...] kwietnia 2017 r.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 35 ust. 3 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalność gospodarczej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.; dalej u.s.d.g.).
Z ustaleń organu wynika, że w dniu [...] marca 2017 r. skarżąca złożyła w Urzędzie Miasta O. wniosek o wznowienie działalności gospodarczej w CEIDG. W rubryce 15. "Informacja o wznowieniu wykonania działalności gospodarczej" w polu 1. "Data wznowienia działalności gospodarczej" strona wskazała datę wznowienia "2017-04-[...]". Następnie pismem z [...] kwietnia 2017 r. oraz korespondencją elektroniczną w [...] kwietnia 2017 r. wniosła o sprostowanie wpisu w zakresie daty wznowienia wykonania działalności gospodarczej z dnia [...] kwietnia 2017 r. na dzień [...] kwietnia 2017 r.
Uznając materiał dowodowy zebrany w sprawie za niewystarczający do stwierdzenia podstawy sprostowania wpisu, pismem z [...] kwietnia 2017 r. organ wezwał skarżącą do przedłożenia dodatkowych dokumentów, tj.: potwierdzenia właściwego Oddziału/Inspektoratu ZUS lub właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego o wznowieniu działalności gospodarczej od dnia [...] kwietnia 2017 r. Powyższe miało na celu wykazanie niezgodności wpisu widniejącego w CEIDG ze stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych.
Udzielone przez ww. organy informacje potwierdziły zawieszenie przez skarżącą działalności gospodarczej od dnia [...] marca 2017 r. oraz wznowienie jej wykonania od dnia [...] kwietnia 2017 r.
Odwołując się do treści art. 35 ust. 3 u.s.d.g. organ nie znalazł podstaw do sprostowania wpisu. Zdaniem organu sporny wpis nie zawiera oczywistych błędów, a ponadto nie zachodzi niezgodność wpisu z treścią wniosku przedsiębiorcy, natomiast sam wpis odzwierciedla dane zawarte we wniosku skarżącej z [...] marca 2017 r. Przetwarzając wniosek zgodnie z art. 26 ust. 4 u.s.d.g. organ przekształcił go zgodnie z treścią wniosku przedsiębiorcy (skarżącej). Nie stwierdzono zatem aby wpis przedsiębiorcy był niezgodny ze stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podniosła, że w dniu [...] marca 2017 r., dokonując odwieszenia zawieszonej w dniu [...] marca 2017 r. działalności gospodarczej, omyłkowo zamiast daty [...] kwietnia 2017 r. wskazała dzień [...] kwietnia 2017 r. Jej zdaniem każdemu człowiekowi może przytrafić się błąd wpisu daty dlatego też skarga jest uzasadniona i konieczna.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z [...] lipca 2017 r. o odmowie sprostowania wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) dotyczącego przedsiębiorcy E.S. (skarżącej), prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą w O. przy ul. [...] (dalej skarżąca), w zakresie wprowadzenia zmiany wpisu w rubryce: "Data wznowienia wykonywania indywidualnej działalności" z daty [...] kwietnia 2017 r. na datę [...] kwietnia 2017 r.
Skarżąca domaga się sprostowania wpisu do CEIDG, z uwagi na omyłkowe wskazanie w pkt. 15. wniosku z [...] marca 2017 r. daty wznowienia działalności gospodarczej: "2017-04-[...]", zamiast "2017-04-[...]". Organ uznaje natomiast, że w okolicznościach danej sprawy nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 35 ust. 3 u.s.d.g., która uprawniałaby sprostowanie wpisu zgodnie z wnioskiem skarżącej.
Zdaniem Sądu powyższe stanowisko organu jest zgodne z prawem.
Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej (CEIDG) została utworzona na podstawie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.; dalej u.s.d.g). CEIDG jest elektronicznym rejestrem przedsiębiorców – osób fizycznych (art. 23 ww. ustawy) Wpis do CEIDG polega na wprowadzeniu do sytemu teleinformatycznego danych podlegających wpisowi (art. 25 ust. 3 i 5 ww. ustawy). Wniosek o wpis składa się za pośrednictwem formularza elektronicznego dostępnego na stronie internetowej CEIDG, ewentualnie poprzez wypełnienie druku wniosku (zgodnego z formularzem elektronicznym), a następnie złożenie go w wybranym urzędzie gminy (art. 26 ust. 1 i ust. 2 u.s.d.g.). W razie złożenia wniosku pisemnie organ gminy dokonuje jego sprawdzenia pod względem formalnym, po czym potwierdza wnioskodawcy za pokwitowaniem jego przyjęcie. Organ gminy przekształca złożony wniosek w dokument elektroniczny i przesyła do CEIDG.
Zgodnie z treścią art. 33 u.s.d.g. domniemywa się, że dane wpisane w CEiDG są prawdziwe. Osoba fizyczna wpisana do CEIDG ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem do CEIDG nieprawdziwych danych, jeżeli podlegały obowiązkowi wpisu na jej wniosek (...).
Stosownie do treści art. 35 ust. 3 u.s.d.g. minister właściwy do spraw gospodarki z urzędu, w formie postanowienia, sprostuje wpis zawierający oczywiste błędy, niezgodności z treścią wniosku przedsiębiorcy lub stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych. Cytowany przepis wskazuje zatem sposób postępowania w sytuacji, gdy w CEIDG widnieją dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. W tym przypadku minister właściwy do spraw gospodarki jest zobligowany do wezwania przedsiębiorcy, którego dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy zostały zamieszczone w CEIDG, do złożenia oświadczenia w sprawie tych danych. W celu uzyskania szczegółowych informacji w sprawie wpisu niezgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy minister właściwy do spraw gospodarki może również zwrócić się o zajęcie stanowiska do organu gminy, na której terenie przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy bezspornym jest, że wniosek z dnia [...] marca 2014 r. o wpis do CEIDG – złożony na formularzu CEIDG-1 WNIOSEK O WPIS DO CENTRALNEJ EWIDENCJI I INFORMACJI O DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (por. k 45 – 48 akt administracyjnych) - został opatrzony własnoręcznym podpisem skarżącej i złożony w Urzędzie Miasta O. Wniosek został przekształcony przez pracownika urzędu w dokument elektroniczny i przesłany do CEIDG. Skarżąca nie wykazała w toku postępowania, że błędu dopuścił się urzędnik przyjmując jej wniosek, a zatem nie obaliła domniemania wynikającego z art. 33 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Przyznała natomiast, że błąd był efektem jej działania.
Przechodząc do badania kolejnej, wynikającej z treści art. 35 ust. 3 u.s.d.g. przesłanki sprostowania wpisu do CEIDG wskazać należy, że pismem z [...] kwietnia 2017 r. organ wezwał skarżącą do przedłożenia potwierdzenia właściwego Oddziału/Inspektoratu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego (US) o wznowieniu wykonywania przez stronę działalności gospodarczej od dnia [...] kwietnia 2017 r. Powyższe organy nie potwierdziły wznowienia przez skarżącą działalności z dniem [...] kwietnia 2017 r. (por. pismo ZUS Oddział w O. z [...] maja 2017 r. oraz pismo skarżącej z [...] maja 2015 r. k. 33 i 35 akt administracyjnych).
Jak już wyżej wskazano podstawowym zadaniem CEIDG jest ewidencjonowanie przedsiębiorców (art. 23 ust. 3 pkt 1 u.s.d.g. ), a zawarte w CEIDG dane opierają się na domniemaniu prawdziwości danych, za które odpowiada tylko i wyłącznie przedsiębiorca, który to stwierdza i wpisuje je do CEIDG zawsze samodzielnie. Błędy wynikające z braku precyzji w wypełnieniu formularza obciążają zatem przedsiębiorcę, co nie wyklucza korekty i zmiany takich danych, w sytuacji gdy przyczyną zaistniałego stanu są oczywiste błędy pracowników gminy powstałe w toku przekształcania wniosku w dokument elektroniczny, czy też ujawnienie informacji zweryfikowanych w postępowaniu kontrolnym przeprowadzonym przez dany organ ZUS czy US.
W niniejszej sprawie nie zachodziła żadna ze wskazanych powyżej okoliczności. Minister Rozwoju i Finansów prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz właściwie zastosował przepisy prawa materialnego, w konsekwencji czego zasadnie stwierdził, że brak jest podstaw do sprostowania spornego wpisu w trybie art. 35 ust. 3 u.s.d.g.
Uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające przepisom prawa Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło