II FZ 214/18

Dnia 18 maja 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3875/17 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3875/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "Spółka"), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 października 2017 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia 18 lipca 2017 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że w skierowanej do tut. Sądu skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia (...)". W uzasadnieniu wniosku powołała się na uciążliwość środków egzekucyjnych stosowanych przez wierzyciela. Zdaniem Spółki, dokonanie zajęć jej wierzytelności oznacza, że zostanie pozbawiona możliwości bieżącego regulowania zobowiązań i prowadzenia działalności gospodarczej. W świetle powołanych przepisów Sąd doszedł do wniosku, że wniosek Spółki nie może skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, ponieważ zaskarżone postanowienie nie kwalifikuje się do wykonania. Sąd wyjaśnił, że nie podlegają wykonaniu wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych, czyli rozstrzygnięcia podjętego w ramach postępowania egzekucyjnego. Zaznaczył, że skoro Spółka zakwestionowała przed Sądem postanowienie "o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną", zaliczające się nie tylko do grupy aktów administracyjnych "odmownych", ale również zaliczające się do sfery postępowania egzekucyjnego, determinuje to losy wniosku o wstrzymanie wykonania. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka, działając przez swojego pełnomocnika, wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", poprzez przyjęcie, że w rozpoznawanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. W niniejszej sprawie Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 5 października 2017 r., którym to postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 18 lipca 2017 r. oddalające skargę na czynności egzekucyjne. W skardze tej, na podstawie art. 61 § 2 i 3 P.p.s.a., Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie może budzić wątpliwości, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko tych z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Kwestia wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Co do zasady, wymaganej cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne, które nie powodują zmian w zakresie praw lub obowiązku strony. Oczywiste jest, że nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania akt, który wykonaniu nie podlega. W analizowanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie, w którym utrzymano w mocy postanowienie o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Jest to zatem postanowienie, które nie nadaje się do wykonania, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. Nie jest bowiem możliwe zweryfikowanie skutków "wykonania" tego rodzaju postanowienia pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., a co za tym idzie, zastosowanie instytucji uregulowanej w tym przepisie. Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.