I OZ 1897/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1505/17 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: P.p.s.a, oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) - dalej: rozporządzenie, wezwał skarżącego K. J. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na sprecyzowane w sentencji postanowienie Komendanta Głównego Policji - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego zmianę poprzez stwierdzenie, że w tej sprawie korzysta on z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż informacje, których się domaga dotyczą spraw ze stosunku służbowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). A zatem przepis art. 230 § 1 P.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Wysokość wpisów określają przepisy rozporządzenia, a zgodnie z jego § 2 ust. 1 pkt 1 od skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wpis stały wynosi 100 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na sprecyzowane w sentencji postanowienie Komendanta Głównego Policji utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności pisma. Należy zatem stwierdzić, że ustalony przez Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis od skargi jest prawidłowy i zgodny z prawem. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że przedmiotowa sprawa należy do kategorii spraw ze stosunków pracy i stosunków służbowych co skutkowałoby - zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) P.p.s.a. – zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Określenie "sprawa ze stosunku" oznacza sprawę, której przedmiot wyznacza określony stosunek prawny, jakiego źródłem są przepisy prawa regulujące treść oraz strony tego stosunku prawnego. Wobec tego sprawą ze stosunku pracy lub stosunku służbowego, o której mowa w art. 239 pkt 1 lit. d) P.p.s.a., jest sprawa, jakiej materia ma swoją podstawę w stosunku pracy lub stosunku służbowym. Wskazany przepis zatem dotyczy takich spraw, w których przedmiotem zaskarżonego działania lub bezczynności organu administracji publicznej jest określone rozstrzygnięcie wynikające ze stosunku pracy lub stosunku służbowego skarżącego, albo którego podstawą jest stosunek pracy lub stosunek służbowy skarżącego. Taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Jej substratem jest bowiem postanowienie Komendanta Głównego Policji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma w przedmiocie informacji publicznej. Zatem mające oparcie w innym reżimie prawnym. Fakt, że skarżący pełnił służbę w Policji, nie może mieć znaczenia dla określenia charakteru rozpoznawanej sprawy. Sprawa ta bowiem nie dotyczy bezpośrednio stosunku służbowego skarżącego. Nie należy więc do kategorii spraw wymienionych w art. 239 pkt 1 lit. d) P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.