II OZ 1637/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 854/17 odrzucające skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody dla realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę [...] Sp. z. o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody dla realizacji przedsięwzięcia oraz zwrócił stronie skarżącej kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do przepisów art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w dniu 13 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 54 akt admin.) z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Natomiast Spółka skargę na powyższą decyzję z datą 27 marca 2017 r. wniosła dopiero w dniu 17 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie - k. 22 akt sądowych). Sąd uznał zatem, że skarga złożona została po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ją odrzucił. Odnosząc się z kolei do wyjaśnień Spółki zawartych w piśmie z dnia 17 sierpnia 2017 r. przy którym przesłano skargę, że skarga została nadała w urzędzie pocztowym z zachowaniem terminu, tj. w dniu 27 marca 2017 r., a ze względu na brak dowodu jej doręczenia organowi złożona została reklamację przesyłki pocztowej poleconej (k. 21 akt sądowych), Sąd stwierdził, że okoliczności te nie mają znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi na obecnym etapie, lecz mogą stanowić w przyszłości podstawę przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., zarzucając mu naruszenie art. 106 § 3 w zw. z art. 106 § 5 P.p.s.a. w zw. z art. 231 § 1 K.p.c. w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że skarga na decyzję SKO z dnia [...] marca 2017 r. została wniesiona przez skarżącego w dniu 17 sierpnia 2017 r., a w konsekwencji po terminie, w sytuacji, gdy kopia skargi na decyzję SKO z dnia [...] marca 2017 r. stanowiła jedynie załącznik do pisma skarżącego z dnia 17 sierpnia 2017 r., w którym informował, że właściwa skarga do dziś nie została przekazana do Sądu, mimo, że została ona złożona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 27 marca 2017 r. na dowód czego Spółka przedłożyła reklamację przesyłki poleconej z dnia 16 sierpnia 2017 r. Ponadto Spółka zarzuciła również naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. poprzez niepełne przedstawienie stanu faktycznego sprawy. Wskazując na powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Jednocześnie wraz z zażaleniem Spółka złożyła z ostrożności procesowej wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi i wniosła o zawieszenie postępowania zażaleniowego do czasu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Wskazać należy, że ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu zakreślonego w nim terminu. Jeżeli zatem skarżącej Spółce został doręczony odpis decyzji w dniu 13 marca 2017 r., to zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu od tego dnia liczony jest bieg terminu do złożenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza zatem, że skoro zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w dniu 13 marca 2017 r., a jedyna skarga na tą decyzję, która wpłynęła do Sądu za pośrednictwem organu, została nadana w placówce pocztowej w dniu 17 sierpnia 2017 r., to zasadnie Sąd pierwszej instancji, działając na mocy art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił ją, jako złożoną po upływie terminu. Argumentacja Spółki o nadaniu skargi w dniu 27 marca 2017 r. bez dołączenia dowodu nadania przesyłki, a załączeniu jedynie zgłoszenia reklamacji przesyłki pocztowej z dnia 16 sierpnia 2017 r. i braku na to zgłoszenie odpowiedzi nie może stanowić podstawy uwzględnienia zażalenia. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji okoliczności ewentualnego wadliwego działania urzędu pocztowego przy doręczaniu przesyłki z dnia 27 marca 2017 r. będą mogły być wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który to wniosek skarżąca Spółka złożyła w niniejszej sprawie. Tak więc za niezasadne uznać należy zarzuty podniesione w zażaleniu, gdyż słusznie Sąd pierwszej instancji wobec przesłania do niego za pośrednictwem organu skargi na decyzję SKO z dnia [...] marca 2017 r. stanowiącej załącznik do pisma skarżącej Spółki z dnia 17 sierpnia 2017 r. uznał tą skargę za skargę złożoną na ww. decyzję. Sąd nie dysponując bowiem dowodem nadania skargi w dniu 27 marca 2017 r. nie mógł uznać, w sytuacji gdy skarga taka nie wpłynęła zarówno do Sądu jak i do organu, że skarga na decyzję SKO z dnia [...] marca 2017 r. została złożona w dniu 27 marca 2017 r. Tym samym w okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak jest podstaw do zawieszenia niniejszego postępowania zażaleniowego do czasu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. W związku ze sformułowanym w zażaleniu wnioskiem o zasądzenie na rzecz skarżącej Spółki kosztów postępowania, wskazać należy, że w niniejszym postępowaniu nie było podstaw do zasądzenia ich zwrotu. Co do zasady każda ze stron obowiązania jest ponieść koszty związane z jej udziałem w sprawie (art. 199 P.p.s.a.). W postępowaniu odwoławczym zasady dotyczące zwrotu kosztów uregulowano w art. 203 i art. 204 P.p.s.a., przy czym żaden z tych przepisów nie przewiduje zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.