II SAB/Wa 441/16

WyrokWSA w Warszawie2017-03-09

Skład orzekający: Ewa Pisula – Dąbrowska, Maria Werpachowska, Ewa Marcinkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest zasadna, jeśli została wniesiona na podmiot inny niż ten, do którego pierwotnie skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie jest zasadna, jeśli została wniesiona na podmiot inny niż ten, do którego pierwotnie skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W takiej sytuacji organ, na który wniesiono skargę, nie może być uznany za bezczynny w rozpoznaniu wniosku, ponieważ nie był on adresatem tego wniosku ani wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej rezerwacji jego działki oraz linii energetycznych. Po otrzymaniu odpowiedzi od jednego z urzędów dzielnicy, która nie satysfakcjonowała skarżącego, wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Następnie wniósł skargę na bezczynność innego urzędu dzielnicy, twierdząc, że organ nie udostępnił mu żądanych informacji. Organy administracji wyjaśniły, że wniosek został skierowany do innej jednostki, a skarga została wniesiona na niewłaściwy podmiot.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Ewa Marcinkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2017 r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę M. J. wnioskiem z [...] stycznia 2016 r. zwrócił się do Miasta [...] Dzielnica [...] o udostępnienie informacji publicznej, dotyczącej jego działki, położonej w [...] przy ul. [...] nr [...] obręb [...], w zakresie: 1) od kiedy działka podlegała rezerwacji 2) wielkość rezerwowanej działki 3) kto dokonywał rezerwacji 4) na jakie cele była rezerwowana 5) na podstawie jakich dokumentów 6) czy rezerwacja ta dotyczyła innych dzielnic ([...]) pod trasę "[...]" autostrady [...],[...]obwodnicę [...] 7) czy urząd wyrażał zgody na inne budowy na rezerwowanej działce przy ul. [...] (dotyczy to linii energetycznych, dwóch napowietrznych i linii ziemnej, czy jest to samowola budowlana RWE [...]i PGE [...]. Pismem z 4 kwietnia 2016 r., w imieniu wnioskodawcy zawodowy pełnomocnik, zwrócił się do Miasta [...] Dzielnica [...], w którym wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i udostępnienie całej dokumentacji, dotyczącej nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] Dzielnicy [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Dzielnicy [...] Miasta [...] pismem z [...] kwietnia 2016 r. poinformował wnioskodawcę, iż w archiwum Wydziału [...] dla Dzielnicy [...] znajdują się tylko szczątkowe niekompletne dokumenty, dotyczące linii energetycznych napowietrznych i ziemnych, które zostały już przekazane wnioskodawcy przy piśmie z [...] lutego 2016 r. Jednocześnie poinformował, że nie posiada informacji o rezerwacji ww. działki oraz, że część wskazanego terenu była przeznaczona pod autostradę [...]. Wskazał też, że na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717), z dniem 1 stycznia 2004 r. utracił moc Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] zatwierdzony Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 1992 r. Podał, iż organami, które powinny posiadać dokumentację dot. inwestycji: budowy drogi ekspresowej jest Wojewoda [...], jako organ wydający decyzję i Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, jako inwestor. W załączeniu przekazał odpowiedź, udzieloną M. J. z dnia [...] lutego 2016 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Miasta [...] Dzielnica [...] M. J. wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia informacji w zakresie dokumentacji, dotyczącej "rezerwowania przez organ jego nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...]." w zakresie (pkt 1 skargi): 1) na jakie cele publiczne rezerwowano ww. nieruchomość 2) od kiedy do kiedy (z podaniem daty dziennej) rezerwowano nieruchomość 3) jaki obszar, powierzchnia nieruchomości podany w m2 był rezerwowany z podaniem nr działek wraz z podaniem geograficznym kierunku granic rezerwacji 4) który z planów miejscowego zagospodarowania przestrzennego, z podaniem daty, numeru decyzji oraz nazwy organu administracyjnego, który go wydał, zapoczątkował rezerwację nieruchomości Nadto (pkt 2 skargi) 5) dokumentacji dotyczącej urządzeń należących do przedsiębiorców przesyłowych tj. linii energetycznych przebiegających nad ww. nieruchomością w szczególności dokumentacji technicznej i budowlanej dotyczącej ww. linii energetycznych. W uzasadnieniu skargi wskazał, że wielokrotnie zwracał się do organu o udostępnienie dokumentacji, dotyczącej rezerwowania przez organ jego nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...]. Podał, że w związku z faktem, iż organ odmówił mu udostępnienia informacji publicznej pismem z [...] kwietnia 2016 r., [...] kwietnia 2016 r. wezwał organ (Dzielnicę [...]) do usunięcia naruszenia prawa. Pomimo doręczenia tych wezwań organ nie udostępnił żądanej informacji. Na przedmiotową skargę wpłynęły dwie odpowiedzi na skargę. Pierwsza datowana 30 czerwca 2016 r., sporządzona przez Burmistrza Dzielnicy [...] Miasta [...] (podmiot, który nie był stroną niniejszego postępowania). W odpowiedzi organ, wnosząc o oddalenie skargi wskazał, że pismem przewodnim z 24 czerwca 2016 r. Urząd Miasta [...]Dzielnica [...] przekazał wg. właściwości wniesioną do Sądu skargę Urzędowi Dzielnicy [...]. Wskazał, że Urząd Miasta [...] Dzielnica [...] udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na zadane pytania i przekazał mu dokumentację, będącą w posiadaniu Urzędu (w dniu [...] lutego 2016 r. oraz [...] kwietnia 2016 r.). W drugiej, późniejszej odpowiedzi na skargę, sporządzonej przez Urząd Miasta [...] Dzielnica [...], datowanej 2 września 2016 r., organ wnosząc o oddalenie skargi podniósł, że odpowiedzi na skargę udzielił Burmistrz Dzielnicy [...] Miasta [...], zgodnie z właściwością ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Wyjaśnił, że pismo skarżącego z [...] kwietnia 2016 r., zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", było pierwszym pismem skierowanym do Urzędu Dzielnicy [...], a wcześniejsze pisma z 22 stycznia 2016 r. skarżący skierował do Dzielnicy [...]. Podniósł, iż nieprawdziwe są twierdzenia skarżącego, że wielokrotnie zwracał się do Urzędu Dzielnicy [...] o udostępnienie informacji. Wskazał też, że brak było tym samym podstaw do wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnił, że wszelkie dokumenty związane z nieruchomością skarżącego znajdują się w urzędzie właściwym ze względu na miejsce położenia nieruchomości ([...]), dlatego skarga na bezczynność Dzielnicy [...] została przekazana zgodnie z właściwością do jednostki organizacyjnej Urzędu Dzielnicy [...]. Organ podkreślił, że nie istnieje organ administracji określony przez skarżącego w treści skargi, jako "Miasto [...] Dzielnica [...]". Zgodnie z ustawą z 15 marca 2002 r. o ustroju miasta st. Warszawy – gminą mającą status miasta na prawach powiatu jest m. st. Warszawa (art. 1 ust. 1), a dzielnice są jednostkami pomocniczymi gminy (art. 5 ust. 1). W związku z tym istnieje tylko jeden Urząd m. st. Warszawy (art. 18 ust. 1), a urzędy dzielnic są jednostkami organizacyjnymi Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy wykonującymi zadania lokalne w granicach udzielonych im kompetencji (Regulamin organizacyjny Urzędu m. st. Warszawy, ustalony zarządzeniem Prezydenta m. st. Warszawy nr 312/2007 z 4 kwietnia 2007 r. z późn. zm. – publikowany na BIP). Podał, że Prezydent m. st. Warszawy zarządzeniem nr 5971/2014 z 16 maja 2014 r. uregulował zasady i tryb udostępniania informacji publicznej w Urzędzie m. st. Warszawy (publikowany na BIP). Zgodnie z § 11 ust. 1, § 13 ust. 1, § 15 i § 16 ww. zarządzenia, Rzecznik Informacji Publicznej wniosek skarżącego z [...] kwietnia 2016 r. bezzwłocznie przekazał zgodnie z właściwością (25 kwietnia 2016 r.) do Burmistrza Dzielnicy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesiona przez M. J. skarga na bezczynność Miasta [...] Dzielnica [...] nie jest zasadna. W sprawie bezsporne jest, iż skarżący swój wniosek informacyjny z [...] stycznia 2016 r. skierował do Dzielnicy [...] w [...], natomiast wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z [...] kwietnia 2016 r. (k-79) skierował do innej jednostki organizacyjnej Miasta [...], tj. do Dzielnicy [...]. W odpowiedzi na powyższe wezwanie (z [...] kwietnia 2016 r.) Burmistrz Dzielnicy [...] Miasta [...]po przeprowadzeniu kwerendy i ustaleniu, że do Dzielnicy [..] nie wpłynęły żadne wnioski skarżącego, a wezwanie było pierwszym wnioskiem skarżącego, pismem z 25 kwietnia 2016 r. (k-36) przekazał wniosek skarżącego Burmistrzowi Dzielnicy [...]. W odpowiedzi na wniosek skarżącego z [...] kwietnia 2016 r., Burmistrz Dzielnicy [...] pismem z [...] kwietnia 2016 r. udzielił stronie skarżącej odpowiedzi w zakresie udostępnienia informacji publicznej w sprawie nieruchomości położonej przy ul. [...]. Skarżący pomimo faktu, iż wniosek informacyjny z [...] stycznia 2016 r. skierował do Dzielnicy [...] i otrzymał odpowiedź na powyższy wniosek od Burmistrza Dzielnicy [...] z niezrozumiałych przyczyn, jako stronę skargi na bezczynność organu, wskazał Dzielnicę [...] (Miasto [...] Dzielnica [...]). Mając na uwadze, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej z [...] stycznia 2016 r. został wniesiony do jednostki organizacyjnej (Dzielnica [...]), a skarga na bezczynność została wniesiona na inną jednostkę organizacyjną (Dzielnicę [...]), Sąd uznał ją za bezzasadną. Uszło uwadze pełnomocnika strony skarżącej, iż postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej zostało wszczęte w stosunku do Miasta [...]Dzielnicy [...]. Odpowiedzi na powyższy wniosek oraz na wezwanie z [...] kwietnia 2016 r. udzielił Burmistrz Dzielnicy [...]. Natomiast nie zważając na powyższe (być może omyłkowo), skargę wniesiono na bezczynność Miasta [...]Dzielnica [...]. W tej sytuacji Sąd uznał, że w stosunku do innego podmiotu niż podmiot, do którego wniesiono wniosek informacyjny, skierowano skargę do Sądu. Oznacza to, że nie można organowi zarzucić bezczynności w rozpoznaniu wniosku z [...] stycznia 2016 r. oraz z [...] kwietnia 2016 r. (wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Powyższe wezwanie z [...] kwietnia 2016 r. organ – Burmistrz Dzielnicy [...] - zgodnie z § 11 ust. 1 zarządzenia Prezydenta [...] z dnia [....] maja 2014 r. nr [...], przekazał wg właściwości Burmistrzowi Dzielnicy [...], tj. innej jednostce organizacyjnej Miasta [...], właściwej miejscowo. Skoro Burmistrz Dzielnicy [...], nie milczał" i podjął działania zgodne z prawem, w celu rozpoznania wniosku informacyjnego przez Burmistrza [...] – jednostkę właściwą, nie można było uznać, że dopuścił się on bezczynności, o której mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło