I SA/Bd 959/17

Sygn. akt I SA/Bd 959//17 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: Referent- stażysta Katarzyna Gołda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowa wznowienia postępowania podatkowego.. oddala skargę P. z dnia [...] maja 2017 r., J. K. (skarżący) wystąpił do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2017 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014r. w kwocie [...]zł oraz wysokość odsetek za zwłokę od zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych: za styczeń 2014 r. w kwocie [...]zł, za luty 2014 r. w kwocie [...]zł, za marzec 2014 r. w kwocie [...]zł, za kwiecień 2014 r. w kwocie [...]zł, za maj 2014 r. w kwocie [...]zł, za czerwiec 2014 r. w kwocie [...]zł, za lipiec 2014 r. w kwocie [...]zł, za sierpień 2014 r. w kwocie [...]zł, za wrzesień 2014 r. w kwocie [...]zł, za październik 2014 r. w kwocie [...]zł, za listopad 2014 r. w kwocie [...]zł, za grudzień 2014 r. w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą złożenia wniosku jest art. 241 w związku z art. 240 § 1 pkt 4 i art. 244 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm.), dalej O.p. Podniósł, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu podatkowym, zakończonym ww. decyzją ostateczną. Wskazał również, że w dniu [...] kwietnia 2017 r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. o sporządzenie kopii decyzji podatkowych, na podstawie których zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne. Zaznaczył, że nie mieszka w [...] i nie prowadzi tu działalności gospodarczej, a wszelka korespondencja w postępowaniu podatkowym była wysyłana na adres zamieszkania jego byłej żony. Podkreślił, że w rozmowie telefonicznej z organem podatkowym wyjaśnił, iż pracuje w [...] i zwrócił się z prośbą o kierowanie wszelkiej korespondencji do biura rachunkowego, w którym przechowywane są dokumenty księgowe. Skarżący zauważył, że kontrolujący w notatce z rozmowy telefonicznej nie wspomnieli o wskazanym przez niego adresie do kontaktu. Zaznaczył również, że notatka została sporządzona w sposób wskazujący na jego tymczasowy (a nie stały) pobyt za granicą. Skarżący podniósł, że pomimo wiedzy organu, korespondencja w postępowaniu podatkowym wysyłana była na adres jego byłej małżonki. Skarżący stwierdził, że ze względu na fakt, iż zarówno kontrola podatkowa jak i postępowanie podatkowe zostało przeprowadzone bez jego udziału, nie mógł się wypowiedzieć, co do ustaleń kontrolujących, przedstawić dowodów i wniosków dowodowych oraz złożyć wyjaśnień. Podkreślił także, że dopiero w dniu [...] kwietnia 2017 r. uzyskał konkretne informacje, co do wydanych wobec niego decyzji. Ponadto na podstawie art. 246 § 1 O.p. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R.. Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2017 r. Organ stwierdził brak dopuszczalności wznowienia postępowania z uwagi na okoliczność, że skarżący złożył wniosek z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 O.p. Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2017r. organ uznał, że brak jest możliwości uwzględnienia przedmiotowego wniosku, bowiem nie zachodzi w sprawie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, czyli nie została spełniona przesłanka przewidziana w art. 246 § 1 O.p. W wyniku rozpatrzenia złożonego odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] września 2017 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, że kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest dochowanie miesięcznego terminu na złożenie wniosku opartego na przesłance zawartej w art. 240 § 1 pkt 4 O.p. Organ wskazał, że jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego informację o wydaniu decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2017 r. skarżący powziął osobiście w dniu [...] marca 2017 r. w siedzibie Urzędu Skarbowego w R.. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w treści notatki służbowej sporządzonej w tym dniu przez zastępcę Naczelnika Urzędu Skarbowego w R.. W związku z prowadzoną egzekucją należności pieniężnych w dniu [...] marca 2017 r. w siedzibie Urzędu Skarbowego w R. spisano protokół o stanie majątkowym zobowiązanego. Skarżący został wtedy poinformowany również o wydaniu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz o przysługującym prawie wystąpienia z wnioskiem o ulgę w spłacie zaległości podatkowej. W tej sytuacji w ocenie organu, w dniu [...] marca 2017 r. skarżący dysponował wiedzą o wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. Stąd termin, w którym mógł skutecznie wystąpić o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z uwagi na wystąpienie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa upłynął w dniu [...] kwietnia 2017 r. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie orzekł o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2017 r. Dyrektor podkreślił, że postępowanie wznowieniowe nie jest kontynuacją postępowania zwykłego i nie stanowi kolejnej możliwości weryfikacji stanowiska zajętego przez organ podatkowy. W skardze do tut. Sądu skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369), dalej p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 i art. 241 § 2 pkt 1 O.p. poprzez jego złą wykładnię i uznanie, że podatnik powziął informację o wydaniu decyzji w dniu [...] marca 2017 r., kiedy poinformowano go o dacie wydania decyzji i jej sygnaturze, podczas gdy według skarżącego powzięcie informacji o wydaniu decyzji miało miejsce dnia [...] kwietnia 2017 r., kiedy odebrał kserokopię tego dokumentu i zapoznał się z jego faktycznym rozstrzygnięciem. Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy dokonał błędnej wykładni art. 241 § 2 pkt 1 O.p. i uznał, że termin złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie dla strony od dnia powzięcia wiadomości o dniu wydania decyzji (21 marca 2017 r.), a nie od dnia, w którym powziął on wiadomość o treści tej decyzji tj. [...] kwietnia 2017r. Skarżący podniósł, że jest zawodowym kierowcą, nie mieszkającym w [...] (pracuje i mieszka za granicą), w [...] bywa sporadycznie, dlatego [...] kwietnia 2017 r. był najbliższym możliwym terminem stawienia się w Urzędzie Skarbowym. W ocenie skarżącego, organ podatkowy bezpodstawnie ograniczył się do dokonania wykładni językowej pojęcia "w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji", utożsamiając go z samym faktem wydania decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W niniejszej sprawie spór skarżącego z organem podatkowym sprowadza się do zagadnienia, od kiedy należy liczyć ustawowy termin jednego miesiąca, w którym zainteresowany podatnik ma prawo złożyć wniosek o wznowienie postępowania podatkowego z powołaniem się na przesłankę określoną w art. 240 § 1 pkt 4 O.p. W myśl zapatrywania organu, momentem wyznaczającym początek terminu przewidzianego w art. 241 § 2 pkt 1 O.p. był dzień [...] marca 2017 r., w którym skarżący stawił się osobiście w siedzibie Urzędu Skarbowego w R. i wówczas dowiedział się o wydanej wobec niego decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. Z kolei w przekonaniu podatnika, bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania rozpoczął bieg dopiero w dniu [...] kwietnia 2017 r., kiedy odebrał kserokopię tego dokumentu i zapoznał się z jego faktycznym rozstrzygnięciem. W ocenie Sądu, w tym sporze, uwzględniając obowiązujący stan prawny, należy zgodzić się z organem. Przede wszystkim przypomnienia wymaga, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeśli postępowanie to dotknięte było jedną z wad wymienionych w art. 240 § 1 O.p. Jest to tryb nadzwyczajny, który zmierza do kontroli decyzji zapadłych w trybie zwykłego postępowania i może być podjęty tylko w sytuacji wystąpienia przesłanki określonej w powołanym art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy przed wszczęciem postępowania w sprawie wznowienia postępowania obowiązany jest rozpoznać dopuszczalność wznowienia postępowania, to jest, czy wskazana została przesłanka określona w art. 240 § 1 Ordynacji i czy został zachowany termin wniesienia żądania wznowienia postępowania określony w art. 241 § 2 tej ustawy. Jest to etap wstępny, w którym nie bada się zasadności wskazanej przesłanki wznowienia postępowania. Badanie to może nastąpić dopiero w drugim etapie postępowania, czyli po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 243 § 1 Ordynacji. Postanowienie to wydaje organ, kiedy uzna, że dopuszczalne jest wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania. W pierwszym etapie postępowania, po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania, organ bada, czy został zachowany przez stronę ustawowy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, określony w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji. Zgodnie z tym przepisem, niedopuszczalne jest postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, jeżeli wniosek o wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji został wniesiony po upływie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Przechodząc do istoty sporu podatnika z organem wskazać należy na następujące okoliczności stanu faktycznego. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...].PIT została doręczona skarżącemu w trybie art. 150 § 4 O.p. w dniu [...] lutego 2017r. (k. nr [...] akt administracyjnych). Następnie w dniu [...] marca 2017r. skarżący stawił się osobiście w siedzibie Urzędu Skarbowego w R., na okoliczność czego spisana została notatka służbowa przez Zastępcę Naczelnika Urzędu Skarbowego Panią H. A. (k. nr [...] akt administracyjnych). Tego samego dnia spisano również protokół o stanie majątkowym zobowiązanego (k. nr [...] akt administracyjnych). Jak wynika z treści notatki służbowej skarżący poinformowany został wtedy również o wydaniu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz o przysługującym mu prawie wystąpienia z wnioskiem o ulgę w spłacie zaległości podatkowej. W dniu [...] kwietnia 2017r. skarżący ponownie stawił się w siedzibie organu podatkowego w R. i wówczas wydana została mu kopia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. W dniu [...] maja 2017r. skarżący złożył do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją ostateczną (k. nr [...] - [...] akt administracyjnych). Przypomnieć należy, że zgodnie z jednoznacznie brzmiącym art. 241 § 2 pkt 1 O.p. miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania podatkowego na podstawie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 O.p. rozpoczyna bieg od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji, do którego nawiązuje art. 241 § 2 pkt 1 O.p., nie może być utożsamiane z chwilą, w której strona postępowania podatkowego ją przeczytała. Na potrzeby liczenia terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 1 o.p. zasadnicze znaczenie ma moment, w którym strona dowiedziała się o wydaniu wobec niej decyzji i miała faktyczną możliwość zapoznania się z jej rozstrzygnięciem i treścią. Niewątpliwie zatem, w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego przyjąć należy, że w momencie osobistego stawiennictwa w siedzibie Urzędu Skarbowego w R. w dniu [...] marca 2017r. skarżący powziął wiadomość nie tylko o wydaniu wobec niego decyzji, ale również miał realną możliwość zapoznania się z jej rozstrzygnięciem i uzasadnieniem, czego jednakże nie uczynił. W związku z powyższym Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania rozpoczął bieg dopiero w dniu [...] kwietnia 2017r., kiedy odebrał kserokopię tego dokumentu i zapoznał się z jego rozstrzygnięciem. Jak wcześniej wskazano, już w trakcie jego pierwszej wizyty w siedzibie organu podatkowego w dniu [...] marca 2017r. skarżący mógł bez przeszkód zapoznać się z treścią wydanej wobec niego decyzji. Trudno zrozumieć, że w sytuacji, kiedy strona mając świadomość toczącego się wobec niej postępowania egzekucyjnego w związku z wydaną decyzją podatkową, w momencie dowiedzenia się o fakcie wydania takiej decyzji nie dąży do zapoznania się z jej treścią. Tym bardziej, że jak skarżący sam wskazywał jest zawodowym kierowcą pracującym za granicą i rzadko bywa w [...]. Odnosząc się natomiast do podnoszonej przez skarżącego okoliczności niemożności otrzymania w tym dniu kserokopii ww. decyzji, podzielić należy stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, że mógł on wystąpić o jej sporządzenie i przesłanie na wskazany adres przez organ podatkowy, osobiście wykonać kopię decyzji przy wykorzystaniu własnych urządzeń przenośnych, dokonać notatek z uzasadnienia decyzji lub ustanowić pełnomocnika do tych czynności, czego również zaniechał. Z punktu widzenia art. 241 § 2 pkt 1 O.p. ważne jest, że w trakcie pobytu skarżącego w siedzibie organu podatkowego w dniu [...] marca 2017r. obiektywnie istniała możliwość zapoznania się z treścią rozstrzygnięcia organu i motywami przyjętymi u jego podstaw. Zdaniem Sądu, zaistniały więc podstawy faktyczne i prawne do przyjęcia, jak to uczynił organ w kontrolowanej decyzji, że miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania podatkowego upłynął podatnikowi w realiach analizowanej sprawy w dniu [...] kwietnia 2017 r. Tymczasem podatnik wystąpił z takim wnioskiem dopiero w [...] maja 2017 r. Słusznie więc organ ocenił, że omawiany wniosek podatnika jest spóźniony, co w następstwie uzasadniało zastosowanie art. 243 § 3 O.p. i wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania podatkowego. Z powodów omówionych wyżej niezasadna skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. s. Z. Pietrasik s.E. Kruppik-Świetlicka s.U.Wiśniewska