II SA/Bk 779/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego podwyższenia uposażenia stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w S. nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. Zaskarżonym przez D. W. do sądu administracyjnego, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania na wniosek D. W. z dnia [...] lipca 2017 r. o podwyższenie uposażenia zasadniczego poprzez zaliczenie do wysługi lat, okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od dnia ukończenia 16 roku życia ([...].12.2001 r.) do [...].07.2012 r. Jako powód odmowy wszczęcia postępowania podano, że postępowanie w tożsamej sprawie zostało już rozstrzygnięte ostateczną decyzją Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r. o odmowie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r. Rozstrzygniecie to zostało uzasadnione niespełnieniem przesłanek z ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wyliczaniu okresów pracy w indywidulanym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy. W skardze na to postanowienie skarżący zarzucił: 1. naruszenie prawa procesowego poprzez naruszenie: - art. 61a w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. , poprzez uznanie, że wniosek z dnia 14 lipca 2017 r. dotyczy tej samej sprawy uprzednio już rozstrzygniętej decyzją ostateczną z dnia [...] czerwca 2016 r., w sytuacji gdy wniosek dotyczy innego stanu faktycznego, opartego na innych nowych dowodach dołączonych do wniosku; - art. 7 K.p.a., poprzez nie zweryfikowanie i nie sprawdzenie czy wniosek z dnia [...] lipca 2017 r. dotyczy takiego samego stanu faktycznego sprawy, na jakim zostało podjęte rozstrzygniecie z dnia [...] czerwca 2016 r.; - art. 19 w zw. z art. 65 i w zw. z art. 150 § 1 i art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez nie przekazanie organowi właściwemu do rozpoznania wniosku o wznowienie postepowania zawartego w zażaleniu z dnia [...] sierpnia 2017 r., tj. Komendantowi Stołecznemu Policji. 2. naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie: - art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wyliczaniu okresów pracy w indywidulanym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy oraz art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników poprzez nie zbadanie i nie ustalenie czy skarżący był domownikiem, czy wykonywał pracę o charakterze stałym w gospodarstwie rolnym; - § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWiA z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego, dodatków do uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego poprzez nie ustalenie czy wniosek z dnia [...] lipca 2017 r. dotyczył uznania innego okresu, tj. okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlega on wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż te, które zostały w niej przedstawione. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 "a" (ten ostatni przepis, tj. art. 57 "a" w sprawie nie ma zastosowania). Kontrolując przedmiotowe postępowanie Sąd z urzędu dostrzegł, że wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2017 r. nie został przez niego podpisany. Organy nie dostrzegły tej wadliwości. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone postanowienie jak i postanowienie organu pierwszej instancji dotknięte są wadą nieważności wymienioną w art. 156 § pkt 2 K.p.a., albowiem zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. Przepis art. 63 § 3 K.p.a. stanowi, że podanie wniesione na piśmie powinno być podpisane przez wnoszącego, przez co należy rozumieć umieszczenie własnoręcznego podpisu przez tę osobę pod treścią takiego dokumentu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 16 kwietnia 2007 r., V SA/Wa 1338/06, Lex nr 337449). Zgodnie z art. 63 § 1 K.p.a. pod pojęciem podania należy rozumieć żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia. Z kolei przepis art. 64 § 2 K.p.a. stanowi, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Brak podpisu osoby, od której podanie pochodzi, uniemożliwia indywidualizację osoby, która żądanie złożyła. Podpis warunkuje bowiem, że żądanie pochodzi od osoby określonej jako wnoszącej podanie. Brak podpisu strony, gdy nie zostanie usunięty, uniemożliwia wywołanie skutku prawnego wniesionego poddania. Pismo nie zawierające podpisu w istocie nie wszczyna postępowania administracyjnego. Obowiązkiem organu w takiej sytuacji jest wezwanie w trybie art. 64 § 2 K.p.a. osoby wskazanej w nagłówku pisma do uzupełnienia braku formalnego poprzez jego podpisanie. W świetle powyższego stwierdzić należy, że złożony w sprawie wniosek zawierał braki, które uniemożliwiały nadanie sprawie dalszego biegu przed ich usunięciem. W tej sytuacji, gdy skarżący złożył wniosek bez własnoręcznego podpisu, organ winien był wezwać go w trybie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 K.p.a. do usunięcia w terminie 7 dni tego braku formalnego poprzez jego podpisanie, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Rozpoznanie sprawy w oparciu nie podpisany stanowi rażące naruszenie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 K.p.a. W sprawie niniejszej organy obu instancji prowadziły postępowanie na podstawie niepodpisanego wniosku. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. należało stwierdzić nieważność postanowień organów obu instancji. Wobec takiej wady postępowania przedwczesne byłoby rozpatrzenie przez Sąd merytorycznych zarzutów skargi. Rozpoznając sprawę ponownie organ pierwszej instancji wezwie wnioskodawcę do uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia [...] lipca 2017 r. poprzez jego podpisanie. W przypadku nie uzupełnienia tego braku w wyznaczonym terminie pozostawi wniosek bez rozpoznania, a w przypadku podpisania wniosku organ I instancji ponownie rozpozna sprawę z zachowaniem wszelkich uprawnień przysługujących skarżącemu, zgodnie z procedurą administracyjną.