II OZ 775/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1367/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 22 września 2017 r. A.B. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ww. organu z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1367/17. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawa prawna zarządzenia to art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia z uwagi na naruszenie art. 56 p.p.s.a. skutkujące przedwczesnym zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Zdaniem skarżącej z uwagi na to, że przed wniesieniem skargi do sądu wszczęto postępowanie w sprawie nieważności skarżonego postanowienia, to postępowanie sądowoadministracyjne winno być zawieszone i nie powinny być podejmowane żadne czynności. Wezwanie do uiszczenia wpisu powinno być wystosowane dopiero po zakończeniu postępowania nieważnościowego. Zażalenie to zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2018 r., jednakże Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r. II OZ 526/18 uchylił to postanowienie, wskazując na brak podstaw do jego odrzucenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do normy art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Przewodniczący Wydziału II prawidłowo wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł od skargi na postanowienie organu w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Stosownie bowiem do treści § 2 ust. 5 rozporządzenia w sprawach skarg dotyczących postanowienia wydanego w trybie stwierdzenia nieważności pobiera się wpis w wysokości 200 zł. Wbrew twierdzeniom zażalenia na przeszkodzie do żądania uiszczenia wpisu od skargi nie stoi norma art. 56 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu m.in. stwierdzenia nieważności aktu, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Zawieszenie postępowania na wskazanej podstawie możliwe jest dopiero wówczas, gdy skarga zostanie złożona skutecznie. O skutecznym wniesieniu skargi można zaś mówić w sytuacji, gdy nie posiada ona braków formalnych i fiskalnych. W przypadku wniesienia skargi obarczonej takimi brakami konieczne jest ich usunięcie. A zatem usunięcie braków fiskalnych skargi wyprzedza kwestię ewentualnego rozważenia zastosowania w sprawie normy art. 56 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.