II SA/Wa 921/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Kube Sędzia WSA – Danuta Kania Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów – oddala skargę – Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. (bez numeru), działając na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 i art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, skreślił skarżącą P. C. z listy studentów drugiego roku, prawo, jednolite magisterskie, stacjonarne, Wydział Prawa i Administracji z powodu nieuzyskania zaliczenia drugiego roku studiów. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. W związku z niezaliczeniem przez skarżącą II roku, wymieniona uzyskała zgodę na warunkowy wpis na następny rok, zgodnie z zasadami określonymi przez Radę Wydziału. Warunek polegający na zaliczeniu przedmiotu, to: Prawo międzynarodowe publiczne powinien zostać spełniony do dnia 30 września 2016 r., a ponieważ skarżąca nie spełniła tego warunku w wymaganym terminie, to nie uzyskała zaliczenia II roku studiów. Zatem wobec spełnienia przesłanki z art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy, zaistniała podstawa prawna i faktyczna do skreślenia z listy studentów i organ nie znalazł podstaw do odstąpienia od wydania przedmiotowej decyzji, gdyż w interesie społecznym jest terminowe zaliczanie i rozliczanie etapu nauki przez studentów. W odwołaniu z dnia [...] lutego 2017 r. do Rektora Uniwersytetu [...] skarżąca podała, że zaskarżona decyzja jest rezultatem wcześniejszej błędnej decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] podjętej z naruszeniem prawa skutkującej nieprzyznaniem jej urlopu zdrowotnego na okres semestru letniego 2015/2016 i semestru zimowego roku 2016/2017, na którą złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie skreślenia jej z listy studentów do czasu rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji przez sąd. Dalej podniosła, że regularnie składała dokumentację medyczną potwierdzającą jej stan zdrowia i w sesji zimowej roku 2015/2016 przebywała na zwolnieniu lekarskim, a w semestrze letnim roku akademickiego 2015/2016 doświadczała narastających trudności zdrowotnych. Było to związane zarówno z przewlekłą chorobą jak i ciążą wysokiego ryzyka. Z przyczyn obiektywnych, których nie mogła przewidzieć, potwierdzonych zaświadczeniami lekarskimi (zwolnienia w okresie od 18.05.2016 do 15.07.2016 oraz od 1-30 września 2016, a także dwukrotny pobyt w szpitalu) nie miała możliwości przystąpienia do egzaminu z Prawa międzynarodowego publicznego. W wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt 1 OSK 1560/1 wskazano, że "Jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji jeżeli student z przyczyn obiektywnych, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim, nie może przystąpić do egzaminu w wyznaczonym terminie, to nie można na gruncie art. 190 ust. 2 pkt 2 omawianej ustawy przyjąć, że nie zaliczył semestru i w konsekwencji wydać decyzji o skreśleniu go z listy studentów." Wystąpienie okoliczności niezależnych od niej nie może wywoływać negatywnych dla niej konsekwencji w postaci skreślenia z listy studentów. W interesie społecznym leży zapewnienie obywatelom powszechnego i równego dostępu do wykształcenia, a w myśl art. 13 ust 1. pkt 9 ustawy, do podstawowych zadań uczelni należy między innymi stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w procesie kształcenia. Rektor Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], mając za podstawę art. 190 ust. 3 w zw. z art. 190 ust. 2 pkt 2 oraz art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że skarżąca pozostawała w roku akademickim 2015/2016 studentką III roku prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] i w związku z niezaliczeniem jednego z przedmiotów przypisanych do II roku, został warunkowo wpisana na III rok. Do 30 września 2016 r. będąc na III roku, nie zaliczyła przedmiotu obligatoryjnego wpisanego warunkowo z II roku studiów, tj. Prawo międzynarodowe publiczne, a także przedmiotów obligatoryjnych z III roku studiów, tj. Prawo cywilne IIA (ćwiczenia) oraz Prawo Unii Europejskiej (ćwiczenia). Po zakończeniu roku akademickiego, tj. [...] października 2016 r. skarżąca wniosła o udzielenie jej urlopu zdrowotnego na semestr letni roku akademickiego 2015/2016 oraz semestr zimowy 2016/2017. Istotnym jest również, że skarżąca wpisana została na rok akademicki warunkowo i zgodnie z § 15 § 2 Zasad studiowania na Wydziale prawa i administracji Uniwersytetu [...] na kierunku prawo od roku akademickiego 2015/2016 (oraz tożsamego zapisu § 10 Uchwały określającej zasady studiowania na Wydziale Prawa i Administracji od roku akademickiego 2010/2011), prawo do wpisu warunkowego na kolejny etap studiów przysługuje studentowi po rozliczeniu poprzedniego etapu studiów w przypadku niezdana jednego egzaminu przewidzianego planem studiów dla danego etapu. Skarżącej został przyznany roczny wpis warunkowy. W ramach rocznego wpisu warunkowego student zobowiązany jest natomiast do zdania zaległego egzaminu najpóźniej w terminach sesyjnych wyznaczonych do zdania tego egzaminu i na zasadach obowiązujących w danym cyklu dydaktycznym (ust. 3). Wedle ust. 6, niespełnienie warunków przewidzianych dla wpisu warunkowego powoduje niezaliczenie obu etapów studiów. Do zakończenia roku akademickiego 2015/2016 skarżąca nie zaliczyła zaległego przedmiotu z II roku i nie zaliczyła również przedmiotów przypisanych do roku III. Zgodnie z Uchwałą, w związku z niespełnieniem warunków przewidzianych dla wpisu warunkowego, jak i wobec niezaliczenia przedmiotów przypisanych do III roku, skarżąca nie zaliczyła zarówno roku II, jak i III roku studiów. Co więcej, wniosek został złożony [...] października 2016 r., tj. po zakończeniu roku akademickiego 2015/2016. Jednocześnie podkreślono, że skarżąca przystępowała do egzaminów sesji letniej w roku akademickim 2015/2016 nie informując wykładowców o tym, że przebywała w tym samym czasie na zwolnieniu lekarskim. Skarżąca przynajmniej już w maju 2016 r. wiedziała, że jej stan zdrowia może poważnie utrudnić zadośćuczynienie jej obowiązkom jako studenta, Wedle twierdzeń skarżącej, jeszcze w lutym i marcu 2016 r. przebywała na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, uniemożliwiającym jej zaliczanie zajęć w sesji zimowej roku akademickiego 2015/2016. Kolejne okresy długotrwałych zwolnień lekarskich skarżącej rozpoczęły się ponownie wiosną 2016 r. Skarżąca czekała jednak z wnioskiem udzielenie jej urlopu zdrowotnego do zakończenia roku akademickiego. Skarżąca mogła złożyć stosowny wniosek wcześniej, o czym świadczy fakt, że podchodziła do egzaminów w sesji letniej roku akademickiego 2015/2016. Podkreślono dalej, że organ dopełnił wszelkich starań, by skarżąca, pomimo jej stanu zdrowia mogła kontynuować naukę. Pomimo niezaliczenia jednego z egzaminów z przedmiotu przypisanego do II roku studiów, uzyskała ona zgodę na warunkowy wpis na III rok. W związku z problemami zdrowotnymi na trzecim roku udzielono skarżącej zgody na takie zmodyfikowanie toku studiów, by mogła zaliczać ćwiczenia i przedmioty w trybie dla niej dogodnym. Pomimo powyższych udogodnień, skarżąca do końca roku akademickiego 2015/2016 nie zaliczyła wymaganych tokiem studiów przedmiotów, w tym nie zdała egzaminu z przedmiotu z II roku studiów, którego zaliczenie warunkowało zaliczenie III roku. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek o udzielenie jej urlopu zdrowotnego dopiero po zakończeniu roku akademickiego 2015/2016, nie uzyskawszy zaliczeń ani przedmiotów przypisanych do roku III, ani przedmiotu przypisanego jeszcze do roku II. Jednocześnie skarżąca mogła złożyć taki wniosek już wiosną 2016 r., ponieważ już w tym czasie miała świadomość swojego stanu zdrowia i przebywała na długotrwałym zwolnieniu lekarskim. Jak stanowi art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy., kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Przepis ten determinuje zakres postępowania wyjaśniającego organu oraz wydawane w nim rozstrzygnięcie. W myśl art. 7 k.p.a., organ z urzędu lub na wniosek stron podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zgodnie zaś z art. 80 k.p.a., organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przy czym, w myśl art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W niniejszej sprawie podstawą faktyczną zastosowania art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy przez organ jest nieuzyskanie przez skarżącą zaliczenia przedmiotu: Prawo międzynarodowe publiczne. Skoro art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy umożliwia skreślenie studenta z listy studentów, w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, to tym samym zaistniały w sprawie podstawy faktyczne wypełniające hipotezę wskazanej normy prawnej, a zatem umożliwiające organowi skreślenie wymienionej z listy studentów. Wskazano dalej, że stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie ma w myśl art. 207 ust. 1 ustawy charakter jedynie odpowiedni, a nadto rozstrzygnięcia zostają wydawane przez organ szkoły wyższej, cieszącej się gwarantowaną konstytucyjnie autonomią (art. 70 ust. 5 ustawy zasadniczej). Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a., polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy oraz zapewnienia gwarancji procesowych wynikających z przepisów k.p.a. (wyrok NSA z dnia 20 listopada 2014 r., I OSK 1875/14). Stosownie zatem do odpowiednio stosowanego art. 7 in fine k.p.a., w toku postępowania Rektor ma mieć na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie ustawodawca pozostawia uznaniu organu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż ustawodawca w art. 190 ust. 2 posłużył się słowem "może" względem kompetencji organu. Stąd organ pierwszej instancji powinien był rozważyć interes społeczny, w tym społeczności uniwersyteckiej, oraz słuszny interes studenta i dać odbicie tym rozważaniom w uzasadnieniu decyzji (por. wyrok SN z 18 listopada 1993 r., III ARN 49/93; wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2013 r., I OSK 516/13). Analiza decyzji oraz akt sprawy pozwala stwierdzić, że taki proces ważenia interesów został w sprawie dokonany. Organ wyraźnie wskazał w uzasadnieniu decyzji, że nie znalazł podstaw do odstąpienia od wydania przedmiotowej decyzji, gdyż w interesie społecznym jest terminowe zaliczanie i rozliczanie etapów nauki przez studentów, co podziela również Rektor. W interesie społecznym, w tym w warunkach szkoły wyższej w interesie społeczności akademickiej, jest to, aby studenci terminowo zaliczali i rozliczali etapy nauki, jak również, aby otrzymywali promocję na kolejny etap nauki dopiero wówczas, gdy opanowali konieczny, minimalny zakres wiedzy. W innym przypadku proces nauki byłby utrudniony, jeśli nie niemożliwy, gdyż program studiów zakłada odpowiednie przygotowanie studenta na kolejnych etapach. Przyjmując zatem, że organ powinien odstąpić od skreślenia z listy studentów, a zatem dopuścić promocję na kolejny etap studiów, mimo że student nie opanował odpowiedniego zasobu wiedzy i umiejętności, organ działałby wbrew interesowi społecznemu i godziłby w sprawność procesu dydaktycznego, a w konsekwencji w faktyczny interes społeczny. Z tego względu jakkolwiek skarżąca z pewnością ma interes własny, do dalszej realizacji swojego prawa do nauki, to jednak organ nie mógł uznać tego interesu za "słuszny" w rozumieniu art. 7 k.p.a., a tym bardziej za przeważający nad opisanym interesem społecznym. W konsekwencji okoliczności sprawy i interes społeczny przemawiały za skreśleniem skarżącej z listy studentów. Istota bowiem studiów wyższych sprawia, że nawet zrozumiałe problemy zdrowotne nie mogą uzasadniać zaliczenia studiów i umożliwienia ich kontynuowania osobie, która nie dysponuje wymaganym zasobem wiedzy i umiejętności, o których wszak świadczyć ma ostatecznie nadawany tytuł zawodowy. Zasadnie wobec tego organ pierwszej instancji skreślił skarżącą z listy studentów decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., jak również nie znalazł podstaw do skorzystania z autokontroli. Konkludując, w sprawie spełnione zostały przesłanki faktyczne zastosowania normy art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy, co potwierdziło staranne i wszechstronnie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające. Jednocześnie organ dokonał ważenia występujących w sprawie interesów i skorzystał z przysługującego mu uznania administracyjnego w jego granicach w sposób odpowiadający prawu. Z tych względów Rektor uznał za zasadne zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jako odpowiadającej prawu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący P. C. wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ja decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podała, że od początku studiów korzysta ze wsparcia Biura Osób Niepełnosprawnych Uniwersytetu [...], gdzie składa dokumentację medyczną potwierdzającą jej stan zdrowia. Ze względu na stan zdrowia i charakter przebiegu przewlekłej choroby, Biuro ds. Osób Niepełnosprawnych przekazało jej podanie z dnia [...] listopada 2013 r. ówczesnej Prodziekan do spraw studenckich Wydziału Prawa i Administracji [...]. Dotyczyło ono prośby o indywidualizację toku studiów w postaci między innymi umożliwienia jej indywidualnego umawiania terminów zaliczeń i egzaminów i Prodziekan wyraziła zgodę na to dostosowanie, ograniczając je jednak wyłącznie do ram trwania sesji. Fakt ten w znacznym stopniu negatywnie wpłynął na jej funkcjonowanie na uniwersytecie, ponieważ musiała wypełniać obowiązki studenckie pomimo trudności zdrowotnych których nie doświadczali jej koledzy studenci, bądź przenosić część egzaminów na termin wrześniowy. Pomimo tego pierwszy rok studiów ukończyła z bardzo wysoką średnią, choć wiązało się to z dużym wysiłkiem i świadomością nierównych szans. Na drugim roku studiów w roku akademickim 2014/2015 we wrześniu miała pierwotnie zaplanowane podejście do egzaminów sesji letniej z zachowaniem pierwszych terminów, jednak w okresie przerwy letniej przebywała w szpitalu w związku z operacją, leczeniem i rekonwalescencją. Dlatego też przystąpiła do egzaminów Prawo konstytucyjne i Prawo międzynarodowe publiczne w formie tak zwanego krótkiego warunku pomimo tego, że było to jej pierwsze podejście do egzaminów z obydwu tych przedmiotów. Nie zaliczyła egzaminu z Prawa międzynarodowego publicznego i był to jedyny egzamin do którego podeszła i nie zdała w trakcie studiów, a na jej prośbę władze jednostki wyraziły zgodę na warunkowe zaliczanie etapu (długi warunek) z obowiązkiem zaliczenia przedmiotu warunkowego Prawo międzynarodowe publiczne do dnia 30 września 2016 r. Następnie będąc na trzecim roku studiów, pod koniec semestru zimowego dowiedziała się, że spodziewa się dziecka. Wiązało się to z rezygnacją z przyjmowanych leków, pogorszeniem samopoczucia i negatywnym wpływem na stan zdrowia, dlatego też nie miała możliwości przygotowania się do zaliczeń z ćwiczeń i egzaminów które odbywały się po 19 stycznia 2016 r., a okres sesji zimowej i przerwy ferii zimowych objęty został zwolnieniem lekarskim. W związku z zaistniałą sytuacją i faktem, że na pierwszym roku studiów otrzymała zgodę na indywidualne umawianie terminów egzaminów tylko w ramach trwania sesji, była zmuszona zwracać się do Prodziekan z kolejnymi pismami poprzez BON [...], który gromadził na bieżąco jej dokumentację medyczną i na podstawie analizy popierał jej wnioski. Dnia [...] stycznia 2016 r. zawnioskowała do Prodziekan o zgodę na możliwość rozliczania ćwiczeń dwusemestralnych w semestrze letnim w roku akademickim 2015/2016 i Prodziekan wyraziła zgodę na rozliczanie ćwiczeń trwających dwa semestry w semestrze letnim. Z uwagi na istotną zmianę sytuacji zdrowotnej postanowiła ponownie złożyć podanie między innymi o indywidualny tryb zaliczania i pismem z dnia [...] lutego 2016 r. zwróciła się do Prodziekan o rozważenie możliwości przychylenia się do jej wniosku o wprowadzenie zmian w toku studiów w roku akademickim 2015/2016 poprzez przywrócenie pierwszych terminów egzaminów sesji zimowej oraz o wprowadzenie zmian w toku całych studiów tj. wdrożenie indywidualnego trybu zaliczania, zmianę trybu odbywania zajęć oraz ich zaliczania, w szczególności zaliczania materiału na dyżurach prowadzących zajęcia i konsultacji materiału cząstkowego. Na powyższą prośbę Prodziekan wyraziła zgodę. Część semestru letniego uczęszczała na zajęcia. Natomiast w okresie sesji egzaminacyjnej letniej przebywała na zwolnieniu lekarskim. Na początku września będąc w 9 miesiącu ciąży, przeszła poważną infekcję wirusową w związku z czym lekarz prowadzący ciążę zadecydował o konieczności hospitalizowania. W tym okresie dowiedziała się również, że ze względu na bezpieczeństwo zdrowia i życia dziecka oraz jej własnego, ciąża będzie rozwiązana poprzez cesarskie cięcie. Lekarz zadecydował o zwolnieniu lekarskim na cały okres miesiąca września. Natomiast od 19 do 29 września przebywała w szpitalu. Poród miał miejsce [...] września 2016 r. Niezwłocznie po opuszczeniu szpitala, złożyła wniosek do Prodziekana o skierowanie na Komisję Lekarską, na co uzyskała zgodę. Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...] października 2016 r. zawnioskowała o udzielenie jej urlopu zdrowotnego ze względu na stan zdrowia w okresie: 2015/2016 i I semestrze 2016/2017. W tej sytuacji w dniu [...] października 2016r. złożyła podanie do Prodziekana o urlop zdrowotny na okres semestru letniego 2015/2016 i semestru zimowego 2016/2017 i w dniu [...] października 2016r. otrzymała decyzję o odmowie przyznania urlopu zdrowotnego wstecznego na semestr letni 2015/2016 oraz urlopu zdrowotnego na semestr zimowy 2016/2017 z uzasadnieniem, że z uwagi na realizację obowiązków edukacyjnych w semestrze letnim 2015/2016, brak jest możliwości przyznania urlopu zdrowotnego we wnioskowanym okresie. Po odwołaniu, Prorektor decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. uznała rozstrzygnięcie Prodziekana za faktyczne oraz prawnie zasadne, w związku z czym nie znalazła podstaw do jego uchylenia. Jednakże uzasadnienie decyzji Prorektora było zgoła odmienne od uzasadnienia Prodziekana, co narusza jej zdaniem istotę zasady dwuinstancyjności postępowania. Prorektor w swojej decyzji uznała, że "zgodnie z § 5 pkt 1 Zasad Studiowania na Wydziale Prawa i Administracji [...], student ma obowiązek zaliczenia na III roku studiów przedmiotów obligatoryjnych tj. Prawo cywilne IIA (ćwiczenia) oraz Prawo Unii Europejskiej (ćwiczenia). Z uwagi na brak zaliczonych powyższych przedmiotów w semestrze zimowym 2015/2016 nie jest możliwe przyznanie urlopu zdrowotnego". Szczególnie istotnym elementem tej sprawy jest fakt odmowy udzielenia jej urlopu zdrowotnego, który gdyby został przyznany, to wówczas miałaby możliwość zrealizowania obowiązków studenckich po jego powrocie i co za tym idzie, rozliczenia bieżącego etapu studiów. Odmowa przyznania urlopu miała miejsce pomimo dostarczenia przeze nią do BON pełnej dokumentacji medycznej i pomimo wskazań Komisji Lekarskiej Uniwersytetu [...]. Prorektor w swojej decyzji [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. uznała, że "zgodnie z § 5 pkt 1 Zasad Studiowania na Wydziale Prawa i Administracji [...], student ma obowiązek zaliczenia na III roku studiów przedmiotów obligatoryjnych tj. Prawo cywilne II A (ćwiczenia) oraz Prawo Unii Europejskiej (ćwiczenia). Z uwagi na brak zaliczonych powyższych przedmiotów w semestrze zimowym 2015/2016 nie jest możliwe przyznanie urlopu zdrowotnego". W dniu [...] stycznia 2016 r. zawnioskowała o zmianę w toku studiów polegającą na możliwości rozliczenia ćwiczeń dwusemestralnych w semestrze letnim w roku akademickim 2015/2016 i Prodziekan wyraziła zgodę na to by te ćwiczenia dwusemestralne czyli właśnie Prawo cywilne II i Prawo Unii Europejskiej były rozliczane przeze nią nie w semestrze zimowym, a w semestrze letnim. Zgodnie z § 10 pkt 5 Regulaminu Wydziału Prawa i Administracji [...], ćwiczenia należy zaliczyć przed przystąpieniem do egzaminu. Egzaminy z Prawa cywilnego i Prawa Unii Europejskiej są w czerwcu, a nie w sesji zimowej i bardzo wielu studentów z tego samego roku zaliczało przedmiotowe ćwiczenia w semestrze letnim, bez jakichkolwiek zabiegów formalnych w postaci zgody. Natomiast jeżeli chodzi o ćwiczenia z Prawa Unii Europejskiej, to zaliczenia odbywały się w terminie od 20 stycznia do 15 lutego 2016 r.. a ona nie mogłam do nich przystąpić z uwagi na stan zdrowia. Od 19 stycznia do 9 marca 2016 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Gdyby udzielono jej urlopu zdrowotnego, to miałaby możliwość przystąpienia do zaliczenia tych ćwiczeń po zakończeniu urlopu i powrocie na studia. Istotne znaczenie w świetle rozstrzygnięcia Prorektora w jej sprawie dotyczącej nieprzyznania urlopu miał też fakt, że zgodnie z § 13 ust. 1 uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji z dnia 27 kwietnia 2015 r. Zasady studiowania na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] na kierunku prawo od roku akademickiego 2015/2016, studentów obowiązuje roczne rozliczenie cyklu dydaktycznego, gdyż wszystkich studentów Wydziału obowiązywał roczny a nie semestralny okres rozliczeniowy. W związku z tym wymaganie od tylko jednego studenta na całym Wydziale - czyli ode niej - zaliczenia semestralnego jako warunek sine qua non względem kwestii przyznania urlopu jest krzywdzące. Zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 2 ww. uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji z dnia 27 kwietnia 2015 r., "urlop zdrowotny przysługuje studentowi w oparciu o orzeczenie komisji lekarskiej [...] na okres oznaczony w orzeczeniu lekarskim", a w myśl § 37 ust. 2 załącznika do uchwały Nr 351 Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...]: "Urlop zdrowotny student uzyskuje na czas trwania choroby, leczenia lub rehabilitacji, wykluczających lub poważnie utrudniających kontynuację studiów. Decyzję o przyznaniu urlopu zdrowotnego podejmuje dziekan na podstawie dokumentacji medycznej lub opinii Biura ds. Osób Niepełnosprawnych". Organ który wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w jej treści wielokrotnie podkreśla fakt, że na III rok została wpisana warunkowo i miała obowiązek rozliczenia egzaminu warunkowego do 30 września. Organ podniósł, że nie zaliczyła egzaminu warunkowego i egzaminów przypisanych do III roku studiów nie łącząc tego z faktem, że zgodnie z decyzją Prodziekan z [...] marca 2016 został jej przyznany indywidualny tryb zaliczania co de facto oznacza możliwość zrealizowania wszystkich obowiązków studenckich w takim czasie, w którym tak jak inni studenci ma możliwość w dobrym stanie zdrowia odpowiednio przygotować się do zaliczeń i egzaminów do dnia 30 września. Organ twierdzi również, że podczas zwolnienia lekarskiego przystępowała do egzaminów sesji letniej w roku akademickim 2015/2016, co jest oczywistą nieprawdą, bowiem w letniej sesji egzaminacyjnej przystąpiła do egzaminu testowego z wykładu specjalizującego o nazwie "Kultura języka polskiego", który to egzamin był jedynie sprawdzianem posługiwania się poprawną polszczyzną i nie wymagał od niej żadnego przygotowania. Do żadnego innego egzaminu nie przystąpiła. Druga ocena którą otrzymała w semestrze letnim wynikała z określonej ilości obecności na zajęciach, a nie egzaminu. Organ twierdzi, że już przynajmniej w maju 2016 wiedziała, że stan zdrowia utrudni jej wypełnienie obowiązków studenta, a to dlatego, że już wcześniej na przełomie stycznia i lutego również przebywała na zwolnieniu. Specyfika funkcjonowania osoby niepełnosprawnej lub przewlekle chorej różni się znacznie od życiowych doświadczeń ludzi nie doświadczonych takimi problemami. Organ twierdzi, że czekała z wnioskiem o urlop do zakończenia roku akademickiego i jest to nieprawda, bowiem od początku września lekarz prowadzący jej ciążę zdecydował, że musi i powinna przebywać na zwolnieniu. Ciężko sobie wyobrazić żeby w takiej sytuacji - gdy nastąpiło tak wiele nieprzewidzianych i trudnych wydarzeń związanych z chyba najważniejszym momentem w życiu każdego człowieka - myśleć jeszcze o składaniu wniosku do Dziekana - szczególnie, że ani jej stan fizyczny ani psychiczny na to nie pozwalał i po wyjściu ze szpitala natychmiast złożyła wniosek o urlop. Pomimo faktu, że osiągała dobre nauki w nauce oraz tego, że składała pełną dokumentację medyczną od początku studiów jak i tą dotyczącą jej sytuacji zdrowotnej na III roku studiów, organ postrzega ją jako osobę próbującą coś uzyskać kosztem innych studentów i słusznego interesu społecznego. Niezaprzeczalnym jest fakt, że nie miała możliwości - tak jak inni studenci -przygotować się do zaliczenia żadnego z kierunkowych ćwiczeń i egzaminów. W trakcie sesji przebywała na zwolnieniu i w szpitalu. Zatem skoro z przyczyn obiektywnych, niezależnych ode niej i potwierdzonych ponad wszelką wątpliwość zaświadczeniem lekarskim nie mogła zrealizować obowiązków studenckich w wyznaczonym czasie, to nie można tym samym uznać, że nie zaliczyła danego etapu studiów i w konsekwencji wydać decyzji o skreśleniu z listy studentów. Decyzja o nieprzyznaniu jej urlopu zdrowotnego na okres wnioskowany przeze nią była de facto decyzją przesądzającą o rozwiązaniu stosunku zakładowego, czyli skreśleniu mnie z listy studentów. Zatem doszło do naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego a w szczególności zasady prawdy obiektywnej, zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli. Ponadto zabrakło niestety rzetelnego zapoznania się z jej sytuacja, jasno wynikająca z dokumentów medycznych i pism dotyczących jej toku studiów oraz rzetelnego ustalenia na ich podstawie stanu faktycznego ze zrozumieniem. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenie faktyczne i prawne dodał, że skarżąca mogła przedmiot przypisany do roku II zaliczyć do końca września 2016 r. co oznacza, że mogła podejść do egzaminu wcześniej - w maju, czy w czerwcu 2016 r. Niemniej jednak nie podjęła żadnych starań, by uregulować tę kwestię. Co więcej, jak argumentuje, otrzymała zaliczenie z jednego z przedmiotów za sam fakt obecności na zajęciach, co oznacza, że jej stan zdrowia nie przeszkadzał w realizowaniu obowiązków studenta. Skarżąca podnosi, że pod koniec semestru zimowego roku akademickiego 2015/2016 dowiedziała się, że jest w ciąży. Zatem musiała wiedzieć, że 9 miesiąc ciąży przypadnie na wrzesień 2016 r. Jej stan zdrowia już od początku sesji letniej uzasadniał przypuszczenie, że w ostatnich miesiącach ciąży może mieć ona problemy zdrowotne uniemożliwiające jej wykonywanie obowiązków studenta. Wedle twierdzeń skarżącej, jeszcze w lutym i marcu 2016 r. przebywała na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, uniemożliwiającym jej zaliczanie zajęć w sesji zimowej roku akademickiego 2015/2016. Kolejne okresy długotrwałych zwolnień lekarskich skarżącej rozpoczęły się ponownie wiosną 2016 r. Skarżąca miała zatem pełną świadomość, że we wrześniu 2016 r. nie będzie mogła przystąpić do egzaminu, jednakże czekała jednak z wnioskiem o udzielenie jej urlopu zdrowotnego do zakończenia roku akademickiego, przy czym w toku semestru letniego uczestniczyła w zajęciach, a w sesji letniej podchodziła do egzaminów. Skoro komisja lekarska wskazała, że stan zdrowia uzasadniał udzielenie jej urlopu zdrowotnego już od początku sesji letniej 2016 r. (tj. już od lutego 2016 r.), to winna była i mogła stosowną procedurę zainicjować jeszcze w trakcie semestru letniego z uwagi na fakt, że jej stan zdrowia już w tym czasie uzasadniał złożenie takiego wniosku. Zatem nie było absolutnie żadnego uzasadnienia, aby czekała z odpowiednim wnioskiem do końca roku akademickiego. W dalszej części wskazano, że na Uczelnia nie udziela się natomiast zasadniczo urlopów wstecznych z uwagi na fakt, że studenci usiłują w ten sposób uniknąć konsekwencji niezaliczenia wymaganych przedmiotów w przepisanym czasie. Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że celem skarżącej jest właśnie uniknięcie konsekwencji niezaliczenia wymaganych przedmiotów z roku II i III. Skarżąca, pomimo iż była świadoma swojego stanu zdrowia i możliwości złożenia wniosku o udzielenie urlopu zdrowotnego, uczestniczyła w zajęciach i podchodziła do wymaganych zaliczeń. Dopiero wobec odmowy udzielenia jej wstecznego urlopu zdrowotnego przedstawiła zwolnienia lekarskie za okres, w którym zaliczała przedmioty roku III, co oznaczało konieczność anulowania ocen z tych przedmiotów. Stan zdrowia skarżącej nie uniemożliwiał jej złożenia stosownego wniosku o urlop zdrowotny w czasie trwania roku akademickiego, zanim przystąpiła do egzaminów, a także w czasie trwania sesji. Zupełnie niezrozumiałym pozostaje fakt złożenia przez skarżącą wniosku o urlop zdrowotny na sesję letnią roku akademickiego 2015/2016 już po zakończeniu tegoż roku. Dopiero świadoma konsekwencji niezaliczenia wymaganych przedmiotów, zdeterminowała skarżącą do złożenia wniosku o urlop zdrowotny w momencie, w którym dokonywano już rozliczania studentów za dany rok. Podkreślono, że urlop zdrowotny nie może być traktowany jako instrument służący unikaniu negatywnych skutków niezaliczenia egzaminów w danej sesji. Takie traktowanie omawianej instytucji mogłoby prowadzić do trudnych do pogodzenia z interesem społecznym skutków, mianowicie do różnicowania sytuacji studentów z pokrzywdzeniem tych, którzy rzetelnie wykonują swoje obowiązki. Podkreślono, że złożenie wniosku o udzielenie urlopu zdrowotnego po zakończeniu roku akademickiego na kolejny rok akademicki powoduje, że trudnym jest ustalenie statusu studenta - nie zaliczył on bowiem przedmiotów w danym roku i tego roku nie rozliczył, co uzasadnia skreślenie takiej osoby z listy studentów, czyli nie nastąpiła promocja na kolejny rok studiów. W niniejszej sprawie - wobec warunkowego wpisania na rok III i niespełnienia przez skarżącą warunku wpisu na ten rok, nie było możliwe złożenie wniosku o powtarzanie roku III, czy roku II., bowiem skarżąca nie zaliczyła ani roku II, ani roku III, i trudno wskazać, w jakim charakterze należałoby jej udzielić urlopu zdrowotnego na semestr zimowy 2016/2017. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zarówno do przyznania urlopu wstecznego, jak i urlopu na semestr zimowy w kolejnym roku akademickim, a skarżącej w omawianej sytuacji przysługują inne uprawnienia, mianowicie prawo do ubiegania się o wznowienie na II roku studiów stacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku prawo w roku akademickim 2017/2018, o czym została pouczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1842 ze zm.), który stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Ponadto przepis art. 207 ust. 1 przewiduje, że do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Użyte zatem w przepisie art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy sformułowanie "może" świadczy, że decyzja wydana na podstawie niniejszego przepisu, nie jest decyzją związaną, lecz ma charakter uznaniowy. W judykaturze uznaje się, że decyzja uznaniowa pozostaje wprawdzie pod kontrolą Sądu, jednak zakres tej kontroli jest ograniczony, bowiem sprowadza się ona do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu okoliczności istotnych dla sprawy. W takich przypadkach kontrola dotyczy procesu wydania decyzji, tj. spełnienia przez organ wymogów proceduralnych, ustalania stanu faktycznego jako elementu tego procesu oraz oceny faktów, które z punktu widzenia obowiązujących przepisów mogą mieć w danej sprawie istotne znaczenie prawne. Dotyczy ona zatem tej części treści decyzji uznaniowej, która jest powiązana z określonymi i ostrymi kryteriami prawnymi. Natomiast nie obejmuje ona tej części treści rozstrzygnięcia, która wiąże się z realizowaniem określonej polityki administracyjnego stosowania prawa (celowości administracyjnej, czy roli słuszności w kształtowaniu treści decyzji) w ramach luzów decyzyjnych stworzonych przez podstawy decyzji uznaniowej. W tego typu sprawach sądy administracyjne badają jedynie, czy organy w konkretnej sprawie nie przekroczyły granic uznania, tzn. czy ich decyzja nie jest arbitralna lub podjęta przy użyciu niedozwolonych kryteriów. Reasumując, Sądy nie mogą wkraczać w kompetencje organów i oceniać słuszności realizowanej przez nie polityki kadrowej. Kontrola sądowa decyzji uznaniowych zmierza tym samym do ustalenia, czy na podstawie obowiązujących przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania administracyjnego oraz czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, w ten sposób, aby nie można mu było zarzucić dowolności. Badaniu podlega zatem, czy przy podjęciu decyzji została spełniona, zawarta w art. 7 k.p.a., powinność uwzględnienia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony, przy czym zaakceptowanie zakresu, w jakim organ uczynił użytek z przyznanego mu uprawnienia, zależy od ustalenia, czy stan faktyczny sprawy został ustalony i wszechstronnie wyjaśniony w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie (vide m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 464/15). Ponadto przepisy działu IV powołanej ustawy, tj. art. 159 i następne zawierają m.in. regulacje dotyczące organizacji studiów, jak i praw obowiązków studentów (rozdziały 1 i 2). Zaznaczyć należy, że z chwilą przyjęcia danej osoby w poczet użytkowników zakładu staje się ona podmiotem praw i obowiązków, które przysługują bądź obciążają użytkowników danego zakładu. Użytkownika, który dobrowolnie przystąpił do zakładu administracyjnego (studenta), wiążą przepisy zawarte w aktach wewnątrzzakładowych, ponieważ jego wniosek o przyjęcie jest równocześnie wyrażeniem zgody na poddanie się reżimowi prawnemu, obowiązującemu w danym zakładzie. Zgodnie z art. 160 ust. 1 ustawy, podstawowe zasady organizacji studiów, organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Ustawa przewiduje zarazem, że organem właściwym do uchwalenia regulaminu studiów jest senat uczelni (art. 62 ust. 1 i art. 161 ust. 1). Z kolei przepis art. 189 w ust. 1 ustawy stanowi, że student obowiązany jest postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów. Przepis ust. 2 tego artykułu wymienia przykładowo obowiązki studenta, zaliczając do nich: uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów (pkt 1), składanie egzaminów, odbywanie praktyk i spełnianie innych wymogów przewidzianych w regulaminie studiów (pkt 2) oraz przestrzeganie przepisów obowiązujących w uczelni (pkt 3). Zawarte w przepisach art. 160 ust. 1 i art. 189 ust. 1 ustawy regulacje wskazują zatem, że podstawowym – poza ustawą – aktem określającym prawa i obowiązki studenta jest regulamin studiów uchwalony przez senat uczelni. Obowiązek przestrzegania innych przepisów obowiązujących w uczelni powstaje niejako pośrednio przez wskazanie ich materii w regulaminie studiów oraz z uwagi na treść art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy. W niniejszej sprawie przedmiotowe kwestie zawarte zostały w Regulaminie Studiów na Uniwersytecie [...] uchwalonym przez Senat Uniwersytetu [...] uchwałą nr 351 z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...] ([...]) oraz w Zasadach Studiowania na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] na kierunku prawo od roku akademickiego 2015/2016, uchwalonych przez Radę Wydziału Prawa i Administracji w dniu 27 kwietnia 2015 r. W rozpoznawanej sprawie tymczasem bezspornym jest, że skarżąca P. C. w roku akademickim 2015/2016 była studentką III roku Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] i w związku w związku z niezaliczeniem jednego z przedmiotów przypisanych do II roku, uzyskała zgodę na wpis warunkowy na następny rok, a warunkiem tym był zaliczenie przedmiotu Prawo międzynarodowe publiczne do dnia 30 września 2016 r. Nie budzi również wątpliwości fakt, że do 30 września 2016 r., kiedy studiowała na III roku, nie zaliczyła powyższego przedmiotu. Ponadto z uwagi na fakt, że wobec odmowy udzielenie jej wstecznego urlopu zdrowotnego w dniu [...] października 2016 r., skarżąca przedstawiła zwolnienie lekarskie za okres, w którym uczestniczyła w zajęciach i zaliczała przedmioty III roku, to zaszła konieczność anulowania ocen z tych przedmiotów. W tym miejscu wskazać należy, że organ mając na uwadze jej stan zdrowia, nie był obojętny wobec skarżącej i wykazał dużo dobrej woli, aby umożliwić jej studiowanie w optymalnie najlepszych warunkach. Tym samym brał pod uwagę jej słuszny interes. Wszak – o czy sama skarżąca wspomina – jej wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. został rozpatrzony pozytywnie i uzyskała zgodę na rozliczanie ćwiczeń trwających dwa semestry, w semestrze letnim. Ponadto organ nie pozostał obojętny wobec jej prośby z dnia [...] lutego 2016 r. i wyraził zgodę w zmianie toku studiów w roku akademickim 2015/2016 poprzez przywrócenie pierwszych terminów egzaminów sesji zimowej oraz o wprowadzenie zmian w toku całych studiów tj. wdrożenie indywidualnego trybu zaliczania, zmianę trybu odbywania zajęć oraz ich zaliczania, w szczególności zaliczania materiału na dyżurach prowadzących zajęcia i konsultacji materiału cząstkowego. Natomiast z drugiej strony rację należy przyznać organowi, że skarżąca mogła przedmiot przypisany do roku II zaliczyć i podejść do egzaminu wcześniej, tj. w maju, czy w czerwcu 2016 r. Tym bardziej, że po pierwsze otrzymała zaliczenie z jednego z przedmiotów za sam fakt obecności na zajęciach, co oznacza, że jej stan zdrowia nie przeszkadzał w realizowaniu obowiązków studenta, a po drugie, iż pod koniec semestru zimowego roku akademickiego 2015/2016 dowiedziała się, że jest w ciąży i w tej sytuacji musiała mieć świadomość o rozwiązaniu w miesiącu wrześniu 2016 r. Tym bardziej, że jej stan zdrowia już od początku sesji letniej uzasadniał przypuszczenie, iż w ostatnich miesiącach ciąży może mieć problemy zdrowotne uniemożliwiające jej wypełnienia warunku. Ponadto mając świadomość powyższego, czekała z wnioskiem o udzielenie jej urlopu zdrowotnego do zakończenia roku akademickiego, przy czym w toku semestru letniego uczestniczyła w zajęciach, a w sesji letniej podchodziła do egzaminów. Nie bez znaczenia jest fakt, że – jak wskazano w odpowiedzi na skargę – Uczelnia nie udziela się zasadniczo urlopów wstecznych z uwagi na fakt, że studenci usiłują w ten sposób uniknąć konsekwencji niezaliczenia wymaganych przedmiotów w przepisanym czasie, na co zdaje się wskazywać – co Sąd również podziela w świetle powyższej argumentacji – zachowanie skarżącej. Rację zatem należy przyznać organowi, że udzielenie skarżącej w tym czasie i za wnioskowany przez nią okres urlopu zdrowotnego, nie byłoby do pogodzenia z interesem społecznym, bowiem prowadziłoby do różnicowania sytuacji studentów z pokrzywdzeniem tych, którzy rzetelnie wykonują swoje obowiązki. Ponadto zgodzić się należy z organem, że wobec warunkowego wpisania na rok III i niespełnienia przez skarżącą warunku wpisu na ten rok oraz anulowaniu ocen za III rok, nie było możliwe złożenie wniosku o powtarzanie roku III, czy roku II., bowiem skarżąca nie zaliczyła ani roku II, ani też III roku. Reasumując, uzasadniając zaskarżoną decyzję organ w całej rozciągłości rozważył przesłanki słusznego interesu skarżącej oraz interesu społecznego zgodnie z brzmieniem art. 7 k.p.a. Wskazał, iż niezaliczenie przez skarżącej wpisu warunkowego we wskazanym terminie, nie wynikało z okoliczności czy też zdarzeń nieprzewidzianych przez nią, lecz było następstwem zignorowania możliwości czy to wcześniejszego zdania egzaminu z przedmiotu warunkowego, czy też wcześniejszego zwrócenia się o udzielenie jej urlopu zdrowotnego. Zatem powodem niezaliczenia tego etapu studiów było zaniedbanie ze strony skarżącej w zakresie intensywności i optymalizacji nauki. Oczywistym jest, że po stronie skarżącej istnieje interes faktyczny w kontynuowaniu nauki, którego jednak nie można utożsamiać ze słusznym interesem strony. Organ słusznie zwrócił przy tym uwagę, że interes społeczny w rozpoznawanej sprawie, rozumiany również jako interes społeczności akademickiej wymaga, aby naukę na kolejnym etapie studiów kontynuowały osoby, które opanowały wymagany materiał w co najmniej minimalnym stopniu. Organ wskazał również na interes wszystkich członków społeczności akademickiej w kontekście prezentowania przez studentów odpowiedniego poziomu opanowania materiału objętego programem studiów, bowiem – zdaniem Sądu – przekłada się to na renomę uczelni, wartość niematerialną dyplomu ukończenia studiów na tej uczelni oraz pozycję rynkową jej absolwentów. Wobec powyższego organ zasadnie przyznał prymat interesu społecznego, przed słusznym interesem skarżącej. Reasumując, organ – zdaniem Sądu – w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, miał podstawy do tego, aby wydać decyzję o skreśleniu skarżącej z listy studentów z przyczyn wskazanych w art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nie przekroczył przy tym granic uznania administracyjnego, a wydana decyzja nie nosi znamion dowolności jeśli się zważy na motywy działania organu, które zostały przekonująco wyjaśnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w zw. z art. 52 § 3 i art. 132 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.