I OSK 1308/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 943/17 odrzucającego skargę S. W. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie wpisania punktów karnych do ewidencji kierowców postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 roku sygn. akt II SA/Ol 943/17 wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę S. W. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia [...] lutego 2013 roku w przedmiocie wpisania punktów karnych do ewidencji kierowców. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący uchybił 14-dniowemu terminowi do wystosowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. Skargę kasacyjną od tego orzeczenia wywiódł S. W., zaskarżając go w całości, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a ponadto obciążenie organu kosztami postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez niewłaściwą wykładnię i w konsekwencji odrzucenie skargi na skutek przyjęcia, że zaistniała przesłanka określona w tym przepisie. Skarżący kasacyjnie podniósł, że nie miał możliwości kwestionowania dokonania wpisu punktów karnych na wcześniejszym etapie, gdyż zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 7 lutego 2013 r. rozstrzygał jedynie o odpowiedzialności na gruncie karnym, a nie o prawidłowości lub nieprawidłowości ujawnienia punktów karnych w ewidencji kierowców, a ponadto pierwotnie dokonane wpisy punktów karnych były jedynie wpisami tymczasowymi i nie istniała możliwość podważenia ich treści. W ramach zarzutów naruszenia przepisów postępowania zarzucił również naruszenie art. 52 § 2 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię, gdyż tryb wyczerpania środków zaskarżenia w tym przepisie odnosi się jedynie do aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zaś wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie czynnością techniczną organu prowadzącego postępowanie i do tak wystosowanego wezwania nie ma zastosowania tryb określony treścią zarzucanego przepisu, a co za tym idzie należało przyjąć, że wezwanie takie można wnieść w każdym czasie obowiązywania skutków tej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania sądowego, która w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. (mającym zastosowanie w sprawie na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2017, poz. 935) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (§ 3). Ustalanie punktów karnych przez organy Policji odbywa się z kolei w oparciu o delegację ustawową przewidzianą w art. 130 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 ze zm.), a skonkretyzowaną w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 488). Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia ewidencję prowadzi Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym wpis punktów karnych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego przez organ prowadzący tę ewidencję jest inną niż decyzje i postanowienia czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jako taki podlega kontroli sądowoadministracyjnej. W ślad za Sądem I instancji wskazać należy, że do skutecznego zaskarżenia takiej czynności niezbędne jest spełnienie warunku z art. 52 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie S. W. zaskarżył dokonany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. w dniu [...] lutego 2013 r. wpis dwóch punktów karnych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Nie dochował jednak warunku zawartego w art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. nie dochował 14-dniowego terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, tj. usunięcia czy skorygowania spornego wpisu. Pismo stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa odnoszące się do czynności dokonanej w lutym 2013 r. zostało sporządzone dopiero w cztery i pół roku później, tj. 16 października 2017 r., podczas gdy skarżący z całą pewnością wiedział o dokonanym wpisie już w roku 2014 - sam powołał się na tę okoliczność w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2014 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania go na badania psychologiczne, rozpoznanej wyrokiem tego Sądu z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 761/14 utrzymanym w mocy wyrokiem NSA z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt I OSK 3115/14 (tak w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 761/14). Tym samym Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., uznając ją za niezasadną. Podniesiony zarzut naruszenia tego przepisu należy uznać za niezasadny, podobnie jak zarzut naruszenia art. 52 § 2 p.p.s.a., którego Sąd w ogóle nie stosował w niniejszej sprawie. Odnosząc się do argumentów skarżącego kasacyjnie wskazać należy, że przedmiotem skargi uczyniono czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. w przedmiocie wpisu punktów karnych do ewidencji kierowców z dnia [...] lutego 2013 r. Tak określony przez samego skarżącego przedmiot sprawy został następnie poddany badaniu przez Sąd pod kątem jego zakwalifikowania jako czynności organu podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej. Analiza spełnienia przesłanek z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dotyczyła zakwestionowanego wpisu do ewidencji, a nie - jak zdaje się twierdzić skarżący kasacyjnie - wezwania do usunięcia naruszenia prawa wystosowanego do organu w związku z tym wpisem. Nieusprawiedliwione są też twierdzenia skarżącego kasacyjnie o pozbawieniu go możliwości dochodzenia weryfikacji prawidłowości liczby wpisanych do ewidencji punktów karnych. W ocenie NSA istniała realna możliwość kwestionowania czynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. - najpierw w drodze wniesionego w odpowiednim terminie wynikającym z powołanego wyżej przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a następnie skargi do sądu administracyjnego. Skarżący jednak z niej nie skorzystał, nie wystąpił też do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania. Tożsame stanowisko zajął też NSA w powołanym wyżej wyroku z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt I OSK 3115/14. W konsekwencji powyższego skargę kasacyjną jako niemającą usprawiedliwionych podstaw, należało oddalić na mocy art. 184 p.p.s.a..