II SA/Lu 1007/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżący na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Z treści oświadczenia zawartego na druku PPF wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia z ZUS w kwocie [...]złotych netto. Na poczet kosztów utrzymania przeznacza miesięcznie kwotę [...]złotych na koszty opieki osób drugich, [...] złotych na koszty zużycia energii elektrycznej, [...] złotych na koszty zakupu leków, [...] złotych na koszty zużycia wody oraz [...] złotych na koszty użytkowania telefon. Łącznie miesięczne koszty utrzymania nie obejmujące kosztów wyżywienia wynoszą [...] złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca wykazała, iż nie ma możliwości poniesienia minimalnych kosztów ustanowienia adwokata z wyboru bez spowodowania uszczerbku w swoich kosztach utrzymania koniecznego. Po poniesieniu bowiem przez skarżącego minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru, które ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy wyniesie 480,00 złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych– Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), na poczet kosztów utrzymania koniecznego pozostanie kwota [...]złotych netto. Kwota ta jest niższa od wykazanych kosztów utrzymania skarżącego, nie obejmujących kosztów wyżywienia. W takiej sytuacji zobowiązanie skarżącego do poniesienia kosztów ustanowienia radcy prawnego z wyboru spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.