II SA/Gd 4/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia 13 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 20 grudnia 2017 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący J. C. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że poza oszczędnościami w kwocie 200 zł na akumulacji, które to środki – zgodnie z przepisami prawa karnego – zostaną mu wypłacone w dniu zwolnienia z zakładu karnego, nie posiada majątku. Posiada natomiast zaległości z tytułu alimentów, które wynoszą około 120.000 zł i które powiększają się o kwotę 500 zł miesięcznie w związku z nieregulowaniem bieżących należności z tego tytułu. Od dnia 9 października 2008 r. odbywa karę pozbawienia wolności, nie osiąga żadnych dochodów, jest osobą skrajnie ubogą. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę, że skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma możliwości zatrudnienia i nie posiada majątku referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.