I SA/Wa 1654/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2018 r. sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi z tytułu urodzenia dziecka uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta miasta W. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z [...] sierpnia 2017 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta miasta W. z [...] czerwca 2017 r. o odmowie przyznania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka G. B. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ I instancji powołaną decyzją odmówił P. Z. przyznania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się G. B. Z ustaleń organu wynika, że wnioskodawczyni do wniosku załączyła zaświadczenie lekarskie wydane w dniu 22 marca 2017 r., z którego wynika, że pozostawała pod opieką lekarską od 22 tygodnia ciąży do porodu. Z zaświadczenia wynika także, że brak wizyt ciążowych w pierwszym trymestrze ciąży spowodowany jest zajściem w ciążę w trakcie przyjmowania leku antykoncepcyjnego. Przytaczając treść art. 15b ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych organ stwierdził, że zapomoga z tytułu urodzenia dziecka przysługuje, jeżeli kobieta pozostawała po opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu. Ponieważ z zaświadczenia lekarskiego wynika, że wnioskodawczyni nie spełnia warunku określonego w powołanym przepisie nie może być przyznana wnioskowana zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. Z. podniosła, że była pod opieką poradni położniczo-ginekologicznej od 29 stycznia 2016 r. do porodu. Mimo częstych wizyt i badań ciążę rozpoznano dopiero około 20 tygodnia. Leczona była hormonalnie i nie miała żadnych oznak ciąży. Wobec tego uważa, że spełniła warunek z art. 15 b ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 15b ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1238) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka przysługuje, jeżeli kobieta pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu. Pozostawanie pod opieką medyczną potwierdza się zaświadczeniem lekarskim. Z materiału dokumentacyjnego wynika, że do wniosku o jednorazową zapomogę z tytułu urodzenia się dziecka skarżąca załączyła zaświadczenie lekarskie z 22 marca 2017 r. wystawione przez specjalistę położnictwa i ginekologii z poradni ginekologiczno-położniczej, w którym stwierdzono, że pozostawała pod opieką medyczną od 22 tygodnia ciąży do porodu. W zaświadczeniu z tej samej daty, ten sam lekarz specjalista, z tej samej poradni, stwierdza, że brak wizyt ciążowych w pierwszym trymestrze ciąży spowodowany był zajściem w ciąże w trakcie stosowania leku antykoncepcyjnego. Natomiast z zaświadczenia wystawionego również przez tego samego lekarza co poprzednie, ale z 2 grudnia 2016 r., które do akt zostało złożone w toku postępowania międzyinstancyjnego, stwierdzono, że ciążę rozpoznano około 21 tygodnia, gdyż wcześniej stosowała antykoncepcję hormonalną i nie podejrzewała ciąży. W skardze na decyzję skarżąca powołuje się na dokumentację lekarską, która została załączona do skargi. Sąd na rozprawie 7 lutego 2018 r. dopuścił i przeprowadził dowód z tej dokumentacji. Wynika z niej, że zarejestrowała się w poradni ginekologiczno-położniczej 8 stycznia 2016 r. i zgłosiła się na wizyty w dniach: 8 stycznia 2016 r., 29 stycznia 2016 r., 26 lutego 2016 r., 1 marca 2016 r., 24 marca 2016 r., 5 kwietnia 2016r., 12 września 2016 r. Dziecko urodziło się 29 stycznia 2017 r. W czasie wizyt wykonywane miała różne specjalistycznie badania, stosowała też antykoncepcję hormonalną. Mimo tego rozpoznano u niej ciążę dopiero około 21 tygodnia ciąży. Z całości jej dokumentacji wynika, że od początku ciąży skarżąca pozostawała pod opieką medyczną lekarza specjalisty położnictwa i ginekologii. Oznacza to, że został przez nią spełniony wymóg określony w art. 15b ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdyż pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu. Fakt odnotowania opieki medycznej dopiero od około 21 tygodnia ciąży wynika z tego, że dopiero wówczas rozpoznano u niej ciążę, mimo że pozostawała pod opieką medyczną wcześniej. Tak więc udokumentowanie opieki medycznej później niż wymaga tego przepis ustawy spowodowany jest późnym rozpoznaniem ciąży, gdy faktycznie skarżąca pozostawała pod opieką medyczną od początku ciąży. Wobec tego nie może ponosić ujemnych konsekwencji w zakresie świadczeń rodzinnych, gdyż zdarzenia jakie zaistniały nie były wynikiem jej zaniedbań lecz uwarunkowane zdrowotnie. Odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia jest zatem sprzeczna z celem tego świadczenia co oznacza, że decyzje organów obu instancji zapadły z naruszeniem art. 15b ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Uzasadnia to uchylenie decyzji organów obu instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni wykładnię przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu i przyzna wnioskowane świadczenie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.