II SA/Bk 864/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.),, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej punktu II podpunkt 2, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącej spółki T. Sp. z o.o. w W. kwotę 1314 (tysiąc trzysta czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną w części decyzją z dnia [...] września 2017 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta G. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] zezwalającą T. Sp. z o.o. w W. na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na określonych w tej decyzji warunkach oraz udzieliło T. sp. z o.o. w W. zezwolenia na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych na terenie miasta G. na okres od dnia [...] września 2017 r. do [...] września 2027 r., określając warunki udzielonego zezwolenia w tym poprzez wskazanie, że usługi objęte zezwoleniem należy świadczyć pojazdami asenizacyjnymi oznaczonymi logo spółki wskazanymi w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. zmieniającym wniosek z dnia [...] czerwca 2017 r. w punkcie II.1.lit.b. (pkt II. ppkt 2 zaskarżonej decyzji). Decyzję tę organ odwoławczy podjął w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2017 r. T. sp. Z o.o. w W. wystąpiła do Burmistrza Miasta G. z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na opróżnianiu zbiorników bezodpływowych i transporcie nieczystości ciekłych na terenie miasta G. W treści pkt II ppkt 1 lit. b wniosku Spółka wskazała, że w celu zapewnienia prawidłowego wykonania działalności objętej wnioskiem dysponuje dwoma samochodami ciężarowymi o przeznaczeniu asenizacyjnym wedle załącznika nr 3 – wykazu samochodów ciężarowych o przeznaczeniu asenizacyjnym. Jako załącznik nr 3 do wniosku dołączono poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie dowodów rejestracyjnych dwóch samochodów specjalnych tj. M.nr rej [...] o przeznaczeniu: "inny", stanowiący własność T.sp. z o.o. w W. oraz M. nr rej. [...] o przeznaczeniu: "do czyszczenia kanalizacji" stanowiący własność M. sp. z o.o. w S. Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. spółka dokonała zmiany wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. w zakresie jego pkt II ppkt 1 lit. b poprzez zastąpienie wymienionych tam pojazdów pojazdami: M. nr rej. [...] oraz M. nr rej. [...]. W dowodach rejestracyjnych obu ww. pojazdów zamieszczono informację, że są to pojazdy o przeznaczeniu asenizacyjnym. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] Burmistrz Miasta G. zezwolił T. Sp. z o.o. w W. na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na okres od dnia [...] sierpnia 2017 r. do [...] sierpnia 2027 r. Zezwolenia udzielono na następujących warunkach: 1. Usługi należy wykonywać z zachowaniem najwyższych jakościowo osiągnięć techniki, w szczególności nie powodując zanieczyszczenia środowiska, bez zagrożenia dla zdrowia ludzkiego oraz bez stosowania procesów lub metod, które mogą być szkodliwe dla środowiska, z poszanowaniem interesów osób trzecich. 2. Zezwolenie wydaje się na okres 10 lat tj. od [...].08.2017 r. do [...].08.2027 r. 3. Usługi w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych od właścicieli nieruchomości z terenu administracyjnego Miasta G. będą prowadzone pojazdami, spełniającymi wymagania techniczne pojazdów określonych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 listopada 2002 roku w sprawie wymagań dla pojazdów asenizacyjnych (Dz. U. 2002 r., Nr 193, póz. 1617). 4. Niezbędne zabiegi z zakresu ochrony środowiska i ochrony sanitarnej wymagane po zakończeniu działalności objętej zezwoleniem. Po zakończeniu działalności objętej zezwoleniem należy wykonać następujące zabiegi z zakresu ochrony środowiska i ochrony sanitarnej: – obmyć oraz dokonać dezynsekcji i dezynfekcji wszystkich pojazdów oraz pomieszczeń służących prowadzonej działalności, – usunąć wszystkie zanieczyszczenia znajdujące się na terenie nieruchomości, na której prowadzona będzie działalność, 5. Inne wymagania szczególne wynikające z odrębnych przepisów, w tym wymagania dotyczące standardu sanitarnego wykonywania usług, ochrony środowiska i obowiązku prowadzenia odpowiedniej dokumentacji działalności objętej zezwoleniem. 1) T. Sp. z o.o. zobowiązane jest przestrzegać przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach oraz przestrzegać przepisów sanitarnych. 2) Świadczenie usług odbioru nieczystości odbywać się będzie wyłącznie na podstawie umowy i warunkach w niej określonych, zawartej z właścicielem (zarządcą, użytkownikiem) nieruchomości, a wystawiane dowody korzystania z usług powinny zawierać dane dotyczące ilości wywiezionych nieczystości, ceny usługi oraz dane właściciela nieruchomości. 3) T. Sp. z o.o. zobowiązane jest do sporządzania i dostarczania Burmistrzowi Miasta G. kwartalnych sprawozdań: a) sprawozdanie należy przekazywać Burmistrzowi Miasta G. w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale którego dotyczy; b) sprawozdanie powinno zawierać: – informacje o ilości i rodzaju nieczystości ciekłych odebranych z terenu administracyjnego Miasta G.; – informacje o sposobach zagospodarowania nieczystości ciekłych, wraz ze wskazaniem stacji zlewnej do której zostały przekazane odebrane nieczystości ciekłe; c) do sprawozdania należy dołączyć wykaz właścicieli nieruchomości, z którymi w okresie objętym sprawozdaniem zawarto umowy na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych, oraz wykazy właścicieli nieruchomości z którymi umowy te uległy rozwiązaniu lub wygasły. W wykazach zamieszcza się imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właścicieli nieruchomości a także adres nieruchomości. 6. Określa się następującą stację zlewną do której należy transportować nieczystości ciekłe: – stacja zlewna przy Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w G. należąca do Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w G., ul. [...], G.; – stacja zlewna Miejskiego Przedsiębiorstwa W. Sp. z o.o, ul. [...], Ł. 7. Przedsiębiorca jest zobowiązany zgłaszać niezwłocznie Burmistrzowi G., wszelkie zmiany danych, określone w niniejszej decyzji. Wskazano także, że w przypadku nie wypełnienia określonych powyżej warunków zezwolenia może być ono cofnięte bez odszkodowania w trybie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. 2017 póz. 1289 t.j.). W uzasadnieniu decyzji podano, że wnioskodawca wykazał, że posiada możliwości organizacyjne i techniczne pozwalające mu należycie wykonywać obowiązki związane z opróżnianiem zbiorników bezodpływowych i nieczystości ciekłych. T. sp. z o.o. w W. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w części tj. w zakresie punktu 1. w zakresie wyrażenia "z poszanowaniem interesów osób trzecich"; punktu 5., punktu 7. oraz części końcowej rozstrzygnięcia. Odwołująca się zarzuciła zaskarżonej decyzji w zaskarżonym zakresie naruszenie art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (ustawa o czystości), poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu w postaci: nieokreślenia w pkt 5. ust. 1 tej decyzji konkretnych wymagań szczególnych wynikających z odrębnych przepisów oraz nałożenia w pkt 5. ust. 3 oraz pkt 7. tej decyzji obowiązków wynikających z ustawy o czystości. Zarzuciła także naruszenie art. 9 ust.1 i ust. 1aa ustawy o czystości, poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów w postaci zawarcia w pkt 1. - w zaskarżonym zakresie, pkt 5. ust. 2 oraz części końcowej rozstrzygnięcia tej decyzji, elementów nieprzewidzianych w tych przepisach. Odwołująca się wniosła, na podstawie art. 127 § 1 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i umorzenie postępowania w pierwszej instancji w tym zakresie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2017 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w jej punkcie I uchyliło ww. decyzję w całości, zaś w jej punkcie II udzieliło T. Sp. z o.o. z siedzibą w W., ul. [...] zezwolenia na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych na terenie miasta G., określając co następuje: 1) działalność w zakresie wydanego zezwolenia należy podjąć w terminie 14 dni od daty doręczenia niniejszej decyzji; 2) usługi objęte zezwoleniem należy świadczyć pojazdami asenizacyjnymi (wskazanymi w piśmie z dnia [...] sierpnia 2O17 r. zmieniającym wniosek z dnia [...] czerwca 2O17 r. w punkcie II. 1. lit, h), które powinny być oznaczone logo Spółki; 3) opróżnianie zbiorników bezodpływowych należy wykonywać w sposób niepowodujący: zanieczyszczenia terenu, uszkodzenia infrastruktury technicznej, nadmiernego hałasu i zanieczyszczenia powietrza oraz jakiegokolwiek, zagrożenia dla życia ludzi oraz zwierząt; 4) Przy opróżnianiu zbiorników bezodpływowych i transporcie nieczystości ciekłych należy zapobiegać wypływaniu nieczystości ciekłych ze zbiornika pojazdu. W tym celu należy nie dopuszczać do przepełnienia zbiornika i opróżniać go w sposób właściwy; 5) nieczystości ciekłe z opróżnianych zbiorników bezodpływowych należy transportować w sposób niepowodujący zanieczyszczenia terenu i trasy przewozu; 6) nieczystości ciekłe z opróżnianych zbiorników bezodpływowych należy transportować do stacji zlewnej przy Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w G. należącej do Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w G., ul. [...] lub do stacji zlewnej Miejskiego P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł., ul. [...]. Ponadto w punkcie III decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. udzieliło zezwolenia na okres od [...] września 2017 r. do [...] września 2027 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz.1289), z tego względu, że treść udzielonego zezwolenia nie spełnia warunków określonych w art. 9 ust. 1 pkt 2, 4 i 6 ww. ustawy. Nie zawiera ono bowiem rozstrzygnięcia dotyczącego obszaru działalności objętej zezwoleniem, natomiast wymagania w zakresie jakości usług nim objętych, zostały sformułowane lakonicznie przy użyciu pojęć niedookreślonych. Organ odwoławczy wskazał także, że nie wskazano w jej treści na czym ma polegać "poszanowanie osób trzecich" przy wykonywaniu usług objętych zezwoleniem, a rozstrzygnięcie z punktu 3 sentencji decyzji jest nieprecyzyjne, bowiem można je interpretować dwojako, tj. jako stwierdzenie faktu, że pojazdy którymi odwołująca się będzie prowadziła usługi spełniają wymagania techniczne odnoszące się do pojazdów asenizacyjnych lub jako nałożenie na odwołującą się obowiązku prowadzenia tych usług pojazdami, które owe wymagania spełniają. Organ odwoławczy podzielił stanowisko odwołującej się, że wymagań zawartych w punkcie 5.1. sentencji decyzji nie można uznać za inne wymagania szczególne wynikające z odrębnych przepisów oraz, że powołane tam akty prawa mają charakter powszechny. Organ odwoławczy przychylił się także do argumentacji odwołującej się, że obowiązki sformułowane w pkt 5.2. oraz 5.3. zezwolenia wykraczają poza wymogi ustawowe, bowiem pierwszy z nich wynika wprost z art. 90 ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zaś drugi z art. 90 ust. 1 tej ustawy. Wskazał także, że obowiązek określony w pkt 7 i zdanie kończące część dyspozytywną decyzji zawierające pouczenie o konsekwencjach wynikających z art. 8a ust. 2 oraz art. 9 ust. 2 ww. ustawy nie powinny znajdować się w części dyspozytywnej, lecz części końcowej wraz z innymi pouczeniami. Odnosząc się natomiast do treści merytorycznego rozstrzygnięcia, organ odwoławczy wskazał, że nałożenie na odwołującą się obowiązku świadczenia usług objętych zezwoleniem pojazdami asenizacyjnymi (wskazanymi w piśmie z dnia [...].08.2017 r. zmieniającym wniosek z dnia [...].06.2017 r. w punkcie II.1.lit.b) spowodowane było warunkiem wynikającym z przepisów prawa miejscowego tj. § 1 pkt 2 załącznika do uchwały Rady Miasta G. z dnia [...].11.2012 r. nr [...] (zmienionej uchwałą Rady Miasta G. z dnia [...].12.2012 r. nr [...]), wedle którego przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych powinien posiadać sprzęt samochodowy (pojazdy asenizacyjne w ilości 2 szt. o pojemności od 2500 l do 10000 l posiadające możliwość opróżniania zbiornika bezodpływowego ze względu na trudności z dojazdem z odległości 12 m. Organ odwoławczy wskazał, że odwołująca się pismem z dnia [...].08.2017 r. zmodyfikowała złożony przez siebie wniosek o udzielenie przedmiotowego zezwolenia w punkcie II.1.lit.b. poprzez zastąpienie pojazdów M.nr rej. [...] i M. nr rej. [...] pojazdami M. nr rej. [...] i M. nr rej. [...] informując , że pojazdy te spełniają wymagania z § 1 pkt 2 ww. załącznika. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał za zasadne zawarcie w punkcie II.2 zezwolenia warunku świadczenia przedmiotowych usług właśnie tymi pojazdami asenizacyjnymi. Ponadto organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, że odstąpiło od określenia w zezwoleniu warunków wynikających z art. 9 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, bowiem uznało, że w przypadku wnioskodawcy byłyby one nierealne do wykonania. W tym zakresie organ odwoławczy wskazał, że odwołująca się nie posiada siedziby na terenie miasta G. oraz, że analogiczna działalność jest przez nią prowadzona również na terenie innych gmin. W związku z tym uprawnione jest twierdzenie, że zakończenie działalności na terenie miasta G. nie będzie równoznaczne z zaprzestaniem takiej działalności w innych gminach dlatego niezasadne jest określanie jakie zabiegi z zakresu ochrony środowiska i ochrony sanitarnej wymagane są po zakończeniu działalności objętej zezwoleniem. Kolegium wskazało także, że sformułowanie takich warunków nastąpiłoby z naruszeniem przepisów o właściwości miejscowej, bowiem nieruchomość, z której skarżąca prowadzi działalność położona jest w W. Ponadto uzasadniając odstąpienie od określania w zezwoleniu warunków z art. 9 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy organ odwoławczy wskazał, że działalność objęta zezwoleniem nie jest szczególnie uciążliwa i warunki określone udzielonym zezwoleniem są wystarczające do jej prowadzenia. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...].09.2017 r. znak [...] złożyła T. sp. z o.o. w W., zaskarżając ją w części, tj. w zakresie pkt II ppkt 2 w zakresie wyrażenia "(wskazanymi w piśmie z dnia [...].08.2017 r. zmieniającym wniosek z dnia [...].06.2017 r. w punkcie II.1lit.b)". Na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie art. 57 § 1 k.p.c. w zw. Z art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a., jak też art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pominięcie oświadczenia skarżącej, zawartego w piśmie z dnia [...].09.2017 r. dotyczącego pojazdów asenizacyjnych wykorzystywanych do prowadzenia przedmiotowej działalności na terenie miasta G., podczas gdy na gruncie stanu faktycznego niniejszej sprawy brak było podstaw do kwestionowania tego oświadczenia – co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia przez organ II instancji, iż skarżący zamierza prowadzić przedmiotową działalność jedynie pojazdami asenizacyjnymi wskazanymi w piśmie z dnia [...].08.2017 r.; 2) naruszenie art. 9 ust. 1 i 1aa ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów, polegające na orzeczeniu co do istoty sprawy poprzez zawarcie w pkt II ppkt 2 zaskarżonej decyzji – w zaskarżonym zakresie – elementów nieprzewidzianych w powołanych przepisach; 3) naruszenie § 1 pkt 2 załącznika do uchwały nr [...] Rady Miasta G. z dnia [...].11.2012 r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten nakłada wymagania na przedsiębiorców prowadzących działalność objętą przedmiotowym zezwoleniem, jak też pozwala na nałożenie obowiązku używania do prowadzenia przedmiotowej działalności jedynie tych pojazdów, które zostały wskazane we wniosku o udzielnie zezwolenia co w konsekwencji spowodowało nieznajdujące podstawy w przepisach prawa zawężenie możliwości wykonywania tej działalności do ściśle określonych pojazdów. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c p.p.s.a. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części. W uzasadnieniu zarzutów skargi wskazała, że organ II instancji całkowicie pominął oświadczenie skarżącej zawarte w piśmie z dnia [...].09.2017 r., w którego treści wskazała ona, że do prowadzenia działalności polegającej na opróżnianiu zbiorników bezodpływowych i transporcie nieczystości ciekłych z terenu miasta G. będzie wykorzystywała pojazdy asenizacyjne wskazane we wniosku o udzielenie zezwolenia, jak też inne pojazdy wchodzące w skład należącego do niej taboru specjalistycznego. W ocenie skarżącej realizacja zasady prawdy obiektywnej wymagała aby dopuścić owe oświadczenie jako dowód, zaś na gruncie stanu faktycznego sprawy, brak było podstaw aby je kwestionować. Wskazała ona także, że oświadczenie to jest wyczerpujące w kontekście udzielenia przedmiotowego zezwolenia na okres 10-ciu lat, bowiem nie sposób przewidzieć jakie konkretnie pojazdy skarżąca będzie wykorzystywała do prowadzenia przedmiotowej działalności na terenie miasta G. w przyszłości. Uzasadniając naruszenie art. 9 ust. 1 i 1aa ustawy o zachowaniu czystości i porządku w gminie skarżąca wskazała natomiast, że ich konstrukcja wyraźnie wskazuje na zamknięty charakter tych przepisów, co oznacza brak uprawnienia do zawarcia w decyzji udzielającej przedmiotowego zezwolenia innych elementów niż tam wymienione. W jej ocenie, obowiązek świadczenia usług objętych zezwoleniem pojazdami asenizacyjnymi wskazanymi w piśmie z dnia [...].08.2017 r. nie może być rozumiany jako jedno z innych wymagań szczególnych wynikających z odrębnych przepisów, które na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy określa się w treści zezwolenia. Wedle skarżącej obowiązek ten nie znajduje podstawy w żadnym z obowiązujących przepisów prawa, a w szczególności w § 1 pkt 2 załącznika do ww. uchwały Rady Miasta G., ani też nie może zostać zakwalifikowany do wymagań w zakresie jakości usług z art. 9 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Skarżąca podkreśliła, że obowiązek prowadzenia działalności objętej zezwoleniem przy użyciu wymienionych pojazdów w żaden sposób nie wpływa na jakość usług przez nią świadczonych a jedynie nakłada ograniczenie co do pojazdów, z których może ona korzystać przy prowadzeniu tej działalności. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Uznając podniesione w skardze zarzuty za nieuzasadnione Kolegium dodatkowo wskazało, że zakwestionowana w skardze treść rozstrzygnięcia w pkt II ppkt 2 zaskarżonej decyzji jest zgodna z oświadczeniem skarżącej zawartym w piśmie wyjaśniającym z dnia [...].09.2017 r., w którym wskazała jakimi pojazdami asenizacyjnymi będzie wykonywała działalność objętą zezwoleniem, a to uzasadniało wskazanie w kwestionowanym punkcie decyzji pojazdów którymi skarżąca ma prowadzić działalność. Powołało się też na § 1 pkt 2 załącznika do uchwały nr [...] Rady Miasta G. z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwalania w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, która dawała podstawę do takiego rozstrzygnięcia. W piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. nazwanym repliką skarżącego na odpowiedz na skargę pełnomocnik skarżącego zarzucił błędną wykładnię § 1 pkt 2 Uchwały wskazują, iż z powołanego przepisu załącznika do Uchwały wynika jedynie, że skarżący na etapie ubiegania się o wydanie zezwolenia winien wykazać fakt posiadania przez niego dwóch pojazdów asenizacyjnych o wskazanych parametrach i taki fakt został przez niego wskazany, co nie oznacza, że tylko tymi pojazdami winien prowadzić działalność. Przepisy Uchwały nie mogły zatem stanowić podstawy do nałożenia obowiązku zakwestionowanego przez skarżącego. Dodatkowo wskazał, że określenie pojazdu jakim ma być wykonywana działalność nie wynika z wykładni art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy o czystości. Określenie pojazdu nie jest bowiem określeniem wymogu technicznego co do czynności wykonywanych tym pojazdem, a tylko takie wymagania mogą zostać określone w zezwoleniu. Wskazując, że określenie w zezwoleniu konkretnych pojazdów asenizacyjnych nastąpiło bez podstawy prawnej podtrzymał wniosek o uchylenie decyzji w zaskarżonej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., poz. 1647 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli zaskarżonego aktu przewidzianej w art. 3 ppsa Sąd uprawniony jest do zbadania czy przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 2 ppsa). Skarżąca zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 r., znak [...] jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt II ppkt 2 tej decyzji. Rozpoznanie sprawy przez Sąd następuje zgodnie z art. 134 § 1 ppsa w granicach sprawy, natomiast w orzekaniu Sąd jest ograniczony treścią art. 134 § 2 ppsa, co oznacza, że nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (tzw. zakaz reformatious in peius). Zaskarżona w części decyzja jest decyzją przyznającą skarżącemu określone uprawnienia, jej uchylenie w całości zatem pozbawiałoby go tych uprawnień, a zatem naruszyłoby zakres wskazany w art. 134 § 2 ppsa. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 250 dalej powoływana jako c.p.g.). Rozdział II ustawy c.p.g. precyzuje warunki udzielania zezwoleń na świadczenie usług. Skarżący wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych i takiego zezwolenia decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] Burmistrz Miasta G. mu udzielił określając jego warunki zgodnie z art. 9 ustawy c.p.g. Uwzględniając odwołanie skarżącego organ II instancji uchylił powyższą decyzję i określił warunki zezwolenia wskazane w zaskarżonej decyzji. Skarżąca w skardze wskazuje, że organ II instancji z naruszeniem art. 9 ust. 1 i 1 aa określił w pkt II pkt 2 decyzji warunek prowadzenia działalności konkretnymi pojazdami wskazanymi przez niego w piśmie z dnia 2 sierpnia 2017 r. Zarzut ten Sąd uznaje za uzasadniony. Wadliwie organ powołuje się na § 1 pkt 2 Załącznika do Uchwały NR [...] Rady Miasta G. z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o wydanie zezwolenia w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, który w jego ocenie stanowił taką podstawę. Przepis ten jedynie nakłada na przedsiębiorcę obowiązek wykazania faktu dysponowania sprzętem do prowadzenia działalności objętej zezwoleniem i tylko w takim zakresie Uchwała Rady Miasta wydana na podstawie art. 7 ust. 3 a ustawy c.p.g. ma zastosowanie. Fakt posiadania sprzętu określonego uchwałą skarżący wykazał w kolejnych pismach z dnia [...] czerwca 2017 r. i [...] sierpnia 2017 r. Nie oznacza to jednak jak przyjął ogram, że tylko tymi pojazdami skarżący ma wykonywać działalność. Jak trafnie wskazuje skarżąca ograniczałoby to możliwość wykonywania działalności w sytuacjach awarii sprzętu, czy też wynikającej z normalnej działalności gospodarczej konieczności zastąpienia pojazdów określonych w zezwoleniu innymi pojazdami. Zasadnie zatem skarżąca wskazuje iż powyższa uchwała nie stanowiła podstawy do określenia kwestionowanego w zezwoleniu obowiązku, ma ona bowiem zastosowanie jedynie na etapie rozpoznawania wniosku o wydanie zezwolenia w toku którego organ ma zbadać czy ubiegający się takie zezwolenie dysponuje sprzętem do prowadzenia takiego rodzaju działalności. Nie stanowił także podstawy do nałożenia kwestionowanego obowiązku art. 9 ust. 1 ppkt 4 ustawy stanowiący, że w zezwoleniu należy określić wymagania jakości usług objętych zezwoleniem. Wymagania określone tym przepisem odnoszą się do technicznych aspektów wykonywanej działalności co nie może być utożsamiane z nałożeniem obowiązku wykonywania usług konkretnymi pojazdami jak to określił organ. Z powyższych względów Sąd uznał, że wskazywane przez organ przepisy nie mogły stanowić podstawy do określenia w zezwoleniu obowiązku świadczenia usług konkretnymi pojazdami i decyzję w zaskarżonej części uchylił stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 lit a ustawy ppsa. Uchylenie decyzji w zaskarżonej części nie pozbawia skarżącego możliwości świadczenia usług objętych zezwoleniem i nie wymaga jego uzupełnienia w tym zakresie. O kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do art. 200 i 205 § 2 ppsa w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.