IV SAB/Po 100/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Donata Starosta (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 08 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie wydania decyzji 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do dokonania czynności; 2. stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; 3. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. w pozostałym zakresie skargę oddala; 5. zasądza od Wójta Gminy S. na rzecz skarżącego M.S. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. S. (zwany dalej również "Skarżącym") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na budowie fermy drobiu w obsadzie powyżej 40 tys. sztuk w miejscowości K. , obręb B., na działce [...] i [...]. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postepowania z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedmiotowe postępowanie zostało bowiem wszczęte w dniu [...] listopada 2015 r. W dniu [...] maja 2017 r. Wójt Gminy otrzymał pełną dokumentację sprawy po uchyleniu odmownej decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowej inwestycji. Sprawa była doskonałe znana Wójtowi Gminy, bowiem w momencie zwrotu dokumentów i wpływu ostatecznej decyzji SKO w K. w maju 2017 r. postępowanie toczyło się już wówczas od półtora roku. W ocenie Skarżącego podjęte po [...] maja 2017 r. przez Wójta Gminy czynności miały charakter czynności pozornych, zbędnych, często z przekroczeniem uprawnień przez ten organ, nie prowadzących do zakończenia postępowania, a mających jedynie wywołać wrażenie, że w sprawie "coś sic dzieje". Były to zbędne działania, które przewlekając postępowanie, spowodowały że sprawa o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji nie została zakończona. W dniu [...] września 2017 r. Wójt Gminy skierował do Skarżącego pismo z żądaniami wychodzącymi daleko poza przedmiot postępowania o ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia żądając: 1) szczegółowego określenia oddziaływania studni głębinowej, nie kwestionując przy tym zupełności przedłożonego raportu, podczas gdy raport ten jest - wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia - jedynym dokument charakteryzującym planowane przedsięwzięcie, którego organ środowiskowy może żądać; 2) jednoznacznego określenia lokalizacji wjazdu na nieruchomość, podczas gdy problematyka ta rozstrzygana jest na kolejnym etapie przygotowania inwestycji do jej realizacji, a nawet stanowi przedmiot osobnej decyzji, wydawanej na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, a mianowicie decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu; 3) określenia w jaki sposób zostanie zapewniony komfort życia mieszkańców, również nie kwestionując przy tym zupełności ani przedłożonego raportu, ani karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz - co więcej - nie uwzględniając istotnych okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy. Sprowadzają się one do tego, że w pobliżu planowanej inwestycji nie ma żadnej zabudowy mieszkaniowej jako takiej. Istnieje jedynie zabudowa zagrodowa. 4) odniesienia się do twierdzenia mieszkańców, że realizacja inwestycji spowoduje spadek wartości nieruchomości, pomimo tego, że kwestia ta nie stanowi przedmiotu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lecz przedmiot rozstrzygnięcia zapadającego dopiero na kolejnym etapie przygotowania inwestycji budowlanej do jej realizacji; 5) odniesienia się do stanowiska PPIS w S. wyrażonym w kolejnej opinii tego organu, wyrażonej w przedmiotowej sprawie, co z jednej strony nie stanowi roli wnioskodawcy ubiegającego się o ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, z drugiej zaś strony stanowi przejaw przekraczania własnych uprawnień przez organ środowiskowy i jednocześnie naruszania kompetencji właściwego miejscowo organu administracji architektoniczno-budowanej z drugiej. 6) wyjaśnienia rzekomo niewyjaśnionego do tej pory zaopatrywania przedsięwzięcia w wodę, przy jednoczesnym nie negowaniu zupełności ani raportu, ani karty informacyjnej przedsięwzięcia; 7) wprowadzenia pasa roślinności izolacyjnej - minimum dwa rzędy drzew 8) wyjaśnienia kwestii magazynowania i zagospodarowania pomiotu: 9) odniesienia się do "zapisu" związanego z zarzutem mieszkańców, że realizacja przedsięwzięcia spowoduje zakłócenie stosunków wodnych również przy jednoczesnym nie negowaniu zupełności raportu. Ponadto Wójt Gminy po raz kolejny w niniejszej sprawie przedłużył termin załatwienia sprawy do [...] października 2017 r. Wójt Gminy traktuje możliwość przedłużenia terminu machinalnie i wykorzystuje tę instytucję wielokrotnie w niniejszej sprawie, aby - podobnie jak w przypadku innych czynności - pozorować jedynie ciągłość i zasadność podejmowanych przez niego działań. Zdaniem Skarżącego działania Wójta Gminy polegające na prowadzeniu postępowania z udziałem społeczeństwa po [...] maja 2017 r. są bezzasadne i pozbawiane podstaw prawnych. Organ żądał ponownego ustosunkowania się do protestów społecznych podczas gdy sam obowiązany jest do ustosunkowania się do takich protestów. Co istotniejsze, zgodnie z treścią art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353; zwanej dalej "u.o.u.i.o.ś." – uwaga Sądu) powinien był wyznaczyć społeczeństwu 30-dniowy termin na składanie wniosków, uwag, protestów i powinien był uczynić to bez zbędnej zwłoki. Po upływie wyznaczonego terminu nie powinien był już zajmować się protestami, lecz podejmować kolejne czynności postępowania w sprawie o ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Po uchyleniu decyzji odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Wójt Gminy winien był zajmować się wyłącznie realizacją wytycznych zawartych w decyzji organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi. W ocenie organu zarzut bezczynności jest niezasadny. Niniejsza sprawa należy do kategorii spraw skomplikowanych, wymagających ustalenia stanu faktycznego i właściwego zastosowania przepisów prawa. Stąd termin załatwienia sprawy był przesuwany, ostatnio do dnia [...] listopada 2017 r. Okoliczność ta nie świadczy jednak o bezczynności organu administracji publicznej. Działania podejmowane przez organ były konieczne do właściwego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Organ przedstawił sekwencję czynności podejmowanych w celu załatwienia sprawy. Wójt wyjaśnił, że w dniu [...] listopada 2017 r. została wydana decyzja administracyjna w tej sprawie i z tego względu postępowanie dotyczące wniesionej skargi winno być umorzone. W ocenie Wójta bezzasadny jest również zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania albowiem czynności procesowe przeprowadzone przez organ były skuteczne i konieczne do wyjaśnienia sprawy. Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 77 u.o.u.i.o.ś. przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zobowiązany był do uzgodnienia warunków realizacji z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięgnięcia opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Z przepisów nie wynika, że uzgodnienia i czynności organu mogą być dokonywane wyłącznie raz, bowiem jeśli w toku postępowania powstaną nowe okoliczności dotyczące stanu faktycznego czy prawnego, może dojść do konieczności dokonania ponownych - zatem wystąpienie Wójta Gminy z dnia [...] października 2017 r. do ww. organów wynikało z nowych okoliczności, tj. wyjaśnienia Inwestora przedłożonego w dniu [...] września 2017 r. Zdaniem Wójta nie dopuścił się on przekroczenia swoich uprawnień i nie naruszył kompetencji innych organów, bowiem wezwanie z dnia [...] września 2017 r. dotyczyło odniesienia się do skarg i protestów wniesionych podczas wyznaczonego terminu udziału społeczeństwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; zwanej dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. Z kolei pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować więc będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (wyrok z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1956/12; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia, w myśl art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Z punktu widzenia sprawności postępowania znacząca jest zasada szybkości postępowania wyrażona w art. 12 k.p.a. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Art. 35 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] listopada 2015 r. wpłynął do Wójta Gminy wniosek o wydanie decyzji środowiskowej dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Wójt Gminy wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków wniosku. Kolejnym wezwaniem, z dnia [...] stycznia 2016 r. Skarżący został wezwany do złożenia wyjaśnień w zakresie uchybień dostrzeżonych przez Wójta Gminy. Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. Wójt Gminy odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzja odmawiająca ustalenia środowiskowych uwarunkowań została uchylona decyzją Kolegium z dnia [...] maja 2017 r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium w sposób jednoznaczny wskazano uchybienia jakich dopuścił się organ I instancji. Wskazano również jakie okoliczności organ powinien wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Po otrzymaniu akt sprawy, realizując zalecenia wynikające z decyzji Kolegium, organ I instancji w dniu [...] maja 2017 r. wezwał Skarżącego m.in. do przedłożenia załącznika graficznego przedstawiającego zasięg oddziaływania przedsięwzięcia, wypisu z rejestru gruntów obejmujący ten obszar oraz do poddania analizie i szczegółowego opisania wariantów planowanego przedsięwzięcia. Po przedstawieniu żądanych dokumentów, w dniu [...] czerwca 2017 r. Wójt Gminy wezwał Skarżącego o uzasadnienie rozszerzenia obszaru oddziaływania oraz do złożenia kolejnych wyjaśnień w zakresie przedstawionych wariantów przedsięwzięcia. W związku z wyjaśnieniami złożonymi przez Skarżącego w dniu [...] lipca 2017 r. Wójt Gminy ponownie zwrócił się do Regionalnego Inspektora Ochrony Środowiska (zwanego dalej "RDOŚ") oraz o Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (zwanego dalej "PPIS") o uzgodnienie planowanego przedsięwzięcia. [...] września 2017 r. Wójt Gminy zwrócił się do pełnomocnika Skarżącego o ustosunkowanie się do protestów osób zamieszkujących okolice planowanego przedsięwzięcia, zobowiązując jednocześnie do przedłożenia przedwstępnej umowy określającej odbiorcę nawozu. Po złożeniu wyjaśnień przez Skarżącego Wójt Gminy zwrócił się do RDOŚ oraz PPIS o ponowne uzgodnienie przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. Wójt Gminy zakończył postępowanie wydaniem decyzji o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Analiza czynności podejmowanych przez Wójta Gminy w rozpoznawanej sprawie sprawiła, że Sąd podzielił argumentację Skarżącego w zakresie przewlekłego prowadzenia postępowania. W ocenie Sądu podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzowały się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. Od zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, do wydania decyzji kończącej postępowanie przed organ I instancji upłynęły ponad 23 miesiące. W okresie tym organ kierował wielokrotnie wzywał Skarżącego do uszczegółowienia danych zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz zajmowania stanowiska w zakresie protestów lokalnej społeczności. O ile Sąd nie kwestionuje zasadności wzywania inwestora do uzupełnienia złożonych przez niego dokumentów, jeżeli takowe zawierają braki lub sformułowane zostały w sposób nieprecyzyjny lub nierzetelny, to dostrzec trzeba, że organ po uchyleniu decyzji trzykrotnie na przestrzeni 6 miesięcy zobowiązywał Skarżącego do przedłożenia coraz to nowej dokumentacji. Sąd nie znajduje żadnych okoliczności usprawiedliwiających zobowiązywanie Skarżącego do odnoszenia się do protestów lokalnej społeczności. Podkreślić trzeba, że odniesienie się do argumentacji podnoszonej przez strony postępowania jest prawem, a nie obowiązkiem wnioskodawcy. To rolą organu pozostaje rozstrzygnięcie spornych interesów stron postępowania. Poza zakres postępowania niewątpliwie wychodzi zobowiązywanie Skarżącego by odnosił się on do podnoszonej przez strony postępowania okoliczności spadku wartości ich nieruchomości, czy też zobowiązywania Skarżącego do przedłożenia przedwstępnej umowy określającej odbiorcę nawozu. Ponadto całkowicie niezrozumiałym było wzywanie Skarżącego o dokonywanie wyjaśnień okoliczności, które dostatecznie zostały wyjaśnione już w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Warunki jakie spełniać musi raport określone zostały w art. 66 ust. 1 u.o.u.i.o.ś. Oczywiście w sytuacji gdy raport nie spełnia tych wymagań wskazanym jest wezwanie inwestora do jego uzupełnienia, jednak ocena organu w tym zakresie powinna mieć charakter kompleksowy już na wstępnym etapie postępowania, tak aby nie dopuścić do zbędnego przedłużania toczącego się postępowania. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że po udzieleniu przez Skarżącego odpowiedzi na każde z kierowanych do niego wezwań, organ zwracał się do RDOŚ oraz PPIS o ponowne uzgodnienie decyzji, co w konsekwencji powodowało przedłużenie okresu trwania niniejszego postępowania. Wprawdzie obowiązek dokonania stosownego uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wynika z art. 77 ust .1 u.o.u.i.o.ś., jednak rolą organu prowadzącego postępowanie było takie zaplanowanie czynności podejmowanych w toku postępowania, aby nie zachodziła konieczność kilkukrotnego zwracania się do organów uzgadniających. Sąd zdaje sobie sprawę, że w przypadku postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, zachowanie terminów określonych w Kodeksie postępowa administracyjnego może być w niektórych przypadkach utrudnione. Niemniej jednak, działanie Wójta Gminy wskazuje, iż czynności podejmowane przez niego w toku postępowania miały często charakter pozorny, bowiem nie przyczyniały się do zakończenia postępowania. Bez wątpienia kierując coraz to nowe żądania organ nie dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, ażeby zakończyć je w rozsądnym terminie. W ocenie Sądu postępowanie było prowadzone przez Wójta Gminy w sposób opieszały, niesprawny i nieskuteczny, a sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym. Dokonując oceny charakteru stwierdzonej w niniejszej sprawie przewlekłości Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie miało charakter rażący. Wyjaśnić należy, że dla oceny, czy w sprawie wystąpiła kwalifikowana forma przewlekłego prowadzenia postępowania nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów, musi być ono znaczne, bądź też przejawiać się w braku jakiejkolwiek reakcji organu na wniosek strony. Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi więc być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W rozpoznawanej sprawie terminy określone w Kodeksie postępowania zostały przekroczone w sposób znaczący. Wprawdzie strony były zawiadamiane o niezałatwieniu sprawy w terminie, jednak od złożenia wniosku o wydanie decyzji, do zakończenia postępowania przez Wójta Gminy upłynęły ponad 23 miesiące, a wydanie decyzji nastąpiło dopiero po wniesieniu niniejszej skargi do sądu. Sam fakt powiadomienia o nowym terminie załatwienia sprawy nie może w każdym przypadku oznaczać dla organu zwolnienia z zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania, o ile nie przemawiają za tym ważkie argumenty. W ocenie Sądu okres załatwienia sprawy przekroczył rozsądne i dające się usprawiedliwić granice. Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy do załatwienia sprawy ponieważ po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wydana została decyzja kończąca postępowanie w I instancji. Sąd oddalił skargę w zakresie jakim zarzuca ona Wójtowi Gminy pozostawanie w bezczynności ,gdyż były one dokonywane tylko w terminach ustawowych tylko jak wspomniano często pozornie i nieefektywnie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w pkt 1 wyroku orzekł o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy (pkt 1 wyroku). Na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 2 wyroku), a na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 wyroku). Na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi w pozostałym zakresie (pkt. 4). O kosztach postępowania (pkt 5 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. ustawy uwzględniając kwotę stanowiącą równowartość uiszczonego wpisu (100 zł), opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenia reprezentującego skarżącego radcy prawnego (480 zł) ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804).