III SO/Kr 16/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2017 r. wniosku o wymierzenie grzywny w sprawie ze skargi M. W. K. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta Miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 kwietnia 2016 r. postanawia wymierzyć Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych). W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi M. W. K. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta Miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 kwietnia 2016 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego, w piśmie z dnia 7 grudnia 2016 r. skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. "ze względów prewencyjnych" w maksymalnej przewidzianej przepisami wysokości, tj. w kwocie 38.997,80 zł. Skarżący podniósł m.in., że nałożenie grzywny jest możliwe nie tylko w sytuacji, gdy organ nie prześle w ogóle dokumentów, ale także w przypadku spóźnienia w przesłaniu kompletnych i uporządkowanych akt (k. 13- 15 akt sądowych), co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 16 marca 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 97/16 WSA w Krakowie zdjął sprawę z posiedzenia niejawnego w trybie uproszczonym 1 przekazał ją do rozpoznania w trybie zwykłym. Jednocześnie z zawiadomieniem o rozprawie zarządzeniem z 16 marca 2017 r. pełnomocnik organu został wezwany do ustosunkowania się co do zarzutu niekompletności akt administracyjnych, a przypadku uznania jego zasadności - o ich uzupełnienie. W odpowiedzi na ww. zarządzenie organ przesłał odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 29 marca 2017 r. oraz cztery skoroszyty. Akta zostały uzupełnione o wydruki elektroniczne pism wraz z weryfikacją podpisu elektronicznego oraz pism SKO z 3.11.2016 r. i pismo do SKO z 14.11.2016 r. (tj. dokumenty sprzed udzielenia odpowiedzi na skargę i jej przesłania do Sądu) oraz o dokumenty powstałe po przesłaniu skargi do sądu, m.in. decyzję Prezydenta Miasta z dnia 2 marca 2017 r. w sprawie ustalenia z wniosku skarżącego z dnia 1 kwietnia 2016 r. prawa do świadczenia wychowawczego. Jak stwierdzono w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 97/16 przekazane akta administracyjne nie zostały uporządkowane, ponumerowane i nie są kompletne - brak postanowienia o zawieszeniu postępowania z dnia 28 września 2016 r., dowodu jego doręczenia, zażalenia na to postanowienie oraz dowodu doręczenia decyzji. Co do żądania wymierzenia grzywny organ w piśmie z dnia 29 marca 2017 r. wyraził stanowisko, że jest to żądanie niezasadne, gdyż nie zostały spełnione opisane przez skarżącego okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego jest zasadny. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Artykuł 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do ww. obowiązków sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. W postanowieniu z dnia 28 czerwca 2012 r., l OZ 429/12, LEX nr NSA 1282217 NSA stwierdził, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (podobnie WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 19 marca 2013 r. II SO/Bk LEX nr 1298197). W postanowieniu z dnia 11 maja 2012 r., l OZ 328/12 LEX nr 1164456 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził natomiast, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest pełnienie funkcji dyscyplinującej, a także represyjnej. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny, o której mowa w ww. przepisie, służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Pomimo że regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od wykonania przez organ obowiązku przesłania akt sprawy. Z tej przyczyny ponosi on odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji tego prawa przez stronę. Poza tym grzywna z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Mając na uwadze powyższe, wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że organ wykonał obowiązek przedłożenia skargi w terminie wynikającym z art. 55 P.p.s.a. (skarga wpłynęła do organu w dniu 18 października 2017 r., a została wysłana do Sądu w dniu 15 listopada 2017 r.) oraz fakt, iż pomimo braku przekazania Sądowi uporządkowanych i kompletnych akt administracyjnych, możliwe było wydanie w dniu 25 kwietnia 2017 r. orzeczenia w sprawie ze skargi M. W. K. Orzeczono zatem jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 w związku art. 154 § 6 ustawy P.p.s.a.