V SA/Wa 2238/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant - st. spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2018r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Gmina K. O. (dalej także jako strona, skarżąca) wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie projektu pn "P. dziedzictwo Ś. J. Ś. w K. O.". Projekt został złożony w ramach Działania 8.1 Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020. Pismem z dnia (...) września 2017 r. (...) Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego poinformowało wnioskodawcę, iż złożony projekt w wyniku oceny merytorycznej I stopnia został umieszczony na rezerwowej liście rankingowej. Uzyskał 43/54 możliwych do zdobycia punktów tj. powyżej minimalnego progu 38 punktów dla projektów wpisanych do Kontraktu Terytorialnego, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. W następstwie rozpoznania protestu od powyższej informacji wniesionego przez stronę Minister Rozwoju i Finansów rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z dnia (...) listopada 2017 r. protest ten uwzględnił oraz przekazał sprawę instytucji organizującej konkurs w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu. W wyniku ponownej oceny merytorycznej projekt uzyskał 43 punkty na 54 możliwe, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarczyła na wybranie go do dofinansowania, wskutek czego – zgodnie z art. 53 ust 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej uzyskał ocenę negatywna, o czym Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego poinformowano stronę pismem z dnia (...) grudnia 2017 r. nr (...). W jego uzasadnieniu organ wskazał m. in. że zgodnie z art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1. projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2. projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. W przypadku projektu strony, została spełniona przesłanka określona w art. 53 ust. 2 pkt. 2), tzn. projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. Organ przypomniał, że wymagana liczba punktów (inaczej minimalny próg punktowy) została określona w pkt. 84 Regulaminu konkursu nr POIS.08.01.00-IP.05-00-001/17 na poziomie: - 38 pkt. dla projektów uzgodnionych w ramach Kontraktu Terytorialnego dla Głównego Typu Projektu: Infrastruktura zabytkowa i Infrastruktura niezabytkowa, - 27 punktów dla projektów nieuzgodnionych w ramach Kontraktu Terytorialnego dla Głównego Typu Projektu: Infrastruktura zabytkowa i Infrastruktura niezabytkowa, - 18 pkt. dla projektów dla Głównego Typu Projektu: Sprzęt i wyposażenie. Wskazał, że projekt strony został złożony w ramach Głównego Typu Projektu: Infrastruktura zabytkowa oraz został włączony do załącznika 1b Kontraktu Terytorialnego, zatem aby osiągnąć minimalny pułap punktowy powinien uzyskać co najmniej 38 pkt, co osiągnięto. Jednocześnie zgodnie z pkt. 88 Regulaminu konkursu projekty, które uzyskały ww. minimalny próg punktacji, w kolejności od pierwszego do wyczerpania alokacji dostępnej w ramach konkursu mają status projektów podstawowych (pozytywna ocena). Pozostałe projekty, które uzyskały minimalny próg punktacji określony w Regulaminie konkursu, ale dla których nie wystarczyło alokacji, są projektami rezerwowymi. Zatem pozytywną ocenę na etapie oceny merytorycznej I stopnia uzyskują projekty, które spełniły łącznie dwa wskazane poniżej warunki: - uzyskały minimalny próg punktacji określony w pkt. 84 Regulaminu konkursu; - alokacja w konkursie wystarczyła na ich dofinansowanie w pełnej wnioskowanej wysokości. Organ wskazuje, że po zakończeniu oceny merytorycznej I stopnia wszystkich projektów utworzona została dla każdego Głównego Typu Projektu określonego w pkt. 10 Regulaminu konkursu lista projektów (lista rankingowa), które przynajmniej osiągnęły minimum punktowe, określone w pkt. 84 regulaminu. Zgodnie z pkt 87 Regulaminu konkursu, kolejność na liście rankingowej uzależniona jest od liczby punktów uzyskanych przez projekt (projekt z największą liczbą punktów zajmuje pierwsze miejsce na liście). Na liście rankingowej dla Głównego Typu Projektu: Infrastruktura zabytkowa znalazło się 75 projektów, które uzyskały od 28 do 51 pkt. Organ podniósł, że alokacja w konkursie jest określona w pkt. 4 Regulaminu konkursu i w ramach Głównego Typu Projektu: Infrastruktura zabytkowa wynosiła 409.296.700 zł. Kwota to umożliwiła dofinansowanie w pełnej wnioskowanej wysokości pierwszych dwudziestu pięciu projektów z listy rankingowej, które uzyskały od 44 punktów wzwyż. Projekty te otrzymały status projektów podstawowych i zostały skierowane do kolejnego etapu oceny, tj. oceny merytorycznej II stopnia (wszystkie te ocenę przeszły z wynikiem pozytywnym i otrzymały dofinansowanie). W efekcie cala alokacja dla regionów słabiej rozwiniętych w ramach działania 8.1. została rozdysponowana. Pozostałe pięćdziesiąt projektów na liście rankingowej (które uzyskały od 28 do 43 punktów) uzyskały status projektów rezerwowych (alokacja dostępna w konkursie nie wystarczyła na ich dofinansowanie) i negatywną ocenę. Organ podniósł nadto, że zgodnie z pkt. 125 Regulaminu konkursu projekt może otrzymać dofinansowanie w wyniku procedury odwoławczej pod warunkiem, że uzyska co najmniej taki poziom możliwych do uzyskania punktów, jaki przyjęto jako uprawniający do uzyskania dofinansowania w ramach niniejszego konkursu (w przypadku konkursu nr (...) jest to liczba punktów 44 i wzwyż w ramach Głównego Typu Projektu: Infrastruktura zabytkowa) oraz pod warunkiem dostępności środków. Organ przypomina, że wynik przeprowadzonej oceny został przez Wnioskodawcę zakwestionowany w proteście w zakresie czterech kryteriów oceny merytorycznej I stopnia, w ramach których projekt uzyskał niższą niż maksymalna punktację, tj.: • kryterium nr 2: Doświadczenie Wnioskodawcy • kryterium nr 14: Potencjał turystyczny projektu • kryterium nr 15: Stan zachowania zabytku • kryterium nr 16: Zgodność projektu ze wskazanymi w Szczegółowym opisie osi priorytetowych POIiŚ kluczowymi typami projektów. Na etapie ponownej oceny merytorycznej I stopnia KOP uznała, ze zakres informacji zawartych we wniosku i załącznikach do wniosku jest wystarczający do oceny projektu w zakresie zaskarżonych w proteście kryteriów oceny merytorycznej I stopnia, bez konieczności wzywania Wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień i ewentualnego uzupełnienia lub poprawy wniosku o dofinansowanie. Odnośnie kryterium nr 2: "Doświadczenie Wnioskodawcy" wskazano, że warunkiem przyznania punktów jest wykazanie przez Wnioskodawcę doświadczenia w realizacji projektu spełniającego łącznie poniższe przesłanki: 1. projekt został zrealizowany i rozliczony przez Wnioskodawcę, 2. projekt jest projektem infrastrukturalnym w obszarze kultury, edukacji artystycznej lub ochrony dziedzictwa narodowego, 3. projekt został sfinansowany z udziałem środków publicznych, 4. projekt został zrealizowany w okresie 6 lat poprzedzających rok, w którym został złożony wniosek, 5. projekt o wartości niższej niż 2 min zł kosztów całkowitych. Organ podniósł, że w rozdziale 4.1.3 Studium wykonalności wskazano listę projektów zrealizowanych przez Wnioskodawcę i doprecyzowano dwa projekty, które zdaniem Wnioskodawcy zostały zrealizowane przez niego w ostatnich 6 latach i przyczyniają się do promocji dziedzictwa kulturowego, o wartości nie niższej niż 2 mln zł kosztów całkowitych, które zostały sfinansowane ze środków europejskich tj. projekty: 1. Odra dla turystów 2014 - rozwój turystyki wodnej na transgranicznym obszarze Doliny Środkowej Odry — etap II 2. Budowa remizy wraz z salą szkoleniowo-treningową w Radnicy. Ad. 1) W projekcie pn. Odra dla turystów 2014 - rozwój turystyki wodnej na transgranicznym obszarze Doliny Ś. O. - etap II Wnioskodawca - Gmina K. O. pełniła rolę partnera projektu. Wnioskodawca zaznaczył, że projekt przyczyni się do promocji dziedzictwa kulturowego, jednakże zdaniem KOP sama promocja projektu infrastrukturalnego, nie może być uznana za "projekt infrastrukturalny w obszarze kultury". KOP oceniła, że zakres rzeczowy projektu obejmujący przebudowę portów w 4 miejscowościach, budowę i dostawę 2 statków turystycznych przeznaczonych do żeglugi na Odrze oraz "działania promocyjno - marketingowe" nie przyczynią się do ochrony dziedzictwa narodowego, nie są działaniami w zakresie kultury, ani edukacji artystycznej. Tym samym projekt ten nie spełnia przesłanki nr 2) (projekt jest projektem infrastrukturalnym w obszarze kultury, edukacji artystycznej lub ochrony dziedzictwa narodowego). Ad. 2) Zgodnie z opisem projektu pn. Budowa remizy wraz z salą szkoleniowo- treningową w R. zawartym w studium wykonalności w tabeli 10 "Przedmiotem projektu była budowa remizy strażackiej wraz z salą szkoleniowo- treningową w miejscowości R. w celu usprawnienia systemu zapobiegania skutkom klęsk żywiołowych i katastrof naturalnych". Głównym i zasadniczym przeznaczeniem budynku remizy było stworzenie przestrzeni wykorzystywanej na cele działalności straży pożarnej. Nie jest to zatem projekt w obszarze kultury, edukacji artystycznej lub ochrony dziedzictwa narodowego (nie spełniona przesłanka nr 2). Co prawda powstała sala szkoleniowo - treningowa jest wykorzystywana również do organizacji wydarzeń kulturalnych, jednak dominującą jej funkcją nie jest funkcja kulturalna. Ponadto projekt pn. Budowa remizy wraz z salą szkoleniowo-treningową w R. został zrealizowany w latach 2008-2010. Wniosek został złożony w 2017 roku, a więc projekt został zrealizowany w okresie 8 lat poprzedzających rok, w którym został złożony wniosek (a nie 6 lat, zgodnie z przesłanką nr 4). Na str. 72-75 Wnioskodawca przedstawił, oprócz ww. dwóch projektów, dziesięć innych projektów, ale żaden z nich nie spełnia łącznie wszystkich pięciu przesłanek uzasadniających przyznanie pkt w tym kryterium. Odnośnie kryterium nr 14 "potencjał turystyczny projektu" podkreślono że w tym kryterium 1 pkt - otrzymuje projekt, który spełni co najmniej 3 spośród 4 wskazanych poniżej przesłanek: - wykazał unikalny wyjątkowy charakter zabytku, wskazujący na istniejącą lub potencjalną pozycję na rynku turystycznym; - wykazał, ze na obecnym regionalnym rynku turystycznym znajduje się na pierwszych 5 miejscach w województwie pod względem liczby odwiedzających; - będzie wspierać promocję i sprzedaż innych produktów turystycznych z nimi powiązanych, czy to obszarowo, czy tematycznie; - ma pozytywny wpływ na rozwiązania związane z turystyką z branży turystycznej oraz świadczących usługi około turystyczne. Dokonał uproszczonej kwalifikacji w oparciu o dane z analizy popytu. 0 punktów – pozostałe. Wnioskodawca wprawdzie: - wykazał, ze projekt będzie wspierać promocję i sprzedaż innych produktów turystycznych z nimi powiązanych, czy to obszarowo, czy tematycznie; - wykazał, że projekt ma pozytywny wpływ na rozwiązania związane z branżą turystyczną oraz świadczone usługi około turystyczne, jednak w opinii KOP projekt nie spełnia przesłanki: - wykazał unikalny wyjątkowy charakter zabytku, wskazujący na istniejącą lub potencjalną pozycję na rynku turystycznym (przesłanka nr 1), - wykazał, że na obecnym regionalnym rynku turystycznym znajduje się na pierwszych 5 miejscach w województwie pod względem liczby odwiedzających (przesłanka nr 2). Ad. przesłanki nr 1) Wnioskodawca w rozdziale 6.3.6 studium wykonalności zaznaczył, że unikalność obiektów po realizacji projektu będzie polegać m.in. na tym, że "w ich wnętrzach i otoczeniu prezentowane będzie dziedzictwo kulturowe oraz tradycje regionalne (za pomocą ekspozycji muzealnych i tablic edukacyjnych). Wnioskodawca jako dowód na unikalny, wyjątkowych charakter zabytku (tj. Zamku P.i kościoła pw. Ś.. J.) podaje, że wyjątkowa i unikalna będzie sama ekspozycja, która będzie w ich wnętrzach prezentowana. Oferta kulturalno-edukacyjna jest jednak oceniana w innym kryterium oceny merytorycznej I stopnia. W omawianym kryterium ocenie podlega sam zabytek. Wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej nie przedstawił jednak informacji świadczącej o unikalności zamku i kościoła, które odróżniałyby go od innych tego typu kościołów czy zamków np. tych wchodzących w Szlak Zamków Piastowskich(np. pod względem artystycznym, czy architektonicznym). Ad. przesłanki nr 2) W opinii KOP projekt nie spełnia przesłanki: - na obecnym regionalnym rynku turystycznym znajduje się na pierwszych 5 miejscach w województwie pod względem liczby odwiedzających. Wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej nie udowodnił spełnienia przez projekt ww. przesłanki. W związku z powyższym, KOP stwierdza, że projekt nie spełnia dwóch ww. przesłanek, przez co nie spełnia wymogów kryteriów, co skutkuje przyznaniem 0 pkt. Odnośnie kryterium nr 15: "Stan zachowania zabytku" podkreślono, że w tym kryterium 1 punkt otrzymuje projekt dotyczący zabytku/zabytków bardzo zdegradowanych, zagrożonych całkowitą degradacją bez interwencji, co wymaga potwierdzenia w aktualnej opinii właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, natomiast 0 pkt pozostałe. Organ przypomina, że Wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej przesłał dwie opinie konserwatorskie L. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 27 kwietnia 2017 r.: - opinia o stanie zachowania zabytku Kościół pw. Ś. J. w K. O. Jednak w opinii KOP ww. opinia L. WKZ stwierdza zły stan niektórych elementów ww. budynku, jednak nie jego stan katastrofalny, zagrożony bezpowrotną, całkowitą degradacją. Co więcej wykonanie prac objętych wnioskiem jest niezbędne do zachowania należytych warunków użytkowych i eksploatacyjnych, a nie do uratowania obiektów przed całkowitym zniszczeniem, - opinia o stanie zachowania zabytku Zamek P. w K. O. z której wynika, że ww. obiekt zagrożony jest całkowitą degradacją bez interwencji, którą to opinię KOP podziela. Organ podniósł jednak, że w opisie zasad oceny kryterium nie wskazano, że do uzyskania pkt. w tym kryterium wystarczy, że co najmniej jeden zabytek objęty projektem jest zagrożony degradacją. W takim przypadku możliwe byłoby przyznanie większej ilości punktów również dla projektów obejmujących swoim zakresem obiekty niezdegradowane, przez co w sposób pośredni ograniczałoby szanse projektów obejmujących jedynie obiekty zdegradowane. W związku z tym, że z opinii konserwatora nie wynika jednoznacznie, że wszystkie zabytki są zagrożone całkowitą degradacją bez interwencji KOP uznaje, ze projekt nie spełnia wymogów kryteriów, co skutkuje przyznaniem 0 pkt. Odnośnie Kryterium nr 16 "Zgodności projektu ze wskazanymi w Szczegółowym opisie osi priorytetowych POIiS kluczowymi typami projektów" podkreślono, że w tym kryterium 1 punkt otrzymają projekty dotyczące co najmniej jednego ze wskazanych w opisie kryterium obszarów, natomiast 0 punktów pozostałe. Przy czym priorytetowo traktowane będą projekty których główny zakres rzeczowy dotyczy: - ruchomych i nieruchomych zabytków drewnianych, - rozwoju czytelnictwa w miastach wojewódzkich, - rozwoju sztuki współczesnej i/lub nowoczesnej w miastach wojewódzkich, - ruchomych zabytków techniki. Na podstawie danych przedstawionych we wniosku KOP stwierdził, że główny zakres projektu nie dotyczy żadnego z ww. priorytetów. Wyżej opisane rozstrzygniecie zaskarżyła Gmina K. O. zarzucając mu: 1) naruszenie art. 37 ust.1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.) – zwanej dalej "ustawą wdrożeniową" poprzez: a) nieprecyzyjne, nieprzejrzyste i nierzetelne skonstruowanie kryterium oceny projektu tj. kryterium merytorycznego nr 15 "Stan zachowania zabytku" poprzez brak wskazania w opisie kryterium, że punkty za spełnienie przedmiotowego kryterium przyznawane są wyłącznie w sytuacji, w której projekt dotyczy zabytku (w przypadku gdy wniosek dotyczy jednego obiektu), zabytków (w przypadku gdy wniosek dotyczy więcej niż jednego obiektu) zdegradowanych, zagrożonych całkowitym zniszczeniem w najbliższym czasie i ograniczenie się jedynie do ogólnego sformułowania, które zgodnie z zasadami logiki i wykładni pozwala przyznać Skarżącej 1 punkt za spełnienie kryterium nr 15, b) poprzez nieprecyzyjną, nieprzejrzystą i stronniczą ocenę projektu, przejawiającą się w powoływaniu jedynie części kryterium merytorycznego nr 15 "Stan zachowania zabytku", z pominięciem części, w której kryterium nakazuje badać stan degradacji zabytku/zabytków jedynie w odniesieniu do głównego zakresu rzeczowego projektów, co prowadzi do błędnej wykładni przedmiotowego kryterium w sytuacji, w której całościowa, prawidłowa wykładnia nakazuje przyznać Skarżącej 1 punkt za spełnienie kryterium nr 15, c) przeprowadzenie oceny projektu w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, poprzez formułowanie rozbieżnych tez, niespójną i sprzeczną interpretację kryteriów oceny merytorycznej nr 15 "Stan zachowania zabytku" oraz nr 16 "Zgodność projektu ze wskazanymi w Szczegółowym opisie osi priorytetowych POIiŚ kluczowymi typami projektów", 2) naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 9 TWE oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE poprzez niezapewnienie wnioskodawcy (Skarżącej) równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania poprzez powoływanie się przy ocenie wniosku złożonego przez Skarżącą na kryterium merytoryczne nr 15 "Stan zachowania zabytku", gdy tymczasem ocena wniosku dokonywana była w oparciu o dodatkowe nieznane wnioskodawcy kryteria oceny, uznające iż punkty przyznawane są wyłącznie w sytuacji, w której projekt dotyczy zabytku (w przypadku gdy wniosek dotyczy jednego obiektu), zabytków (w przypadku gdy wniosek dotyczy więcej niż jednego obiektu) zdegradowanych, zagrożonych całkowitym zniszczeniem w najbliższym czasie, 3) naruszenie art. 37 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.) - poprzez nieprecyzyjną, nieprzejrzystą i stronniczą ocenę projektu w zakresie kryterium oceny merytorycznej I stopnia nr 14 pn. "Potencjał turystyczny projektu" poprzez błędne uznanie, że projekt nie spełnia przesłanki - wykazał unikalny wyjątkowy charakter zabytku, wskazujący na istniejącą lub potencjalną pozycję na rynku turystycznym. W ocenie skarżącej błędne i naruszające przepisy przeprowadzenie oceny projektu przez Instytucję Organizującą Konkurs oraz brak właściwej reakcji Instytucji Zarządzającej (uwzględnienie protestu, ale nie zajęcie Stanowiska w kwestiach merytorycznych) spowodowało, iż Wnioskodawca traci możliwość uzyskania dofinansowania w konkursie. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz, że w toku oceny wniosku i rozpoznawania protestu doszło do naruszenia zasady ogólnej sformułowanej w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2016.217 j.t.) - instytucja przeprowadzająca wybór projektów do dofinansowania nie dokonała oceny wniosku Skarżącego w sposób przejrzysty i rzetelny. W toku oceny doszło także do naruszenia Regulaminu konkursu poprzez przeprowadzenie oceny w sposób niezgodny z definicją kwestionowanych kryteriów. Skarżąca wniosła nadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, zaś ocena zarzutów sformułowanych przez autora skargi przedstawia się następująco: Ad 1 a. Art. 37 ust 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w okresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. 2017.1460, dalej ustawa wdrożeniowa) stanowi że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Z kolei art. 41 ust 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej przewiduje, że regulamin konkursu określa w szczególności kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia. Sąd nie uznaje za zasadny zarzut którego istotą jest uznanie przez skarżącą istnienia sprzeczności postanowień mającego zastosowanie w sprawie regulaminu z ww. regulacjami. Co charakterystyczne skarżąca takich sprzeczności nie widziała przystępując do konkursu którego zasady były powszechnie znane i w którym udział miał charakter dobrowolny. Podkreślenia wymaga nadto że Komitet Monitorujący, działający jako niezależny organ powołany przez Instytucję Zarządzającą Programem Infrastruktura i Środowisko (IZ PO IiŚ), zatwierdza metodykę i kryteria wyboru projektów, które są niedyskryminujące i przejrzyste (art.14 ust. 10 ustawy wdrożeniowej). Kryteria oceny przed ich przyjęciem przez Komitet Monitorujący PO IiŚ podlegały konsultacjom. Proces konsultacji kryteriów ma na celu takie wypracowanie ostatecznego ich kształtu, które jest akceptowalne zarówno przez instytucje uczestniczące w procesie oceny i wyboru projektów, jak również przez potencjalnych wnioskodawców, którym okazała się być także skarżąca. Skarżąca zarzuca nieprecyzyjne, nieprzejrzyste i nierzetelne skonstruowanie kryterium merytorycznego nr 15 "Stan zachowania zabytku" poprzez brak wskazania w opisie kryterium, że punkty za spełnienie przedmiotowego kryterium przyznawane są wyłącznie w sytuacji, w której projekt dotyczy zabytku (w przypadku gdy wniosek dotyczy jednego obiektu), zabytków (w przypadku gdy wniosek dotyczy więcej niż jednego obiektu) zdegradowanych, zagrożonych całkowitym zniszczeniem w najbliższym czasie. Zgodnie z zasadami oceny tego kryterium 1 pkt przyznaje się gdy projekt dotyczy zabytku/zabytków bardzo zdegradowanych, zagrożonych całkowitą degradacją bez interwencji. Fakt ten został potwierdzony w aktualnej opinii właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Oznacza to także, że warunkiem przyznania punktacji w tym kryterium jest sytuacja, gdy projekt obejmuje swoim zakresem zabytek lub zabytki zdegradowane tzn. wszystkie takie właśnie zabytki. Oznacza to, że przyznanie racji skarżącej oznaczałoby w istocie, że punkty w tym kryterium otrzymają również projekty, które dotyczą więcej niż jednego obiektu zabytkowego, z których tylko jeden jest w stanie katastrofalnym, zagrożony bezpowrotną degradacją. Zatem punktację otrzymywałby wniosek, który dotyczy również obiektów niezdegradowanych, a to byłoby sprzeczne z istotą wymagań tego kryterium. W związku z tym sąd przypomina, że zgodnie z opisem tego kryterium 1 punkt należy przyznać gdy projekt dotyczy zabytku/zabytków bardzo zdegradowanych, zagrożonych całkowitą degradacją bez interwencji. To że 0 pkt należy przyznać w pozostałych przypadkach oznacza, że również w sytuacji gdy projekt dotyczy dwóch obiektów, z których tylko jeden (jak w przypadku niniejszego wniosku) jest zagrożony degradacją. Ad 1 b i c. Podkreślenia wymaga, że w przypadku kryterium nr 15: - opis kryterium stanowi, że: "Ocenie podlegać będzie stan zabytku/zabytków ruchomych lub nieruchomych, których dotyczy projekt. Priorytetowo traktowane będą projekty, których główny zakres rzeczowy dotyczy zabytku/zabytków ruchomych lub nieruchomych, które bez interwencji ulegną całkowitej i bezpowrotnej degradacji"; - zasady oceny kryterium stanowią, że: 1 punkt - projekt dotyczy zabytku/zabytków bardzo zdegradowanych, zagrożonych całkowitą degradacją bez interwencji. Fakt ten został potwierdzony w aktualnej opinii właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, 0 punktów – pozostałe. Sąd przypomina, że skarżąca zarzuca pominięcie w ocenie wskazanego w opisie kryterium sformułowania mówiącego o tym, że priorytetowo traktowane będą projekty, których główny zakres rzeczowy dotyczy zabytku/zabytków ruchomych lub nieruchomych, które bez interwencji ulegną całkowitej i bezpowrotnej degradacji. Skarżąca stara się udowodnić, że Zamek P. jest obiektem zdegradowanym i że stanowi główny zakres rzeczowy inwestycji, zatem fakt, iż kościół pw. Ś. J. w K. O. tego warunku nie spełnia, tzn. nie jest zabytkiem zdegradowanym, nie powinien mieć znaczenia w ocenie tego projektu. W ocenie sądu nie jest to jednak pogląd trafny. Podkreślenia bowiem wymaga, że w przypadku gdy projekt dotyczy więcej niż jednego obiektu zabytkowego, to zgodnie z opisem kryterium wszystkie obiekty powinny być zdegradowane aby można było mówić o przyznaniu punktów. Ocena projektu została tu zatem przeprowadzona prawidłowo. Sytuację, w której projekt dotyczy dwóch obiektów, a tylko jeden z nich jest zagrożony całkowitą degradacją uznano za "pozostały przypadek" i przyznano słusznie 0 punktów. Jeśli chodzi o kryterium nr 16 to jego opis stanowi że: "Priorytetowo traktowane będą projekty, których główny zakres rzeczowy dotyczy: — ruchomych i nieruchomych zabytków drewnianych, — rozwoju województwa w miastach wojewódzkich, — rozwoju sztuki współczesnej i/lub nowoczesnej w miastach wojewódzkich, — ruchomych i nieruchomych zabytków techniki"; Natomiast zasady oceny kryterium stanowią, że "1 punkt - otrzymują projekty dotyczące co najmniej jednego z wskazanych w opisie kryterium obszarów. 0 punktów – pozostałe". W tym kryterium gdy chodzi o oceny w jego ramach odwołano się do pojęcia "głównego zakresu rzeczowego". W związku z powyższym przyznając punktację w zakresie tego kryterium nie naruszono zasad jego oceny. Ad 2. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że każdy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący a nadto, że ogłoszenie o konkursie - wraz z Regulaminem konkursu - zostało zamieszczone na portalu https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl oraz na stronie internetowej MKiDN w dniu 1 marca 2017 r., (nabór wniosków o dofinansowanie trwał od dnia 3 kwietnia 2017 r. do dnia 4 maja 2017 r.) Jednym z załączników do Regulaminu konkursu są kryteria oceny projektów. Zatem każdy z Wnioskodawców miał taką samą możliwość zapoznania się z treścią dokumentacji aplikacyjnej, w tym z kryteriami oceny projektów. Składając wniosek o dofinansowanie Wnioskodawca wiedział pod kątem spełniania jakich kryteriów będzie oceniana złożona dokumentacja aplikacyjna. Fakt opublikowania ogólnodostępnej informacji o naborze wraz z wymaganymi dokumentami m.in. Regulaminem konkursu spełnił zasadę zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Co istotne przyjęte kryteria były takie same dla wszystkich projektów biorących udział w konkursie, zatem nie sposób zgodzić się z zarzutem, że ocena wniosku była dokonywana w oparciu o inne kryteria niż przyjęte na podstawie uchwał komitetu Monitorującego POIiŚ a dostęp do informacji dotyczących reguł i zasad konkursowych nie był zapewniony. Ad 3. Skarżąca podnosi, że KOP nie uwzględnił historycznego znaczenia obiektów objętych wnioskiem, ani faktu wpisania projektu do Kontraktu Terytorialnego Województwa L., który zdaniem Wnioskodawcy świadczyć ma o znaczącej pozycji obiektu oraz planowanych efektach projektu jako kluczowej atrakcji turystycznej regionu. W ocenie organu jak i sądu nie jest to teza słuszna. Wprawdzie projekt skarżącej został pozytywnie zaopiniowany przez MKiDN na etapie ubiegania się Wnioskodawcy o wpis do Kontraktu Terytorialnego, jednakże karta kwalifikacji projektu do Kontraktu Terytorialnego, na podstawie której MKiDN rekomendowało projekty, nie jest tożsama z kryteriami wyboru projektu przyjętymi przez Komitet Monitorujący. Innymi słowy utożsamianie faktu wpisu projektu do Kontraktu Terytorialnego z automatycznym uznaniem tego obiektu za wyjątkowy i unikalny jest nieuzasadnione. Zdaniem sądu KOP przekonująco wyjaśniło że nie umniejsza znaczenia historycznego Zamku P. oraz Kościoła p.w. ś. J. Ś. w K. O. dla dziedzictwa kulturowego P. Ś., ale w swojej ocenie opiera się na zasadach oceny kryterium. Zgodnie bowiem z zasadami oceny kryterium bada się, czy dany obiekt będący przedmiotem projektu jest unikalny, wyjątkowy, wskazujący na istniejącą lub potencjalną pozycję na rynku turystycznym. Wnioskodawca w dokumentacji nie przedstawił informacji świadczącej, o unikalności projektu i faktów odnośnie zamku i kościoła, które odróżniałyby go od innych tego typu kościołów czy zamków. Reasumując zatem sąd stwierdza, iż zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu a skarga go nie podważa. Podstawą wyroku jest art. 61 ust 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Niejako na marginesie sąd podnosi, iż nie podziela poglądu jakoby wyczerpanie środków jakie mogą zostać objęte umowami o dofinansowanie w ramach przedmiotowego priorytetu winno skutkować umorzeniem postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość (art. 61 ust. 8 pkt 3 ustawy wdrożeniowej). Sąd powinien bowiem ocenić poprawność procedowania poprzedzającego wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia niezależnie od rozdysponowania środków przeznaczonych na dany program.