I GSK 2137/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz (spr.) Sędzia del. WSA Urszula Wilk Protokolant Anna Ważbińska-Dudzińska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 981/17 w sprawie ze skargi B. O. na informację Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. stwierdza, że zawarta w informacji Zarządu Województwa Pomorskiego ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Zarządowi Województwa Pomorskiego; 3. zasądza od Zarządu Województwa Pomorskiego na rzecz B. O. 880 (osiemset osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 981/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. O. na informację Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wykonalności wniosku o dofinansowanie projektu. Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że wnioskiem z dnia [...] marca 2017 r. B. O. prowadząca działalność gospodarczą jako A. w B. wystąpiła o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]". Pismem z dnia [...] października 2017 r. B. O. została poinformowana przez Agencję Rozwoju Pomorza S.A. (Instytucję Pośredniczącą), że wniosek o dofinansowanie uzyskał negatywną ocenę wykonalności i nie został zakwalifikowany do oceny strategicznej I stopnia. W uzasadnieniu informacji w zakresie kryterium A.2 "Zakres rzeczowy projektu" Agencja podała, że projekt nie odpowiada celowi i kierunkom wyznaczonym przez wybrany typ inwestycji, który winien posłużyć wnioskodawcy m.in. do usprawnień procesów produkcyjnych lub usługowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Istotnym aspektem wybranego typu jest potrzeba wykorzystania nowych źródeł energii, bądź szeroko pojętej ekoinnowacji. Proponowana przez wnioskodawcę inwestycja co prawda zmierza do "oszczędności surowców i energii oraz ograniczania emisji szkodliwych substancji do środowiska", jednak brak elementu wskazującego na wykorzystanie rozwiązań ekoinnowacyjnych. Remont budynku, który polega na wymianie okien, czy też na dociepleniu budynku nie stanowi dostatecznego rozwiązania, by mówić o ekoinnowacyjnym charakterze projektu. W trakcie realizowanych prac będą stosowane produkty i rozwiązania powszechnie wykorzystywane w budownictwie. Ponadto, w ocenie Instytucji Pośredniczącej, realizacja inwestycji nie prowadzi do jakiejkolwiek zmiany procesu świadczenia usług wnioskodawcy - jedynym skutkiem dla przedsiębiorcy będzie podniesienie atrakcyjności nieruchomości. Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie świadczył tę samą usługę, tj. wynajmował budynek. Planowana inwestycja przyczyni się do ograniczenia kosztów wyłącznie po stronie najemców budynku. Dlatego też brak związku proponowanej inwestycji z wybranym typem, który ma prowadzić m.in. do redukcji energochłonności procesów produkcyjnych (świadczonych usług). W zakresie kryterium B.2 "Założenia do analiz" Agencja stwierdziła, że inwestycja proponowana przez wnioskodawcę pozbawiona jest ekonomicznego uzasadnienia i nie prowadzi bezpośrednio do wzrostu przychodów przedsiębiorstwa. Prawdopodobny jest pośredni wzrost przychodów na skutek zawarcia umów najmu z wyższą stawką cenową lokali, jednak efekt inwestycji będzie możliwy do oceny dopiero w ujęciu długofalowym. Z uwagi na negatywnie ocenione kryterium dotyczące "Założeń do analiz", negatywnie oceniono również kryterium B.3 "Analiza finansowa projektu". B. O. złożyła protest na podstawie art. 53 i art. 54 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów operacyjnych polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. – powoływanej dalej jako ustawa wdrożeniowa). W uzasadnieniu podniosła, że w zakresie dotyczącym kryterium A.2 zapis w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych dla poddziałania 2.2.1 wskazuje typowy zbiór otwarty, dający jedynie przykłady możliwych rozwiązań, a nie wyczerpujący ich katalog. Dlatego w powyższym opisie najistotniejszy jest cel - redukcja wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności, która we wniosku strony została bezsprzecznie osiągnięta. Zdaniem strony, zastosowanie ekoinnowacji nie jest konieczne, jest tylko jednym z możliwych sposobów osiągania celu czyli redukcji energochłonności. Ponadto zakres projektu jest ekoinnowacyjny, gdyż "ekoinnowacja" to nowe procesy produkcyjne, technologie, usługi i produkty, których założeniem jest zmniejszenie negatywnego oddziaływania na środowisko naturalne. Ograniczenie zużycia energii cieplnej o 85% w procesie świadczenia usług najmu jest ekoinnowacyjne, szczególnie w przypadku już istniejącego budynku. Modernizacja opisana we wniosku nie jest też typową modernizacją budynku, lecz wynikającym z fachowej analizy technicznej (audyt energetyczny) kompleksowym działaniem obejmującym przegrody nieprzezierne (ściany, stropodachy) oraz przegrody przezierne (okna, świetliki) dające największy potencjał w redukcji energochłonności. W odpowiedzi na protest Agencja Rozwoju Pomorza pismem z dnia [...] listopada 2017 r. poinformowała, że protest nie został uwzględniony. Instytucja Pośrednicząca przyznała, że kryterium A.2 zgodnie z dokumentacją konkursową nie określa zbioru zamkniętego, jednak trudno potwierdzić, że jego zakres wpisuje się w wybrany we wniosku o dofinansowanie typ projektu. Zaplanowane do wykonania w ramach realizacji projektu działania stanowią typową modernizację budynku. Sam fakt przeprowadzenia modernizacji na podstawie przygotowanego przez firmę zewnętrzną audytu energetycznego i tym samym obniżenie zużycia energii cieplnej oraz elektrycznej nie potwierdza, że dzięki temu świadczona usługa będzie ekoinnowacyjna. Usługa w dalszym ciągu będzie świadczona w taki sam sposób, zmniejszą się jedynie koszty utrzymania wynajmowanego obiektu. B. O. zaskarżyła informację organu o nieuwzględnieniu protestu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, podnosząc, że Regulamin konkursu, jak i Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych powinny w sposób jasny, niebudzący wątpliwości i wyczerpujący wskazywać kryteria, wedle których projekt jest oceniany. Tymczasem kryterium A.2 jest nieprzejrzyste i niejasne, powoduje wątpliwości interpretacyjne. Jedną z kategorii inwestycji i rozwiązań organizacyjnych, które będą wspierane są te, które służą redukcji energochłonności procesów produkcyjnych, np. poprzez zastosowanie ekoinnowacji, nowych źródeł energii, ale także innych sposobów. Organ rozpatrujący sprawę zawęził rozumienie tego kryterium, pomijając szeroki katalog możliwych rozwiązań, naruszając tym samym przepisy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, wyrokiem z dnia 15 lutego 2018 r. oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji podkreślił, że na gruncie przepisów ustawy wdrożeniowej środki odwoławcze na etapie oceny wykonalności, dotyczyć mogą kwestii proceduralnych, przy czym za takie należy uznać niedotrzymanie zasad przeprowadzania oceny i jej dokonanie niezgodnie z kryteriami wyboru projektów, regulaminem danego konkursu czy regulaminem pracy Komisji Oceny Projektów oceniającej projekty dotacyjne realizowane w trybie konkursowym w ramach danego Działania lub Poddziałania - w sytuacji, gdy miało to bezpośredni wpływ na wynik oceny. Ograniczenie protestu do kwestii proceduralnych wynika z art. 54 ust. 2 pkt 5 ustawy wdrożeniowej, a zarzutem proceduralnym nie może być polemika z dokonaną przez członków KOP oceną, jeżeli nie odnosi się do takich kwestii, jak np. złamanie zasad przeprowadzania oceny, czy dokonanie jej niezgodnie z wymienionymi dokumentami. Zdaniem Sądu I instancji, organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Sąd I instancji podniósł, że wybrany przez skarżącą typ projektu dotyczący redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych - przy uwzględnieniu wybranych przez nią wskaźników produktu i rezultatu - jakkolwiek mógł być realizowany za pomocą metod niepolegających na zastosowaniu ekoinnowacji, to jednak musiał prowadzić do zasadniczej zmiany w zakresie sposobu świadczenia usługi tj. wprowadzenia usługi ekoinnowacyjnej. Tymczasem opisane we wniosku przedsięwzięcie stanowi w istocie tylko typową modernizację budynku polegającą na jego termomodernizacji (ulepszenie dotyczy wyłącznie przedmiotu najmu) bez zmiany w procesie świadczenia usługi (usługa najmu budynku) przez skarżącą. Dlatego też rację miała Instytucja Pośrednicząca, twierdząc w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że zakres rzeczowy projektu stoi w sprzeczności z ideą i oczekiwanymi efektami co do wdrażanych funduszy w ramach danego typu projektu. Zdaniem Sądu I instancji, gdyby przedsięwzięcia termomodernizacyjne zostały dopuszczone do realizacji w ramach Działania 2.2, Poddziałania 2.2.1, to w opisie typów projektów użyty zostałby termin termomodernizacja - tak jak to ma miejsce w przypadku opisu działania 10.1. czy 10.2. RPO WP 2014-2020. B. O. złożyła od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 981/17 skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, tj.: 1. art. 61 ust. 8 pkt 1, 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z załącznikiem nr 2b do uchwały nr 897/169/16 Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 8 września 2016 r. Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych, Kryteria Wyboru Projektów z punktami 2.2 Oś Priorytetowa 2. Przedsiębiorstwa Poddziałanie 2.2.1 (str. 25) poprzez wskazanie, że wybór typu projektu pociąga za sobą obligatoryjnie realizację inwestycji poprzez spełnienie wszystkich czterech podpunktów SzOOP (5. Typy projektów, Poddziałanie 2.2.1), 2. art. 184 i art. 185 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej poprzez wskazanie w uzasadnieniu, że protest można opierać wyłącznie na zarzutach o charakterze proceduralnym, a pominięcie możliwości wskazania kryteriów wyboru projektów, z których oceną skarżąca (wnioskodawca) się nie zgadza, 3. art. 37 ust. 2 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez jego niezastosowanie, w konsekwencji czego Sąd I instancji uznał, że organ dokonał oceny projektu skarżącej w sposób rzetelny, bezstronny i równy dla wszystkich wnioskodawców na podstawie warunków wyboru projektów do dofinansowania w ramach konkursu nr RPPM-.02.02.01-IP.02-22-02/17, pomimo obowiązku oceny przez organ projektu zgodnie z kryteriami wyboru, zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący dla RPO Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020, w tym w zakresie: - kryterium A.2 - Zakres rzeczowy projektu - poprzez przyjęcie, że nie spełnia on celów związanych z wybranym typem projektu, - kryterium B.3 - Analiza finansowa projektu - poprzez przyjęcie, że analiza ta oparta na kryterium B.2 (założenia do analiz - uznana przez organ w informacji o nieuwzględnieniu protestu) nie daje podstaw do wydania pozytywnej oceny tego kryterium. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca stwierdziła, że Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych (SzOOP) wskazuje typy projektów: "Inwestycje w przedsiębiorstwach służące: a) poszerzeniu rynków zbytu lub palety oferowanych produktów/usług albo znaczącej poprawie ich jakości - projekty wpisujące się w obszary inteligentnej specjalizacji, b) poprawie efektywności, dzięki wykorzystaniu technologii informacyjno - komunikacyjnych, c) redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych, tj. m.in. oszczędności surowców i energii oraz ograniczaniu emisji szkodliwych substancji do środowiska, i polegające na: 1) budowie, rozbudowie infrastruktury (m.in. obiektów, maszyn, instalacji, urządzeń), 2) unowocześnieniu składników majątku trwałego niezbędnego do prowadzenia i rozwoju działalności gospodarczej, 3) realizacji zasadniczych zmian procesu produkcyjnego lub zmian w zakresie sposobu świadczenia usług (w tym usług świadczonych drogą elektroniczną), 4) wprowadzaniu zmian organizacyjnych polegających na wdrożeniu systemów zarządzania przedsiębiorstwem, w tym systemów zarządzania środowiskowego, informatyzacji procesów produkcyjnych." Oznacza to, że wspierane będą projekty do wyboru: a), b), c), które polegają na działaniu wynikającym z punktów 1), 2), 3), 4). W SzOOP nie pojawia się ani łączne zobowiązanie do spełnienia wszystkich czterech sposobów realizacji inwestycji, ani zasady te nie wskazują w sposób jednoznaczny, w jaki sposób inwestycja wybrana przez skarżącą winna być realizowana. Zdaniem skarżącej, organ próbuje niezgodnie z procedurą wskazać, że projekt nie jest ekoinnowacyjny, dokonując dowolnej oceny ekoinnowacyjności, nie posługując się klarownymi definicjami opisanymi w załączniku nr 7.1 do zasad wdrażania RPO WP 2017-2020. Skarżąca podniosła, że w związku z niewłaściwą oceną w zakresie kryterium A.2 doszło do naruszeń przy ocenie wniosku pod względem kryterium B.2 - Założenia do analiz i B.3 - Analiza finansowa projektu, gdyż wadliwa ocena w zakresie rzeczowym projektu ma podstawowy wpływ na negatywną ocenę pozostałych dwóch kryteriów. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna okazała się zasadna. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku była informacja Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia [...] listopada 2017 r. o nieuwzględnieniu protestu. Zdaniem organu, złożony przez stronę wniosek o dofinansowanie nie spełniał trzech kryteriów wykonalności określonych w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020, tj. kryterium A.2 – Zakres rzeczowy projektu, a także kryterium B.2 – Założenia do analiz oraz związanego z nim kryterium B.3 – Analiza finansowa projektu. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu I instancji w tej kwestii i uznaje, że organ, oceniając złożony wniosek, naruszył art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z tymi przepisami, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonanej przez organ oceny nie można określić jako przejrzystej i rzetelnej, gdyż nie odnosi się ona w sposób prawidłowy do zatwierdzonych kryteriów wyboru projektów. W zakresie oceny spełnienia kryterium A.2. należy zauważyć, że w SzOOP kryterium to zostało zdefiniowane jako weryfikacja zakresu rzeczowego projektu w kontekście jego celów, wskazanych problemów, lokalizacji, konstrukcji budżetu oraz osiągnięć deklarowanych wskaźników, ocena przyjętych rozwiązań technicznych i technologicznych, pod kątem spełniania obowiązujących norm i standardów, ich innowacyjności (jeżeli zasadne) oraz efektywnego wykorzystania zasobów. Organ upatruje niespełnienia tego kryterium w niezgodności z celami wsparcia określonymi w SzOOP i Regulaminie konkursu. Wśród celów szczegółowych Poddziałania 2.2.1. w SzOOP wymieniono m.in. poprawę ekoefektywności, ekspansję na rynki zewnętrzne, poszerzenie palety oferowanych produktów lub usług bądź znaczącą poprawę ich jakości. Dalej stwierdzono, że "wspierane będą również inwestycje i rozwiązania organizacyjne (w tym wdrażanie systemów zarządzania środowiskowego) służące redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych, m.in. dzięki zastosowaniu ekoinnowacji i wykorzystaniu nowych źródeł energii". Z kolei w Regulaminie konkursu określono, że konkurs obejmuje inwestycje w przedsiębiorstwach służące m.in. redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych, tj. m.in. oszczędności surowców i energii oraz ograniczaniu emisji szkodliwych substancji do środowiska, i polegające na: 1) budowie, rozbudowie infrastruktury (m.in. obiektów, maszyn, instalacji, urządzeń), 2) unowocześnieniu składników majątku trwałego niezbędnego do prowadzenia i rozwoju działalności gospodarczej, 3) realizacji zasadniczych zmian procesu produkcyjnego lub zmian w zakresie sposobu świadczenia usług (w tym usług świadczonych drogą elektroniczną), 4) wprowadzaniu zmian organizacyjnych polegających na wdrożeniu systemów zarządzania przedsiębiorstwem, w tym systemów zarządzania środowiskowego, informatyzacji procesów produkcyjnych." W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można jednoznacznie uznać, że inwestycja polegająca na termomodernizacji budynku, mająca – według wnioskodawcy – ograniczyć zużycie energii cieplnej o 85% nie realizuje tak zdefiniowanych celów wsparcia. Wykorzystanie nowych źródeł energii i zastosowanie ekoinnowacji zostały wymienione w SzOOP jedynie jako przykładowe sposoby redukcji energochłonności procesów produkcyjnych. Nie zostały zatem całkowicie wykluczone inne metody realizacji takiej inwestycji. Podobnie wymienione w Regulaminie konkursu w pkt 1-4 sposoby realizacji redukcji energochłonności nie muszą być realizowane łącznie. Wystarczy, że projekt służyć będzie zmniejszeniu zużycia energii w jeden z wymienionych w tych punktach sposobów. Tymczasem organ, oceniając spełnienie kryterium A.2 – Zakres rzeczowy projektu, skupił się w istocie na ustaleniu, czy projekt ma charakter ekoinnowacyjny, przyznając równocześnie, że inwestycja zmierza do oszczędności surowców i energii oraz ograniczania emisji szkodliwych substancji. Organ nie wyjaśnił, dlaczego dokonanie "typowej modernizacji budynku", o ile znacząco zmniejszy zużycie energii, nie realizuje celów wsparcia, skoro jednym z celów osi priorytetowej 2 – Przedsiębiorstwa jest wspieranie inwestycji sprofilowanych na ekoefektywność. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że organ dokonał oceny spełnienia tego kryterium w sposób wybiórczy, błędnie odczytując ustalone w SzOOP oraz Regulaminie konkursu cele wsparcia i na tej podstawie wyciągając przedwczesne wnioski, niepoparte pełną analizą projektu. Podobnie, badając spełnienie kryterium B.2 – Założenia do analiz i powiązanego z nim kryterium B.3 – analiza finansowa projektu, organ niewystarczająco uzasadnił, dlaczego ocenił jako nierealne założenia przyjęte na potrzeby analizy finansowej i ekonomicznej. Stwierdzenie, że inwestycja pozbawiona jest ekonomicznego uzasadnienia i nie prowadzi bezpośrednio do wzrostu przychodów przedsiębiorstwa, a prawdopodobny jest pośredni wzrost przychodów na skutek zawarcia umów najmu z wyższą stawką cenową lokali, budzi w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego poważne wątpliwości. Trudno zaakceptować stwierdzenie, że inwestycja znacząco zmniejszająca zużycie energii w budynku nie jest uzasadniona ekonomicznie. Sam fakt, że skarżąca wykorzystuje budynek dla działalności usługowej polegającej na wynajmowaniu lokali, nie decyduje o tym, że inwestycja polegająca na termomodernizacji tego budynku, prowadząca w konsekwencji do zmniejszenia kosztów jego ogrzewania, nie przyniesie skarżącej korzyści ekonomicznych. Organ nie wykazał zatem w sposób przejrzysty i rzetelny, że złożony wniosek nie spełnia kryteriów B.2. i B.3. Z przytoczonych przyczyn dokonaną przez organ ocenę należy określić jako dowolną i naruszającą zasady wyboru projektów określone w art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Nie można jednocześnie zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że w niniejszej sprawie zarzuty skarżącej stanowiły jedynie polemikę z dokonaną przez organ oceną. Zawarte w proteście zarzuty wobec Instytucji Pośredniczącej dotyczyły bowiem przede wszystkim złamania zasad przeprowadzenia oceny i dokonania jej niezgodnie z kryteriami wyboru projektów. W tym zakresie sądy administracyjne są uprawnione do kontroli rozstrzygnięcia organów na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona i działając na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i rozpoznał skargę, stwierdzając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Pomorskiego. O kosztach NSA orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).