II SA/Gl 1010/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. H.-W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej opłaty za korzystanie ze środowiska oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Marszałek Województwa Śląskiego, działając na podstawie art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 288 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 273 ust. 1 pkt 1, art. 274 ust. 1 pkt 1, art. 275, art. 276 ust. 1, art. 292 pkt 1, art. 279 ust. 1 pkt 1, art. 281 ust. 1, art. 284 ust 2, art. 285 ust. 1 ustawy dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 519 ze zm.) wymierzył P. H.- W. prowadzącej w II półroczu 2012 r. Gospodarstwo [A] w miejscowości W., gm. Z., opłatę za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą należną a wynikającą z wykazu – tj. wynoszącą 24.307,00zł. W obszernym uzasadnieniu po przeanalizowaniu obowiązujących przepisów i sytuacji faktycznej strony wyjaśnił zasady i tryb naliczenia przedmiotowej opłaty. Decyzja doręczona została stronie w dniu 28 czerwca 2017 r. Pismem z dnia 12 lipca 2017 r. P. H.- W., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając jej naruszenie przepisów procedury administracyjnej i przepisów prawa materialnego - Prawo ochrony środowiska, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podniosło, że przystępując do ewentualnego rozpatrzenia odwołania, organ w pierwszej kolejności podejmuje czynności sprawdzające, mające na celu zbadanie czy odwołanie jest dopuszczalne i czy został zachowany termin do jego wniesienia. Warunkiem skuteczności czynności procesowej jest bowiem zachowanie ustawowego terminu. W przypadku stwierdzenia niespełnienia któregoś z warunków dopuszczalności odwołania organ powinien wydać postanowienie o niedopuszczalności odwołania lub o uchybieniu terminu do jego wniesienia. W myśl art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Sposób liczenia terminów w postępowaniu administracyjnym określa art. 57 Kodeksu. Ze zgromadzonego w sprawie materiału, a szczególnie zwrotnego potwierdzenia odbioru, wynika, że decyzja Marszałka Województwa Śląskiego z dnia 26 czerwca 2017 r. została doręczona skarżącej, która w postępowaniu pierwszoinstancyjnym występowała samodzielnie, w dniu 28 czerwca 2017 r. (kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji dołączona do przedmiotowej decyzji), a zatem uwzględniając kodeksowe zasady obliczania terminów, termin dla wniesienia od niej odwołania upłynął w dniu 12 lipca 2017 r. (środa), podczas gdy przedmiotowe odwołanie zawarte w piśmie z dnia 12 lipca 2017 r. złożone zostało w dniu 13 lipca 2017 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej [...] (dowód: koperta, w której odwołanie zostało nadane). W związku z powyższym organ odwoławczy zmuszony był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 20 września 2017 r., działająca przez pełnomocnika, P. H.- W. złożyła skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zarzuciła postanowieniu naruszenie przepisów postępowania:, tj.: - art. 40 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie za prawnie skuteczne doręczenie decyzji z dnia [...] r., mimo tego, że nie została ona doręczona stornie postępowania, tj. skarżącej, - art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wadliwe uznanie, iż odwołanie od tej decyzji wniesiono z uchybieniem ustawowego terminu, w sytuacji gdy nie ma mowy o prawidłowym doręczeniu przedmiotowej decyzji, co skutkowało nienależytym ustaleniem daty, od której należy liczyć termin na wniesienie odwołania, - art. 7 w związku z art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności stanu faktycznego niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, - art. 8 związku z art. 11 w związku z art. 124 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na zaniechaniu przytoczenia w uzasadnieniu faktów, które uznano za udowodnione, informacji o dowodach, które stanowiły podstawę faktyczną poczynionych przez organ ustaleń w zakresie stanu faktycznego. Uwzględniając powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasadzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż według organu bieg 14-dniowego terminu dla wniesienia organu rozpoczął się z dniem 29 czerwca 2017r. Podkreśliła jednak, że zgodnie z art. 40 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego pisma doręcza się stronie. W niniejszej sprawie wymogu tego nie dochowano, wobec czego nie może być mowy o prawidłowym doręczeniu decyzji, a tym samym zasadne jest twierdzenie, że termin wskazany przez organ nie został ustalony w sposób należyty. Nie zostało też przedmiotowe postępowanie przeprowadzone w sposób zgodny z zapisami art. 7, art. 77 czy art. 8 i art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosząc o oddalenie skargi, przytoczył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Kolegium podkreśliło, że wobec lakonicznego zarzutu skargi, iż decyzja z dnia [...] r. nie została prawidłowo doręczona stronie, nie sposób się do niego odnieść w sposób merytoryczny. Nie wiadomo bowiem z jakiego powodu pełnomocnik skarżącej zarzucił nieprawidłowość przy doręczeniu decyzji organu pierwszej instancji. Dodał, iż w postępowaniu przed organem drugiej instancji pełnomocnik skarżącej nie kwestionował prawidłowości doręczenia decyzji stronie. Nie można również podzielić twierdzenia skargi, iż postanowienie nie zawiera pełnego i rzetelnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Nadto trzeba dodać, że sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod względem jego słuszności czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 wymienionej powyżej ustawy rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 16 sierpnia 2017 r., w którym stwierdzono, uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Marszałka Województwa Śląskiego z dnia [...] r. Nr [...]. Wskazać trzeba, że warunkiem skuteczności czynności procesowej w postaci wniesienia środka odwoławczego, jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność tego środka, następstwem czego jest ostateczność kwestionowanego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (...).O przysługującym stronie prawie i trybie zaskarżenia decyzji strona powinna być pouczona (art. 107 § 1wymienionego Kodeksu). Mając na uwadze wskazaną powyżej regulację należy uznać, że każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie. W kontrolowanej sprawie z przedłożonych akt administracyjnych wynika, iż w postępowaniu prowadzonym przez Marszałka Województwa Śląskiego w sprawie opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza wymienioną na wstępie decyzją z dnia 26 czerwca 2017 r. wymierzono skarżącej opłatę w wysokości 24.307,00zł. Przesyłka adresowana do skarżącej skierowana została na jej adres domowy -"[...]" i odebrana "przez pełnoletniego domownika – G. S." w dniu 28 czerwca 2017 r. co wymieniona poświadczyła własnym podpisem (dowód: potwierdzenie odbioru decyzji w aktach administracyjnych sprawy). Zostało zatem udokumentowane zwrotnym potwierdzeniem odbioru, że przedmiotowa decyzja została prawidłowo doręczona w dniu 28 czerwca 2017 r. Zasadnie podniósł organ odwoławczy, iż skarżąca podnosząc nieprawidłowość tego doręczenia nie wskazała na czym miałaby ona polegać. Lakoniczne stwierdzenie skargi, iż decyzja organu pierwszej instancji nie została stronie skutecznie doręczona nie wyjaśnia w czym skarżąca upatruje ową nieprawidłowość i nieskuteczność tego doręczenia. W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie stwierdził, iż decyzja została stronie skarżącej prawidłowo doręczona i prawidłowo uznał, iż termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji, doręczonej w dniu 28 czerwca 2017 r. decyzji upływał w dniu 12 lutego 2017 r. . Uwzględniając fakt, iż odwołanie od decyzji Marszałka Województwa Śląskiego z dnia 26 czerwca 2017 r. zostało wprawdzie opatrzone datą 12 lipca 2017 r., ale nadane dopiero dzień później w Urzędzie Pocztowym - czyli w dniu 13 lipca 2017 r., a wraz z nim nie został złożony wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, należy uznać, iż organ odwoławczy orzekł zgodnie z przepisem prawa. Wskazać przy tym trzeba, że Kodeks postępowania administracyjnego regulujący postępowanie przed organami administracji publicznej przewiduje przywrócenie uchybionego terminu do złożenia przewidzianego środka zaskarżenia, na warunkach określonych w art. 58 § 1. Zgodnie z § 1 tego przepisu w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z kolei w myśl § 2 – prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustalania przyczyny uchybienia terminu a jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Poza sporem pozostaje fakt, iż w chwili wniesienia przedmiotowego odwołania, pełnomocnik skarżącej nie złożył równocześnie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W takich okolicznościach organ odwoławczy, w pierwszej kolejności przeprowadzający kontrolę terminowości złożenia środka zaskarżenia, wobec dostrzeżenia tego uchybienia musiał orzec jak w sentencji postanowienia. Konsekwencją uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej jest postanowienie wydane na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, mianowicie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, gdyż prowadzenie postępowania odwoławczego w wyniku odwołania wniesionego z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, bez przywrócenie terminu do jego wniesienia, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 16 § 1 Kodeksu – orzekanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną) Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.