VI SA/Wa 2136/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas (spr.) Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi H.AG & Co. KGaA z siedzibą w [...], Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej H. AG & Co. KGaA z siedzibą w [...], Niemcy kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: UP RP, organ) zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2017 r., znak [...], działając na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 w związku z art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 1410 ze zm.; dalej "p.w.p.") oraz art. 2 ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1615), odmówił udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Absorbetka kolorów" zgłoszony przez H. KGaA z siedzibą D, Niemcy (dalej: spółka, skarżąca), w dniu [...] stycznia 2016 r., pod numerem [...]. Wydaniu powyższej decyzji towarzyszył następujący stan sprawy. Spółka w dniu [...] stycznia 2016 r., pod numerem [...], zgłosiła w celu udzielenia prawa ochronnego słowny znak towarowy "Absorbetka kolorów" przeznaczony do oznaczania w: - 01 kl.: pralnicze płyny do zmiękczania tkanin stosowane jako produkty chemiczne do celów przemysłowych; - 03 kl.: impregnowane nietkane ściereczki z otworkami z przetworzonej celulozy syntetycznej stosowane w praniu; płyny do zmiękczania tkanin do prania, środki zmiękczające do prania, środki pralnicze do wywabiania zabrudzeń i zabarwień; preparaty wybielające i inne substancje stosowane w praniu; preparaty czyszczące, nabłyszczające, odtłuszczające i ścierne; - 21 kl.: ściereczki z przetworzonej celulozy syntetycznej do zastosowań w praniu. UP RP po przeprowadzeniu badań stwierdził, że na przedmiotowe oznaczenie, jako na znak nie posiadający dostatecznych znamion odróżniających w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, nie może zostać udzielone prawo ochronne. W piśmie z [...] października 2016 r. organ poinformował zgłaszającą spółkę o istniejącej przeszkodzie dla udzielenia prawa ochronnego i wyznaczył termin do wypowiedzenia się. W piśmie z [...] listopada 2016 r. spółka nie podzieliła stanowiska organu. Stwierdziła, że słowo "absorbetka" nie istnieje w języku polskim ani żadnym języku obcym popularnym w Polsce. Uznała, że jest to słowo fantazyjne, utworzony przez nią neologizm, który dopiero po jego wykreowaniu w funkcji znaku towarowego, jak się okazało, wydaje się oczywisty, na co zapewne, jak stwierdziła spółka, miało wpływ użyte w znaku dopełnienie, tj. słowo "kolorów". Zdaniem spółki, oznaczenie "absorbetka" nie ma więc charakteru ogólnoinformacyjnego i nie jest oznaczeniem stricte wskazującym na właściwości towarów, do wyróżniania których zostało przeznaczone. Co najwyżej może być ono uznane za oznaczenie aluzyjne, a ochrona takich oznaczeń w charakterze znaków towarowych jest dopuszczalna. Spółka przywołała także rejestracje innych oznaczeń, które mają świadczyć na jej rzecz, jak na przykład "destylernia", "pierogarnia", "tortownia". W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP RP wyjaśnił, że art. 129 ust 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 1 i pkt 2 p.w.p. określa, jakie przesłanki muszą być spełnione, aby dane oznaczenie mogło być uznane za znak towarowy. I tak, jako znak towarowy może być zarejestrowane tylko takie oznaczenie, które ma dostateczne znamiona odróżniające w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Znamion tych nie posiadają w szczególności takie oznaczenia, które nie nadają się do odróżnienia w obrocie towarów lub usług, dla których zostały zgłoszone, i które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Jak podał organ, znak towarowy powinien jednoznacznie wskazywać na pochodzenie towaru i/lub usług od określonego podmiotu, dlatego też zarejestrowane może być jedynie takie oznaczenie, którego znamiona pozwalają na jego wyróżnienie w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Zdolność odróżniająca przejawia się zatem w możliwości rozróżnienia przez odbiorców, na podstawie danego znaku towarowego, źródła pochodzenia tego samego rodzaju towarów i/lub usług. W opinii UP RP, oznaczenie zgłoszone przez spółkę nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. UP RP podał, że znak "Absorbetka kolorów" przeznaczony jest do sygnowania "pralniczych płynów do zmiękczania tkanin stosowanych jako produkty chemiczne do celów przemysłowych" (kl. 01), "impregnowanych nietkanych ściereczek z otworkami z przetworzonej celulozy syntetycznej stosowanymi w praniu; płynów do zmiękczania tkanin do prania, środków zmiękczających do prania, środków pralniczych do wywabiania zabrudzeń i zabarwień; preparatów wybielających i innych substancji stosowanych w praniu; preparatów czyszczących, nabłyszczających, odtłuszczających i ściernych" (kl. 03)" i "ściereczek z przetworzonej celulozy syntetycznej do zastosowań w praniu" (kl. 21), a więc szeroko pojętych środków pralniczych, które są ogólnie dostępne i produkowane przez wielu przedsiębiorców. W tym stanie, jak podał organ, decydujące znaczenie ma odpowiedź na pytanie, czy przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności wyznaczających aktualny stan rynku znak może stanowić dla kupującego wskazówkę pochodzenia towaru. UP RP uznał, że znak ten takiej wskazówki dać nie może. Przedmiotowe oznaczenie, zdaniem organu, jako całość, jest oznaczeniem, które wprost wskazuje na rodzaj i właściwości sygnowanych towarów. Dla przeciętnego odbiorcy zrozumiałym będzie, iż określenie "absorbetka" wywodzi się od słowa "absorpcja", a więc procesu wchłaniania. Z kolei w połączeniu ze słowem "kolorów", przedmiotowe oznaczenie jako całość będzie miało czytelne znaczenie – wchłanianie kolorów, co w kontekście wnioskowanego zakresu ochrony związanego z pralnictwem będzie czytelną informacją o rodzaju i właściwościach opatrywanych towarów, nie zaś wyróżnikiem podmiotu je oferującego. UP RP doszedł do wniosku, że powyższe oznaczenie, jako całość, nie nadaje się do odróżniania w obrocie sygnowanych towarów i jednocześnie wskazuje na ich rodzaj i właściwości, a zatem określenie to winno zostać wolne do wykorzystania przez wszystkich uczestników rynku. UP RP nie znalazł we wspomnianym oznaczeniu żadnych cech, które pozwoliłby uznać je za aluzyjne w stosunku do sygnowanych towarów. W wyrażeniu "absorbetka kolorów" nie znalazł cech, które miałyby być odbiorcy wskazywane dopiero drogą okrężnego myślenia, a nie bezpośrednio z samej treści oznaczenia. Co do kwestii sugerujących/aluzyjnych oznaczeń odwołał się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1806/11. Jak stwierdził UP RP, dla niniejszej sprawy istotny jest także fakt, że rozpatrywane oznaczenie ma formę wyłącznie słowną. W kontekście braku cech odróżniających elementu słownego oznacza to, iż w znaku tym trudno odnaleźć jakiekolwiek cechy, które pozwoliłyby na odróżnienie towarów i/lub usług przez niego sygnowanych. W takim przypadku regułą jest, że aby wyrażenia nie posiadające zdolności odróżniającej mogły zostać zarejestrowane, winny być przedstawione jako oznaczenia dysponujące charakterystycznymi cechami wyróżniającymi, np. bogatą grafiką. Zdaniem organu, w sprawie brak jest takiego wyznacznika. Powoduje to, że w omawianym znaku trudno odnaleźć jakiekolwiek cechy mówiące o pochodzeniu towaru i/lub usługi od konkretnego przedsiębiorcy, a nawet odróżniające same tylko towary i/lub usługi od innych, podobnych na rynku. Wskazał, że zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem, znak nie musi charakteryzować się oryginalnością i nowością, jednakże jego forma przedstawieniowa powinna być na tyle charakterystyczna (dostatecznie), aby była w stanie zwrócić uwagę klienteli i stanowić signum identyfikujące towar w obrocie. Ocena zdolności odróżniającej jest więc wypadkową dwóch elementów, a mianowicie, z jednej strony forma przedstawieniowa znaku musi być "sama w sobie" na tyle charakterystyczna, aby mogła identyfikować towar, z drugiej strony musi zapewnić kupującemu możliwość dokonania wyboru towaru według niej, bez konieczności ustalania pochodzenia towaru drogą okrężną (np. przez szukanie na towarze nazwy producenta). W kontekście rozpatrywanej sprawy oznacza to, jak stwierdził UP RP, że odbiorca mając styczność ze znakiem "absorbetka kolorów", sygnującym w szczególności towary z branży pralniczej, zmuszony będzie do dodatkowego poszukiwania informacji o przedsiębiorcy, zamiast uzyskać je z samego znaku, co spowodowane jest faktem, iż oznaczenie to samo w sobie nie posiada żadnych cech odróżniających, będąc wyłącznie wyrażeniem opisowym, a w konsekwencji nie nadającym się do odróżniania towarów i usług oferowanych przez poszczególnych przedsiębiorców. W konsekwencji UP RP stwierdził, że przedmiotowy, wyłącznie słowny znak towarowy nie nadaje się do odróżnienia w obrocie wnioskowanego zakresu ochrony, przez co nie może zostać na niego udzielone prawo ochronne. Odnośnie do przywołanych przez spółkę rejestracji innych oznaczeń mających świadczyć na jej rzecz, UP RP zauważył, że zgodnie z doktryną każde zgłoszenie znaku towarowego rozpatruje się indywidualnie, odnosząc się do konkretnych warunków sprawy i zebranego materiału dowodowego. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że żadne wcześniejsze postępowanie nie może być automatycznie uznane za wyznacznik rozstrzygnięcia jakie winno zapaść w tym postępowaniu. Dlatego też decyzje zapadłe we wcześniejszych postępowaniach nie mogą bezwzględnie determinować sposobu zakończenia przedmiotowego postępowania, a w rezultacie argument ten nie może być decydujący dla rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie. W skardze na wskazaną na wstępie decyzję UP RP skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów postępowania, a mianowicie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i § 3 Kpa., które miało wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji w sposób istotny wpłynęło na nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego, tj. art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 p.w.p. w związku z art. 2 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy Prawo własności przemysłowej. Wobec tak postawionych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. Zdaniem skarżącej, rozpatrzenie przez UP RP sprawy zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego znaku towarowego słownego "Absorbetka kolorów" nr [...] nastąpiło bez wnikliwego i wyczerpującego rozpoznania wszystkich okoliczności sprawy, jedynie w oparciu o zacytowane ogólne tezy i fragmenty orzeczeń, bez powiązania ich z tą konkretną sprawą, co wprost wynika z treści uzasadnienia decyzji. W ocenie skarżącej spółki, organ nie uwzględnił argumentacji, która sprowadzała się do twierdzenia, że słowne oznaczenie "Absorbetka kolorów" jest tak naprawdę neologizmem i ma charakter aluzyjny, a także organ nie przyjął jako wykładni innych, wskazanych przez zgłaszającą postępowań, w których badane oznaczenia miały wykazywać się podobnym charakterem/ideą utworzenia co przedmiotowe, a na które zostały udzielone przez UP RP prawa ochronne. Skarżąca podtrzymała również stanowisko wyrażone w piśmie z [...] listopada 2016 r. W odpowiedzi na skargę UP RP wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Badając skargę według powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja narusza bowiem przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. skutkuje jej uchyleniem. Zdaniem Sądu, należy na wstępie stanowczo podkreślić, iż Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję naruszył art.107 § 3 k.p.a. ,gdyż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia dlaczego organ uznał, że przedmiotowe oznaczenia "absorbetka kolorów" jest oznaczeniem wskazującym na rodzaj i właściwość towarów do których oznaczenia służy. Na wstępie rozważań w niniejszej sprawie należy poczynić kilka uwag o charakterze formalnym. Podstawową funkcją znaku towarowego, która wynika już z samej jego definicji jest odróżnienie towarów/usług jednego przedsiębiorcy od towarów/usług innego przedsiębiorcy tzn. ,że znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa (art. 120 ust. 1 p.w.p.). Konsekwencją powyższego rozwiązania jest dyspozycja art. 129 ust. 1 pkt 2 i art. 129 ust 2 pkt 2 i 3, który stanowi, że nie może być udzielone prawo ochronne na znak, który nie ma dostatecznych znamion odróżniających oraz składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności, weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych . Poszczególne wyżej wymienione przesłanki należy oceniać oddzielnie. Niemniej "pomiędzy hipotezami norm wyrażonych w art. 129 ust. 2 pkt 1-3 Prawa własności przemysłowej nie zachodzi stosunek wykluczenia, co oznacza, iż w stosunku do jednego oznaczenia możliwa będzie więcej niż jedna kwalifikacja jako oznaczenia pozbawionego znamion odróżniających" (Łukasz Żelechowski w: "Glosa. Prawo gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach" nr 3 (123) lipiec 2005 s. 76). W wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 227/07 odnosząc się do powołanego wyżej przepisu stwierdzono m.in., że "1. Artykuł 129 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej, odnosi się do znaków wyłącznie opisowych, a więc takich, których bezpośrednią i jedyną funkcją jest przekazywanie informacji o towarze, a nie o jego pochodzeniu. Opisowy charakter znaku wyraża się tym, że jedyną i bezpośrednio przekazywaną informacją jest ta, która wskazuje na cechę towaru. Nie mają natomiast opisowego charakteru te znaki, które dopiero drogą pośredniego wnioskowania mogą stanowić oznaczanie takich cech." (LEX nr 320119). Z powołanych przepisów wynika, że nie należy udzielać praw ochronnych na oznaczenia nie mające dostatecznych znamion odróżniających, przy czym w literaturze (red. U. Promińska, Prawo własności przemysłowej, Difin, wyd.II, Warszawa 2005, str. 210 i n.) podkreśla się, że "...nie ma normatywnej definicji zdolności odróżniającej. Treść tego pojęcia może być jedynie zrekonstruowana na podstawie przepisów, które wskazują znaki pozbawione zdolności odróżniającej ze względu na brak dostatecznych znamion odróżniających". Zgodnie z powołanym wyżej art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Są to więc znaki wyłącznie opisowe, których bezpośrednią i jedyną funkcją jest przekazywanie informacji o towarze, a nie o jego pochodzeniu. Podkreśla się przy tym (por. A. Kisielewicz, Prawo własności przemysłowej w zarysie, Przemyśl 2008, wyd. III, str. 49), że tego rodzaju oznaczenia nie mogą być rejestrowane jako znaki, jeżeli składają się wyłącznie z elementów opisowych. Wyłączenie nie dotyczy zatem oznaczeń, które składają się z elementów opisowych i nieopisowych. Wówczas o zdolności odróżniającej oznaczenia przesądza jego całościowa ocena, ogólne wrażenie przeciętnego odbiorcy. W tej kwestii w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 2008 r., sygn. akt I ACa 1047, stwierdzono, że "1. Nie mają charakteru odróżniającego znaki opisowe, które przekazują informację o towarze, jego cechach, a nie jego pochodzeniu od oznaczonego przedsiębiorcy. Elementy opisowe mogą stanowić jeden ze składników znaku, np. szczególna oprawa słowa lub symbolu wskazującego na pewną cechę towaru. Wówczas znak ocenia się jako całość, a więc nie tylko przez pryzmat jednego elementu - słowa opisowego, ale i pozostałych towarzyszących mu elementów. Wszystkie symbole (znaki) używane w obrocie jako opisowe, aby nabrać mocy odróżniającej muszą mieć ponadto taki wyraz, aby w świadomości zbiorowej odbiorców produktu wykształciło się jednoznaczne skojarzenie między danym oznaczeniem a towarem, wyróżniające go jako pochodzący od danego przedsiębiorcy" (LEX nr 519268). Podobnie w wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1144/08, (LEX nr 513878) uznano, że "Opisowy charakter znaku wyraża się tym, że jedyną i bezpośrednio przekazywaną informacją jest ta, która wskazuje na cechę towaru. Nie mają natomiast opisowego charakteru te znaki, które dopiero drogą pośredniego wnioskowania mogą stanowić oznaczanie takich cech". W konsekwencji w wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1705/06, LEX nr 299601, uznano, nawiązując wprost do sformułowań ustawowych, że: "3. Wyłączenie od rejestracji znaków kwalifikowanych jako opisowe nie oznacza pozbawienia zdolności rejestracyjnej każdego znaku, który zawiera elementy opisujące towar, jego cechy lub właściwości. Za znaki opisowe w rozumieniu ustawy o znakach towarowych należy uznać takie znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń mogących służyć w obrocie do przekazywania informacji o cechach towarów". Dalej, jak uznaje się w literaturze przedmiotu (U. Promińska, op. cit., str. 212) za wskazaniem znaków opisowych jako znaków pozbawionych zdolności odróżniającej przemawiają dwa argumenty. Po pierwsze, rolą znaku towarowego jest przekazywanie informacji o pochodzeniu towaru z oznaczonego przedsiębiorstwa, a nie o towarze. Po drugie, zasada swobodnego dostępu wszystkich przedsiębiorców do oznaczeń służących przekazywaniu informacji o towarach i ich cechach lub właściwościach nie zezwala na ich monopolizację przez jednego tylko uczestnika rynku. Nabycie podmiotowego prawa wyłącznego do znaku towarowego nie może pozbawiać konkurentów możliwości przekazywania kupującym informacji o towarze. Odnosząc się z kolei do tej kwestii w powołanym wyżej wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu uznano, że "2. Znak towarowy, który korzysta z ochrony udzielonej z uwagi na fakt jego rejestracji, nie może stanowić o monopolizacji rynku, gdyż nie daje on przedsiębiorcy żadnej możliwości uzyskania wyłączności na wytwarzanie czy oferowanie jakiegokolwiek towaru, a jedynie pozwala na wyłączność w zakresie określonego nazewnictwa oferowanych towarów". Podobnie w wyroku WSA w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 262/08, stwierdzono, że "Przy ocenie zdolności rejestracyjnej znaku towarowego należy brać również pod uwagę interesy wszystkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Przyznanie zdolności rejestracyjnej nie może służyć monopolizacji przez jednego przedsiębiorcę oznaczeń należących do domeny publicznej." (LEX nr 512901). Teza ta została powtórzona m.in. w wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 października 2007r., sygn. akt VI SAAVa 1451/07, (LEX nr 395425). Na podstawie art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. ochrony na znak towarowy należy odmówić, jeśli przynajmniej w jednym z jego możliwych znaczeń opisuje ono właściwość danych towarów lub usług /wyrok Trybunału z dnia 23 października 2003r. w sprawie C 191/01 P OHIM przeciwko Wrigley, Rec. str. 112447, pkt. 32 oraz z dnia 22 czerwca 2005 r. w sprawie T 19/04 Metso Paper Automation przeciwko OHMI (PAPERLAB), Zob. Orz. str. II 2383, pkt.34/. Wystarczy, że oznaczenia lub wskazówki mogą służyć celom opisowym, a więc przekazywać wiedzę o jakiś cechach produktu i nie jest konieczne, by oznaczenia i wskazówki składające się na znak towarowy, o którym mowa w tym przepisie, były faktycznie stosowane w czasie złożenia wniosku o rejestrację w celu opisu towarów i/lub usług albo charakterystyki towarów i/lub usług, w odniesieniu do których dokonane zostało zgłoszenie /zob. ww. wyrok Trybunału Sprawiedliwości WE w sprawie C 191/01 (Wrigley), pkt.32 i wyrok SPI z dnia 20 lipca 2004 roku, T— 311/02, Vitaly Lissotschenko, Joachim Henrze przeciwko OHIM (LIMO), pkt 32. Zarówno w literaturze przedmiotu, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych, uznaje się w szczególności, że znakiem opisowym jest znak, który ma cechy aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości. Aktualność oznaczeń podlega ocenie obiektywnej i sprowadza się do ustalenia, czy z punktu widzenia aktualnych warunków rynku oznaczenie jest przydatne do opisu towaru i jako takie powinno być dostępne dla wszystkich jego uczestników. Reguła konkretnej opisowości wskazuje, że wyłączony z rejestracji jako opisowy może być tylko taki znak, który wskazuje na konkretne cechy tego towaru, dla którego oznaczania jest przeznaczony. Bezpośredniość opisu ma miejsce wtedy, gdy znak opisowy przekazuje informację o cechach konkretnego towaru wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również do odczytania wprost, a nie drogą skojarzeń. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że zdaniem Sadu rozpatrzenie przedmiotowej sprawy przez Urząd nastąpiło bez wnikliwego i wyczerpującego rozpoznania wszystkich okoliczności sprawy, jedynie w oparciu o zacytowane ogólne tezy i fragmenty orzeczeń, bez powiązania ich z tą konkretną sprawą, co wprost wynika z treści uzasadnienia decyzji. Dnia [...].01.2016 r., pod numerem [...] został zgłoszony w celu udzielenia prawa ochronnego przez H. KGaA, D., Niemcy słowny znak towarowy "Absorbetka kolorów" przeznaczony do oznaczania w - 01 kl.: pralnicze płyny do zmiękczania tkanin stosowane jako produkty chemiczne do celów przemysłowych; - 03 kl.: impregnowane nietkane ściereczki z otworkami z przetworzonej celulozy syntetycznej stosowane w praniu; płyny do zmiękczania tkanin do prania, środki zmiękczające do prania, środki pralnicze do wywabiania zabrudzeń i zabarwień; preparaty wybielające i inne substancje stosowane w praniu; preparaty czyszczące, nabłyszczające, odtłuszczające i ścierne; - 21 kl.: ściereczki z przetworzonej celulozy syntetycznej do zastosowań w praniu; W toku procedury zgłoszeniowej organ Pismem z dnia [...].10.2016 r. Urząd Patentowy poinformował Zgłaszającego o istniejącej przeszkodzie dla udzielenia prawa ochronnego i wyznaczył termin do wypowiedzenia się. Zgłaszający nie podzielił stanowiska Urzędu. Pismem z dnia [...].11.2016 r. stwierdził, że słowo "absorbetka" nie istnieje w języku polskim, ani żadnym języku obcym popularnym w Polsce. Jest to słowo fantazyjne, utworzony przez stronę neologizm, który dopiero po jego wykreowaniu w funkcji znaku towarowego, jak się okazało, wydaje się oczywisty, na co zapewne miało wpływ użyte w znaku dopełnienie , tj. słowo "kolorów". Oznaczenie "absorbetka" nie ma więc charakteru ogólnoinformacyjnego i nie jest oznaczeniem stricte wskazującym na właściwości towarów, do wyróżniania których zostało przeznaczone. Co najwyżej może być ono uznane za oznaczenie aluzyjne, a ochrona takich oznaczeń w charakterze znaków towarowych jest dopuszczalna. Strona przywołała także rejestracje innych oznaczeń, które mają świadczyć na jej rzecz. Organ na stronie trzeciej uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazał, że w jego ocenie: "Przedmiotowe oznaczenie, jako całość, jest oznaczeniem, które wprost wskazuje na rodzaj i właściwości sygnowanych towarów. Dla przeciętnego odbiorcy zrozumiałym będzie, iż określenie "absorbetka" wywodzi się od słowa "absorpcja, a więc procesu wchłaniania. Z kolei w połączeniu ze słowem "kolorów", niewątpliwe przedmiotowe oznaczenie jako całość będzie miało czytelne znaczenie - wchłanianie kolorów, co w kontekście wnioskowanego zakresu ochrony związanego z pralnictwem będzie/czytelną informacją o rodzaju i właściwościach opatrywanych towarów, nie zaś wyróżnikiem podmiotu je oferującego.". Tego typu stwierdzenie jest niezgodne zarówno ze stanowiskiem doktryny jak i z orzecznictwem przedstawionymi powyżej ,z których jasno wynika, że opisowy charakter znaku wyraża się tym, że jedyną i bezpośrednio przekazywaną informacją jest ta, która wskazuje na cechę towaru. Nie mają natomiast opisowego charakteru te znaki, które dopiero drogą pośredniego wnioskowania mogą stanowić oznaczanie takich cech. Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie wyjaśnił na cechy, których to towarów znajdujących się w wykazie towarów i usług zawartych w zgłoszeniu przedmiotowego oznaczenia , wskazuje przedmiotowe oznaczenie "Absorbetka kolorów". W odpowiedzi na pytanie Sądu, na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r. pełnomocnik organu przyznał, że oznaczenie to nie wskazuje na rodzaj i właściwość płynu do płukania tkanin (klas 1), gdzie również odmówiono rejestracji przedmiotowego oznaczenia. Podkreślenia wymaga również fakt ,ze organ w ogóle nie dokonał pogłębionej analizy przesłanek zawartych w art.129 ust.2 pkt 2 p.w.p., który to artykuł stanowił jedna z podstaw rozstrzygnięcia. Twierdząc, że dane oznaczenia wprost wskazuje na rodzaj i właściwość towaru organ powinien wyjaśnić, o jaki towar chodzi i jakich właściwość towaru przedmiotowe oznaczenie dotyczy. Ponieważ uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia powyższych, należy wskazać, że w tym zakresie uzasadnienie to nie poddaje się ocenie Sądu, ponieważ sad nie jest w stanie przeanalizować i ocenić toku myślowego organu w tym zakresie. Reasumując dotychczasowe rozważania, Sąd stwierdza, że z wyżej podanych powodów zaskarżona decyzja zapadła bez dostatecznego wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. W tym przede wszystkim nie spełnienia przesłanek zart.129 ust. 2 pkt 2 p.w.p., a następnie braku dostatecznej argumentacji w zakresie przyjętego naruszenia powyższego art.. Organ będzie też miał na uwadze, że treść uzasadnienia rozstrzygnięcia podjętego w sprawie powinna dokumentować wypełnienie przez organ wymienionych wyżej obowiązków procesowych, odnosić się do zakresu przeprowadzonego postępowania w sprawie i zagadnień dla podjętego w niej rozstrzygnięcia istotnych. Organ winien w tym względzie przestrzegać wymogów uzasadnienia decyzji - faktycznego i prawnego, określonych w art. 107 § 1 i 3 kpa. Stwierdzone, wyżej omówione, uchybienia organu w sprawie uzasadniają zarzut naruszenia przez organ w/w przepisów postępowania, zwłaszcza art. 107 § 3 kpa, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod rozwagę należy wskazać, że odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi było w tym momencie przedwczesne. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 200 p.p.s.a w zw. z art.205 §2 p.p.s.a w zw. z § 11 ust.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r.(Dz.U. z 2017 r. poz. 881) orzekł, jak w sentencji wyroku.