II SA/Kr 43/18
PostanowienieWSA w Krakowie2018-02-28
Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Szkodzińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zarządzenia pokontrolnego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, jeśli skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zarządzenia pokontrolnego, ponieważ skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia i poparcia dowodami, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania aktu.Stan faktyczny
K. K. złożył skargę na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 listopada 2017 r., nakładające obowiązki związane z demontażem pojazdów wycofanych z eksploatacji i gospodarowaniem odpadami. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zarządzenia, argumentując, że jego wykonanie spowoduje znaczne szkody majątkowe i trudne do odwrócenia skutki w postaci odpowiedzialności karnej. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania zarządzenia.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zarządzenia pokontrolnego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 listopada 2017 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania zarządzenia pokontrolnego [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie ze skargi K. K. na zarządzenie pokontrolnego [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 listopada 2017 r. ([...]) w przedmiocie przestrzegania wymagań ochrony środowiska postanawia: odmówić wstrzymania wykonania aktu - zarządzenia pokontrolnego [...] Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 listopada 2017 r.
Uzasadnienie:
Zarządzeniem Pokontrolnym ([...]) z dnia 6 listopada 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska zarządził wobec K. K. prowadzącego działalność gospodarcza K. K. Firma Handlowo Usługowa "[...]":
1. Stosowanie się do art. 5 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji poprzez zaprzestanie nielegalnego demontażu; termin realizacji: od zaraz z chwilą otrzymania zarządzeń;
2. Założenie i prowadzenie na bieżąco ewidencji odpadów; termin realizacji: od zaraz z chwilą otrzymania zarządzeń;
3. Sporządzenie i przedkładanie Marszałkowi Województwa [...] zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilościach odpadów oraz o sposobach gospodarowania tymi odpadami; termin realizacji: za dany rok kalendarzowy do dnia 15 marca następnego roku.
Jednocześnie organ wyznaczył termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń na dzień 16 marca 2018 r
K. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. zarządzenie pokontrolne. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zarządzenia.
Uzasadniając wniosek podał skarżący, że wykonanie przedmiotowego zarządzenia nakładającego na stronę szereg obowiązków pod rygorami sankcji karnych spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody i w efekcie trudnych do odwrócenia skutków w postaci poniesienia odpowiedzialności karnej za niedopełnienie obowiązków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie
o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest tu spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. Przede wszystkim wskazać należy, że wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie przywołał jakiejkolwiek argumentacji, która odnosiłaby się wprost do zaskarżonego zarządzenia i nałożonego obowiązku. Poza stwierdzeniem, że wykonanie zarządzenia spowoduje wyrządzenie znacznej szkody majątkowej i trudnych do odwrócenia skutków w postaci poniesienia odpowiedzialności karnej za niedopełnienie obowiązków, skarżący nie wskazał żadnych merytorycznych argumentów, których istnienie pozwalałoby na uznanie, że wykonanie zaskarżonego zarządzenia rzeczywiście narazi go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie WSA poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona w późniejszym czasie poprzez przywrócenie do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Skoro, jak podano powyżej, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonego zarządzenia może spowodować znaczną szkodę lub że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło