II SA/Lu 824/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Kinga Górka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 marca 2018 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi A. W.-P. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) z tytułu podatku od towarów i usług. Wnioskiem z dnia [...] r. Z. W. zwrócił się między innymi o przyznanie pomocy w postaci specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu żywności, lodówki, butów letnich i ubrania letniego. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] działający z upoważnienia Wójta Gminy [...] w pkt 1. odmówił przyznania pomocy w postaci zasiłku celowego na wniosek z dnia [...] r. z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu żywności, lodówki, zakupu butów letnich i ubrania letniego, w pkt 2 przyznał specjalny zasiłek celowy na wniosek z dnia [...] r. w kwocie [...]zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu żywności, lodówki, zakupu butów letnich, ubrania letniego. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ omówił stan faktyczny i prawny sprawy. Wskazał, że pismami z dnia [...] r. Nr [...] i Nr [...] odpowiednio Z. W. i T. W. zostali poinformowani o terminie wizyty pracowników socjalnych w miejscu zamieszkania w dniu [...] r. w celu przeprowadzenia aktualizacji wywiadu środowiskowego. We wskazanym dniu - [...] r. pracownicy socjalni w asyście funkcjonariuszy Policji przyjechali do miejsca zamieszkania wnioskodawcy w celu przeprowadzenia aktualizacji wywiadu środowiskowego. Z. W. nie było w domu. Żona T. W. oświadczyła, że sytuacja bytowa się nie zmieniła, Z. W. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Pozostaje w separacji z żoną i zajmuje dwa pomieszczenia: pokój i kuchnię, natomiast przedpokój i łazienka są wspólnie użytkowane. Wnioskodawca korzysta z kuchni węglowej. Mieszkanie wyposażone jest w podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego. Lodówka jest niesprawna i brakuje bojlera elektrycznego. Z ustaleń organu wynika, że Z. W. jest zdolny do samodzielnej obsługi. Sam się ubiera i samodzielnie wykonuje czynności higieniczne, robi zakupy, jeździ do lekarza. Załatwia swoje i żony sprawy w urzędzie. Jego środkiem lokomocji jest rower. Zdaniem organu taka aktywność i duża częstotliwość wizyt w Urzędzie Gminy w [...] i Ośrodku Pomocy Społecznej w [...] wskazuje na jego sprawność fizyczną. T. W. odmówiła podpisania wywiadu w obecności funkcjonariusza Policji i pracownika socjalnego. Z. W. osobiście dołączył odcinek emerytury za marzec 2017 r. Organ ustalił, że źródłem utrzymania Z. W. jest emerytura w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto) miesięcznie, z uwagi na zajęcia komornicze emerytura jest wypłacana w wysokości [...] zł miesięcznie. Powyższe wskazuje, jak zaznaczył organ, że Z. W. nie spełnił przesłanki dochodowej umożliwiającej przyznanie zasiłku celowego. Analizując sytuację wnioskodawcy organ wskazał, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe (kryterium dochodowe ustalone dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 634,00 zł) może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi (art. 41 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej ( Dz. U z 2017r. poz. 1769 )dalej jako "u.p.s."). Podkreślił, że udzielenie pomocy i jej wysokość zależy od uznania organu pomocy społecznej, wynikającego z oceny sytuacji w jakiej znajduje się osoba oczekująca pomocy, tak więc przesłankami przyznania specjalnego zasiłku celowego jest przekroczenie kryterium dochodowego oraz uznanie przez ośrodek pomocy społecznej, iż zachodzą szczególnie uzasadnione przesłanki pozwalające na udzielenie pomocy społecznej w postaci tego rodzaju świadczenia. Organ stwierdził, że mając na uwadze chorobę oraz niską emeryturę (zajęcie komornicze - z tytułu niespłacanych kredytów) udzieli pomocy w postaci specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do wnioskowanych potrzeb. Podkreślił, że przyznanie pomocy w powyższej wysokości w pełni uzasadnia fakt, że Z. W. nie pozostaje bez źródła dochodu. Pobiera świadczenie emerytalne, z którego winien wygospodarować środki na ewentualne uzupełnienie wnioskowanych potrzeb we własnym zakresie. Organ nadmienił, że w okresie od stycznia do kwietnia 2017 r. przyznano Z. W. pomoc w postaci specjalnych zasiłków celowych i pomocy żywnościowej w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na zakup żywności w wysokości łącznej [...] zł. Odwołanie od powyższej decyzji złożył w dniu [...] r. Z. W.. Zarzucił, że decyzja została wydana "na szkodę na podstawie protokołów aktualizacji wywiadów z wpisami w biurze Ośrodka Pomocy Społecznej, po wizycie niezgodnymi ze stanem rzeczywistym np. zdrowia, warunków mieszkaniowych potwierdzonym istotnymi dowodami medycznymi, oświadczeniami". W dniu [...] r. wpłynęło do Kolegium pismo Z. W. datowane na [...] r. uzupełniające odwołanie. Podniósł w nim, że protokół z dnia [...] r. "jest sprodukowany" w biurze Ośrodka Pomocy Społecznej po wizycie z P.. Stwierdził, że w jego sprawie żona powiadomiła pracownika socjalnego, iż nic nowego nie wnosi. Pracownik socjalny wpisał do protokołu wyłącznie do działu I pkt 1-6 dane żony i parę słów do działu II (wymienił wnioski). Odwołujący podniósł, że żona nie potwierdziła wpisów w miejscu zamieszkania, a pracownik socjalny wpisał w biurze Ośrodka Pomocy Społecznej po wizycie do pkt 12 w dziale I "własne wymyślone różne rzeczy ogólnikowe bez znaczenia". Stwierdził, że dział III kwestionariusza to kłamstwa, spekulacje, głupoty, itp. nie mające nic wspólnego z istotnymi dokumentami, a nawet z działem I. Odwołujący twierdzi, że Ośrodek Pomocy Społecznej zastrasza żonę odmową przyznania świadczeń w przypadku niepodpisania "namiastki protokołów in blanco". W biurze Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] następuje, w ocenie odwołującego wpisywane od [...] r. "bzdur, głupot, stanów niezgodnych z rzeczywistymi, spekulacji, rzekomych informacji od żony wymyślanych na szkodę z wrogości, itd.". Ponadto wskazuje na brak udziału w postępowaniu z powodu naruszenia art. 10 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. DZ.U.2017 poz.1257). Rozpatrując odwołanie Kolegium decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że z uwagi na osiągany dochód, tj. [...] zł, przekraczający kryterium dochodowe Z. W. nie może być przyznany zasiłek celowy i podkreślił, że udzielenie pomocy w ramach zasiłku celowego specjalnego nie jest obligatoryjne, czyli przyznanie pomocy i jej wysokość zależy od uznania organu pomocy społecznej, wynikającego z oceny sytuacji w jakiej znajduje się osoba oczekująca pomocy. Kolegium podzieliło ustalenia i wnioski organu pierwszej instancji, który przyznał odwołującemu specjalny zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu żywności, lodówki, butów letnich i ubrania letniego, odmawiając przyznania na te cele zasiłku celowego. Zdaniem Kolegium przyznanie pomocy w takiej postaci i wysokości jest uzasadnione sytuacją w jakiej znajduje się odwołujący i chociaż pomoc została przyznana w wysokości niesatysfakcjonującej odwołującego, to należy stwierdzić, że nie jest ona dowolna. Organ zaznaczył, że przyznany przedmiotową decyzją zasiłek celowy nie jest jedyną pomocą jaką otrzymuje od organu. W okresie od stycznia do kwietnia 2017 r. przyznano mu pomoc w postaci specjalnych zasiłków celowych i pomoc żywnościową w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na zakup żywności w wysokości łącznej [...] zł. Organ wyliczył, że w ostatnim okresie Z. W. otrzymał następującą pomoc: decyzją z dnia [...] r. Nr [...] organ przyznał wnioskodawcy świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w kwocie [...]zł miesięcznie w okresie od dnia 1 stycznia do [...] r., która to pomoc została zwiększona przez Kolegium decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na [...] zł miesięcznie, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] przyznał specjalny zasiłek celowy w formie rzeczowej - opał na kwotę [...]zł z dowozem do miejsca zamieszkania i w wysokości [...] zł na dofinansowanie do opłaty za energię elektryczną, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] przyznał specjalny zasiłek celowy w kwocie [...]zł, w tym kwotę [...]zł z przeznaczeniem na zakup bojlera, a kwotę [...]zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu opału - drewna, lodówki, leków, butów, ubrania letniego i opłacenia energii elektrycznej, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] przyznał specjalny zasiłek celowy w kwocie [...]zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu opału - drewna i opłacenia energii elektrycznej, decyzją z dnia [...] r. przyznał specjalny zasiłek celowy w kwocie [...]zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu żywności - słodyczy, lodówki i opłacenia energii elektrycznej. Organ odwoławczy ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w postępowaniu odwoławczym stwierdził, iż zarzuty skarżącego są niezasadne. Jak podkreśla organ, kwota [...]zł na dofinansowanie wskazanych w sentencji potrzeb z całą pewnością nie pokrywa kosztów realizacji tych potrzeb, ale istotą tak określonej pomocy jest to, że osoba ją otrzymująca może w ramach celu na jaki pomoc została przyznana, wg własnego uznania wykorzystać te środki finansowe na dofinansowanie najbardziej niezbędnych lub najbardziej niezbędnej z potrzeb. Z powodu niemożności przeprowadzenia wywiadu ze skarżącym z powodu unikania spotkania z pracownikami socjalnymi w miejscu zamieszkania oraz nieudzielania informacji lub udzielania ich w bardzo ograniczonym zakresie przez żonę skarżącego podczas przeprowadzania z nią aktualizacji wywiadu środowiskowego w sprawie skarżącego, powoływanie się na wiedzę organu z urzędu co do sytuacji odwołującego w szczególności w przypadku specjalnego zasiłku celowego jest, w ocenie organu odwoławczego irracjonalne. Twierdzenie, że organ fałszuje protokoły aktualizacji wywiadów środowiskowych po wywiadzie w biurze organu oraz, że domaga się od T. W. podpisu na protokole in blanco jest niewiarygodne i nieuzasadnione. Kolegium nie daje wiary tym twierdzeniom, tym bardziej, że odbywa się to w obecności funkcjonariuszy Policji. Zarzut produkowania protokołów w biurze jako wadliwość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie również dlatego, że działy I i II kwestionariusza aktualizacji wywiadu wypełniane są podczas wywiadu, a działy od III do V co do zasady wypełniane są w biurze. Zarzut braku udziału w postępowaniu jest niezasadny, ponieważ Z. W. powiadomiony o terminie przeprowadzenia wywiadu odmawia udziału w nim, opuszczając wcześniej mieszkanie lub nie ujawniając się przebywa w innym pomieszczeniu, natomiast żona T. W. udziela lakonicznych odpowiedzi, głównie twierdząc, że nic się nie zmieniło i nie wskazuje na okoliczności mogące mieć znaczenie w sprawie. Taka postawa, zdaniem organu wypełnia przesłanki braku współpracy. Z. W. nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wskazując, że jest "na szkodę – RP". Według skarżącego organ odwoławczy przekroczył uprawnienia w zakresie oceny stanu zdrowia, uzasadniając zaskarżoną decyzję stanem faktycznym niezgodnym z rzeczywistością. Zarzuty podniesione w skardze odnoszą się do wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego, zdaniem skarżącego przez "pseudourzędników" i "wpisy pseudolekarzy". Ponadto skarżący wniósł o wyłączenie członków składu orzekającego w niniejszej sprawie, uzasadniając to ogólnikowo "z urzędu" nie podając natomiast konkretne przyczyny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jednocześnie wyjaśniając, że wniosek o wyłączenie pracowników składu orzekającego Samorządowego Kolegium Odwoławczego po wydaniu decyzji jest spóźniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu jest rozstrzygnięcie w sprawie odmowy przyznania pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu żywności, lodówki, zakupu butów letnich i ubrania letniego oraz przyznanie specjalnego zasiłku celowego w kwocie [...]zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu żywności, lodówki, zakupu butów letnich, ubrania letniego. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej ( Dz. U z 2017r. poz. 1769 ) dalej jako "u.p.s.", prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a, 78 i 91, przysługuje: osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kryterium dochodowego na osobę w rodzinie oraz rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie – przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Zatem w świetle przytoczonego przepisu przyznanie świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej co do zasady jest uzależnione od spełnienia kryterium dochodowego. Zgodnie z art. 9 ust. 8 ustawy o pomocy społecznej w opisanej w tym przepisie sytuacji kryteria dochodowe ustala Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. W oparciu o wskazaną delegację ustawową wydane zostało znajdujące zastosowanie w sprawie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1058) zgodnie z którym kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosi od dnia 1 października 2015 r. kwotę 634 zł. Według niekwestionowanych w sprawie ustaleń skarżący uzyskuje dochód w wysokości [...] zł (netto [...] zł) miesięcznie przekracza zatem wspomniane kryterium uprawniające do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Słusznie w tej sytuacji organy rozważyły możliwość udzielenia pomocy skarżącemu w oparciu o rozwiązanie przyjęte w art. 41 u.p.s., zgodnie z którym w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nie przekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi. Ze wspomnianego przepisu wynika jednoznacznie, że ustawodawca nie tylko ograniczył wysokość pomocy, która może być udzielona w formie nie podlegającego zwrotowi specjalnego zasiłku celowego, do kwoty odpowiadającej wysokości kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, ale również uzależnił jej przyznanie od wystąpienia szczególnie uzasadnionego przypadku. Ustawa o pomocy społecznej nie zawiera legalnej definicji szczególnie uzasadnionego przypadku. W orzecznictwie przyjmuje się, że przesłanka ta zachodzi wówczas, gdy sytuacja życiowa osoby lub rodziny, ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu faktycznego, pozwala jednoznacznie stwierdzić, że jest ona nadzwyczaj drastyczna, dotkliwa w skutkach i głęboko ingerująca w plany życiowe oraz że nie wynika ze zdarzeń należących do czynności życia codziennego ani nawet do zdarzeń nadzwyczajnych. Przyznanie omawianego świadczenia wymaga zatem wyjątkowych, okazjonalnych okoliczności. Specjalny zasiłek celowy winien być zatem traktowany jako szczególna, doraźna pomoc udzielana podmiotom przekraczającym ustawowe kryteria dochodowe, w sytuacji, gdy nie jest możliwe uzyskanie przez nie niezbędnych środków w ramach własnych działań i zwyczajnych świadczeń z pomocy społecznej. Ocenę czy w danej konkretnej sytuacji istnieją przesłanki pozwalające na uznanie jej za szczególnie uzasadnione pozostawiono organowi. Decydując się na udzielenie pomocy skarżącemu, mimo nie spełniania warunku dochodowego, wskazano na uzyskiwanie przez niego faktycznie niższego dochodu, co jest efektem zajęcia części emerytury przez komornika. Wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego i procesowego. Przedmiotowa decyzja podejmowana była na podstawie uznania administracyjnego, nie podlega zatem kontroli sądowej z punktu widzenia celowości, czy zasadności, natomiast sprowadza się wyłącznie do oceny, czy organ administracji uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych, mających znaczenie w sprawie oraz czy w ramach swego uznania nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów, a więc dotyczy prawidłowości postępowania organu administracji poprzedzającego wydanie decyzji. Organ działający w ramach uznania administracyjnego jest zatem obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.). Obowiązki te ciążą również na organie drugiej instancji, który, stosownie do dyspozycji art. 136 k.p.a., może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe. W tym przypadku nie ma podstaw do zarzucenia organowi przekroczenia granic uznania. Kwota przyznanego świadczenia opierała się zarówno na ocenie sytuacji materialnej oraz potrzeb wnioskodawcy, jak i własnych możliwości finansowych szczegółowo opisanych w decyzji. W niniejszej sprawie nie sposób zarzucić organom przekroczenia granic uznania administracyjnego, a w konsekwencji - naruszenia prawa. Wydanie decyzji zostało poprzedzone czynnościami wyjaśniającymi zmierzającymi do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, a rozstrzygnięcie zostało należycie uzasadnione. Organ, argumentując wysokość przyznanej skarżącemu pomocy, wskazał - z jednej strony - na stałe źródło dochodu skarżącego, a także pomoc udzielaną mu systematycznie przez gminę, a z drugiej strony - na ograniczone środki finansowe gminy i konieczność udzielania pomocy również innym osobom. Organ zwrócił uwagę również na zakres już udzielonej pomocy i objęcie skarżącego stałą pomocą w różnych formach, tak pieniężnych jak i niepieniężnych. Podkreślić natomiast należy, że wysokość i zakres świadczeń z pomocy społecznej nie mogą być oparte na subiektywnych oczekiwaniach osób uprawnionych, zmierzających do obarczenia organów pomocy społecznej pełnym zakresem obowiązków przejęcia nad nimi całkowitej opieki finansowej i życiowej. Jak podkreślono w zaskarżonej decyzji pomoc społeczna spełnia jedynie funkcję subsydiarną, wspomagającą osoby korzystające ze świadczeń w przezwyciężaniu trudnej sytuacji życiowej. Rodzaj, forma i rozmiar świadczeń z pomocy społecznej powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy, a potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy należy uwzględnić, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (art. 3 ust. 3 i 4 u.p.s.). W ocenie sądu, bezzasadny jest także zarzut skarżącego dotyczący wadliwego przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w dniu [...]. Z akt jasno wynika, że pismem z [...]. powiadomiono skarżącego o ustaleniu terminu wywiadu. Zawiadomienie zostało odebrane w dniu [...]., był zatem zobowiązany do udziału w przeprowadzanej czynności. Jeśli nie brał w niej udziału, nie jest jasne na jakich przesłankach opierał przekonanie o wadliwym wypełnieniu protokołu, tym bardziej, że biorąca udział w wywiadzie jego żona nie zgłaszała w tym zakresie żadnych uwag. Rzeczywiście natomiast z protokołu wywiadu wynika, że część wywiadu została uzupełniona [...]., nie miało to jednak żadnego znaczenia dla sprawy. Dotyczyła ona bowiem oceny sytuacji skarżącego, wniosków pracownika socjalnego oraz planu i działań na jego rzecz. Jej podstawą była zaś dokonana [...]. aktualizacja sytuacji rodzinnej, mieszkaniowej i zdrowotnej skarżącego, gdzie sformułowano także jego oczekiwania i potrzeby, opierając się na wyjaśnieniach T. W.. Ocena sytuacji skarżącego i ustalenie na tej podstawie planu pomocy mogła zatem zostać zamieszczona w protokole później. Dodatkowo należy podkreślić, że przeprowadzenie aktualizacji wywiadu środowiskowego w dniu [...] r. odbyło się w asyście Policji. Skoro skarżący zarzucał pracownikom socjalnym fałszowanie sporządzanych przez nich wywiadów środowiskowych, obecność funkcjonariuszy Policji przy dokonywaniu powyższej czynności leżała więc także w jego interesie. Nie budzi wątpliwości, że bezzasadny jest również podniesiony w skardze zarzut niewyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie członków Kolegium, bowiem nie zachodzą w tej sprawie żadne przesłanki wynikające z art. 24 k.p.a. W szczególności przesłanki takiej nie może stanowić fakt, że członkowie Samorządowego Kolegium Odwoławczego orzekali w innych sprawach skarżącego, w których rozstrzygnięcia były dla niego niekorzystne. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie składał przy tym w trakcie postępowania wniosku o wyłączenie członków Kolegium. Natomiast zarzut dotyczący "zafałszowania" przez organy stanu zdrowia i sytuacji życiowej skarżącego nie został przez niego sprecyzowany. Ponadto z akt sprawy bezspornie wynika, że w postępowaniu przed organem pierwszej instancji skarżący miał zapewniony czynny udział. Brak udziału w niektórych czynnościach postępowania nastąpił wyłącznie z woli skarżącego (uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego), nie zaś w rezultacie zaniedbań organu. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) skargę należało oddalić. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 powyższej ustawy w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 4 ust. 1 i ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714 ). Jest to kwota [...]zł powiększona o kwotę podatku od towarów i usług, wyliczoną według stawki 23 %.