I OZ 1061/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 48/18 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 48/18 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w zaskarżonym postanowieniu z 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 48/18 odmówił uzasadnienia wyroku tego Sądu z 6 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 48/18. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że wyrokiem z 6 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 48/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. K. J. pismem z [...] kwietnia 2018 r. wniósł o uzupełnienie ww. rozstrzygnięcia w części, "(...) nie da się bowiem orzec wbrew przywołanemu przepisowi i z tego ewentualnie wywodzić, że mimo braków w uzasadnieniu odniesienia się do zakresu sprawy, zarzutów i wniosków, to jednak sąd sprawę i te okoliczności rozpoznał". Wniósł także o "uzupełnienie rozstrzygnięcia przez rozpoznanie i orzeczenie w przedmiocie pominiętych w postępowaniu sądowym i w rozpoznawaniu zarzutów naruszenia przez organ prawa i w tym zakresie brak przeprowadzenia konstytutywnego postępowania wyjaśniającego w administracji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w powołanym na wstępie zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że podnoszone przez skarżącego w ww. wniosku okoliczności, stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wskazał, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, postępowanie kontrolne. Zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się zatem w określonym w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o jego uzupełnienie. W zażaleniu na powyższe postanowienie K. J. wskazał, że postanowienie to "nie odpowiada prawu i nakazom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Wniósł o zmianę postanowienia przez zakreślenie, czy wyrok Sądu oddalał skargę w całości, czy w części, względnie o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zwrócić należy uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie, niejednokrotnie już wskazywał, że uzupełnienie orzeczenia ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji przyjąć należy, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, albowiem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie sentencji wyroku sądu, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2008 r., I OSK 511/08). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 6 marca 2018 r. oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. Uznać zatem należy, że Sąd I instancji rozpoznał skargę w całości i orzekł o całości sprawy będącej przedmiotem postępowania. Skoro w przedmiotowej sprawie Sąd nie wskazał, w jakim zakresie oddalił skargę, to nie może budzić wątpliwości, że oddalił ją w całości. Jedynie bowiem w sytuacji, w której sąd nie stwierdza niezgodności z prawem całego postanowienia, wówczas orzeka o oddaleniu skargi w części. Powyższe znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu do ww. wyroku. W niniejszej sprawie nie zachodził również przypadek konieczności zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia. Z tych względów, uznając postanowienie Sądu I instancji za prawidłowe i zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.