II SAB/Po 8/18

Starzy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 06 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. H-J i M. J. na bezczynność Państwowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia zwolnić B.H-J i M. J. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący B. H-J. i M. J. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 100 zł jaką wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. We wniosku na urzędowym formularzu PPF skarżący wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z dwójką małoletnich dzieci. Skarżąca oświadczyła, że była zatrudniona do grudnia 2017r. na umowę o pracę, obecnie jest bezrobotna. Aktualnie stały dochód posiada tylko skarżąca z tytułu renty w kwocie [...] zł i zasiłku pielęgnacyjnego - [...] zł miesięcznie. Skarżąca otrzymuje zasiłki na dzieci w łącznej kwocie [...]zł. miesięcznie. Skarżący nie może znaleźć stałego zatrudniania, ciąży na nim dług w wysokości [...]zł egzekwowany przez komornika sądowego. Skarżący pracuje dorywczo z wynagrodzeniem od [...] zł do [...]zł miesięcznie. Nadto skarżący oświadczyli, że nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, mieszkają u rodziców. Nie posiadają wartościowych ruchomości, poza samochodem osobowym z 2000r., zakupionym w 2015r. za kwotę [...]zł., ani oszczędności. Skarżący wyszczególnili stałe miesięczne zobowiązania i koszty utrzymania: prąd [...] zł do [...] zł w sezonie grzewczym, raty pożyczek [...]zł, media [...] zł., telefony [...] zł. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania strony i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe skarżących zawarte na formularzach wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że skarżący nie są w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe. Wnioskodawcy utrzymują się bowiem ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego i pomocy społecznej oraz z dorywczej pracy skarżącego w łącznej wysokości około [...]zł miesięcznie. Natomiast zadeklarowana stałe koszty utrzymania rodziny to [...]zł. miesięcznie. Nadto skarżący ponoszą dodatkowe koszty związane z leczeniem i kształceniem córek oraz pozostałe koszty koniecznego bieżącego utrzymania rodziny. Skarżący ma zaległe zobowiązania finansowe. Nie posiadają żadnego majątku, z którego mogliby czerpać dodatkowe środki utrzymania. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanych przez skarżących dochodów z trudem pozwala na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb koniecznego utrzymania czteroosobowej rodziny. Nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, czy innych wartościowych ruchomości, z których mogliby uzyskać dodatkowe dochody. Wobec powyższego przyjąć należy, że skarżący nie dysponują wolnymi środkami, które mogliby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska