IV SA/Po 1054/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant ref. staż. Ewa Stawicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 marca 2018 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp.k. w Rawiczu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 4 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy po wznowieniu postępowania postanawia: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a zawiesić postępowanie. Wnioskiem z dnia 2 września 2013 r. Spółka [...] wystąpiła do Burmistrza Gminy Rawicz o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na: " Budowie farmy wiatrowej złożonej z 1 turbiny o mocy maksymalnej do 3 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą w okolicy Szymanowa gmina Rawicz na działce oznaczonej nr geod. gruntu [...], obręb Szymanowo. Za strony postępowania organ pierwszej instancji uznał właściciela działki oznaczonej nr geod. [...] obręb Szymanowo oraz właścicieli nieruchomości sąsiadujących z planowaną na działce nr [...] elektrownią wiatrową tj. właścicieli działek nr [...] obręb Szymanowo. Organ ustalił też, że na terenach, na których będzie prowadzona inwestycja, nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzją z dnia 6 grudnia 2013r. nr [...] organ pierwszej instancji ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że spełnione zostały wszystkie warunki wymagane z art, 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt decyzji został uzgodniony z właściwymi organami. W dniu 12 czerwca 2015r. wpłynął wniosek z dnia 10 czerwca 2015r. podpisany przez [...] o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Do wniosku dołączona została lista 175 podpisów zatytułowana "Podpisy stron postępowania oraz mieszkańców". Po wyjaśnieniach ustalono, iż jako podstawę wznowienia postępowania przywołano art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. W dniu 12 czerwca 2015r. do tut. Kolegium wpłynął wniosek Państwa [...] o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, uzasadniony brakiem ich udziału jako strony w przedmiotowym postępowaniu bez własnej winy tj. przesłanką z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, który zgodnie z właściwością przekazany został do Burmistrza Gminy Rawicz. Wnioskodawcy wskazali też, że o treści przedmiotowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dowiedzieli się za sprawą pisma Starosty Rawickiego z dnia 12 maja 2015r. Ponieważ we wnioskach o wznowienie postępowania nie wykazano interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 Kpa do bycia stroną, organ pismem z dnia 30 lipca 2015r. wezwał wszystkie osoby, które wnioskowały o wznowienie postępowania do jego wykazania. Większość wezwań pozostała bez odpowiedzi. Część osób wykazała, że lokalizacja elektrowni wiatrowej na działce nr geod. [...] obręb Szymanowo ograniczy ich prawo własności poprzez uciążliwości w trakcie wykonywania prac polowych i żniw (hałas, migotanie cienia), utrudni dojazd do pól w trakcie budowy, spowoduje spadek wartości i atrakcyjności ich działek. Państwo M. i P. [...] wskazali, że posiadają decyzję o warunkach zabudowy z dnia 16 kwietnia 2012r. dla działki nr [...] obręb Szymanowo dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie zagrodowej wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2015r. Burmistrz Gminy Rawicz wznowił postępowanie. W dniu 1 lutego 2016r. organ I instancji wydał decyzję Nr [...] w oparciu o przepis art. 150 § 1 pkt 1, 151 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa z powołaniem art. 59 ust. 1 i 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym orzekł o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy Rawicz z 06.12.2013r. z uwagi na stwierdzenie braku podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Po rozpoznaniu odwołań od ww. decyzji tut. Kolegium w dniu 21 czerwca 2016r. wydało decyzję nr [...], którą uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano na konieczność ustalenia kręgu stron postępowania w sposób prawidłowy. Nadto wskazano na nieprawidłowe podstawy prawne zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania [...]. W dniu 27 czerwca 2017r. Burmistrz Gminy Rawicz wydał decyzję nr [...], w której przedstawił stan faktyczny sprawy oraz przebieg dotychczasowego postępowania. Organ uznał, iż wnioski o wznowienie postępowania wpłynęły z zachowaniem ustawowego terminu. Za strony postępowania organ uznał właściciela działki nr [...] obręb Szymanowo oraz właścicieli działek, położonych w obszarze oddziaływania inwestycji. Organ nadto wskazał, iż w sprawie nastąpiła zmiana stanu prawnego, bowiem weszła w życie ustawa z dnia 20 maja 2016r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, jednakże w ocenie organu sprawa po wznowieniu postępowania winna być badana pod kątem przesłanek do wznowienia postępowania, nie powinna zaś uwzględniać nowego stanu prawnego. Organ dokonał analizy wniosku o wydanie warunków zabudowy, projektu decyzji sporządzonego w toku postępowania pierwotnego i uznał, że w wyniku ponownej merytorycznej oceny sprawy co do istoty, wydana decyzja o warunkach zabudowy jest prawidłowa. W ocenie organu doszło jedynie do naruszenia prawa procesowego, które nie wpłynęło na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego. Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyli [...], którzy wskazali, iż posiadają decyzję o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego z 2012r. a od elektrowni wiatrowej ich działkę dzieli odległość zaledwie 380m. Odwołujący nie zgadzają się na lokalizację inwestycji tak blisko ich domu, nie chcą dodatkowego hałasu a inwestycja narusza ich prawo własności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie dotyczące warunków zabudowy. [...] wniosła skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie uchylająca zaskarżoną decyzję Burmistrza Gminy Rawicz z 27 czerwca 2017 r. i orzekająca o uchyleniu dotychczasowej decyzji Burmistrza Gminy Rawicz z dnia 6 grudnia 2013r. znak [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji pn. "budowa elektrowni wiatrowej jako urządzenia infrastruktury technicznej składającej się z fundamentów, wieży o wysokości ok. 100 m n.p.t., turbiny wiatrowej ze śmigłami oraz wewnętrznych dróg dojazdowych wraz z placem manewrowym na części działki nr [...] obręb Szymanowo" i o umorzeniu postępowania w przedmiocie warunków zabudowy. Organ w zaskarżonej decyzji powołał się na przepisy ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961), która obowiązuje od dnia 16 lipca 2016 r. Sąd ustalił, że Grupa Posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII Kadencji na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 188 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) skierowała do Trybunału Konstytucyjnego dwa wnioski o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP przepisów ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961). W pierwszym wniosku z dnia 2 grudnia 2016 r. posłowie wnieśli o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny, że następujące przepisy ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych są niezgodne ze wskazanymi wzorcami kontroli konstytucyjności: 1. art. 4 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 5 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 oraz art. 6 zaskarżonej Ustawy, przewidując zakaz lokalizowania i budowania elektrowni wiatrowej w odległości mniejszej niż 10-krotność całkowitej wysokości tej elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego albo budynku obejmującego funkcję mieszkaniową, od form ochrony przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych - są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą proporcjonalności, art. 5 Konstytucji, art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 20 i art. 22 Konstytucji oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji; 2. art. 4 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 5 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 6 pkt 1, pkt 2 i pkt 3 zaskarżonej ustawy, przewidując, że zakaz lokalizowania i budowania elektrowni wiatrowej w odległości mniejszej niż 10-krotność całkowitej wysokości tej elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego albo budynku obejmującego funkcję mieszkaniową, od form ochrony przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych, powinien być uwzględniony przez organy gminy przy sporządzaniu oraz uchwalaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy albo jego zmiany oraz przy sporządzaniu oraz uchwalaniu albo przyjmowaniu planu miejscowego albo jego zmiany, a nadto przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy, oraz art. 15 ust. 7 pkt 2, ust. 8 i ust. 9 zaskarżonej ustawy, zakazując organom gminy uchwalania planów miejscowych przewidujących lokalizację nowej elektrowni wiatrowej na podstawie przepisów dotychczasowych w pewnym okresie od wejścia w życie ustawy albo w sytuacji, gdy w dniu wejścia w życie ustawy podjęto już uchwałę o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu - są niezgodne z zasadą pomocniczości wynikającą z preambuły Konstytucji, z zasadą proporcjonalności wynikającą z art. 2 Konstytucji, art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 1 i ust. 2 i art. 166 ust. 1 Konstytucji; 3. art. 9 pkt 1 oraz art. 17 zaskarżonej ustawy - są niezgodne z zasadą przyzwoitej legislacji wynikającą z art. 2 Konstytucji, art. 217 i art. 84 Konstytucji; 4. art. 12 zaskarżonej ustawy - jest niezgodny z art. 5, art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 20 i art. 22 Konstytucji oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji; 5. art. 13 ust. 2 i ust. 6 zaskarżonej ustawy, uzależniając nakazanie rozbiórki elektrowni wiatrowej na koszt inwestora od upływu terminu na wydanie przez właściwe organy stosownych decyzji - są niezgodne z wynikającymi z art. 2 Konstytucji zasadą zaufania obywateli do państwa i prawa, zasadą proporcjonalności oraz zasadą ochrony praw nabytych; 6. art. 14 ust. 5, ust. 6 i ust. 7, art. 15 ust. 3, ust. 7 pkt 2, ust. 8 i ust. 9 zaskarżonej ustawy, pozbawiając inwestora możliwości lokalizacji i wybudowania elektrowni wiatrowej zgodnie z przepisami dotychczasowymi, na podstawie wydanej na jego rzecz decyzji WZ lub obowiązującego miejscowego planu lub w sytuacji, gdy w dniu wejścia w życie spełnione były przesłanki lokalizacji na danym terenie inwestycji w tym zakresie i toczyło się postępowanie w przedmiocie wydania decyzji WZ albo toczyła się procedura uchwalenia miejscowego planu obejmującego teren inwestycji - są niezgodne z wynikającymi z art. 2 Konstytucji zasadą zaufania do państwa i prawa, zasadą ochrony praw nabytych i interesów w toku, art. 5, art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 10 ust. 1 i ust. 2, art. 20 i art. 22 Konstytucji oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji. Sprawa została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą K 51/16. W drugim wniosku z dnia 19 grudnia 2016 r. posłowie na Sejm RP wnieśli o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny braku zgodności ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych z art. 2, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz z art. 64 ust. 1 Konstytucji, a w szczególności o stwierdzenie braku zgodności: 1) art. 3 Ustawy z art. 2, art. 20, art. 22 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji, 2) art. 4, art. 5,art. 6 i art. 7 ustawy z art. 20, 22, 64 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 74 ust. 4,art. 164 i art. 166 Konstytucji w zakresie w jakim wywodzi się tego artykułu zasadę pomocniczości wyrażoną w preambule Konstytucji, 3) art. 12, art. 13 ust. 2 i 6, i art. 14 ustawy z art. 2, art. 20 i art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji, 4) art. 3 pkt 3 oraz art. 82 ust. 3 pkt Prawa budowlanego i wiersza XXIX tabeli stanowiącej załącznik do Prawa budowlanego w zakresie zmian dokonanych przez art. 9 ustawy oraz art. 17 ustawy z art. 2, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji. Sprawa została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą K-54/16. Sąd ustalił, że sprawy te zostały połączone i otrzymały sygn. K 51/16. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy została obarczona wadą z art. 145 § 1 pkt 4. Wznowienie postępowania w wyniku zaistnienia tej przesłanki powoduje, że postępowanie o ustalenie warunków zabudowy "otwiera się na nowo" i należy wydać nową decyzję w sprawie zainicjowanej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Organ słusznie wskazał, że "Jeżeli po wznowieniu postępowania nastąpiła zmiana stanu prawnego, w wyniku której wyłączone jest w danej sprawie wydanie decyzji administracyjnej, organ rozpoznający sprawę na nowo, jeżeli stwierdzi istnienie podstawy wznowieniowej powinien uchylić decyzję dotychczasową i umorzyć postępowanie pierwszej instancji", (zob. E. Mzyk, Wznowienie postępowania administracyjnego w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa, Zielona Góra 1994, s. 95). Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym nie może zachować swojej mocy decyzja o warunkach zabudowy wydana z pominięciem udziału stron postępowania. Wznowienie postępowania to instytucja nadzwyczajna i skutkuje tym, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy zostaje rozpoznawany ponownie na podstawie obowiązujących przepisów w dniu ponownego orzekania przez organ. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie postępowanie wznowiono organ ponownie zobowiązany jest do rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961), która obowiązuje od dnia 16 lipca 2016 r., postępowanie w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące elektrowni wiatrowych, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy umarza się. W niniejszej sprawie spełniły się przesłanki tego przepisu, ponieważ sprawa dotycząca ustalenia warunków zabudowy została ponownie "otwarta" po wznowieniu postępowania i nie jest zakończona. W ocenie Sądu kwestia zgodności z Konstytucją RP ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961) (m.in. art. 14 ust. 5) jest kluczowa dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy będzie zależało od wyniku postępowania toczącego się przez Trybunałem Konstytucyjnym, w połączonych sprawach K-51/16 i K-54/16. Sąd wziął pod uwagę, że nowa ustawa o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych określa warunki i tryb lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych, w tym warunki lokalizacji elektrowni wiatrowych w sąsiedztwie istniejącej albo planowanej zabudowy mieszkaniowej, w szczególności przewiduje, że lokalizacja elektrowni wiatrowej możliwa będzie wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 3) oraz ustanawia minimalną odległość lokalizacji oraz budowy elektrowni wiatrowych od budynków mieszkalnych albo budynków o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa oraz wymienionych budynków od elektrowni wiatrowej, a także elektrowni wiatrowych od form ochrony przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych. Przy zastrzeżeniu, że odległość, nie jest wymagana przy przebudowie, nadbudowie, rozbudowie, remoncie, montażu lub odbudowie budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa (art. 4). W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie zagadnienia konstytucyjności przepisów o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, ujętych we wnioskach do Trybunału Konstytucyjnego, jest istotne dla prawidłowego i sprawiedliwego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i z tego względu zawieszenie postępowania jest konieczne do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.