II SA/Kr 123/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 marca 2018 r. wniosku W. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga - wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji – skarżącego – W. W., na decyzję Wojewody z dnia 27 listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Na uzasadnienie wniosku skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. B. R. podniósł jedynie, że brak jest przepisów szczególnych, które uniemożliwiłyby wstrzymanie wykonania decyzji. Decyzja Wojewody eliminująca z obrotu prawnego pozwolenia na budowę może skutkować koniecznością wszczęcia postępowania naprawczego przed organami nadzoru budowlanego, co z kolei może wywołać skutki niemożliwe do odwrócenia. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017.1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Wojewody, którą uchylona została decyzję organu I instancji w całości i organ orzekł co do istoty sprawy – uchylając decyzję Starosty [...] z dnia 9 listopada 2016 r. o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzielaniu pozwolenia na budowę. Skarżący jest inwestorem w niniejszej sprawie. Wydając postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jak i o odmowie wstrzymania, sąd winien odnieść się tylko do wykazania, czy zachodzi jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Omawianą kwestię sąd powinien rozważyć przede wszystkim na podstawie okoliczności wskazanych przez wnioskodawcę, ale powinien uwzględnić także inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Rozpoznając wniosek skarżącego w zakresie tak rozumianych przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uznać należało, że nie może on zostać uwzględniony. Podkreślić należy, iż skarżący reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzasadnił w sposób przekonywujący istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ograniczył się bowiem tylko się do lakonicznego stwierdzenia, że eliminująca z obrotu prawnego pozwolenia na budowę decyzja może skutkować koniecznością wszczęcia postępowania naprawczego przed organami nadzoru budowlanego co z kolei może wywołać skutki niemożliwe do odwrócenia, nie precyzując przy tym jakie skutki ma na uwadze i czego one mogą dotyczyć. W tym stanie rzeczy Sąd, nie znajdując uzasadnionych okoliczności, doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, o czym orzekła na podstawie wyżej powołanego przepisu.