II OSK 2472/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędzia del. NSA Anna Żak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1280/17 w sprawie ze skargi M. B.-M., A.M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. II OSK 2472/18 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1280/17, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. B. – M. i A. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2017 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy. Główny Inspektor nadzoru Budowlanego decyzją z [...] 2017r. po rozpatrzeniu odwołania M. B. – M. i A. M. – utrzymał w mocy decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2016r. umarzającą postępowanie w sprawie legalności wykonania sieci wodociągowej na działkach nr ew. [...] i [...] przy ul. K. S. W. w K. - jako bezprzedmiotowe. Organ wskazał, że 29.11.2016 r. przeprowadzono rozprawę administracyjną, na której wyjaśniono, że przebudowę wodociągu na odcinku "W8-W10" przebiegającym przez ww. działki przewidywał projekt budowlany zatwierdzony decyzją Wojewody Podkarpackiego z [...] 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Dobudowa drugiej jezdni obwodnicy miasta K. w ciągu drogi krajowej nr 28 na odcinku od km [...] do km [...] wraz z budową drugiego obiektu mostowego oraz budową infrastruktury technicznej", zmienionej decyzją z [...] 2013 r. W protokole z rozprawy wskazano, że "z dokumentów załączonych do zawiadomienia wynikało, że przebudowa sieci wodociągowej wykonana została zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz warunkami pozwolenia na budowę. Wykonano dokumentację fotograficzną (...)". Pismem z 18.12.2015 r. inwestor zawiadomił o zakończeniu budowy, obejmującej ww. wodociąg dołączając komplet dokumentów, m. in. dokumentację geodezyjną i oświadczenie kierownika budowy. Zawiadomienie przyjęto bez sprzeciwu. Organ dodał, że zgodność przebiegu sieci wodociągowej na działkach skarżących z projektem potwierdza porównanie obecnego przebiegu wodociągu, wynikającego z przekazanej przez Prezydenta Miasta K. mapy zasadniczej z jego projektowanym przebiegiem w zatwierdzonym ww. decyzją projektem zagospodarowania terenu. Dalej, powołując się na art. 2 pkt 7 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne organ przedstawił definicję mapy zasadniczej. Podkreślił, że mapa zasadnicza sporządzana jest przez uprawnionego geodetę i aktualizowana w terenie, dlatego nie było potrzeby wizji w terenie, o co wnosiły skarżące. Zdaniem organu, materiał dowodowy nie daje podstaw do podjęcia czynności w trybie art. 48 oraz 50-51 Prawo budowlane. Tym samym wszelkie zarzuty dotyczące budowy wodociągu (przyłącza wodociągowego) bez uzyskania zgody właściciela nieruchomości organ uznał za nieistotne, bo dotyczące postępowania o pozwoleniu na budowę. Do właściwości organów nadzoru budowlanego nie należy merytoryczna weryfikacja prawidłowości postępowania prowadzonego przez organy architektoniczno-budowlane wydające decyzje o pozwoleniu na budowę. Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i nie można podważać jej zgodności z prawem w postępowaniu legalizacyjnym. Skargę na powyższą decyzję złożyły M.B. M. i A. M. podnosząc m.in., że postępowanie nie jest bezprzedmiotowe, ponieważ nie ustalono faktycznego przebiegu sieci wodociągowej. Wskazały, że w trakcie realizacji opisanej inwestycji drogowej wykonawca na działkach skarżących o nr ew. [...], [...] zmienił lokalizację istniejącego tam wcześniej wodociągu. W pkt. 5 tej decyzji ustalono obowiązek przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu i dróg innych kategorii oraz zezwolono na wykonanie robót w niezbędnym zakresie na działkach stanowiących własność skarżących zaznaczając na mapie, będącej załącznikiem do projektu budowlanego, kolorem pomarańczowym granice terenu robót budowlanych. Wodociąg w rzeczywistości został jednak wybudowany/przebudowany poza obszarem zaznaczonym na tej mapie, niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowanym i warunkami pozwolenia na budowę naruszając własność skarżących. Organ II instancji podczas rozprawy administracyjnej wykonał jedynie dokumentację fotograficzną terenu oraz ograniczył ustalenie lokalizacji wodociągu do porównania map. Oparł decyzję na weryfikacji i analizie dokumentacji wykonanej w związku z realizacją inwestycji, bez dokonania żadnych pomiarów w terenie. Nie jest możliwym stwierdzenie, bez rzeczywistego sprawdzenia, co znajduje się po ziemią (czy to w ogóle jest wodociąg) i bez pomiarów przez uprawnioną do tego osobę, jak też tego czy lokalizacja inwestycji jest zgodna z założeniami projektu i jak w rzeczywistości przebiega faktyczna trasa przebudowanej sieci wodociągowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę. W pierwszej kolejności stwierdził, że prowadząc postępowanie administracyjne organy mają obowiązek stosować się do wszystkich zasad postępowania administracyjnego, w tym do zasady praworządności i dochodzenia do prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), znajdującej rozwinięcie w unormowaniach art. 77 § 1, 80 i 81 k.p.a., z których wynika powinność organu do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz ich przedstawienia w uzasadnieniu spełniającym wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Wskazał, że skarżące podnosiły, że podczas budowy opisanej inwestycji drogowej na działkach należących do skarżących o nr ew. [...], [...] inwestor zmienił lokalizację istniejącego tam wcześniej wodociągu. W pkt. 5 zatwierdzonego projektu budowlanego wskazano na przebudowę istniejących sieci uzbrojenia terenu i dróg innych kategorii oraz zezwolono na wykonanie robót w niezbędnym zakresie na działkach stanowiących własność skarżących (działki nr ew. [...] — dawniej [...] i [...] oraz [...] —dawniej [...], [...]). Granice obszaru robót na mapie będącej załącznikiem do projektu oznaczono kolorem pomarańczowym. Zdaniem skarżących wodociąg wykonano jednak poza tym obszarem, niezgodnie z pozwoleniem naruszając ich własność. W ocenie Sądu rzeczą organów nadzoru budowlanego było zatem dogłębne, jednoznaczne wyjaśnienie, czy w istocie roboty budowlane obejmujące sieć wodociągową wykonano częściowo na działkach stron, poza zakresem udzielonego w trybie specustawy drogowej pozwolenia budowlanego. Natomiast w toku postępowania pomimo podejmowania szeregu czynności, w tym przeprowadzenia rozprawy administracyjnej organy nie wyjaśniły rzeczywistego przebiegu wodociągu. Wprawdzie inwestor do zawiadomienia o zakończeniu budowy wodociągu dołączył również dokumentację geodezyjną, niemniej sprawdzeń co do rzeczywistego przebiegu inwestycji organ dokonał wyłącznie poprzez porównanie mapy zasadniczej przedstawiającej przebieg wodociągu z jego projektowanym przebiegiem w zatwierdzonym ww. decyzją projektem zagospodarowania terenu, bez dokonania wizji w terenie, która potwierdziłaby bądź wykluczyła stanowisko skarżących. W ocenie Sądu, tym samym z naruszeniem zasad wymienionych w art. 7, 77 § 1, 80 i 81 k.p.a. nie doszło do sprawdzenia rzeczywistego przebiegu trasy przebudowanej sieci wodociągowej. W konsekwencji z naruszeniem art. 105 § 1 k.p.a., co najmniej przedwcześnie umorzono postępowanie administracyjne, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał, że rozpoznając sprawę ponownie organy wezmą pod uwagę wyżej przedstawione stanowisko , mając na uwadze treść art. 75 k.p.a. i w zależności od poczynionych ustaleń o podejmą stosowne działania w adekwatnym trybie. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje obu organów. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zarzucając naruszenie: - art.145 § 1 pkt 1 lit.c pkt p.p.s.a. w zw. z art.7, art.75, art.77 § 1, art.80, art.81 i art.107§ 3 k.p.a. przez uznanie, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchybił przepisom postępowania administracyjnego poprzez brak sprawdzenia rzeczywistego przebiegu trasy przebudowanej sieci wodociągowej, pomimo że organ prawidłowo przeprowadził postępowanie oceniając zgromadzony materiał dowodowy, w tym mapę zasadniczą przedstawiającą przebieg wodociągu; - art.141 § 4 p.p.s.a. wobec braku poczynienia wskazań, co do dalszego postępowania dla organu prowadzącego postępowanie. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że GINB staranie zbadał zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Podkreślono , że wykonanie kanalizacji wodociągowej "stanowi roboty budowlane zakryte", co powoduje istotne trudności w rzetelnej ocenie wykonania tych robót, bez dokonania odkrywki kanalizacji. Dokumentacja geodezyjna zawierająca wyniki geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej sporządzona przez uprawnionego geodetę jest dokumentem urzędowym i dlatego uzasadnione było oparcie się na niej przy ustalaniu przebiegu sieci wodociągowej w tej sprawie, w szczególności przy braku dowodów świadczących o jej fałszywości. Powołując się na orzecznictwo sądowe oraz poglądy doktryny skarżący kasacyjnie podniósł, że dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Możliwe jest przeprowadzenie przeciwdowodu w stosunku do takiego dokumentu, ale to na stronie ciąży ten obowiązek. Do podważenia prawdziwości dokumentu urzędowego nie jest wystarczające oświadczenie strony. Ponadto dokumentacja ta jest aktualizowana w terenie, w związku z czym nie było niezbędne do udowodnienia przebiegu wodociągu przeprowadzenia wizji w terenie. Próba podważenia przez organ nadzoru budowlanego ustaleń poczynionych przez uprawnionego geodetę i stwierdzonych w dokumencie urzędowym byłaby nieuprawniona, tym bardziej że brak jest przekonywujących dowodów, które mogłyby świadczyć o jego fałszywości. Skarżący kasacyjnie stwierdził, że do podważenia prawdziwości dokumentu urzędowego nie jest wystarczające oświadczenie strony. Naruszenia art.141 § 4 p.p.s.a. upatruje natomiast w ogólności wskazań Sądu, co do dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) dalej jako "p.p.s.a." Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, to Sąd rozpoznający sprawę związany jest granicami kasacji. Skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu, ponieważ usprawiedliwiony jest jej zarzut dotyczący naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Sprowadza się on do twierdzenia wnoszącego skargę kasacyjną organu, że Sąd pierwszej instancji wadliwie przyjął, iż organy administracji zaniechały dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i nie dokonały prawidłowych ustaleń co do przebiegu wodociągu, ponieważ okoliczności faktyczne sprawy zostały przez organ prawidłowo wyjaśnione w oparciu o mapę zasadniczą sporządzoną przez uprawnionego geodetę, przedstawiającą przebieg sieci wodociągowej. Sąd pierwszej instancji uchylając zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji wskazał, że w toku postępowania pomimo podejmowania szeregu czynności, w tym przeprowadzenia rozprawy administracyjnej organy nie wyjaśniły rzeczywistego przebiegu wodociągu. Wprawdzie inwestor do zawiadomienia o zakończeniu budowy wodociągu dołączył również dokumentację geodezyjną, niemniej sprawdzeń, co do rzeczywistego przebiegu inwestycji organ dokonał wyłącznie poprzez porównanie mapy zasadniczej przedstawiającej przebieg wodociągu z jego projektowanym przebiegiem w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu, bez dokonania wizji w terenie, która potwierdziłaby bądź wykluczyła stanowisko skarżących. W ocenie Sądu, tym samym z naruszeniem zasad wymienionych w art. 7, 77 § 1, 80 i 81 k.p.a. nie doszło do sprawdzenia rzeczywistego przebiegu trasy przebudowanej sieci wodociągowej. Ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji nie można się zgodzić. Oczywiście rację ma Sąd pierwszej instancji, że w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a., obowiązkiem organów administracji publicznej jest podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do art. 75 § 1 zd. 1 k.p.a., w postępowaniu dowodowym, organy te zobowiązane są dopuścić jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Na nich zatem spoczywa obowiązek przeprowadzenia całego postępowania, co do wszystkich istotnych okoliczności rozpoznawanej sprawy. Jednak w niniejszej sprawie wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji stwierdzić należy, że organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy, umożliwiający wydanie końcowego rozstrzygnięcia. Z akt sprawy wynika, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn."Dobudowa drugiej jezdni obwodnicy miasta K. w ciągu drogi krajowej nr 28 (...) oraz budową infrastruktury technicznej" zmienionej decyzją z dnia z dnia [...] 2013r. przewidywał przebudowę wodociągu na odcinku "W8-W10" przebiegającego przez działki nr ew. [...] i nr ew. [...] stanowiące własność/współwłasność skarżących W dniu 18 grudnia 2015r. inwestor zawiadomił WINB w Rzeszowie o zakończeniu budowy obejmującej swym zakresem także powyższy wodociąg składając wymaganą dokumentację w tym dokumentację geodezyjną. Skarżące w niniejszym postępowaniu, prowadzonym na ich wniosek w przedmiocie legalności wykonania sieci wodociągowej podnosiły, że wybudowano (przebudowano) przedmiotowy wodociąg na tej części w/w działek, która nie była objęta zakresem decyzji o zezwoleniu na realizację w/w inwestycji drogowej tzn. została zrealizowana poza granicami wytyczonego obszaru zaznaczonego na mapie będącej załącznikiem do projektu, linią przerywaną koloru pomarańczowego, a więc niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę. Podniosły, że w dokumentacji geodezyjnej znajduje się mapa wytyczająca prawidłowy i zgodny z pozwoleniem na budowę przebieg wodociągu, ale wykonane prace nie są zgodne z wytyczonym na tej mapie przebiegiem wodociągu, w związku z tym koniecznie jest przeprowadzenie oględzin i dokonanie odkrywki sieci wodociągowej. Z akt sprawy wynika, że celem wyjaśnienia zarzutów skarżących wojewódzki organ nadzoru budowlanego przeprowadził rozprawę administracyjną, podczas której dokonał porównania projektowanego przebiegu sieci wodociągowej na działkach skarżących wynikającego z zatwierdzonego projektu budowlanego oraz aktualnego przebiegu tego wodociągu wynikającego z przedłożonej przez Prezydenta Miasta K. mapy zasadniczej tego terenu sporządzonej przez uprawnionego geodetę. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ po dokonaniu analizy tej dokumentacji stwierdził, że przebudowa sieci wodociągowej na działkach skarżących została wykonana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, dlatego brak było podstaw do wydania w tej sprawie rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 51 Prawa budowlanego, co skutkowało umorzeniem postępowania na podstawie art.105 § 1 k.p.a. To stanowisko w świetle dowodów wynikających z akt sprawy należy podzielić. Mapą zasadniczą w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2017.2101 t.j. ), jest wielkoskalowe opracowanie kartograficzne, zawierające aktualne informacje o przestrzennym rozmieszczeniu obiektów ogólnogeograficznych oraz elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu: nadziemnych, naziemnych i podziemnych. Z powyższej definicji legalnej mapy zasadniczej wynika, że aby mogła ona prawidłowo spełniać swoją rolę, musi zawierać aktualne informacje przestrzenne, a zatem być mapą przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Tak jak podnosi się w skardze kasacyjnej przedłożony w sprawie dokument w postaci mapy zasadniczej opracowany przez uprawnionego geodetę jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 k.p.a. Dokumenty urzędowe, stosownie do art. 76 § 1 k.p.a., stanowią natomiast dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. K.p.a. przyjmuje zatem domniemanie zgodności z prawdą tego, co zostało stwierdzone w dokumencie urzędowym. Nie wyklucza to jednak możliwości obalenia tego domniemania (art. 76 § 3 kpa). Strona, która podnosi, że zawarte w nim stwierdzenia są niezgodne z rzeczywistością, tak jak to jest w tej sprawie, powinna jednak tę okoliczność udowodnić przedstawiając w tym zakresie stosowny przeciwdowód. Gołosłowne twierdzenia strony w tym zakresie nie mogą prowadzić do obalenia tego domniemania. W niniejszej natomiast sprawie Sąd I instancji opierając się właśnie na tego rodzaju twierdzeniach skarżących uznał, że mimo dokonania przez organ porównania mapy zasadniczej przedstawiającej przebieg zrealizowanej sieci wodociągowej z jego projektowanym przebiegiem wynikającym z zatwierdzonego projektu budowlanego, niezbędne jest dokonanie wizji celem sprawdzenia rzeczywistego przebiegu trasy sieci wodociągowej, co w konsekwencji doprowadziło do uchylenia przez Sąd pierwszej instancji decyzji obu organów. Trafnie skarżący kasacyjnie podnosi, że wykonanie sieci wodociągowej wymaga przeprowadzenia robót budowlanych ulegających zakryciu, w związku z tym dokonanie oceny prawidłowości wykonania tych robót wymaga dokonania odkrywki kanalizacji. W tych okolicznościach, przy braku złożenia przez skarżące dowodu, który skutecznie podważyłby treść mapy zasadniczej przedstawiającej aktualny i zgodny z warunkami decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przebieg sieci wodociągowej na ich nieruchomościach prawidłowe było ustalenie rzeczywistego jej przebiegu na działkach skarżących na podstawie treści mapy zasadniczej. Wobec powyższego podnoszone w ramach podstawy kasacyjnej zarzuty Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie odnoszącym się do właściwego przeprowadzenia przez ten organ postępowania dowodowego uznać należy za słuszne. W dalszej kolejności stwierdzić należy, że nie jest trafny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej art.141 § 4 p.p.s.a. przez zbyt ogólnikowe sformułowanie wytycznych, co do dalszego procedowania przez orzekające w tej sprawie organy nadzoru budowlanego. W myśl tego przepisu uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Przepis ten wskazuje na obligatoryjne elementy uzasadnienia wyroku i nie służy do kwestionowania merytorycznej treści uzasadnienia wyroku. Zarzut naruszenia tego przepisu może być skuteczny tylko wtedy, gdy uzasadnienie wyroku sporządzone jest w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną, w szczególności, gdy nie zawiera któregoś z elementów konstrukcyjnych wymienionych w omawianym przepisie. Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku pozwala na uznanie, że zawiera ono wszystkie niezbędne elementy, o jakich mowa w art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd Wojewódzki w wystarczający sposób wyjaśnił motywy podjętego rozstrzygnięcia. Wskazania co dalszego postępowania wynikają w sposób niebudzący wątpliwości z argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, co umożliwiłoby organowi (gdyby wyrok Sądu pierwszej instancji pozostał w obrocie prawnym) przeprowadzenie ponownie, prawidłowo postępowania administracyjnego. O niezasadności tego zarzutu świadczy także argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej, w której polemizuje się z koniecznością przeprowadzenia odkrywki sieci wodociągowej celem zbadania jego rzeczywistego przebiegu na nieruchomości skarżących, co świadczy o zrozumieniu wskazań Sądu pierwszej instancji zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna jest usprawiedliwiona oraz że istota sprawy (zgodność z prawem zaskarżonej przed Sądem pierwszej instancji decyzji organu administracji) została dostatecznie wyjaśniona. Trafnie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że brak było podstaw do uznania, że z naruszeniem wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania administracyjnego nie wyjaśniono prawidłowo przebiegu sieci wodociągowej usytuowanej na działkach skarżących. W tym stanie rzeczy Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 188 i art. 151 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i skargę oddalił. Na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Wobec tego, że organ administracji w skardze kasacyjnej zrzekł się rozprawy, a skarżące w terminie czternastu dni od dnia doręczenia im odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy, NSA – na podstawie art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.