II SA/Rz 231/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. sp. komandytowa o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. sp. komandytowa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania urządzeń zapobiegających szkodom - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o.o. sp. komandytowa, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]. Rozstrzygnięciem tym organ I instancji nakazał skarżącemu wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na terenie położonym w obszarze działki nr 2968 obręb nr 5 miasto [...], poprzez wykonanie studni chłonnej w obrębie działki nr 2968 przy jej północno-wschodnim narożniku, o głębokości 6 m poniżej poziomu terenu pierwotnego oraz wykonanie drenażu poziomego w obrębie działki nr 2968 ze spadkiem pozwalającym na jego wprowadzenie do studni. We wniesionej skardze spółka zawarła skierowany do organu, a w przypadku jego nieuwzględnienia – do Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu tego wniosku spółka wskazała, że wykonanie obowiązków nałożonych zaskarżoną decyzją spowoduje po jej stronie znaczną szkodę w postaci konieczności poniesienia wydatków rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych, w sytuacji, gdy brak było jakichkolwiek podstaw do nałożenia na nią tych obowiązków. Spółka podniosła również, że skutki w postaci szkody w jej majątku, jakie spowodowałoby wykonanie decyzji i budowa urządzeń w niej wskazanych, będą nie tylko trudne do odwrócenia, ale będą to skutki nieodwracalne, bowiem spółka nie odzyska środków, jakie będzie zmuszona zainwestować w celu wykonania decyzji, w szczególności nie będzie miała możliwości odzyskania wynagrodzenia, które zapłaci za wykonanie robót, kosztów materiałów oraz kosztów zużytych mediów. Zdaniem skarżącej szkoda ta nie będzie mogła zostać zrekompensowana poprzez zwrot świadczenia. W jej ocenie wstrzymaniu wykonalności nie sprzeciwia się również interes publiczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącą nałożono bowiem podlegający egzekucji obowiązek o charakterze niepieniężnym (nakaz wykonania urządzeń zapobiegających szkodom), a decyzje wydane w tym przedmiocie są ostateczne. Zdaniem Sądu wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wykonanie nakazanych prac wiąże się z koniecznością zlecenia wykonania dokumentacji technicznej, a także określonych prac budowlanych oraz wymaga znacznego nakładu sił i środków. Niezbędne w tym przypadku będzie zaangażowania osób posiadających specjalistyczną wiedzę. Zatem środki jakie skarżąca będzie musiała przeznaczyć na realizację nałożonych na nią obowiązków zarówno w sensie organizacyjnym, jak i finansowym są na tyle znaczne, że likwidacja wykonanej studni będzie stanowiła trudne do odwrócenia skutki wykonanej decyzji. Na marginesie tylko dodać należy, że mimo iż skarżąca wnosiła o wstrzymanie wykonania decyzji obu instancji, zbędne było wstrzymywanie decyzji I instancji, która została utrzymana w mocy przez decyzję II instancji. Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.