II OZ 575/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. O. i G. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 81/18 o odrzuceniu skargi A. O. w sprawie ze skargi G. O. i A. O. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. oddalić zażalenie A. O., 2. odrzucić zażalenie G. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 3 kwietnia 2018 r. w sprawie II SA/Gd 81/18 odrzucił skargę A. O. w sprawie ze skargi G. O. i A. O. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu wskazano, że G. O. wniosła do Sądu w imieniu własnym oraz w imieniu męża A. O. skargę na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 2 lutego 2018 r. wezwano G. O. do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego A. O. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skarżąca otrzymała w dniu 12 lutego 2018 r. a tym samym termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upływał dla niej w dniu 19 lutego 2018 r. Z akt sprawy wynika zaś, że wymagane pełnomocnictwo skarżąca nadesłała do Sądu w dniu 9 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł A. O. i G. O., wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżone postanowienie stoi w sprzeczności z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 stycznia 2007 r. sygn. akt II FSK 31/06. Podpis na skardze w imieniu męża złożyła G. O. na podstawie udzielonego jej pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo to w formie pisemnej –wydruku mailowego, załączone zostało do skargi, a sporządzone zostało w dniu 20 grudnia 2017 r. na statku, którego członkiem załogi był A. O. i potwierdzone przez jego kapitana podpisem z pieczęcią statku. Wskazano, że niemożliwe było wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie nadesłania kopii lub oryginału pełnomocnictwa, ponieważ statek w tym czasie nie przebywał w żadnym porcie, a wyłącznymi formami komunikacji była łączność telefoniczna, radiowa i mailowa. Pełnomocnictwo sporządzone i podpisane zostało w obecności kapitana statku, który czynność tę potwierdził swoim podpisem i pieczęcią, a w swojej treści upoważniało żonę do działania we wszelkich sprawach związanych z działką we Wdzydzach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne. Z treści art. 34 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że strony (...) mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W myśl art. 37 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (...). O konieczności wykazania umocowania przez złożenie pełnomocnictwa stanowi też art. 46 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Szczególnym pismem procesowym inicjującym postępowanie przed sądem administracyjnym jest skarga. Na podstawie art. 57 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, poza innymi wymogami wskazanymi w tym przepisie ma spełniać wymogi przewidziane dla pisma procesowego. Tym samym jeśli skargę składa w imieniu skarżącego jego pełnomocnik, to w momencie jej złożenia powinien wykazać się umocowaniem w tym zakresie. Brak przedstawienia pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie Przewodniczącego dokonane w trybie art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt wynika, że skarga A. O. została wniesiona przez małżonkę G. O. jako pełnomocnika. Jednak do skargi pełnomocnik dołączył kserokopię pełnomocnictwa zawierającego umocowanie "do załatwienia wszelkich spraw związanych z działką leśna nr [...]". Wobec tego Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika do nadesłania stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu tym jednoznacznie wskazano, że należy złożyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa. Nie ulega zatem wątpliwości, że złożenie jedynie kserokopii pełnomocnictwa wraz ze skargą nie stanowi uwierzytelnionej formy tego pełnomocnictwa, ani tym bardziej oryginału tego pełnomocnictwa. Nietrafne jest również argumentowanie, że zaskarżone postanowienie pozostaje w sprzeczności z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 stycznia 2007 r. sygn. akt II FSK 31/06. Wskazana sprawa dotyczyła znaczenia treści pełnomocnictwa, natomiast w przedmiotowej sprawie kwestią sporną było przedstawienie kserokopii pełnomocnictwa i nienadesłanie oryginału w ustawowym terminie. W związku z tym należy uznać za słuszne odrzucenie skargi skarżącego przez Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem w istocie jego pełnomocnik w wyznaczonym do tego terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie przekazał uwierzytelnionej formy udzielonego pełnomocnictwa. Na marginesie należy wskazać, że pomimo odrzucenia skargi skarżącego w niniejszej sprawie będzie miał on prawo czynnego udziału w tej sprawie jako uczestnik postępowania na skutek skargi wniesionej przez współmałżonkę skarżącego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji. W odniesieniu do zażalenia skarżącej wskazać należy, że nie miała ona legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi innej strony postępowania, co spowodowało jej odrzucenie. Bowiem to właśnie ten wyłącznie podmiot, którego skarga została odrzucona posiada legitymację do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 2 sentencji.