III SA/Gd 844/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Jawnej w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 17 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru oraz cła antydumpingowego oddala skargę. Decyzją z dnia 17 września 2015 r. nr [...] wydaną w następstwie odwołania Firma [...] Spółki jawnej z siedzibą w [...] od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia 20 kwietnia 2015r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru oraz cła antydumpingowego Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2015r., poz. 613), w związku z art. 73 ust. l ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 2015r., poz. 858) utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 15 czerwca 2012r. [...] Sp. z o.o. działając jako przedstawiciel bezpośredni w imieniu firmy [...] Sp. j., zgłosiła celem dopuszczenia do obrotu towar - podkładki ze stali ocynkowanej, zaklasyfikowane do kodu TARIC 7318 22 00 98 (poz. 1 SAD) oraz kodu TARIC 7318 21 00 98 (poz. 2 SAD), sprowadzone z Tajwanu wg faktury importowej nr [...] z dnia 16 kwietnia 2012r., wystawionej przez [...] o łącznej wartości 32.248,25 USD. Zgłoszenie celne do wnioskowanej procedury zostało przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...]. Wobec przedmiotowego towaru została zastosowana stawka celna erga omnes w wysokości 3,7%. W dniu 12 stycznia 2015r. do Urzędu Celnego wpłynął Raport końcowy Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) nr [...] z przeprowadzonego dochodzenia dotyczącego elementów złącznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej a deklarowanych jako pochodzące z Tajwanu. Dochodzenie przeprowadzone przez OLAF, przy udziale władz tajwańskich, potwierdziło proceder omijania wprowadzonych środków antydumpingowych nałożonych na żeliwne lub stalowe elementy złączne pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej. Stosownie do zapisów w raporcie OLAF polegał on na przeładunku na Tajwanie chińskich elementów złącznych w celu ukrycia faktycznego pochodzenia towaru. Przeprowadzone dochodzenie OLAF-u doprowadziło do uzyskania szczegółowych informacji potwierdzających, że towar objęty ww. dokumentem SAD przywieziony z Tajwanu posiada chińskie pochodzenie. Postanowieniem z dnia 16 marca 2015r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie kontroli ww. zgłoszenia celnego nr [...]. Decyzją z dnia 20 kwietnia 2015r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego dla importowanego towaru określił: kraj pochodzenia Chiny, stawkę cła antydumpingowego w wysokości 85%, niezaksięgowaną kwotę należności celnych typu A30 podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 94.458,00 zł oraz odstąpił od poboru odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne. Na powyższą decyzję strona reprezentowana przez pełnomocnika adwokata D. S. pismem z dnia 7 maja 2015r. złożyła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub zmianę zaskarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego nr [...] za prawidłowe. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzucono: - nieuzasadnione określenie w pkt 1 zaskarżonej decyzji, że krajem pochodzenia towaru, objętego zgłoszeniem celnym nr [...] są Chiny w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala w sposób jednoznaczny i przekonywujący na takie ustalenia; - nieuzasadnione określenie stawki cła antydumpingowego w wysokości 85%, w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie pozwala w sposób jednoznaczny i przekonywujący przyjąć stawki cła antydumpingowego dla towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...]; - nieuzasadnione zaksięgowanie retrospektywnie cła antydumpingowego (A 30) w kwocie 94.458,00 zł; - naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji w zakresie faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz nie podania przyczyn, z powodu których, odmówił wiarygodności dokumentom dołączonym do zgłoszenia celnego [...]. Naczelnik Urzędu Celnego nie znalazł podstaw do zastosowania art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej i sprawę wraz z całością akt przekazał przy piśmie nr [...] z dnia 18 maja 2015r. do Dyrektora Izby Celnej. Mając na uwadze zarzuty podniesione w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia 19 czerwca 2015r. zwrócił się za pośrednictwem Ministerstwa Finansów do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z prośbą o udostępnienie dokumentacji źródłowej, która stanowiła dla służb Tajwanu podstawę do przyporządkowania przesyłek. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015r. Dyrektor Izby Celnej zawiesił postępowanie w sprawie do czasu uzyskania odpowiedzi w sprawie. Odpowiedź na zapytanie Dyrektora Izby Celnej wpłynęła do organu w dniu 24 lipca 2015r. Tłumaczenie przysięgłe odpowiedzi otrzymanej od OLAF-u (pismo nr [...] z dnia 23 lipca 2015r.) Izba Celna uzyskała dnia 18 sierpnia 2015r. W związku z ustaniem przyczyny zawieszenia postępowania postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015r. Dyrektor Izby Celnej podjął postępowanie w sprawie oraz w trybie art. 200 ustawy - Ordynacja podatkowa wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego. Do postanowienia załączono kopię tłumaczenia przysięgłego pisma OLAF. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 24 sierpnia 2015r. W wyznaczonym terminie strona nie skorzystała ze swoich uprawnień. Mając na uwadze całokształt zebranego materiału dowodowego, po przeanalizowaniu treści odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie nie występują przesłanki wskazujące na konieczność wydania decyzji kasacyjnej. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest w ocenie organu odwoławczego bezsporny. Przedmiotem importu był bowiem towar w postaci podkładek ze stali ocynkowanej, który w zgłoszeniu celnym został zaklasyfikowany do kodów TARIC: 7318 22 00 98 (poz. 1 SAD) i 7318 21 00 98 (poz. 2 SAD), dla którego zastosowano stawkę celną erga omnes w wysokości 3,7%. Spór dotyczy kraju pochodzenia przywiezionego z Tajwanu towaru i nałożenia na niego cła antydumpingowego z uwagi na wyniki postępowania przeprowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych w zakresie pochodzenia towaru. W dniu składania zgłoszenia celnego importer dysponował zwykłym świadectwem pochodzenia (CERTIFICATE OF ORIGIN) nr [...] wskazującym na niepreferencyjne tajwańskie pochodzenie importowanego towaru. W wyniku przeprowadzonego przez OLAF dochodzenia, którego wyniki zawarto w Raporcie końcowym nr [...] przekazanym polskim organom przy piśmie z dnia 8 grudnia 2014r. ustalono, że sporne towary w rzeczywistości mają pochodzenie chińskie oraz, że w związku z tym doszło do ominięcia uiszczenia płacenia środków antydumpingowych nakładanych na tego typu towaru. Jak wynika z materiału zebranego przez OLAF, przy udziale tajwańskich urzędników Biura Handlu Zagranicznego oraz Departamentu Śledczego Służby Celnej, towary stanowiące przedmiot niniejszego postępowania zostały przywiezione z Chińskiej Republiki Ludowej do Tajwanu a następnie po przeładunku wysłane do Polski z pominięciem jakiegokolwiek przetwarzania czy procesu produkcyjnego w Tajwanie, tym samym zachowały swoje niepreferencyjne chińskie pochodzenie. Przeładunek miał na celu ukrycie faktycznego pochodzenia towaru i uniknięcie zapłaty cła antydumpingowego. Potwierdzeniem powyższego są informacje zawarte w załączniku nr 4.14 do Raportu z misji [...] z dnia 3 listopada 2014r. uzyskanym od tajwańskiej administracji celnej, który dokumentuje wprowadzenie towaru do magazynu celnego (deklaracja celna LI) i jego wyprowadzenie z magazynu celnego (deklaracja celna D5). Analiza przepływu towarów z wykorzystaniem danych zawartych w ww. rejestrach nadzorowanych przez tajwańską Służbę Celną pozwala na stwierdzenie, że na podstawie deklaracji LI nr [...] z dnia 18kwietnia 2012r. do magazynu celnego został wprowadzony towar w postaci uszczelek ze stali ocynkowanej, o masie łącznej 20800 kg, przywieziony z Chińskiej Republiki Ludowej, którego sprzedawcą była firma [...], będąca profesjonalnym producentem elementów złącznych w Chinach. Następnie zgodnie z deklaracją D5 nr [...] z dnia 19 kwietnia 2012r. ten sam towar, na co wskazuje opis towaru (rodzaj, ilość), po załadowaniu do kontenera nr [...] został wywieziony do Polski. W obu deklaracjach jako kraj pochodzenia towaru wskazano Chiny. W świetle powyższych wyjaśnień zarzut zawarty w odwołaniu, że w niniejszej sprawie brak jest dowodów, że towar posiada chińskie pochodzenie nie zasługuje na uwzględnienie. Dyrektor Izby Celnej, mając na uwadze stanowisko spółki zawarte w odwołaniu pragnie wyjaśnił, że istnienie świadectwa pochodzenia nie daje podstaw do zwolnienia z odpowiedzialności za cła antydumpingowe. W przypadku, gdy dowody wskazują, że towary podlegają cłom antydumpingowym z racji swojego pochodzenia, jakiekolwiek świadectwo pochodzenia nie przeszkodzi w odzyskaniu ceł antydumpingowych (patrz wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie T-191/09 Hit Trading, Par.42-44). Dlatego też okoliczność, że nie została przez Naczelnika Urzędu Celnego zakwestionowana autentyczność certyfikatu pochodzenia załączonego przez stronę do SAD wydanego na wniosek firmy [...] z Tajwanu, a nie przez tą firmę jak błędnie wskazano w odwołaniu (świadectwo zostało wystawione przez [...]), nie daje podstaw do odstąpienia od wydania decyzji. Zwłaszcza w sytuacji gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie w sposób jednoznaczny potwierdza, że towar nie został wyprodukowany ani przetworzony w Tajwanie, a tym samym nie może posiadać tajwańskiego niepreferencyjnego pochodzenia. Ponadto nie można nie zauważyć, iż zgodnie z procedurą uzyskiwania certyfikatów pochodzenia opisaną w Raporcie końcowym są one wydawane na wniosek, którego uzupełnienie stanowi faktura lub faktura pro-forma, a przed wydaniem takiego certyfikatu nie jest przeprowadzana weryfikacja. W niniejszej sprawie, na co wskazuje treść certyfikatu załączonego do SAD nr [...] świadectwo pochodzenia zostało wystawione na wniosek firmy [...] z Tajwanu, która w ww. dokumencie występuje również jako nadawca towaru, do którego została załączona faktura nr [...] wystawiona przez firmę [...]. Natomiast jak ustalono w toku postępowania przeprowadzonego przez OLAF ww. firma nie była faktycznym sprzedawcą towaru. Na podstawie materiałów dowodowych uzyskanych od m.in. od Wydziału Śledczego Tajwańskiej Służby Celnej oraz informacji zebranych podczas 2 misji odbytych w Tajwanie OLAF dokonał analizy i zestawienia (scalania) danych dotyczących elementów złącznych wysłanych z Chin znajdujących się w rejestrze LI obejmującym towary wchodzące do magazynu celnego i w rejestrze D5 zawierającym dane dotyczące towarów wyprowadzanych z magazynu celnego z danymi otrzymanymi od Państw Członkowskich dotyczących importu tego typu towarów do Unii Europejskiej z Tajwanu. Zebrane informacje pozwoliły na zidentyfikowanie przesyłki objętej zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia 15 czerwca 2012r. jako wcześniej importowanej do Tajwanu z ChRL, a następnie wysłanej do Polski. Dopasowania dokonano przy użyciu numeru kontenera [...], w którym towar został wywieziony z Tajwanu a następnie zgłoszony do odprawy w Polsce oraz opisu towaru tj. jego rodzaj oraz ilość, które znajdują się zarówno w tajwańskich rejestrach, jak również w dokumentach przedłożonych do odprawy w kraju. Mając natomiast na uwadze treść Raportu końcowego OLAF, w którym opisany został mechanizm działania firm w celu ominięcia płacenia ceł antydumpingowych, jak również informacje zawarte w poszczególnych ewidencjach prześledzenie drogi importowanych towarów nie nastręcza trudności. W niniejszej sprawie elementy złączne były importowane z ChRL a następnie reeksportowane do Polski przez firmę logistyczną [...], która widnieje w bazie danych tajwańskiej służby celnej tj. w deklaracjach LI i D5. Kwestia ta została opisana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dlatego też zarzut podniesiony w odwołaniu nie wykazania związku przedmiotowej firmy z towarem importowanym przez stronę nie znajduje potwierdzenia. W dokumentach przedłożonych polskim organom celnym przy wprowadzaniu towaru na polski obszar celny tj. w dokumencie bill of lading oraz w certyfikacie pochodzenia, jako eksportera wskazano firmę [...] z Tajwanu, która jak już wcześniej wyjaśniono występowała również do władz Tajwanu o uzyskanie certyfikatu pochodzenia. Natomiast zebrane w raporcie informacje potwierdzają, że jest to firma biorąca udział w dostawie elementów złącznych dla importerów w UE. Dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej zaklasyfikowanego do kodów Taric: 7318 21 00 98 i 7318 22 00 98, Taryfa Celna Wspólnot Europejskich przewidywała w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego tj. w dniu 15.06.2012r. stawkę celną erga omnes (konwencyjną) w wysokości 3,7 % oraz środek taryfowy w postaci cła antydumpingowego (A30) w wysokości 85 %, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) Nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE L. 29 z 31.1.2009). Przepis art. 1 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia Rady (WE) Nr 91/2009 stanowi, iż nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na niektóre elementy złączne z żeliwa i stali lub stali, innej niż stał nierdzewna, tj. wkręty do drewna (z wyłączeniem śrub kolejowych), wkręty samogwintujące, inne śruby i wkręty z łbem (z nakrętkami lub podkładkami, lub bez nich, ale z wyłączeniem wkrętów toczonych z prętów, walcówek, profili lub drutu, o pełnym przekroju, o grubości trzpienia nieprzekraczającym 6mm oraz z wyłączeniem śrub i wkrętów do mocowania materiałów konstrukcyjnych torów kolejowych) oraz podkładki, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, objęte kodami CN: 7318 12 90, 7318 14 91, 7318 14 99, 7318 15 59,7318 15 69, 7318 15 81, 7318 15 89, ex7318 15 90, ex7318 21 00 i ex7318 22 00 (kody TARIC) 7318 15 90 19, 7318 15 90 69, 7318 15 90 89, 7318 21 00 29, 7318 21 00 99, 7319 22 00 29 i 7318 22 00 99). W ust. 2 ww. artykułu określone zostały stawki ostatecznego cła antydumpingowego stosowane do cen netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem produktów wraz z przynależnymi dodatkowymi kodami TARIC ustalonymi dla imiennie wskazanych chińskich producentów wyrobów złącznych jak i dla pozostałych przedsiębiorstw. Z przeprowadzonego przez Biuro OLAF dochodzenia wynika, iż sprzedawcą towaru była chińska firma [...]. która nie została wymieniona w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r., a zatem zasadnym jest przyjęcie kodu dodatkowego TARIC A999 ze stawką cła antydumpingowego 85 %. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił ponadto istniejące różnice w kodach TARIC na poziomie 10 cyfry, wynikające z ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 91/2009. Otóż w myśl art. 20 ust. 6 w zw. z art. 20 ust. 3 WKC, klasyfikacja towarowa określa podpozycję Nomenklatury Scalonej lub podpozycję jakiejkolwiek nomenklatury, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze Scalonej i została przyjęta szczególnymi przepisami wspólnotowymi, do której musi zostać przyporządkowany towar. Na mocy sporządzonej w Brukseli, w dniu 14 czerwca 1983r. Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów ustanowiono Nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego. Unia Europejska jest stroną tej Konwencji od 1 stycznia 1988 r. Obowiązującą w UE Wspólną Taryfę Celną wprowadzono rozporządzeniem nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Przystępując do Unii Europejskiej Polska przyjęła Wspólną Taryfę Celną. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 ust. 2 ww. rozporządzenia, Nomenklatura Scalona (w skrócie CN) obejmuje: * Nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego, w skrócie HS. Przypisane są do niej sześciocyfrowe kody HS; * Wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna. Przypisane są do nich ośmiocyfrowe kody CN, przy czym sześć pierwszych cyfr pokrywa się z kodem HS, zaś dwie ostatnie wyznaczają podpozycję CN; - Przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przepisy odnoszące się do podpozycji CN. Zgodnie z art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich zwaną TARIC, opartą na Nomenklaturze Scalonej, zawierającą miedzy innymi stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe. Nomenklatura Scalona została zamieszczona wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi, dodatkowymi jednostkami statystycznymi oraz innymi koniecznymi informacjami w załączniku I do wyżej wymienionego rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Załącznik ten jest co roku zmieniany rozporządzeniem Komisji Europejskiej (obowiązującym od dnia 1 stycznia danego roku), które musi zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnoty serii L do dnia 31 października roku poprzedzającego obowiązywanie taryfy. W dniu wejścia w życie rozporządzenia Rady (UE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009r. obowiązywał Załącznik I wprowadzony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008r. (Dz. U. WE L 291 z 31.10.2008r.), który uwzględniał kody TARIC zgodne z ww. rozporządzeniem Rady tj. 7318 21 00 99 i 7318 22 00 99. Z kolei Załącznik I wprowadzony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011r. (Dz. U. L 282 z 28.10.2011r.), obowiązujący w dniu składania zgłoszenia celnego nr [...] na towary: podkładki sprężyste i pozostałe podkładki, wyszczególnia następujące kody TARIC: - 7318 21 00 95 - przywożone z Malezji - 7318 21 00 98 - pozostałe oraz - 7318 22 00 95 - przywożone z Malezji - 7318 22 00 98 - pozostałe. Powyższe zmiany w kodach TARIC (obowiązujące od 29.10.20l0r.) związane były z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 966/2010 z dnia 27 października 2010r. wszczynającym dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w drodze przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, i poddające ten przywóz rejestracji. W zmienionych kodach TARIC (kod 7318 21 00 99 został zastąpiony kodami: 7318 21 00 95 i 7318 21 00 98 a kod 7318 22 00 99 zastąpiony został kodami: 7318 22 00 95 i 7318 22 00 98) opis towaru pozostał ten sam i dotyczy podkładek sprężystych i pozostałych podkładek. Mając zatem na uwadze wyżej przytoczone przepisy prawa, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż towar o kodach TARIC 7318 21 00 98 i 7318 22 00 98 objęty zgłoszeniem celnym nr [...] podlega rozporządzeniu wykonawczemu Rady UE nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009r. nakładającemu ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. WE nr L 29.1 z 2009r.). Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu dotyczącego określenia w zaskarżonej decyzji wobec spornych towarów kraju pochodzenia jako Chiny, co jak podnosi Skarżący jest niezgodne z ww. rozporządzeniem nakładającym ostateczne cło antydumpingowego organ odwoławczy zauważył, iż zgodnie z wyjaśnieniami Naczelnika Urzędu Celnego zawartymi w piśmie nr [...] z 18 maja 2015r. przy którym odwołanie zostało przekazane Dyrektorowi Izby Celnej, a którego kopia została przesłana Skarżącemu do wiadomości, nazwa Chiny stanowi polską skróconą nazwę Chińskiej Republiki Ludowej. Należy także nadmienić, iż jest to nazwa zgodna z Urzędowym wykazem nazw państw i terytoriów niesamodzielnych opracowanym przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 2000r. w sprawie trybu i zakresu działania Państwowej Rady Geodezyjnej i Kartograficznej i Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasad wynagradzania ich członków (Dz. U. z 2000r., Nr 26, poz. 316 z późn. zm.) do zakresu działania Komisji należy opracowywanie urzędowych wykazów polskich nazw państw i terytoriów niesamodzielnych. Dlatego też użycie w zaskarżonej decyzji nazwy Chiny nie stanowi błędu i pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości wydanej decyzji. W świetle okoliczności faktycznych sprawy nie zaistniały przesłanki do odstąpienia przez organ celny od retrospektywnego księgowania należności celnych wynikających z długu celnego. Zgodnie z art. 220 ust. 2 lit. "b" WKC poza przypadkami, o których mowa w drugim i trzecim akapicie art. 217 ust. 1 retrospektywnego zaksięgowania nie dokonuje się, gdy kwota opłat celnych należnych zgodnie z przepisami prawa nie została wykazana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat celnych działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. Jednakże wydanie nieprawidłowego świadectwa nie stanowi błędu jeżeli świadectwo zostało wystawione na podstawie niewłaściwego przedstawienia faktów przez eksportera, z wyjątkiem przypadku, gdy w szczególności jest oczywiste, że organy wydające świadectwo wiedziały lub powinny były wiedzieć, że towary nie spełniają warunków wymaganych do korzystania z preferencji. Ponadto należy mieć w ocenie organu odwoławczego na uwadze, że w art. 220 ust. 2 lit. b WKC chodzi o "samodzielny" błąd organu, a zatem nie taki, który powstał wskutek wprowadzenia w błąd przez zobowiązanego. W niniejszej sprawie jak wynika z Raportu OLAF uzyskanie świadectw pochodzenia spowodowane było przedstawianiem przez eksportera nieprawidłowych danych tj. do wniosku załączono fakturę od firmy, która nie była producentem towaru. Natomiast o błędzie organów celnych można mówić jedynie w sytuacji, gdy to na skutek błędnego działania tych organów dochodzi do niewłaściwego wykazania należnej kwoty opłat celnych. W przypadku spornej sprawy nieprawidłowe zaksięgowanie należności celnych wynikało z przedstawienia przez zgłaszającego świadectwa pochodzenia towaru wskazujące na tajwańskie pochodzenie towaru, które zostało podważone w wyniku postępowania przeprowadzonego przez OLAF. Zatem błąd ten nie wynikał z aktywnego działania organu celnego a błędy powstałe poza sferą działania organów obciążają importera, który się nimi posłużył. To zgłaszający powinien podjąć działania zmierzające do zabezpieczenia się przed wszelkimi negatywnymi konsekwencjami posłużenia się nieprawidłowymi (potwierdzającymi nieprawdę) dokumentami. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił również, że w dacie sporządzania Raportu końcowego stanowiącego materiał dowodowy w niniejszej sprawie obowiązywało rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013r., dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U.UE.L2013.248.1). Jak wynika z art. 11 (Raport z dochodzenia oraz działania podejmowane w następstwie dochodzeń) ust. 1 i ust. 2 po zakończeniu dochodzenia przez Urząd, z upoważnienia dyrektora generalnego sporządza się raport. W raporcie podaje się podstawę prawną dochodzenia, podjęte kroki proceduralne, ustalone fakty z określeniem ich wstępnej kwalifikacji prawnej, szacowane skutki finansowe ustalonych faktów, informacje dotyczące przestrzegania gwarancji proceduralnych zgodnie z art. 9 oraz wnioski z dochodzenia. Wraz z raportem przekazuje się zalecenia dyrektora generalnego dotyczące ewentualnej konieczności podjęcia działań. W zaleceniach tych wskazuje się w stosownych przypadkach działania dyscyplinarne, administracyjne, finansowe lub sądowe, które powinny zostać podjęte przez instytucje, organy, urzędy lub agencje oraz właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich, a także podaje się w szczególności szacunkowe kwoty, jakie należy odzyskać, oraz wstępną kwalifikację prawną ustalonych faktów. Przy przygotowaniu tych raportów i zaleceń uwzględnia się prawo krajowe zainteresowanego państwa członkowskiego. Raporty sporządzone na tej podstawie stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych. Podlegają one tym samym przepisom dotyczącym oceny co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych i mają taką samą wartość dowodową jak te raporty. Tak więc raport OLAF stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych. Z przedstawionych powyżej regulacji wspólnotowych wynika jednoznacznie, iż raport OLAF na którym organ I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej i jako taki, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Oznacza to, że jego treść nie podlega swobodnej ocenie przez organ prowadzący postępowanie dowodowe. Za udowodnione należy przyjąć to, co wynika wprost z tego dokumentu. Ponadto zgodnie z przepisem art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa jako dowód w postępowaniu należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Ordynacja podatkowa przyjmuje zasadę równej mocy środków dowodowych, nie wprowadzając ograniczeń co do rodzaju dowodów, którym należy przyznać pierwszeństwo w ustaleniu istnienia danego faktu. W niniejszej sprawie spółka poza polemiką z ustaleniami wynikającymi ze zgromadzonego materiału dowodowego nie przedstawiła żadnych dowodów, które mogłyby tym ustaleniom zaprzeczyć. Mając natomiast na względzie dowody zgromadzone w niniejszym postępowaniu należało uznać, iż w niniejszej sprawie fałszywie zadeklarowano tajwańskie pochodzenie towarów, które faktycznie pochodziły z Chin, co z kolei spowodowało ominięcie obowiązujących w tym czasie środków taryfowych dla danego towaru, a tym samym zaniżenie należności celnych. W sytuacji, gdy przedmiotem importu w rozpatrywanej sprawie był towar w postaci podkładek dla którego ustalono, że krajem jego pochodzenia jest Chińska Republika Ludowa i który w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego był klasyfikowany do kodów TARIC: 7318 21 00 98 i 7318 22 00 98, dopuszczenie do obrotu nadaje takiemu towarowi niewspólnotowemu - stosownie do art. 79 WKC - status celny towaru wspólnotowego, co wymaga zastosowania środków polityki handlowej oraz spełnienia pozostałych formalności wymaganych przy przywozie towarów to jest zastosowanie opłat prawnie należnych. Mając zatem na uwadze wyżej przytoczone przepisy prawa, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie naliczył ostateczne cło antydumpingowe na towar o ww. kodach jako dla towaru podlegającemu rozporządzeniu wykonawczemu Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. WE L. nr 29 poz. l z 2009r.). Przepis art. 1 ust. 2 ww. rozporządzenia określił wysokość stawek cła antydumpingowego w wysokości 85% na towary wyprodukowane przez inne niż wskazane z nazwy w ww. rozporządzeniu przedsiębiorstwa. W przypadku, gdyby Strona w zgłoszeniu celnym [...] z dnia 15 czerwca 2012r. zadeklarowała właściwe (rzeczywiste) pochodzenie towaru, zgodnie z powyższym rozporządzeniem zostałoby pobrane cło antydumpingowe. Dyrektor Izby Celnej nie podziela również zarzutu naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji w zakresie faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz nie podania przyczyn, z powodu, których odmówił wiarygodności dokumentom dołączonym do SAD. Przede wszystkim należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa. Postępowanie organu I instancji prowadzone było zgodnie z zasadami określonymi w art. 121 i 122 ustawy Ordynacja podatkowa, który oparł swoje rozstrzygnięcie na dokumencie urzędowym, spełniającym wymogi art. 194 § 1 ww. ustawy. Materiał dowodowy w niniejszym postępowaniu został zebrany w wystarczającym stopniu do wydania rozstrzygnięcia i nie wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania przez organ I instancji. Dane w raporcie zostały dopasowane do konkretnej przesyłki i udokumentowane w taki sposób, aby można było prześledzić historię przemieszczania się towaru z Chin do Polski. Dlatego też nie zasługują na uwzględnienie również zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące niekompletności raportu. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej organ celny I instancji w prawidłowy sposób, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów dokonał oceny materiału dowodowego, formułując właściwe wnioski, znajdujące oparcie w zebranych dowodach sprawy. Ocena ta była zgodna z zasadami logiki, doświadczenia i uwzględniała wszelkie okoliczności sprawy, natomiast uzasadnienie decyzji zawiera wszelkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa. Dyrektor Izby Celnej podkreślił również, iż organ wydając rozstrzygnięcie opiera się na całokształcie zebranego materiału dowodowego dokonując jego szczegółowej analizy i oceny co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydawanego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jak i obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, iż rozstrzygnięcie dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe. Zarzuty podnoszone przez Stronę skarżącą w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie, a tym samym brak jest podstaw do uznania odwołania. W skardze na wyżej wskazaną decyzję organu odwoławczego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku spółka reprezentowana przez pełnomocnika adwokata D. S. podniosła zarzuty naruszenia przepisów prawa w tym przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik, to jest: a) art. 180 § 1 w zw. z art. 181 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa, poprzez nieuzasadnione przyjęcie jako dowodu w sprawie, końcowego raportu OLAF [...] z 1/12/2014 i raportu z misji THOR [...] z 3/11/2014, uznanego jako dokument urzędowy, opartego jedynie na wykazie w formie arkuszy kalkulacyjnych - elektronicznych informacji Tajwańskiej Służby Celnej, bez zapoznania się i przedstawienia odpowiedniej źródłowej dokumentacji eksportowej i importowej; b) art. 180 § 1 w z w. z art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez nieuzasadnione określenie, że krajem pochodzenia dla towaru, objętego zgłoszeniem celnym nr OGL [...] z dnia 15 czerwca 2012 r. jest Chińska Republika Ludowa w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający i nie potwierdza ustaleń, przyjętych przez organ celny. Podnosząc powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że przedmiotowej sprawie, istotnym było ustalenie i wykazanie przez organ celny czy towar w postaci - podkładek ze stali ocynkowanej, zgłoszony do obrotu, na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 15 czerwca 2012 r., pochodzi z Tajwanu czy też z Chińskiej Republiki Ludowej. Organ celny odwoławczy, przyjął, że faktycznym krajem pochodzenia tego towaru jest Chińska Republika Ludowa. Decyzję oparto przy tym na dowodzie w postaci dwóch raportów, tj. końcowego raportu OLAF THOR [...] z 1/12/2014 i raportu z misji THOR [...] z 3/11/2014, uznając że mają one charakter dokumentów urzędowych i stanowią dowód w sprawie, na którym oparł swoje rozstrzygnięcie. Z takimi ustaleniami i wnioskami, skarżąca się nie zgadza. W pierwszej kolejności, należy się zgodzić z wykładnią organu celnego w zakresie zdefiniowania dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, zawartą na str. 9, zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej, dokument urzędowy w postaci końcowego raportu OLAF THOR [...] z 1/12/2014 i raportu z misji THOR [...] z 3/11/2014 jest dowodem w sprawie, którego treść merytoryczna, nie zawiera informacji, które miałyby znaczenie dowodowe w przedmiotowej sprawie i były podstawą rozstrzygnięcia jak przyjmuje to organ celny. Skarżący zwraca jednakże uwagę, że w postanowieniu Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 sierpnia .2015 r., znak [...] w przedmiocie podjęcia postępowania odwoławczego w tej sprawie, Dyrektor w uzasadnieniu, stwierdza, że cyt. "Mając na uwadze zarzuty zawarte w odwołaniu z dnia 7 maja 2015 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. zwróciła się za pośrednictwem Ministerstwa Finansów do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z prośbą o udostępnienie dokumentacji źródłowej, która stanowiła dla służb celnych Tajwanu podstawę do przyporządkowania przesyłek. " Okoliczność powyższa wskazuje, że skoro Dyrektor, zwrócił się z takim wnioskiem, na skutek zarzutu skarżących, to miał wątpliwości co do braku materiałów źródłowych, które wykazałyby jednoznacznie, pochodzenie towaru, importowanego przez skarżących Dyrektor otrzymał odpowiedź OLAF nr [...] z dnia 23 lipca 2015 r. Analiza odpowiedzi OLAF (str. 2 - pierwszy akapit od góry) wskazuje, że OLAF, nie posiada żadnych dokumentów źródłowych, bo kontrolujący, nie mieli dostępu do tych materiałów, tj. wpisów dotyczących importu i eksportu w formie pisemnej lub elektronicznej i stąd, nie byli w stanie ocenić czy przedłożony przez Tajwańskie Służby Celne, arkusz kalkulacyjny jest w rzeczywistości, zgodny z dokumentacją eksportową i importową. Nie do przyjęcia jest, aby OLAF, na prośbę organu celnego, dokonywał uwiarygodnienia informacji, których nie posiada z uwzględnieniem, że są one na użytek postępowań sądowych w podobnych sprawach. W tych okolicznościach, informacja ta nie wnosi, nic nowego do sprawy, a jedynie potwierdza, że brak jest dowodów na potwierdzenie stawianej tezy, że towar pochodzi z Chińskiej Republiki Ludowej. Pomimo, nie uzyskania materiałów źródłowych, a więc nie wyjaśnienia wątpliwości skarżącej i samego organu celnego, organ celny dokonuje takiej interpretacji materiału dowodowego, która odpowiada, z góry założonej tezie, że skoro OLAF tak twierdzi, to tak musi być, pomimo braku, na to dowodów. Organ celny, dokonuje zatem, takiej interpretacji, że raport OLAF jest dokumentem urzędowym w myśl art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, a tym samym dowodem w sprawie i to dowodem, na podstawie którego organ celny I i II instancji, oparł swoje rozstrzygnięcie. Dodatkowo organ celny, stwierdza, że w takiej sytuacji, treść dokumentu urzędowego, nie może podlegać swobodnej ocenie przez organ prowadzący postępowanie. W ten sposób, pomimo braku źródłowych dokumentów, podstawowym dowodem w sprawie dla organu celnego jest raport OLAF (dokument urzędowy ), który został sporządzony bez dostępu do materiałów źródłowych. Kolejny zarzut dotyczy naruszenia przez organ celny, odpowiednio art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez nieuzasadnione określenie, że krajem pochodzenia dla towaru, objętego zgłoszeniem celnym nr OGL [...] z dnia 15 czerwca 2012 r. jest Chińska Republika Ludowa w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest nie wystarczający i nie potwierdza ustaleń przyjętych przez organ celny. Dowodem na pochodzenie towaru ma być analiza, przepływu towaru, dokonana przez kontrolerów OLAF, którzy bez analizy materiałów źródłowych, eksportowych i importowych, oparli się na arkuszach kalkulacyjnych Tajwańskiej Służby Celnej. Skarżąca zarzuca, że brak jest dowodów i dokumentów, z których wynikałoby, że przy eksporcie do Polski w dniu 19 kwietnia 2012 r., wskazano, że towar posiada chińskie pochodzenie. W ocenie skarżącej organ celny nie wykazał jaki związek ze skarżącą i przedłożonymi przez nią dokumentami do zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 15 czerwca 2012 r., ma firma [...]. W ocenie skarżącej zarówno kontrolujący z misji OLAF, jak i organ celny, nie podjęli żadnych dalszych ustaleń, na zarzut skarżącej i nie przedstawili dokumentów, potwierdzających, że towar pochodził tylko z Chińskiej Republiki Ludowej, czy był tam tylko, również przepakowywany jak na Tajwanie. W raporcie końcowym OLAF nr [...], w pkt 2.3.4 Wnioski, kontrolujący stwierdzono bowiem, że cyt. " Prawdziwe pochodzenie dużej liczby innych partii towaru nadal musi zostać ustalone." W ocenie skarżącej przedmiotowe raporty są niekompletne, albowiem nie zawierają najistotniejszych ustaleń w zakresie wyjaśnienia, faktycznego kraju pochodzenia, elementów złącznych. Raport zawiera jedynie ustalenia, że część materiałów złącznych, była importowana z terenu Chin. Misja OLAF, nie ustaliła do chwili obecnej, czy Chiny były krajem pochodzenia -wytworzenia tych elementów złącznych, czy kolejnym krajem tranzytowym, dla przewozu tych towarów. Skoro OLAF i organ celny, przyjmują takie nieuzasadnione ustalenia co do pochodzenia towaru to powinni, podjąć działania, a nie podjęli w celu ustalenia, czy na terenie Chińskiej Republiki Ludowej, towar ten został uzyskany czy wytworzony. Kontrolujący z OLAF, nie ustalili czy elementy złączne importowane z Chińskiej Republiki Ludowej, były tam produkowane czy tylko przeładowywane lub przepakowywane z innego kraju, który je produkował, a do Chin, nastąpił ich import. Samo tylko ustalenie, że został on importowany z Chińskiej Republiki Ludowej do Tajwanu, nie przesądza jeszcze o jego pochodzeniu z tego kraju. Reguły pochodzenia towaru, reguluje szereg przepisów prawa w tym, Kodeks Celny, przepisy wykonawcze do Kodeksu Celnego, Układ Europejski, Kodeks Celny Unii Europejskiej, umowy międzynarodowe i wiele innych przepisów prawa w tym zakresie. Definicje i znaczenie reguł pochodzenia towaru, mają znaczenia dla ekonomicznego, zdefiniowania przynależności towaru do danego kraju. I tak według obowiązujących przepisów prawa, przyjmuje się, że krajem pochodzenia towaru może być, w którym określony produkt, został " całkowicie uzyskany " lub w którym został poddany obróbce lub przetworzeniu według określonych reguł pochodzenia. Nie musi więc nim być ani kraj, w którym towar został zakupiony, ani też ten, z którego został przywieziony. Prawidłowe ustalenie pochodzenia towaru, zarówno przez OLAF jak i organ celny było podstawą - wyjściem do prawidłowego wymiaru należności celnych. Zebrany w sprawie materiał dowodowy, świadczy jednoznacznie, że nie dokonano takich istotnych dla sprawy ustaleń, a zatem zaskarżona decyzją jest niewłaściwa i wydana z rażącym naruszeniem prawa. Organ celny nie dokonał należytej oceny i analizy, materiału dowodowego, przesłanego przez OLAF z materiałem dowodowym w postaci dokumentów, przedłożonych przez odwołujących, przy zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia 15 czerwca 2012 r. Skarżąca jako sprzedawcę, wskazała firmę [...] z Tajwanu. Z przedmiotowych raportów OLAF nie wynika, aby firma [...] z Tajwanu, która dostarczyła elementy złączne według zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 15 czerwca 2012 r., była wymieniona jako firma, stosująca praktyki obejścia ceł antydumpingowych, albo otrzymała ten towar od innego podmiotu objętego raportami OLAF jako operatora podwyższonego ryzyka. Organ celny, nie zakwestionował, autentyczności Certyfikatu – [...], wydanego przez [...]. Podmiot ten, nie znajduje się również w raporcie OLAF nr [...] - pkt 3.1 jako podmiot, którego certyfikat, należy uznać za fałszywy. Reasumując, skarżąca stwierdziła, że zebrany w sprawie materiał dowodowy, potwierdza, że towar, który został zgłoszony do odprawy celnej nr [...] z dnia 15 czerwca 2012 r., pochodzi z Tajwanu, a nie jak twierdzi bezpodstawnie organ celny z Chińskiej Republiki Ludowej. Skarżąca podtrzymała nadto zarzut zawarty w odwołaniu, a który ma również uzasadnienie co do zaskarżonej decyzji, tj. naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji w zakresie faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz nie podania przyczyn, z powodu których, odmówił wiarygodności dokumentom, dołączonym do zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 15 czerwca 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zamiany swojego wcześniejszego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny. Przedmiotem importu był towar w postaci podkładek ze stali ocynkowanej, który w zgłoszeniu celnym został zaklasyfikowany do kodów TARIC: 7318 22 00 98 (poz. 1 SAD) i 7318 21 00 98 (poz. 2 SAD), dla którego zastosowano stawkę celną erga omnes w wysokości 3,7%. Spór dotyczy kraju pochodzenia przywiezionego z Tajwanu towaru i nałożenia na niego cła antydumpingowego z uwagi na wyniki postępowania przeprowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych w zakresie pochodzenia towaru. W dniu składania zgłoszenia celnego importer dysponował zwykłym świadectwem pochodzenia (CERTIFICATE OF ORIGIN) nr [...] wskazującym na niepreferencyjne tajwańskie pochodzenie importowanego towaru. W wyniku przeprowadzonego przez OLAF dochodzenia, którego wyniki zawarto w Raporcie końcowym nr [...] przekazanym polskim organom przy piśmie z dnia 8 grudnia 2014r. ustalono, że sporne towary w rzeczywistości mają pochodzenie chińskie oraz, że w związku z tym doszło do ominięcia uiszczenia płacenia środków antydumpingowych nakładanych na tego typu towary. Wskazać przy tym trzeba, że Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ustanowiony został decyzją Komisji z dnia 28 kwietnia 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.20), a kwestie dotyczące prowadzonych przezeń dochodzeń normowało Rozporządzenie Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.1). Rozporządzenie to obowiązywało do 30 września 2013r. Z dniem 1 października 2013 r. rozporządzenie Nr 1073/1999 zastąpione zostało Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) Nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r., dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U.UE.L.2013.248.1). Obowiązujące w dacie sporządzania Raportu końcowego, rozporządzenie - stanowi w art. 11 ust. 1, że po zakończeniu dochodzenia przez Urząd, sporządza się raport. W myśl art. 11 ust.2 rozporządzenia 883/2013 raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych. Tak więc z przywołanych przepisów wynika wprost, że raport OLAF stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i że posiada taką samą wartość dowodową, jak podobne dokumenty sporządzane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi. W konkluzji zatem stwierdzić trzeba, że wskazany raport OLAF stanowi dopuszczalny dowód w prowadzonym, przez odpowiednie polskie władze krajowe, w pełni autonomicznym postępowaniu celnym ukierunkowanym na przeprowadzenie kontroli zgłoszenia celnego, na podstawie którego objęto procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzony towar, który to dowód podlegał ocenie organów na ogólnych zasadach. Zdaniem Sądu w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę ocena ta, dokonana przez organy celne obu instancji była trafna, gdyż raport OLAF w brzmieniu, na którym oparły się organy mógł być uznany za dowód potwierdzający pochodzenie importowanego towaru z Chińskiej Republiki Ludowej. Skarżąca zarzuca, że raport ten oparto wyłącznie na zestawieniach przedłożonych w formie arkuszy kalkulacyjnych przez funkcjonariuszy tajwańskich służb celnych zaś kontrolujący przedstawiciele OLAF nie mieli dostępu do materiałów źródłowych. Przy czym całkowicie deprecjonuje znaczenie odpowiedzi OLAFU, zawartej w piśmie z dnia 23 lipca 2015r. dla wyjaśnienia wiarygodności dowodów przedstawionych w raporcie. Sąd nie zgadza się z tym stanowiskiem. Przede wszystkim w piśmie tym, Urząd wyjaśnia cały kontekst prowadzonego dochodzenia (którego efekty zawarte są w Raporcie), zwracając szczególną uwagę na zasady współpracy funkcjonariuszy OLAF z Tajwańską Administracją Służby Celnej w ramach Ministerstwa Finansów. Oprócz opisu sposobu dochodzenia do ustalania dat, numerów stosownych deklaracji celnych po imporcie z ChRL i po eksporcie do UE a także rodzaju procedury celnej, informacji dotyczących towaru, danych chińskiego sprzedawcy i portu wyjściowego oraz kodów identyfikacyjnych kontenerów z ChRL do Tajwanu i z Tajwanu, pismo to wskazuje na tożsamość tych danych z przedstawionymi Polskiej Służbie Celnej. Nadto jak wynika z pisma "numery deklaracji celnych i kody identyfikacyjne są niepowtarzalne, stąd, na podstawie daty i numeru deklaracji celnej, można wyekstrahować w dowolnym czasie, informacje zawarte w stosownej deklaracji celnej". Nie sposób bagatelizować także, jak chce tego skarżąca, faktu - podkreślanego w piśmie - nienagannej współpracy tajwańskich władz celnych z Europejskim Urzędem ds. zwalczania nadużyć finansowych. Zatem materiał zgromadzony przez kontrolerów OLAF opisuje, wbrew stanowisku skarżącej, zweryfikowane dane dotyczące importu/eksportu. Zauważyć bowiem należy, że przedłożenie przez Wydział Śledczy Tajwańskiej Służby Celnej wykazu sporządzonego w Exelu poprzedzone było szczegółowym dochodzeniem OLAFU włącznie z przeprowadzeniem 2 misji na Tajwan a także zebraniem od państw członkowskich danych importowych w odniesieniu do wybranych firm, zebraniem dokumentów importowych (pozycja celna, faktura, certyfikat pochodzenia, list przewozowy) do wskazanych partii towaru. Te działania OLAFU skutkowały możliwością identyfikacji przewozu i pochodzenia przesyłek stanowiących przedmiot niniejszego postępowania. W konsekwencji uznać należy, że zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy pozwala na odparcie zarzutów strony skarżącej co do błędów w powiązaniu transportów chińskich elementów złącznych przez Tajwan do UE, w tym do Polski. Odnosząc się do kolejnego zarzutu Sąd stwierdza, że miejsce produkcji towaru ma znaczenie dla określenia kraju pochodzenia importowanego towaru – wynika to wprost z art. 23 WKC. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 24 WKC towar, w którego produkcję zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, jest uznawany za pochodzący z kraju, w którym został poddany ostatniej istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu. Z kolei art. 25 WKC stanowi, że przetworzenie lub obróbka, co do których zostało ustalone lub stwierdzone fakty potwierdzą przypuszczenie, że ich jedynym celem było obejście przepisów stosowanych we Wspólnocie wobec towarów z określonych państw, nie mogą być w żadnym przypadku uznane za nadające, w rozumieniu art. 24, towarom otrzymanym w ten sposób pochodzenie kraju, w którym zostały one przetworzone. Importowany towar nie pochodził z Tajwanu w rozumieniu tego przepisu. Odnosząc się do zarzutu braku należytej oceny i analizy materiału dowodowego przesłanego przez OLAF z dokumentami przedłożonymi przez skarżącą przy zgłoszeniu celnym, stwierdzić należy, na podstawie Raportu końcowego OLAF nr [...], że firma [...] (faktura tej firmy nr [...]), mimo wskazania jej w zgłoszeniu celnym nie była sprzedawcą towaru. Tę samą fakturę złożyła firma [...] z Tajwanu wraz z wnioskiem o wydanie świadectwa pochodzenia. Nadto [...] [...] była wskazana jako eksporter przy wprowadzaniu towaru na polski obszar celny. Zatem wnioski organów na podstawie dowodów zebranych w sprawie są zasadne a ich prezentacja i przesłanki do nich prowadzące znalazły wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżąca mimo prawidłowych wyjaśnień organów, nadal powołuje się na brak związku między przedłożonymi przez nią dokumentami a firmą [...]. Wskazać zatem trzeba, że wykazany w raporcie OLAF przepływ towarów na podstawie deklaracji L1 i D5 wymienia ten podmiot i nie pozostawia wątpliwości co do powiązań ze zgłoszeniem celnym skarżącej. Analiza bowiem materiału dowodowego wykazała, że firma [...]. wprowadziła do magazynu celnego 20800kg elementów złącznych na podstawie deklaracji importowej (L1) [...] z dnia 18.04.2012r. (uaktualniony załącznik 4.14 do Raportu z misji [...] – THOR [...] z dnia 3.11.2014, załącznik 7.2 do Raportu końcowego [...] z dnia 1.12.2014r.). Deklarowany kraj pochodzenia przy imporcie Chiny. Następnie firma [...]. dokonała eksportu ww. towaru do Polski w tej samej ilości na podstawie deklaracji eksportowej [...] z dnia 19.04.2012r.( załącznik 4.14 do Raportu z misji [...] – THOR [...] z dnia 3.11.2014, załącznik 7.2 do Raportu końcowego [...] z dnia 1.12.2014r.). W opisie towaru podano, że towar posiada chińskie pochodzenie. Przesyłka została wyeksportowana w kontenerze [...]. W dniu 15 czerwca 2012 roku przesyłka zawierająca 20800kg elementów złącznych przywiezionych do Polski z Tajwanu w kontenerze [...] została objęta zgłoszeniem celnym stanowiącym przedmiot tego postępowania. Sąd zwraca uwagę, w związku z zarzutami skargi, że ustalenia dowodowe organów w oparciu o dokument w postaci raportu OLAF nie uniemożliwia jego weryfikacji i obalenia twierdzeń w nim wskazanych. Raport należy bowiem traktować tak jak wszelkiego rodzaju protokoły z kontroli przeprowadzonych przez organy administracji krajowej, a więc jak dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa. Stanowi on zatem dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, jednakże walor ten nie ma charakteru bezwzględnego, bowiem w art. 194 § 3 o.p. przewidziano możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko takiemu dokumentowi (zob: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 983/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić jednak trzeba, że skarżąca dowodu takiego nie przedstawiła, ograniczając zarzuty do polemiki z ustaleniami organów. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, dotyczącego istnienia świadectwa pochodzenia towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym, należy zauważyć, że jeżeli przyczyną wszczęcia postępowania jest uzyskanie raportu OLAF, z którego wynika, że pochodzenie towaru jest inne niż wskazane w świadectwie, wówczas wystawione świadectwa pochodzenia należy uznać za nieważne. Do jego wystawienia doszło bowiem na podstawie przedstawionych przez eksportera nieprawidłowych informacji. Tak właśnie stało się w omawianej sprawie. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że organy celne Tajwanu wystawiając przedmiotowe świadectwo zostały wprowadzone w błąd przez eksportera. Towary stanowiące przedmiot postępowania zostały przywiezione z ChRL do Tajwanu a następnie po przeładunku wysłane do Polski z pominięciem jakiegokolwiek przetwarzania czy procesu produkcyjnego na Tajwanie, tym samym zachowały swoje niepreferencyjne chińskie pochodzenie. W tej sytuacji wydanie certyfikatu pochodzenia nr [...], wskazującego na niepreferencyjne tajwańskie pochodzenie importowanego towaru nie stanowi błędu organu w rozumieniu przepisu art. 220 ust. 2 lit. b WKC. Należy bowiem wskazać, że w niniejszej sprawie ustalono, że wydanie nieprawidłowego świadectwa nie stanowiło błędu organów celnych, z uwagi na niewłaściwe działanie eksportera, wobec czego przeświadczenie skarżącej o tajwańskim pochodzeniu towaru nie mogłoby jej zwolnić z zapłaty cła antydumpingowego. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. przez brak uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy, co wyjaśnił także organ odwoławczy, że do postępowania w sprawach celnych zastosowanie znajdują przepisy ustawy Ordynacja podatkowa a nie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 73 ust.1 ustawy z dnia 19.03.2004r. Prawo celne). Niezależnie od tego stwierdzić trzeba, że decyzje organów obu instancji spełniają wymogi określone art. 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.