VIII SA/Wa 216/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 maja 2018 r. w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w punkcie 1) sentencji postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 216/18 o przyznaniu prawa pomocy w ten sposób, że w miejsce siedziby Okręgowej Rady Adwokackiej, tj. "w W." wpisać: "w R.". Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. sygn. VIII SA/Wa 216/18 referendarz sądowy przyznał J. F. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej – p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 167a § 1 p.p.s.a., do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu. W punkcie 1 sentencji ww. postanowienia z 25 kwietnia 2018 r. błędnie wpisano miejscowość, w której siedzibę ma okręgowa rada adwokacka właściwa w rozumieniu art. 253 § 1 p.p.s.a. do wyznaczenia skarżącemu adwokata w sprawie, której dotyczył wniosek o prawo pomocy. Nie budzi wątpliwości, że Okręgową Radą Adwokacką właściwą do wyznaczenia adwokata ze względu na właściwość sądu orzekającego, przed którym adwokat ten ma działać, jest Okręgowa Rada Adwokacka w R.. Błędne wpisanie w sentencji postanowienia "W." zamiast "R." uznać należy za oczywistą omyłkę, której sprostowanie jest dopuszczalne, bowiem nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia i nie odnosi się do istoty sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 w zw. art. 167a § 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.