VI SA/Wa 636/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2007 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne C.S. A. z siedzibą w W. (dalej też jako skarżąca lub spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2007 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Stanu – vide postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej – vide np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rzecz jasna, nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka – Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu, aktu normatywnego, który stanowi postawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide: np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11). Analizując niniejszą sprawę z punktu widzenia procesu decyzyjnego prowadzonego przez organ, Sąd podkreśla, że w sprawie będącej przedmiotem skargi organ decyzją z [...] maja 2011 r. znak: [...]), utrzymaną w mocy decyzją z [...] września 2011 r., znak: [...], przyznał T.S.A. (obecnie O.S.A.), dopłatę w wysokości 1.269.111 zł do kosztów świadczenia w 2007 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez Telekomunikacje Polską S.A. W dniu [...] kwietnia 2016 r. Prezes UKE wydał decyzję znak: [...], którą ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2007 oraz ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych, wskazanych w pkt 1 tej decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UKE w dniu [...] grudnia 2016 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił w całości decyzję z [...] kwietnia 2016 r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, tj.: - ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2007, oraz - ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2007 w wysokości 0,0030423559%. Decyzja Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2016 r. została następnie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i prowadzona jest pod sygn. akt VI SA/Wa 343/17. Z kolei pismem z dnia 3 stycznia 2017 r.; znak: [...], wypełniając dyspozycję art. 61 § 4 kpa, Prezes UKE zawiadomił Spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty jej udziału w pokryciu Dopłaty 2007. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], która została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 636/18. Jak wiadomo Sądowi z urzędu – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 343/17 oddalił skargi wniesione przez C. S.A. z siedzibą w W., N. S.A. z siedzibą w W., E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (obecnie E.S.A. z siedzibą w W.), U. Sp. z o.o. z siedzibą w W., P. z siedzibą w W., "E." Sp. z o.o. z siedzibą w R., na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...],[...]. Wyrok ten nie jest prawomocny. Analizując niniejszą sprawę Sąd doszedł do przekonania, że decyzja z dnia 9 grudnia 2016 r. będąca przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 343/17 stanowi w istocie kolejny element postępowania administracyjnego rozstrzygającego podmioty i stawkę procentową dopłaty do kosztów świadczenia w 2007 r. Natomiast będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie decyzja z dnia 12 lutego 2018., ustala indywidualnie dla skarżącej wysokość kwoty udziału w pokryciu Dopłaty za 2007 r. Wobec powyższego, Sąd uznał, że sprawa o sygn. akt VI SA/Wa 636/18 ma bezpośredni związek z problematyką prawną sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 343/17, która na dzień wydania niniejszego postanowienia nie została zakończona. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 343/17. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznając, że wynik niniejszej sprawy zależy od prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 343/17, orzekł jak w sentencji postanowienia.