II SA/Wa 1861/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Andrzej Góraj, Protokolant specjalista Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2017 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w G. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], 2. zasądza od Prokuratora Generalnego na rzecz T. M. kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Prokurator Okręgowy w [...], na podstawie art. 104 k.p.a., art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 z późn. zm.) oraz § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.), art. 41 § 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178) - przyznał T.M., w związku z powołaniem na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] - z dniem [...] kwietnia 2016 r. dodatek wyrównawczy w kwocie 4.776,54 zł. W uzasadnieniu Prokurator Okręgowy wskazał, że wymieniony powołany został na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] (zaszeregowanym do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia [...]). Podał, że staż pracy dla uzyskania stawki awansowej na tym stanowisku liczony jest od dnia [...] października 2008 (data objęcia stanowiska prokuratora WPO w [...]), czynną służbę wojskową wymieniony oficer pełni ponad 21 lat - data początkowa [...] sierpnia 1994 roku, data początkowa do dodatku za długoletnią pracę liczona jest od dnia [...] września 1993 roku. Stosownie do postanowień zawartych w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 2 pkt 2, § 3, § 4 ust. 1 i 2 cyt. na wstępie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. Prokurator Okręgowy wskazał na miesięczne uposażenie zasadnicze oraz dodatki o charakterze stałym należne [...] T.M. na stanowisku służbowym, określone w art. 78 ust. 1 i art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2213) oraz § 28 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1617) oraz miesięczne wynagrodzenie prokuratora (powołał art. 123 § 1, art. 124 § 1, 2, 3 pkt. 1 i § 11 ustawy – Prawo o prokuraturze oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2016 r. poz. 271). Na tej podstawie ustalił, że dodatek wyrównawczy wynosi - 4.776,54 zł. Prokurator Okręgowy w [...] pouczył, że stronie przysługuje prawo odwołania od niniejszej decyzji do Prokuratora Regionalnego w [...] za jego pośrednictwem w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji. T.M. w odwołaniu złożonym do Prokuratora Regionalnego w [...] zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jej podstawę, polegający na mylnym uznaniu, iż jego dotychczasowym stanowiskiem było stanowisko prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej, a nie stanowisko naczelnika wydziału - prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej, a w konsekwencji rażące naruszenie przepisu art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze przejawiające się niezachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Prokurator Regionalny w [...] pismem z dnia [...] lipca 2016 r. przekazał odwołanie według właściwości do rozpatrzenia Prokuratorowi Generalnemu. Prokurator Generalny decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. W uzasadnieniu Prokurator Generalny wskazał, że ustawa - Prawo o prokuraturze stanowi w sposób uniwersalny o uprawnieniu do dodatku funkcyjnego, a rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom określa jego wysokość ze względu na miejsce i rodzaj pełnionej funkcji, wypłacanego wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji. Zatem otrzymywanie dodatku funkcyjnego będzie wiązało się zawsze z pełnieniem określonej funkcji, a pełniona funkcja nie jest tożsama z zajmowanym przez prokuratora stanowiskiem. W przypadku [...] T.M. nie można uznać za możliwe i prawidłowe określenie, że składnikiem wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku jest dodatek funkcyjny z racji pełnionej uprzednio - do dnia [...] kwietnia 2016 roku - funkcji naczelnika wydziału w Prokuraturze Okręgowej w [...], która na mocy art. 31 w związku z art. 75 pkt 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze z dniem [...] kwietnia została zniesiona. Organ stwierdził, że wynagrodzenie nabyte na dotychczas zajmowanym stanowisku nie obejmuje kwoty dodatku funkcyjnego, jako należności przysługującej wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji. Prokurator Generalny powołał treść przepisu art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Wskazał, że szczegółowe warunki otrzymywania dodatku wyrównawczego, z uwzględnieniem określenia składników uposażenia i wynagrodzenia przyjmowanych przy obliczaniu tego dodatku określa rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów- wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wydane na podstawie art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W aktualnym brzmieniu przepis § 4 ust. 3 w pkt 4-5 tego rozporządzenia określa podmioty, które decyzją ustalają wysokość dodatku wyrównawczego: - asesorowi i prokuratorowi wojskowej prokuratury garnizonowej - wojskowy prokurator garnizonowy, - prokuratorowi wojskowej prokuratury okręgowej, wojskowemu prokuratorowi garnizonowemu i jego zastępcy - wojskowy prokurator okręgowy, - prokuratorowi Naczelnej Prokuratury Wojskowej, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu i jego zastępcy - Naczelny Prokurator Wojskowy. Prokurator Generalny wskazał, że przepisy tego rozporządzenia zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 80 ust. 7 w brzmieniu nadanym art. 16 pkt 14 lit. b ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy. Stwierdził, że dodatek wyrównawczy [...] T.M. został przyznany zgodnie z przepisami prawa. Decyzja Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi T.M., reprezentowanego przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik zarzucił: 1. naruszenie przepisu art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. przez Prokuratora Generalnego, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji jako niewłaściwy organ II instancji w rozumieniu przepisów art. 127 § 2 k.p.a., w przypadku, gdy dla decyzji wydanej przez Prokuratora Okręgowego w [...] właściwym organem II instancji był Prokurator Regionalny w [...], 2. naruszenie przepisów art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji przez Prokuratora Generalnego z naruszeniem przepisów o właściwości i z rażącym naruszeniem prawa, poprzez utrzymanie w mocy i tym samym zaakceptowanie faktu wydania decyzji przez niewłaściwy organ I instancji w rozumieniu przepisów art. 127 § 2 k.p.a., tj. Prokuratora Okręgowego w [...], gdy spawa należała do właściwości Prokuratora Generalnego, 3. naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze poprzez jego błędną interpretację, która miała wpływ na wynik sprawy i spowodowała przyznanie [...] T.M. dodatku wyrównawczego dla prokuratorów w wysokości 4776,54 zł zamiast 6896,54 zł, w oparciu o zaniżoną kwotę wynagrodzenia nabytego wcześniej w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...] na stanowisku Naczelnika Wydziału - prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], przyjętą przez Prokuratora Okręgowego w [...] w wysokości 11564,64 zł, zamiast 13684,64 zł, Pełnomocnik wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w całości, 2. zobowiązanie Prokuratora Generalnego do wydania decyzji zgodnej z treścią art. 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze tj. przyznającej [...] T.M. dodatek wyrównawczy w kwocie 6896,54 zł z dniem [...] kwietnia 2016 r. 3. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów reprezentowania go przez radcę prawnego. W uzasadnieniu pełnomocnik rozszerzył argumentację w zakresie podniesionych zarzutów. Wskazał, że decyzja Prokuratora Generalnego jak i decyzja Prokuratora Okręgowego w [...] obciążone są wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż zostały wydane przez organy niewłaściwe. Zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny przejął uprawnienia i obowiązki wynikające z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.), przysługujące wcześniej Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu i wojskowemu prokuratorowi garnizonowemu. Przepisem art. 73 pkt 4 tej ustawy utrzymano w mocy (do momentu wydania nowych przepisów, jednak nie dłużej niż przez okres roku) przepisy (wydanego na podstawie art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych) rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Ponieważ rozporządzenie to wskazuje, jako organy właściwe do wydawania decyzji w sprawie dodatków do uposażenia żołnierzy zawodowych, m.in. prokuratorów nieistniejących już wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (te same organy, które wymieniono w przytoczonym art. 32) jedynym organem właściwym do wydawania decyzji w tym przedmiocie w I instancji, po likwidacji wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, jest Prokurator Generalny. Pełnomocnik podniósł też, że zaskarżoną decyzję I instancji wydał Prokurator Okręgowy w [...] we własnym imieniu i bez niczyjego upoważnienia. Zgodnie z przepisami art. 17 pkt 3 k.p.a. i art. 28 § 1 ustawy - Prawo o prokuraturze, takie prawo miał Prokurator Regionalny w [...], a nie Prokurator Generalny. Prokurator Okręgowy w [...] nie mógł wydać decyzji w imieniu Prokuratora Generalnego, ponieważ nie jest pracownikiem obsługującym Prokuraturę Generalną. Upoważnionymi w tym zakresie przez Prokuratora Generalnego mogą być wyłącznie jego zastępcy na mocy stosownego zarządzenia (art. 268a k.p.a (omyłkowo wskazano art. 258a k.p.a.) i art. 13 § 3 ustawy Prawo o prokuraturze). Prawo do "przesunięcia" właściwości instancyjnej ustawodawca dał organom w randze ministra jedynie w sytuacji opisanej w art. 161 k.p.a. Jednak ten przepis daje takie uprawnienie wyłącznie w sytuacji uchylania lub zmiany decyzji ostatecznych. W końcowej części uzasadnienia pełnomocnik wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji. Prokurator Generalny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczasowe ustalenia. W odniesieniu do kwestii ustalenia podmiotu uprawnionego i zobowiązanego od dnia [...] kwietnia 2016 r. do ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla prokuratora do spraw wojskowych będącego żołnierzem zawodowym wskazał, że wykładni przywołanego § 4 ust. 3 pkt 4-6 cytowanego rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej należy dokonać w powiązaniu z normą zawartą w art. 32 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, zgodnie z którą uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych przejął Prokurator Generalny, który na podstawie art. 13 § 1 i art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze w związku z art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze oraz art. 80 ust. 4 i ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, upoważnił prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania, prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi, dodatków do uposażenia zasadniczego, oraz ustalania wynagrodzenia zasadniczego prokuratora oraz do ustalania i przyznawania im innych należności pieniężnych przysługujących żołnierzom zawodowym. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 24 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych z uwagi na to, że wartość przedmiotu sporu wynosi 25 440 zł. Reprezentujący Prokuratora Generalnego radca prawny wniósł o oddalenie skargi. Pełnomocnik organu przedłożył na rozprawie zarządzenie nr [...] Prokuratora Generalnego z dnia [...]kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności a także projekt nowego rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędzió sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W postępowaniu administracyjnym podstawową kwestią jest właściwość organu, tj. jego zdolność prawna do rozstrzygania w trybie postępowania administracyjnego określonej kategorii spraw. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., organy administracji zobowiązane są do przestrzegania z urzędu swojej właściwości. Naruszenie tego przepisu, polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Nieważność powoduje przy tym naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji przy wydaniu decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia. Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe. Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny. T.M., jako prokurator zniesionej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], będący żołnierzem zawodowym, został przeniesiony na podstawie § 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...]w [...], a następnie na swoją prośbę został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...]. W ocenie Sądu, organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu – jako żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę, po zniesieniu Wojskowej Prokuratury Okręgowej, na stanowisku prokuratora Prokuratury Rejonowej – dodatku wyrównawczego przewidzianego w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych był, stosownie do art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w związku z brzmieniem § 4 ust. 3 pkt 4- 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196 poz. 1298 ze zm.) - Prokurator Generalny, który przejął w tym zakresie kompetencje wojskowego prokuratora garnizonowego, wojskowego prokuratora okręgowego i Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Powołane rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. określające organy właściwe do ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego zachowało moc na podstawie art. 73 pkt 4 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w brzmieniu nadanym ustawą Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy. Wobec przejęcia z woli ustawodawcy (na mocy art. 32 ustawy Przepisu wprowadzające (...)) uprawnień wymienionych w tym rozporządzeniu organów przez Prokuratora Generalnego, nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, że to Prokurator Generalny, do czasu utraty mocy obowiązującej tego aktu wykonawczego, jest właściwy do rozstrzygnięcia o wysokości dodatku wyrównawczego skarżącego będącego żołnierzem zawodowym. Tymczasem decyzja z dnia [...] maja 2016 r. o przyznaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego została wydana przez Prokuratora Okręgowego w [...] Prokurator Okręgowy w [...] wydając tę decyzję jako organ I instancji nie powołał się na przedłożone na rozprawie przez pełnomocnika Prokuratora Generalnego zarządzenie nr [...] Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych. Z decyzji z dnia [...] maja 2016 r. wynika, że Prokurator Okręgowy w [...] wydał ją we własnym imieniu. Niezależnie jednak od tego, wobec przedłożenia na rozprawie wymienionego wyżej zarządzenia nr [...], wskazania wymaga, że powołany w tym zarządzeniu, jako podstawa jego wydania, przepis art. 13 (w zarządzeniu nie wskazano paragrafu) ustawy Prawo o prokuraturze, nie stanowi podstawy do przeniesienia przez Prokuratora Generalnego jego kompetencji ustawowych przyznanych w art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, na prokuratora okręgowego. Przepis art. 13 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze stanowi, że Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście lub za pośrednictwem Prokuratora Krajowego oraz pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia. Zgodnie z art. 13 § 2 powołanej ustawy, Prokurator Generalny jest przełożonym prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej. Stosownie zaś do art. 13 § 3 tej ustawy, kompetencje i zadania Prokuratora Generalnego wynikające z ustaw może realizować upoważniony przez niego Prokurator Krajowy lub inny zastępca Prokuratora Generalnego. Prokurator Generalny wydaje w tym zakresie stosowne zarządzenie. Zgodnie z art. 13 § 4 ustawy, w razie nieobsadzenia urzędu Prokuratora Generalnego lub jego czasowej niezdolności do wykonywania obowiązków Prokuratora Generalnego zastępuje Prokurator Krajowy. Z przepisu art. 13 § 3 ustawy - Prawo o prokuraturze wprost wynika, że Prokurator Generalny może w formie zarządzenia upoważnić Prokuratora Krajowego lub innego swojego zastępcę do realizowania przyznanych mu ustawowo zadań i kompetencji. Ustawodawca ograniczył zatem w powołanym przepisie możliwość przeniesienia przez Prokuratora Generalnego uprawnień do realizacji jego ustawowych zadań i kompetencji na Zastępców Prokuratora Generalnego. W świetle powołanego w zarządzeniu nr [...] przepisu art. 13 ustawy Prawo o prokuraturze nie jest zatem możliwe delegowanie kompetencji Prokuratora Generalnego - w zakresie przyznania skarżącemu dodatku wyrównawczego – na Prokuratora Okręgowego. Nadto, podkreślenia wymaga, że upoważnienie, udzielone na podstawie art. 13 § 3 ustawy - Prawo o prokuraturze, tak jak i upoważnienie udzielone na podstawie art. 268a k.p.a., wywiera jedynie ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu, czyli Prokuratora Generalnego. Osoba działająca z upoważnienia Prokuratora Generalnego (zgodnie z art. 13 § 3 ustawy Prawo o prokuraturze – Prokurator Krajowy lub inny zastępca Prokuratora Generalnego) nie staje się w takim przypadku organem administracji właściwym w sprawie. Ustawodawca powołanym przepisem art. 13 § 3 ustawy Prawo o prokuraturze stworzył możliwość, aby nie tylko sam piastun funkcji Prokuratora Generalnego, lecz także upoważniony przez niego Prokurator Krajowy lub inny zastępca Prokuratora Generalnego mogli wykonywać kompetencje i zadania Prokuratora Generalnego. Nie zmienia to jednak tego, że decyzje wydawane w oparciu o zarządzenie Prokuratora Generalnego przez Prokuratora Krajowego lub innego zastępcę Prokuratora Generalnego, pozostają decyzjami Prokuratora Generalnego, wydawane są bowiem jedynie z jego upoważnienia. Od decyzji tych, stosownie do art. 127 § 3 k.p.a. przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak od decyzji wydanych przez ministra w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. Tymczasem w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] maja 2016 r. wydana została przez Prokuratora Okręgowego w [...] jako organ I instancji, z pouczeniem o prawie odwołania do Prokuratora Regionalnego w [...]. Po przekazaniu odwołania przez Prokuratora Regionalnego w [...] według właściwości Prokuratorowi Generalnemu, Prokurator Generalny rozpoznał odwołanie od tej decyzji jako organ II instancji. Wobec tego, że przepis art. 13 ustawy Prawo o prokuraturze w zw. z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze nie stanowi podstawy prawnej do przeniesienia przez Prokuratora Generalnego kompetencji ustawowych do wydania decyzji w sprawie dodatku wyrównawczego dla prokuratora będącego żołnierzem zawodowym na Prokuratora Okręgowego, stwierdzić należało, że decyzja z dnia [...] maja 2016 r. została wydana przez niewłaściwy organ, a zatem z naruszeniem przepisu art. 19 k.p.a., co stanowi kwalifikowaną wadę prawną określoną w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Zarzut skargi w tym zakresie Sąd uznał za zasadny. Prokurator Generalny rozpatrując sprawę jako organ odwoławczy nie dostrzegając, że decyzja z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]obarczona jest wadą nieważności i utrzymując w mocy wymienioną decyzję Prokuratora Okręgowego w [...], sam rażąco naruszył przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). W świetle powyższego, za przedwczesne uznać należało odniesienie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach postępowania sądowego, jak w punkcie 2 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), zaliczając do tych kosztów kwotę 480 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego. Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania przepisu § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a tego rozporządzenia, albowiem sprawa niniejsza jest sprawą ze stosunku służbowego (art. 239 § 1 pkt 1 lit. d P.p.s.a.), a nie sprawą o należność pieniężną.