IV SA/Wa 665/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant ref. Marika Bibrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wjazdu na granicy oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez pełnomocnika K.K. , od decyzji nr [...] z dnia [...] września 2016 r. Komendanta Placówki Straży Granicznej W. w sprawie odmowy wjazdu na granicy - utrzymał ww decyzję w mocy. Zaskarżona decyzja Komendanta zapadła w następującym stanie faktycznym. W dniu 7 września 2016 r. K.K. , obywatelka [...] , stawiła się do kontroli granicznej celem wjazdu na terytorium RP w Placówce Straży Granicznej W., po przylocie samolotu z C. (rejs [...]). W trakcie odprawy granicznej dokonano wnikliwej analizy paszportu cudzoziemki o nr [...], wydanym przez władze [...] w dniu 24 grudnia 2015 r., ważnym do dnia 24 grudnia 2025 r. oraz historii wcześniejszych podróży cudzoziemki, w wyniku której ujawniono dwa sfałszowane, przez podrobienie na wzór oryginalnych, odciski stempli polskiej kontroli granicznej z dnia 14 lutego 2016 r. i z dnia 5 czerwca 2016 r. (wyjazdowy z przejścia granicznego w D., datowany na dzień 14 lutego 2016 r. oraz wjazdowy z przejścia granicznego w D., datowany na dzień 5 czerwca 2016 r.), zamieszczone na stronie 7 okazanego przez cudzoziemkę dokumentu podróży. Odciski odbiegały od obowiązującego wzoru, tj. nieodpowiedni kształt cyfr w dacie, błędne cyfry kontrolne obowiązujące w danym czasie. Podczas przeprowadzonych z udziałem cudzoziemki czynności ustalono, że nie przekraczała ona granicy RP we wskazanych na stemplach datach. Z notatki urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza SG dokonującego kontroli granicznej skarżąca, na okoliczność wejścia w posiadanie podrobionych odbitek stempli kontroli granicznej oświadczyła, że w ich uzyskaniu pomógł jej znajomy mieszkający w H. Przy czym jak wskazała, nie zna osoby, która zamieściła w paszporcie powyższe "odbitki". W okazanym przy kontroli paszporcie cudzoziemki zamieszczona była także wielokrotna wiza Schegen nr [...] ważna od dnia 11 sierpnia 2016 r. do dnia 10 sierpnia 2017 r., wydana w dniu 11 sierpnia 2016 r. przez Konsula [...] w K. na okres pobytu 90 dni. W związku z powyższym, Komendant Placówki Straży Granicznej W. decyzją z dnia [...] września 2016 r. wydaną na podstawie art. 28 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, odmówił skarżącej wjazdu do Polski na granicy. Jednocześnie wszczął wobec niej postępowanie przygotowawcze (karne) [...] w powyższej sprawie. Cudzoziemka nie przyznała się do zarzuconego czynu, odmówiła składania wyjaśnień i nie poddała się dobrowolnie karze. Od powyższej decyzji skarżąca, poprzez swojego pełnomocnika, wniosła odwołanie, żądając uchylenia decyzji w całości i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, a nadto o wstrzymanie natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji, przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego grafologa na okoliczność autentyczności odcisków stempli kontroli granicznej znajdujących się w paszporcie strony, o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w celu przesłuchania świadka oraz biegłego jak i zwrócenie się do właściwego organu z zapytaniem, czy stronie już wcześniej wydawano wizy Schengen oraz w jakim okresie i jakiego typu. W opinii pełnomocnika strony, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem licznych przepisów postępowania oraz bez oparcia w prawie materialnym stąd też winna zostać uchylona. Wskazał, że stwierdzenia funkcjonariusza Straży Granicznej K.O., dotyczące odbitek stempli w paszporcie strony, nie mogą zostać uwzględnione, jako gołosłowne. Funkcjonariusz nie posiada wiadomości specjalnych wymaganych dla stwierdzenia czy odbitki są podrobione, w aktach sprawy również brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających fakt sprawdzenia informacji w bazach danych, w tym w szczególności w powołanym systemie ZAOiL, w sprawie nie miało miejsca przesłuchanie strony, nie ustanowiono dla skarżącej tłumacza, a w konsekwencji nie sporządzono również protokołu przesłuchania, w sprawie nie próbowano nawet ustalić, kto miałby podrobić odbitki stempli, jak i bark dowodów na autentyczność oświadczenia cudzoziemki o uzyskaniu przez nią odbitek stempli dzięki pomocy znajomego mieszkającego w H. Dodatkowo pełnomocnik podniósł, iż organ I instancji ograniczył pełnomocnikowi strony dostęp do akt sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę, organ odwoławczy całkowicie zaaprobował ustalenia poczynione przez organ i instancji uznając, że organ nie uchybił podnoszonym w zarzutach odwołania przepisom i stwierdził, iż podważana decyzja odpowiada prawu. Komendant Główny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że pełnomocnik skarżącej miał pełen dostęp do akt sprawy. Pismem z dnia 13 września 2016 roku wystąpił o udostępnienie akt, które umożliwiono mu przejrzeć w dniu 19 września 2016 roku w godzinach od 14.00 do 15.30. Z powyższego terminu nie skorzystał z uwagi na inne swoje obowiązki służbowe. Również miał taką możliwość w dniu 20 września 2016 roku w godzinach od 7.30 do 8.00. Ostatecznie akta faktycznie udostępniono pełnomocnikowi na jeden dzień przed upływem terminu do wniesienia odwołania w sprawie. Jednocześnie, jak organ odwoławczy podniósł, pełnomocnik strony pismami z dnia 26 października 2016 r., z dnia 24 listopada 2016 r., został poinformowany o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, co do zebranych materiałów i dowodów. Z powyższego prawa skorzystał i w dniu 1 grudnia 2016 r., zapoznał się z aktami sprawy, a nadto wypowiedział się co do meritum w piśmie z dnia 6 grudnia 2016 r. Na wniosek złożony w przedmiocie zwrotu cudzoziemce paszportu względnie o podanie podstawy prawnej oraz faktycznej zatrzymania dokumentu, uzyskał od Komendanta Głównego Straży Granicznej pisemną odpowiedź (pismo 19 grudnia 2016r.) z informacją, iż paszport został zatrzymany i zabezpieczony na rzecz postępowania [...] przez Placówkę Straży Granicznej W. Organ także wskazał, że z dokumentacji zgromadzonej w sprawie, sporządzonej na podstawie bazy danych cudzoziemców przekraczających granicę RP wynika, iż K.K. nie przekraczała granicy RP w dniach 14 lutego 2016 r. i 5 czerwca 2016 r., w związku z czym w jej paszporcie nie powinny znajdować się przedmiotowe stemple kontrolerskie. Organ II instancji po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem w sprawie oraz złożonym odwołaniem stwierdził, że okoliczności niniejszej sprawy uzasadniały zastosowanie przepisu art. 28 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, który nakłada na organ administracji obligatoryjnej obowiązek wydania decyzji w przedmiocie odmowy wjazdu na terytorium RP, w przypadku stwierdzenia wystąpienia przesłanek, ww przepisem przewidzianych. W ocenie organu K.K. , w sposób nie budzący wątpliwości posłużyła się dokumentem podróży, w którym zamieszczono nieautentyczne odciski stempli kontroli granicznej, co bezwzględnie narusza obowiązujący porządek prawny. Jednocześnie, w obliczu dokonanych ustaleń, powołane przez pełnomocnika strony wnioski dowodowe uznał za bezzasadne (okoliczność wcześniejszego posiadania przez stronę wizy Schengen, dowód z opinii biegłego grafologa na okoliczność autentyczności odcisków stempli polskiej kontroli granicznej znajdujących się w paszporcie strony, jak również przeprowadzenie rozprawy administracyjnej celem przesłuchania świadka oraz biegłego). Wobec powyższego zaskarżoną do Sądu decyzją utrzymał decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej W. w mocy. Mając na uwadze treść ww decyzji skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do tut. Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2016 roku, żądając jej uchylenia jak i decyzji utrzymanej nią w mocy, alternatywnie wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu drugiej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Podniosła przeciwko orzeczeniu odwoławczemu bardzo szerokie zarzuty naruszenia: 1) art. 10 § 1 kpa. poprzez uniemożliwienie stronie zapoznania się z całością dowodów i materiałów zgromadzonych w sprawie, niewyznaczenie stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego pomimo zgłoszenia przez skarżącego nowych dowodów pismem z dnia 6 grudnia 2016 roku; 2) art. 9 kpa. poprzez nieinformowanie strony o czynnościach faktycznych i prawnych podejmowanych w sprawie, które mogły mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, np. o zatrzymaniu paszportu skarżącej dla celów postępowania [...] przez Placówkę Straży Granicznej W.; 3) art. 7 w zw. z art. 75, art. 76, art. 77 oraz art. 80 kpa. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie min. poprzez pominięciu i nieprzeprowadzeniu żadnego z zawnioskowanych przez stronę dowodów, w tym dowodu z przesłuchania świadka oraz dowodu z przesłuchania biegłego, oparciu decyzji na niepełnym materiale dowodowym; 4) art. 15 kpa. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności polegające na nieprzeprowadzeniu postępowania dowodowego, a jedynie przejęciu ustaleń faktycznych i prawnych organu I instancji jako własnych; 5) art. 123 § 1 w zw. z art. 89 § 1 kpa. poprzez pominięcie wniosku strony o wyznaczenie rozprawy celem przeprowadzenia zawnioskowanych dowodów oraz niewydanie postanowienia w tym przedmiocie; 6) art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa. w zw. z art. 80 kpa. polegające na naruszeniu swobodnej oceny dowodów poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i błędną ocenę materiału dowodowego; 7) art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa. polegające na niezweryfikowaniu materiału dowodowego zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów i niedokonaniu własnych ustaleń w sprawie, tj. na przejęciu ustaleń organu I instancji wprost; 8) art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa. polegające na akceptowaniu naruszeń prawa poczynionych przez organ I instancji, a w konsekwencji na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, pomimo że narusza przepisy wskazane w treści odwołania z dnia 21 września 2016 roku i z tego względu powinna zostać uchylona przez organ II instancji; 9) art. 28 ust. 1 pkt 10 UOC poprzez jego nieuprawnione zastosowanie i w konsekwencji wydanie decyzji o odmowie wjazdu mimo braku ku temu przesłanek, przy czym zakładając nawet (z daleko ostrożności procesowej) prawdziwość ustalenia organów o istnieniu w paszporcie sfałszowanych pieczęci organy powinny były zastosować kwalifikację praną z art. 28 ust. 1 pkt 6 UOC; 10) art. 28 ust. 1 pkt 10 UOC w zw. z art. 28 ust. 3 UOC w zw. z art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nieuwzględnienie wyłączenia zastosowania art. 28 ust. 1 pkt 10 UOC do cudzoziemca, który przejeżdża przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tranzytem. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła stanowisko w przedmiocie wskazanych wyżej naruszeń organów, podniosła, iż w toku postępowania administracyjnego w istocie nie doszło do należytego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. W szczególności pominięto wszelkie zgłoszone przez skarżącą wnioski dowodowe mające, w jej ocenie, zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie, jak również wadliwie zastosowano powołaną wyżej regulację prawną w tym przepis art. 28 ustawy o cudzoziemcach, w sposób nieadekwatny do sytuacji skarżącej, do stanu faktycznego sprawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżona decyzja Rady do Spraw Uchodźców jak i utrzymana nią w mocy decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie naruszają prawa. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji Rady do Spraw Uchodźców prowadzi do wniosków, iż przedmiotowa skarga jako bezzasadna, nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2016 roku utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej W. z dnia [...] września 2016 r. w sprawie odmowy wjazdu skarżącej K.K. , na granicy. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 28 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.o cudzoziemcach, mającym zastosowanie w sprawie niniejszej, cudzoziemcowi odmawia się wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub stosunki międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 lit. e rozporządzenia (UE) nr 2016/399 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) w przypadku planowanego pobytu na terytorium państw członkowskich nieprzekraczającego 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, co oznacza wzięcie pod uwagę okresu 180-dniowego poprzedzającego każdy z dni pobytu, warunki wjazdu obywateli państw trzecich są następujące: nie są uważani za stanowiących zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych żadnego z państw członkowskich, a w szczególności nie dokonano wobec nich, na tej samej podstawie, wpisu do celów odmowy wjazdu w krajowych bazach danych państw członkowskich. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] września 2016 r. Komendanta Placówki Straży Granicznej W. nie narusza przepisów prawa materialnego i proceduralnego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie, a materiał dowodowy jest zgromadzony w stopniu wystarczającym do rozstrzygnięcia kwestii zasadności wydania decyzji w sprawie odmowy wjazdu na granicy, w oparciu o przesłanki ww art. 28 ust. 1 pkt 10 ustawy o cudzoziemcach. Analiza akt postępowania administracyjnego i wydanych w tej sprawie decyzji wskazuje, że Komendant Palcówki Straży Granicznej W. prowadząc postępowanie, w sposób właściwy zastosował zarówno przepisy procedury administracyjnej jak i przepisy prawa materialnego. Ustalenia dokonane podczas kontroli granicznej bezsprzecznie wskazywały, iż cudzoziemce należało odmówić wjazdu na granicy w związku ze stwierdzeniem, iż jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego na terytorium RP. czy Państw Członkowskich Unii Europejskiej. Posłużenie się przez cudzoziemkę dokumentem, w którym znajdowały się nieautentyczne odciski stempli kontrolerskich, samo w sobie wyczerpuje znamiona czynu zabronionego określonego w art. 270 § 1 kodeksu karnego i nie budzi wątpliwości, iż swoim postępowaniem cudzoziemka naruszyła obowiązujący porządek prawny w Rzeczypospolitej Polskiej, będący częścią porządku publicznego. Głównym zarzutem podnoszonym przez skarżącą jest nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wystarczający materiału dowodowego. W ocenie Sądu, w obliczu dokonanych przez organy ustaleń, stanowisko te jest niezasadne. Należy bowiem wskazać, iż podstawowym i zasadniczym dowodem w sprawie było wykazanie podczas kontroli wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, że cudzoziemka posłużyła się jako autentycznym przerobionym dokumentem. Fakt podrobienia stempli umieszczonych w paszporcie wskazujących na przekroczenie przez cudzoziemkę granicy RP w dniach 14 lutego 2016 r. i 5 czerwca 2016 r., poza stwierdzeniem przez funkcjonariusza straży granicznej, że odciski odbiegały od obowiązującego wzoru, miały bowiem nieodpowiedni kształt cyfr w dacie, błędne cyfry kontrolne obowiązujące w danym okresie, został dodatkowo potwierdzony informacjami uzyskanymi z bazy danych (tez w systemie ZAOiL). W uwidocznionych na stemplach datach skarżąca granicy RP nie przekraczała. Wobec powyższego w jej paszporcie nie powinny znajdować się stemple kontrolerskie. Celem wyjaśnienia dlaczego taka sytuacja miała miejsce i kto był zaangażowany w podrobienie ww stempli zostało wszczęte odrębne postępowanie przygotowawcze nr [...], w którym wszelkie okoliczności sprawy będą badane. Wniesione przez pełnomocnika skarżącej wnioski dowodowe w tym postępowaniu w istocie mogą odnieść skutek w postępowaniu karnym i w nim mogą znaleźć uzasadnienie. Odnosząc się zatem do zarzutów skargi, które w istocie są powtórzeniem zarzutów odwołania, a dotyczącego naruszenia art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 67 § 2 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 69 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie obligatoryjnego dowodu z przesłuchania strony, w tym poprzez nie sporządzenie protokołu z czynności, nie ustanowienie skarżącej tłumacza oraz próbę obejścia przepisów ustawy o cudzoziemcach poprzez sporządzenie i załączenie do akt sprawy notatki urzędowej datowanej na dzień 8 września 2016 r., która powołuje się na rzekome oświadczenia strony, wskazać należy, że skarżąca, stawiając się w dniu [...] września 2016 r. do kontroli granicznej posiadała w paszporcie wizę Schengen, stąd procedura odprawy granicznej została przeprowadzona zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale II, art. 8 kodeksu granicznego Schengen. W myśl pkt. 3 ww artykułu, obywatele państw trzecich podlegają szczegółowej odprawie przy wjeździe i wyjeździe. Zawarty w treści pkt 3 lit. a tiret (iv) zapis stanowi, że szczegółowa odprawa przy wjeździe obejmuje weryfikacje warunków regulujących wjazd określonych w art. 6 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, dokumentów zezwalających na pobyt i prowadzenie działalności zawodowej. Weryfikacja ta dokonywana jest poprzez szczegółową weryfikację miejsca wjazdu i przeznaczenia danego obywatela państwa trzeciego i celu planowanego pobytu, poprzez sprawdzenie, jeżeli jest to konieczne, odpowiednich dokumentów uzupełniających. Przesłuchanie cudzoziemki w tym postępowaniu nie było zatem konieczne, ponieważ wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia w sprawie fakty zostały ustalone podczas przeprowadzonej kontroli. Przepis art. 86 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi o możliwości przesłuchania strony po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. W sprawie niniejszej nie było podstawy do przesłuchiwania skarżącej, gdyż jej zeznania nie wpłynęłyby na zmianę dokonanych ustaleń, w przedmiocie okazania i posłużenia się podczas kontroli granicznej paszportem zawierającym sfałszowane stemple. Notatka urzędowa z dnia 7 września 2016 r. (zarejestrowana w dniu 8 września 2016 r.) sporządzona przez funkcjonariusza Straży Granicznej, na okoliczność ujawnienia przez niego podrobionych na wzór oryginalnych odbitek polskiej kontroli granicznej w dokumencie podróży K.K. ilustruje, zdaniem Sądu, wystarczający stan faktyczny, potwierdzony uzyskaniem stosownych informacji z ww bazy danych, umożliwiający merytoryczne rozstrzygnięcie. Należy podkreślić, iż Komendant Placówki Straży Granicznej W. ujawniając w dokumencie podróży, którym legitymowała się cudzoziemka, podrobione na wzór oryginalnych odbitki stempli polskiej kontroli granicznej, mające potwierdzić nieprawdę, co do długości jej pobytu w strefie Schengen, nie miał możliwości zastosowania innego rozwiązania niż wydanie decyzji w przedmiocie odmowy wjazdu, a tym samym, nie miał obowiązku oczekiwania na wynik postępowania karnego. O tym stanowi charakter przywołanego wyżej przepisu art. 28 ustawy o cudzoziemcach, mający zastosowanie w sprawie niniejszej. W sytuacji jak przedmiotowa Komendant był zobowiązany do wydania decyzji o ww treści. Ponownego podkreślenia także wymaga, iż w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie odmowy wjazdu na granicy nie ma znaczenia to, kto i kiedy zamieścił w dokumencie podróży cudzoziemki nieautentyczne odciski stempli kontroli granicznej. Owa kwestia podlega bowiem rozpatrzeniu w postępowaniu karnym. Również w tym zakresie słusznie nie przeprowadzano, w toku przedmiotowego postępowania, dowodu z przesłuchania funkcjonariusza Placówki Straży Granicznej W., plut. SG K.O., który został przesłuchany w charakterze świadka w postępowaniu przygotowawczym [...]. Jak wynika ze zgromadzonej w sprawie przez organ I instancji dokumentacji, w przedmiotowej sprawie przesłuchana została również K.K. , która pomimo obecności tłumacza języka [...], języka którego znajomość deklarowała, odmówiła składania wyjaśnień. Nie skorzystała również z możliwości złożenia wniosku o końcowe zapoznanie się z aktami postępowania. Zdaniem Sądu, niezasadnym jest również wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego grafologa na okoliczność zweryfikowania przedmiotowych stempli, który to dowód, jak już wyżej podniesiono, nie ma żadnego znaczenia dla przedmiotowego rozstrzygnięcia. Stanowić on może ważny dowód ale w postępowaniu karnym celem ustalenia osób odpowiedzialnych za dokonanie sfałszowania dokumentu. Podkreślić także należy, iż strona w toku prowadzonego postępowania była informowana w sposób należyty o okolicznościach faktycznych i prawnych mających bezpośredni wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków w języku, którego znajomość zadeklarowała. O przysługujących prawach i obowiązkach w postępowaniu administracyjnym K.K. została szczegółowo powiadomiona w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Zatem należy uznać, że organ I instancji dołożył należytej staranności i uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 9 k.p.a. Powyższe stanowi, iż Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 10 w zw z art. 9 kpa. Na marginesie należy też wskazać, odnośnie podnoszonych zarzutów w przedmiocie nie udostępnienia pełnomocnikowi akt administracyjnych, że nawet gdyby przyjąć, iż taka sytuacja miała miejsce, co jednak się nie wydarzyło, to w przypadku skutecznego wniesienia przez stronę odwołania czy też skargi do Sądu, należy uznać, że naruszenie organu miało miejsce ale bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, wydana w niniejszym postępowaniu zaskarżona decyzja czyni także zadość wymogom określonym w art. 107 k.p.a. Mając zatem na uwadze, że w niniejszej sprawie nie było konieczne zbieranie dodatkowych dowodów, informacji lub wyjaśnień, a okoliczności sprawy nie budziły żadnych wątpliwości, a co za tym idzie nie było konieczne dokonywanie dalszych ustaleń w tej materii, po dokonaniu wnikliwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w świetle obowiązujących przepisów prawa, kierując się jednocześnie określoną w art. 12 k.p.a. zasadą szybkości postępowania organ I instancji podjął prawidłową w swej treści decyzję, bez zbędnej zwłoki. Należy z całą mocą podkreślić, iż sam fakt, iż K.K. posłużyła się nieważnym dokumentem podróży, naruszyła obowiązujący porządek prawny w Rzeczypospolitej Polskiej, będący częścią porządku publicznego, co musiało skutkować wydaniem ww decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art.151 p.p.s.a.