II SA/Po 1173/17

Dnia 16 maja 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wymiany prawa jazdy postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga Wyrokiem z dnia 22 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. M. Pismem z dnia 30 kwietnia 2018 roku skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że P. M. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i córką, które jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę wnioskodawcy w wysokości [...] zł. Żona wnioskodawca nie pracuje i nie uzyskuje żadnych dochodów. Wnioskodawca zadeklarował, że wraz z żoną są właścicielami działki o powierzchni [...] m² wraz z domem o powierzchni [...] m² oraz budynkiem gospodarczym o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa [...] zł). Ponadto wnioskodawca jest właścicielem samochodu osobowego [...], rok produkcji [...] (wartość szacunkowa [...] tys. zł). Stałe miesięczne wydatki wnioskodawca oszacował na kwotę [...] zł, a dodatkowo zaznaczył, że wydaje na leczenie boreliozy ok. [...] zł (koszty wizyty u specjalisty, leków, badań). Dodatkowo przedłożył kserokopie zeznania podatkowego za 2017 rok z którego wynika, że uzyskał przychód w wysokości [...] zł. Skarżący przesłał również historie rachunku bankowego za okres od [...] do [...], nakaz płatniczy podatku od nieruchomości za 2018 roku – w wysokości [...] zł, rachunki i faktury za gaz, wodę, energię elektryczną, telefon oraz polisę ubezpieczeniową OC na samochód [...] oraz zaświadczenie dotyczące leczenia boreliozy i faktury zakupu leków i wykonanych badań. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.". Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że trzyosobowe gospodarstwo domowe, w którym pozostaje wnioskodawca, jest utrzymywane z bieżących dochodów w wysokości [...] zł. W rozpoznanej sprawie należy zwrócić uwagę, że wnioskodawca posiada majątek zarówno ruchomy jak i nieruchomy, który może stanowić źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania. Ponadto należy uwzględnić, że wnioskodawca nie wyjaśnił z jakiego względu jego żona nie podejmuje żadnej pracy zarobkowej, która mogłaby stanowić źródło pokrycia bieżących wydatków. W takiej sytuacji nie można stwierdzić, że wnioskodawca zasługuje na przyznanie prawa pomocy skoro nie korzysta ze wszystkich możliwych sposobów na pokrycie kosztów prowadzonego postępowania we własnym zakresie. W szczególności aktualny pozostaje pogląd, że prawo pomocy ma służyć osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem. Wnioskodawca nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że w jego przypadku zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. W rezultacie przytoczone we wniosku okoliczności dotyczące bieżącej sytuacji P.M. nie uzasadniają jego wyjątkowego traktowania poprzez przyznanie pomocy ze strony państwa. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia /-/ R. Talaga