I SA/Gd 1420/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego E. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 2013 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – doradcy podatkowemu E. S. kwotę 8.856 zł brutto (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 marca 2018 r. przyznano skarżącej B. R. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych pismem z dnia 26 marca 2018 r. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu doradcę podatkowego E. S., która sporządziła pismo procesowe z dnia 25 kwietnia 2018 r., zawierające zarzuty względem zaskarżonej decyzji oraz wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu w kwocie 7.200 zł, powiększonej o podatek VAT wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 15 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Z protokołu rozprawy wynika, iż ustanowiona pełnomocnik z urzędu stawiła się na rozprawie i poparła skargę. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej jako rozporządzenie). W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 265.214 zł, tj. w wysokości wskazanej w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia. W konsekwencji zgodnie z przywołanym przepisem kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 7.200 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę tę podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie (zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 3 rozporządzenia). Tym samym należne wnioskodawczyni wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu, po podwyższeniu o obowiązującą 23% stawkę podatku od towarów i usług, przysługuje w wysokości 8.856 zł brutto (7.200 zł + 1.656 zł). Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.