II SA/Kr 458/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2018 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy skargę oddala. 121Sygn. akt II SA/Kr 458/18 U Z A S A D N I E N I E Starosta [...] decyzją z 18.09.2017 r., na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 3, art. 30 ust. 1 pkt 1, art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332), wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w miejscowości T., złożonego w dniu 29.08.2017 r. przez P. M.. W uzasadnieniu organ podał, że budowa przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków, objęta zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi T.. Organ zacytował zapisy § 30 ust. 3 pkt 4, 6 i 7 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w M. z 2.04.2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi T. w Gminie M. w jej granicach administracyjnych. Odwołanie od decyzji wniósł P. M. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Odwołujący argumentował, że konieczność budowy oczyszczalni spowodowana jest brakiem podłączenia do wybudowanej sieci. W okresie kiedy wieś realizowała projekt unijny - budowę sieci sanitarnej odwołujący wyraził chęć budowy i przyłączenia, lecz nie uzyskał zgody sąsiadów do których należą otaczające jego nieruchomość działki rolne. Wywóz nieczystości z istniejącego szamba co 3 tygodnie znacznie obciąża budżet domowy, ponadto jest praktycznie niemożliwy w okresie zimowym, z uwagi na górzysty teren i znaczną odległość od drogi publicznej. Wojewoda decyzją z 9.02.2018 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2017.1257 ze zmianami), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ wyjaśnił, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawę planowania przestrzennego w gminie, określa przeznaczenie, warunki zagospodarowania i zabudowy terenu. Ustanawia przepisy powszechnie obowiązujące na danym terenie, będące podstawą wydawania decyzji administracyjnych (nie może naruszać ustaleń studium, które wyraża politykę przestrzenną gminy). Cytując § 30 ust. 3 postanowień planu organ odwoławczy wskazał, że wieś T. jest objęta system kanalizacji zbiorczej opartej na głównym kolektorze sanitarnym o śr. 400 mm "[...] - M." sprowadzającym ścieki na oczyszczalnię w M.. W § 30 ust. 3 pkt 7 mpzp napisano, że dla nielicznej, pojedynczej, rozproszonej zabudowy, położonej poza zasięgiem kanalizacji zbiorczej, dla której budowa kanalizacji zbiorczej jest nieuzasadniona ekonomicznie, dopuszcza się odprowadzanie ścieków sanitarnych do szczelnych zbiorników okresowo opróżnianych z wywozem ścieków na oczyszczalnię. Ze względu na brak zgody sąsiadów na prowadzenie sieci w ich nieruchomości, jak w odwołaniu wskazał inwestor, realizacja sieci kanalizacyjnej do działki nr [...] w T. , jest niemożliwa, zatem prawidłowym sposobem odprowadzenia ścieków jest zgodnie z zapisami § 30 ust. 3 pkt 7 mpzp odprowadzanie ścieków sanitarnych do szczelnych zbiorników okresowo opróżnianych z wywozem ścieków na oczyszczalnię. Jak wynika z załączonej do zgłoszenia mapy do celów projektowych na działce inwestycyjnej istnieje zbiornik na ścieki oznaczony kl, do którego przyłączem kl 100 jest podłączony budynek nr [...] Organ odwoławczy podkreślił, że w § 30 ust. 3 pkt 10 wprowadzono obowiązek zakazu wprowadzania ścieków do wód i do ziemi, poza oczyszczonymi wodami opadowymi i roztopowymi. Organ przywołał definicje ścieków i ścieków bytowych wynikające z art. 9 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy Prawo wodne (Dz.U.2012.145). Podał, że ścieki bytowo-gospodarcze powstają z wód wykorzystywanych w gospodarstwach domowych do utrzymywania higieny osobistej, spłukiwania urządzeń sanitarnych, przygotowywania posiłków itp. Biologiczne oczyszczanie ścieków bytowo-gospodarczych odbywa się na drodze procesów biochemicznych, które mają na celu zmniejszenie ilości związków azotu, fosforu i zawiesin. W wyniku zastosowania przydomowej oczyszczalni ścieków nie następuje całkowita redukcja zanieczyszczeń. Po oczyszczeniu ścieków w przydomowej oczyszczalni ścieków otrzymuje się ciecz, która nadal jest ściekiem i jest wprowadzana na działce inwestycyjnej drenażem rozsączającym do gruntu, który to grunt jest wykorzystywany do ostatecznego oczyszczenia ścieków. W świetle powyższego, planowana budowa przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w T. narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego co uzasadniało, na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane zgłoszenie sprzeciwu. P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. oparcie decyzji na akcie prawa miejscowego uchwale nr [...] Rady Miejskiej w M. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi T. w Gminie M. w jej granicach administracyjnych, który to akt winien zostać uznany za nieważny (o co skarżący niniejszym także wnosi) — w kwestionowanym zakresie- tj. § 30 ustępu 3 pkt 7 i 10, który to akt we wskazanym zakresie, uniemożliwiającym budowę przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków na terenie własnej nieruchomości, jest sprzeczny z obowiązującym w Rzeczpospolitej Polskiej prawem wyższego rzędu - zarówno krajowym nade wszystko art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach jak i europejskim; zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji naruszają w sposób doniosły i jednoznaczny konstytucyjne zasady równości wobec prawa wyrażone w art. 32 Konsytuacji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez niesprawiedliwe, nieoparte na żadnych przesłanek merytorycznych - różnicowanie przez władzę publiczną obywateli — polegające nade wszystko na uniemożliwieniu skarżącemu skorzystania z dobrodziejstwa jakim jest kanalizacja zbiorowa i zmuszeniu go pod groźbą surowych konsekwencji finansowych do regulacji sytuacji ściekowej najdroższym z możliwych, wymagającym regularnej kontroli, zagrażającym środowisku i niemożliwym do wykonania w dużej części roku sposobem polegającym na budowie okresowo opróżnianego szczelnego zbiornika, w sytuacji kiedy prawa państwowe rangi ustawowej dopuszcza inne, tańsze i bezpieczniejsze uregulowanie tej kwestii. Ponadto z daleko posuniętej ostrożności procesowej skarżący zarzucił również: 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: (i) art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez obrazę przepisu tego prawa i jego niezastosowanie, tj. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na akcie prawa miejscowego — uchwale nr [...] Rady Miejskiej w M. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi T. w Gminie M. w jej granicach administracyjnych— w kwestionowanym zakresie - uniemożliwiającym budowę przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków na terenie własnej nieruchomości, który to akt jest sprzeczny z konstytucyjnie wyższą w hierarchii powszechnie obowiązującą ustawą, która to ustawa dopuszcza w sposób równorzędny możliwość albo budowy przydomowej oczyszczalni ścieków albo szczelnego zbiornika z obowiązkiem wywozu nieczystości; (ii) art. 8 ustawy z 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez obrazę tego przepisu polegającą na jego niezastosowaniu i niekierowaniu się przez organ ustanawiający prawo miejscowe wytycznymi zawartymi w tym przepisie, a nade wszystko ustanowienie bezwzględnego nakazu korzystania przed podmioty, które wbrew swojej woli nie zostały objęte dobrodziejstwem kanalizacji zbiorowej z odprowadzania ścieków sanitarnych tylko i wyłącznie do szczególnych zbiorników okresowo opróżnianych z wywozem ścieków na oczyszczalnię, w sytuacji kiedy to rozwiązania — zwłaszcza przy uwzględnieniu położenia nieruchomości skarżącego — jest rozwiązaniem z punktu widzenia ochrony środowiska niebezpiecznym, grożącym okresowymi wybiciami szamba, które to wybicia mogą doprowadzić do szeroko zakrojonych skażeń środowiska, co jest tym bardziej znamienne, że w miejscu tym możliwie jest wybudowanie oczyszczali, która pozwoliłaby uniknąć tego typu zagrożeń i sama przez się jest dla środowiska rozwiązaniem bezpiecznym; 3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to: (i) art. 7 k.p.a. w zw. art. 77 k.p.a. polegające na wydaniu decyzji pomimo, że organ nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego potrzebnego do załatwienia sprawy, nie doprowadził do pojawienia się w sprawie wszelkich potrzebnych dokumentów, opinii i stanowisk, a także nie rozpoznał wszelkich przyczyn przedmiotowego stanu rzeczy i nie dokonał właściwej ich interpretacji, a także nie dokonał oceny i analizy specyfiki położenia zabudowy skarżącego, oraz przesłanek od niego niezależnych, które doprowadziły do niepodłączenia jego nieruchomości do kanalizacji co skutkowało wydaniem decyzji przedwczesnej, nie mogącej się ostać jako godząca w słuszny interes obywateli; (ii) art. 7a k.p.a. polegające na obrazie przepisów prawa i nie skorzystaniu przez organ z zasady przyjaznej interpretacji przepisów prawa w sytuacji, kiedy zachodziły wszelkie przesłanki do jej zastosowania, co niewątpliwie miało istotny wpływ na wynik sprawy, która to obraza przejawia się bezpodstawnym uznaniem, że skarżący miał możliwość podłączenia się do zbiorczej kanalizacji, w sytuacji kiedy pomimo licznych jego starań, takiej możliwości mu nie dano, co powinno skutkować przyjęciem stanowiska, że wobec skarżącego należy mówić o braku istnienia kanalizacji zbiorowej; (iii) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania przez organ w sposób ograniczający zaufanie obywateli do państwa, a to obarczający odpowiedzialnością za zaistniały stan rzeczy skarżącego, w oderwaniu od oceny zachowania osób, które bezpośrednio przyczyniły się do zaistniałej sytuacji, nade wszystko do braku możliwości podłączenia nieruchomości skarżącego do kanalizacji zbiorczej, a także z naruszeniem przez organ zasady bezstronności, równego traktowania i proporcjonalności, które w ocenie skarżącego winny polegać m.in. na ocenie sytuacji skarżącego z uwzględnieniem niezawinionej niemożności podłączenia do zbiorczej kanalizacji, co skutkować powinno założeniem, że odnośnie nieruchomości skarżącego sieć ta nie może być poczytywana za istniejącą; (iv) art. 8 § 1 k.p.a. z zw. z art. 7b k.p.a., przez jego niezastosowanie bo organ sam powinien się zwrócić do burmistrza z potrzebą wyjaśnienia dotyczącego brzmienia planu oraz jego ważności w kontekście obowiązujących przepisów prawa, do czego uprawniają obowiązujące przepisy prawa budowlanego tj. art. 30 ust. 5c ustawy prawo budowlane, jako do organu władnego interpretować rzeczony akt prawa miejscowego odnośnie przedmiotowej inwestycji, a także poprzez zaniechanie zobowiązania inwestora do przedłożenia m.in. zaświadczenia burmistrza o zgodności planowanej przydomowej oczyszczalni ścieków z obowiązującymi w gminie aktami prawa i standardami; (v) naruszenie art. 8 § 1 w zw. z art. 11 w zw. z art. 107 §3 k.p.a. poprzez niewystarczające wskazanie i wyjaśnienie zasadności w treści zaskarżonej decyzji przepisów prawnych, na których oparł się organ, wydając zaskarżone orzeczenie, a także nade wszystko nie wyjaśnienie przez organ kluczowych dla wydanej decyzji pojęć i ich rozumienia przez organ tj. np. kwestii rozumienia pojęcia: "zabudowa pojedyncza" ani "zabudowa rozproszona" czy też brak wyjaśnienia rozumienia przez organ stwierdzenia, że nieruchomość znajduje się poza zasięgiem kanalizacji, bez wskazania przyczyn przedmiotowego stanu rzeczy oraz jego konsekwencji; (vi) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, poprzez niewyznaczenie mu przewidzianego prawem terminu na zapoznanie się z aktami sprawy, co uniemożliwiło skarżącemu przedstawienie dodatkowych argumentów w sprawie oraz rozwinięcie treści jego odwołania o istotne dla sprawy elementy, co niewątpliwie skutkować mogło wpływem na wynik rozpoznawanej sprawy; (vii) art. 81a § 1 k.p.a. poprzez nierozważenie wszelkich okoliczności faktycznych sprawy i nierozstrzygnięcie pojawiających się wątpliwości na korzyść skarżącego, skutkujących wydaniem błędnej decyzji w sprawie, a polegających nade wszystko na braku szczegółowej analizy przyczyn dla których nieruchomość skarżącego bez jego winy i pomimo jego licznych interwencji nie została objęta kanalizacją zbiorową, oraz kompletnym brakiem odniesienia się przez organ do obszaru oddziaływania przydomowej oczyszczalni w przypadku nieruchomości skarżącego, i nieuwzględnienia faktu, że planowana inwestycja nie znajduje się przy żadnym zbiorniku wody, nie może zagrażać żadnym wodom gruntowym i zbiornikom sztucznym, przez co nie narusza prawa wodnego, a także kompletnym przemilczeniu okoliczności, że oczyszczalnia którą na swoim terenie chce wznieść skarżący spełnia wszelkie prawem wymagane standardy, jak również nieuwzględnienie faktu, że nieruchomość skarżącego znajduje się w położeniu geograficznym, które czyni niemożliwym — na skutek niezależny od człowieka — regularne wywożenie nieczystości w okresie zimowym, jak również bez wzięcia pod uwagę nierentowności rozwiązania polegającego na korzystaniu ze zbiorników szczelnych i regularnego ich opróżniania, w sytuacji gdy skarżący nie ponosi żądnej winy za zaistniały stan rzeczy, polegający na niepodłączeniu jego nieruchomości do kanalizacji zbiorczej; W związku z podniesionymi zarzutami: Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady Miejskiej w M. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi T. w Gminie M. w jej granicach administracyjnych w części, tj. w zakresie zapisu z § 30 ust. 3 pkt 7 i 10, uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi ww. zarzuty zostały rozwinięte. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z 9. 02. 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z 18.09.2017 r., którą wniesiono sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w miejscowości T., złożonego w dniu 29.08.2017 r. przez P. M.. W wyniku dokonanej sądowej kontroli należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie nie jest kwestionowane przez strony postępowania, że działka nr [...] w m. T. jest objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania wsi T. w Gminie M. w jej granicach administracyjnych, przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 23 kwietnia 2014. Zgodnie z treścią § 30 ust.3 pkt 4 planu miejscowego dla terenów obejmujących działkę nr [...] obowiązuje nakaz podłączenia obiektów zabudowy mieszkaniowej, usługowej i produkcyjnej do zbiorczej kanalizacji sanitarnej, po jej zrealizowaniu. Zgodnie z § 30 ust. 3 pkt 7 dla nielicznej pojedynczej, rozproszonej zabudowy, położonej poza zasięgiem kanalizacji zbiorczej, dla której budowanie kanalizacji zbiorczej jest nieuzasadnione ekonomicznie, dopuszcza się odprowadzanie ścieków sanitarnych do szczelnych zbiorników okresowo opróżnianych z wywozem ścieków na oczyszczalnię, natomiast zgodnie z treścią § 30 ust. 3 pkt 10 w obszarze tym obowiązuje zakaz wprowadzania ścieków do wód i do ziemi, poza oczyszczonymi wodami opadowymi i roztopowymi. Poza sporem jest także, iż w m. T. została zrealizowana sieć kanalizacji zbiorczej, jednakże działka nr [...], która jest oddalona o około 0,5 km od głównego kolektora i oddzielona od niego działkami sąsiednimi nie została do niej podłączona. Ustalono też, że na działce skarżącego, co wynika z załączonej do akt administracyjnych mapy do celów projektowych, istnieje zbiornik na ścieki oznaczony,, do którego przyłączem kl 100 jest podłączony budynek nr [...] Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę; 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. Oznacza to zatem, że organy obu instancji prawidłowo przyjęły, iż wobec zgłoszonego przedsięwzięcia należało wnieść sprzeciw, ponieważ realizacja zgłoszonej budowy przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] jest niezgodna z ustaleniami ww. § 30 ust. 3 pkt 7 i 10 m.p.z.p. Nie budzi wątpliwości – co wskazano wyżej - że w terenie obejmującym działkę nr nrr.[...] nie tylko nie można zrealizować przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków, a w szczególnej sytuacji wskazanej w treści § 30 ust. 3 pkt 7 planu miejscowego dopuszcza się odprowadzanie ścieków do szczelnych zbiorników wybieranych okresowo, ale przede wszystkim obowiązuje zakaz wprowadzania ścieków do wód i do ziemi, poza oczyszczonymi wodami opadowymi i roztopowymi. Należy zauważyć, że organy powołując ww. przepisy jako podstawę zgłoszenia zakwestionowanego przez stronę skarżącą sprzeciwu wskazały , że niezależnie od zakazu realizowania przydomowych, biologicznych oczyszczalni, niedopuszczalne jest odprowadzanie jakichkolwiek ścieków do wody i ziemi poza oczyszczonymi wodami opadowymi i roztopowymi, podczas gdy eksploatacja przydomowej biologicznej oczyszczalni generuje pewną ilości ścieków odprowadzanych następnie do gruntu drenażem rozsączającym. Efektem realizacji takiej oczyszczalni jest zatem również odprowadzanie do ziemi ścieków - co prawda oczyszczonych – lecz nie jest oczyszczona woda opadowa lub roztopowa, o której mowa w cyt. § 30 ust. 3 pkt 10 m.p.z.p. Zgodnie z tym przepisem każdy rodzaj ścieków nawet najbardziej oczyszczonych, które nie stanowią oczyszczonych wód opadowych i roztopowych nie może być odprowadzany do ziemi. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przepisów konstytucyjnych oraz ustawowych, w tym art. 31 Konstytucji i art. 5 ust. 1 pkt. 2 ustawy z 13. 09. 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. 2017.1289) przez ich niezastosowanie i oparcie sprzeciwu na ustaleniach ww. przepisów planu miejscowego wsi T. w gminie M. przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z 23 kwietnia 2014 r. należy wskazać, że zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia, natomiast zgodnie z treścią art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego. Ponadto w myśl art. 94 Konstytucji RP, organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Akty prawa miejscowego jako źródła prawa powszechnie obowiązującego mają zatem zakres obowiązywania ograniczony pod względem terytorialnym i przedmiotowym, co oznacza, że mogą być wydawane przez organy samorządu terytorialnego i terenowe organy administracji rządowej niezespolonej i jedynie na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Nie budzi więc wątpliwości, że ww. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony przez Radę Miejska w M. stanowi akt prawa miejscowego, do postanowień którego odsyła ww. art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego. Brzmienie przytoczonej regulacji nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych co do jej wiążącego charakteru. Co więcej ustawodawca nie przyznał organowi administracji możliwości odstąpienia od zastosowania ww. normy Prawa budowlanego w sytuacji gdy zgłoszenie dotyczy przedsięwzięcia, co do którego występuje zakaz realizacji w ustaleniach planu miejscowego. W tym zakresie uznanie administracyjne zostało wyłączne. Za budzący zasadnicze wątpliwości uznać należy zarzut wyższości uregulowań ustawowych niespójnych czy nawet niezgodnych z postanowieniami § 30 ust. 3 pkt 7 i 10 planu miejscowego dla wsi T. w Gminie M., a w szczególności zarzut niezakwestionowania przez organy I i II instancji ustaleń planu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. W tym miejscu trzeba wskazać, że miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego stanowią odrębne źródło prawa, a organy administracji architektoniczno-budowlanej czy inne organy administracji publicznej nie są uprawnione do dokonywania rozproszonej kontroli uregulowań planów miejscowych z prawem ustawowym lub konstytucyjnym. W związku z tym należy podzielić pogląd wyrażony w wyroku WSA w Krakowie z 28 marca 2018 r. , sygn. akt II SA/kr 150/18, zgodnie z którym nie jest dopuszczalna ocena zgodności z prawem przepisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako swoistego prejudykatu w sprawie dotyczącej zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Plan zagospodarowania przestrzennego jest bowiem aktem powszechnie obowiązującego prawa miejscowego i może być kwestionowany w określonym trybie. Zgodnie z przepisem art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy z 8. 03. 1990 o samorządzie gminnym (Dz. U.2018.994) wojewoda orzeka w trybie nadzorczym o nieważności uchwały lub zarządzenia sprzecznego z prawem, natomiast zgodnie z art. 101 każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może zaskarżyć uchwałę klub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy w pełni podzielić pogląd wyrażony w wyroku WSA w Krakowie z 28 marca 2018 r. sygn.. akt II SA/Kr 150/18, zgodnie z którym: "Dopóki jednak w ww. sposób " zapis planu nie został usunięty, dopóty służy mu domniemanie zgodności z prawem. To domniemanie organ, a następnie Sąd rozpoznający sprawę z zakresu prawa budowlanego, w której warunkiem zgody na realizację inwestycji jest brak sprzeczności z planem, muszą uwzględnić. "Rozproszona" sądowa kontrola zgodności z prawem planu zagospodarowania przestrzennego nie jest (...) dopuszczalna. Przeprowadzanie jakiejkolwiek analogii do "rozproszonej" sądowej kontroli przepisów ustaw lub rozporządzeń nie znajduje żadnego uzasadnienia zarówno ze względu na odrębny charakter prawa miejscowego, jak i na wieloraką możliwość jego wyeliminowania z obrotu, w tym przez tenże sam sąd administracyjny. Zwrócić przy tym trzeba uwagę, że treść planu miejscowego, w tym zawarte w nim zakazy, uwarunkowane być mogą wieloma okolicznościami i nie zawsze stanowią tylko wynik wyważenia interesów właścicieli nieruchomości w kontekście władztwa planistycznego". Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy trzeba zatem wskazać, że w szczególności nie budzące żadnych wątpliwości interpretacyjnych jednoznaczne uregulowanie zawarte w § 30 ust. 3 pkt 10 planu miejscowego uzasadniało wniesienie sprzeciwu od zamiaru zgłoszonego przez skarżącego , dotyczącego budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, ponieważ ani organy obu instancji , ani sąd rozstrzygający w niniejszej sprawie nie były uprawnione do dokonania wykładni ww. uregulowań planu miejscowego. W związku z powyższym niezasadny jest zarzut niewyjaśnienia rozpoznawanej sprawy, w tym zaniechanie zobowiązania inwestora do przedłożenia dokumentów dotyczących standardów planowanej inwestycji czy analizowanie przyczyn, dla których skarżący nie podłączył swojej nieruchomości do systemu kanalizacji zbiorczej. Również niezasadny jest zarzut niewystarczającego uzasadnienia skarżonej decyzji, prowadzenia postepowania w sposób naruszający zaufanie obywateli do organów Państwa (art. 8 k.pa.) i zarzut nieskorzystania z zasady przyjaznej interpretacji przepisów prawa (art. 7a k.p.a.). Na koniec należy wskazać że ze względu na specyficzny charakter postępowania administracyjnego prowadzonego w wyniku dokonanego zgłoszenia nie mają w nim zastosowania m. in. przepisy art. 10 § 1 k.p.a Z tych powodów WSA w Krakowie, mając za podstawę art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.