IV SA/Gl 505/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 9 kwietnia 2018 r. H.F. reprezentowana przez r. pr. M.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku sporządzonego przez profesjonalnego pełnomocnika sprowadzało się do podania wysokości dochodów męża skarżącej w wysokości 3 000 zł oraz stwierdzenia, że zwrot nienależnie pobranego świadczenia spowodowałby znaczną szkodę w majątku rodziny i niemożność zaspokojenia uzasadnionych bieżących potrzeb rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy podkreślić, że jedyną przesłanką wstrzymania zaskarżonej decyzji jest wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym obowiązek przedstawienia okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Musi on przy tym wskazać konkretne okoliczności, które umożliwią Sądowi dokonanie oceny, czy wstrzymanie zaskarżonego rozstrzygnięcia jest w danej sytuacji uzasadnione (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, LEX nr 1624317). Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu objętego skargą wymaga od skarżącego powołania się na tego rodzaju szczególne okoliczności, które będą przemawiały – w danej sprawie – za odstąpieniem przez Sąd od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W przedmiotowej sprawie profesjonalny pełnomocnik nie wykazał w sposób dostateczny na występowanie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedstawił żadnych argumentów występujących w stanie faktycznym sprawy, które można byłoby z urzędu ocenić, jako okoliczności będące ustawowymi przesłankami, skutkującymi uwzględnienie wniosku. Podał jedynie wysokość wynagrodzenia męża skarżącej nie wskazał wysokości pobieranych przez rodzinę pozostałych świadczeń między innymi wysokości świadczenia wychowawczego oraz zasiłków rodzinnych. Nie przedstawił także kosztów bieżących utrzymania rodziny. W sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika Sąd nie prowadzi postępowania mającego na celu wykazanie przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku. W niniejszej sprawie Sąd nie jest w stanie dokonać oceny sytuacji finansowej rodziny i stwierdzić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby znaczną szkodę. Brak również jakichkolwiek argumentów wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji