IV SA/Wr 47/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 47/18 zawieszające postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia świadczenia wychowawczego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. A. S. (zwana dalej: skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję opisaną w sentencji postanowienia. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne, z tą argumentacją , że zawieszenie postępowania sądowego było uzasadnione wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym (postanowienie z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 889/16). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie ma znaczenie dla niniejszej sprawy rozpoznawanej przez Sąd, w której istotną przyczyną uzasadniającą uchylenie decyzji o przyznaniu świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko było przekroczenie kryterium dochodowego , a podstawą prawną decyzji odmownej był art. 5 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci określający kryterium dochodowe w przeliczeniu na osobę w rodzinie (800 zł). Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej , która wniosła o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie jej skargi, podnosząc , że w dniu 29 marca 2018 r. przed tutejszym Sądem zapadł wyrok w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 72/18, uznający jej skargę za zasadną. Zdaniem skarżącej, powołana sprawa o sygn. IV SA/Wr 72/18, dotyczy - podobnie jak w niniejszej sprawie - nieprawidłowego sposobu obliczenia dochodu rodziny za rok 2016. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j. ze zm.) dalej p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Należy bowiem wskazać, że rozstrzygnięta przez tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 29 marca 2018 r. sprawa o sygn. IV SA/Wr 72/18 , na którą powołuje się skarżącą, dotyczyła tej samej kwestii , a mianowicie poczynienia prawidłowego ustalenia w zakresie obliczenia dochodu rodziny za rok 2016 r. Wprawdzie podstawą odmowy przyznania skarżącej świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko było stwierdzenie, że zostało przekroczone kryterium dochodowe uprawniające do tego świadczenia, jednak podstawą skargi było twierdzenie skarżącej, że organ zastosował błędny mechanizm obliczenia średniego miesięcznego dochodu dla jej rodziny. Istota sporu sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytanie, czy rodzina skarżącej w ogóle przekroczyła kryterium dochodowe uprawniające do przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Tymczasem pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego dotyczy miarkowania wysokości świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w przypadku gdy bezspornym jest ,że doszło do takiego przekroczenia . Natomiast odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na pytanie prawne sformułowane przez WSA w Gdańsku miałaby istotne znaczenie dla tej sprawy w sytuacji , gdyby w skardze podniesiony został zarzut dotyczący przekroczenia kryterium dochodowego w sposób nieznaczny i w związku z tym wysunięte zostało żądanie przyznania rzeczonego świadczenia. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe okoliczności, a w szczególności fakt, że zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając w ramach autokontroli na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.