I SA/Ol 187/18
PostanowienieWSA w Olsztynie2018-05-24
Skład orzekający: Anna Ambroziak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że jej sytuacja materialna, oparta na zasiłku z MOPS i braku dochodów męża, uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania sądowego, w tym opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie wyroku oraz wpisu od skargi kasacyjnej. W związku z tym, przyznano jej prawo pomocy w zakresie częściowym.Stan faktyczny
Skarżąca B.K. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie majątkowym wskazała, że utrzymuje się z zasiłku MOPS, a jej mąż nie osiąga dochodów. Ponosiła koszty utrzymania mieszkania i opału. Do wniosku załączyła decyzje o przyznaniu świadczeń celowych na leczenie i żywność. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek, biorąc pod uwagę sytuację materialną skarżącej.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy wydania zaświadczenia postanawia: przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Skarżąca B.K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, córką oraz wnukiem. Mąż skarżącej jest właścicielem mieszkania o powierzchni "[..]", w którym cała rodzina zamieszkuje. W rubryce 10 wniosku oświadczyła, że utrzymuje się zasiłku z MOPS w wysokości "[...]’ ma dwa miesiące, córka zaś otrzymuje alimenty na syna w kwocie "[...]" miesięcznie. Mąż skarżącej nie osiąga dochodów. Ponosi następujące koszty utrzymania: energia elektryczna 200 zł na dwa miesiące, woda 170 zł miesięcznie, śmieci 60 zł miesięcznie, telefon 50 zł miesięcznie oraz zakup opału 1.500 zł rocznie.
Do wniosku załączyła: decyzję z dnia "[...]" o przyznaniu zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinasowanie kosztów leczenia w kwocie :"[...]", oraz decyzję z dnia "[...]" przyznaniu świadczenia pieniężnego na zakup żywności w łącznej kwocie "[...]"..
Rozpoznając niniejszy wniosek, zważono co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawczyni nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie kosztów sądowych niezbędnych dla dalszego postępowania tj. opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w wysokości połowy wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zauważyć należało, iż skarżąca utrzymuje się z pomocy społecznej z uwagi na brak dochodów, co wynika z uzasadnienia decyzji z dnia "[...]" (vide: k. 33 i 34 akt). Wzięto również pod uwagę, że nie posiada oszczędności pieniężnych czy też składników majątkowych podlegających spieniężeniu, pozwalających na opłacenie skargi kasacyjnej czy też opłaty kancelaryjnej. Okoliczności te świadczą o trudnej sytuacji materialnej skarżącej i przemawiają za uznaniem, iż nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Z tych powodów wniosek skarżącej uznać należało za zasadny.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło