I SA/Gd 294/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2018 r. sprawy ze skargi G. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej umorzył postępowanie zażaleniowe na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia 13.10.2017r., którym odmówiono G.Z. /dalej; podatnik, skarżący/ zawieszenia postępowania podatkowego w przedmiocie odpowiedzialności G.Z., jako byłego członka zarządu A Sp. z o.o., za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. i marzec 2012r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w trakcie toczącego się postępowania w przedmiocie odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki, pełnomocnik podatnika, w dniu 18.09.2017r. wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu rozpatrzenia przez NSA skargi kasacyjnej wniesionej przez Spółkę od wyroku WSA w Gdańsku w przedmiocie podatku od towarów i usług wskazując przepis art. 201par.1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Wskazano również w uzasadnieniu, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. decyzją z dnia 13.10.2017r. orzekł o odpowiedzialności podatkowej G.Z. jako byłego członka zarządu A Sp. z o.o. solidarnie z A Sp. z o.o. za zaległości podatkowe w/w spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. i marzec 2012r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Tym samym Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. zakończył w/w decyzją postępowanie w pierwszej instancji którego zawieszenia domaga się podatnik Następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej przywołał przepis art.208par.1 Ordynacji podatkowej i podniósł, że norma wynikająca z tego przepisu nakazuje umorzenie postępowania ,gdy stanie się ono z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Zdaniem Dyrektora Izby, w stanie faktycznym sprawy, postępowanie zażaleniowe na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania stało się bezprzedmiotowe i wystąpiła konieczność jego umorzenia . Skargę do WSA w Gdańsku, na powyższe postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, wniósł G.Z.. Żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia zarzucił Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, t/j art. 233par.1 pkt.3 w zw. z art.208par.1 i art.239 Ordynacji podatkowej art. 217par.1i 2 w zw. z art. 210par.4 Ordynacji podatkowej W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. W rozpoznawanej sprawie, skarga wniesiona została na postanowienie organu drugiej instancji umarzające postępowanie zażaleniowe w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności G.Z. jako byłego członka zarządu spółki za zaległości podatkowe A Sp. z o.o. w podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2011 r. i marzec 2012r. Skarżący w piśmie z dnia 18 września 2017r. domagał się bowiem zawieszenia postępowania w sprawie orzeczenia jego odpowiedzialności jako osoby trzeciej, na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. tj. do czasu rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej Spółki od wyroku WSA w przedmiocie podatku VAT. Postanowieniem z dnia 13.10.2017r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie, a decyzją z dnia 13.10 2017 r. orzekł o odpowiedzialność skarżącego za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za w/w okres. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie orzekające o umorzeniu postępowania zażaleniowego odpowiada prawu. Zgodnie z art. 208 § 1 Op. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Przepis art. 233 § 1 pkt 3 O.p., stanowi z kolei, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. W myśl zaś art. 219 O.p., do postanowień stosuje się m.in. przepisy art. 208 O.p. Należy wskazać, że celem postępowania podatkowego jest załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej co do jej istoty. Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują jednak możliwość umorzenia postępowania, między innymi wtedy, gdy z jakichkolwiek przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości postępowania występuje, gdy brak jest podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w toku postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Organ odwoławczy wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania nie tylko wówczas, gdy postępowanie było od początku bezprzedmiotowe z uwagi na jego podmiot lub przedmiot. Organ podejmuje takie rozstrzygnięcie również wówczas, gdy bezprzedmiotowość wystąpiła w toku postępowania, również w trakcie postępowania zażaleniowego. W okolicznościach niniejszej sprawy zachodzi bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego, gdyż w dniu 13.10.2017r. 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wydał decyzję, którą orzekł o odpowiedzialność skarżącego za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług Wydanie tej decyzji zakończyło więc postępowanie, którego zawieszenia żądała strona skarżąca. W związku z tym, postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem skarżącego na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności skarżącego jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki stało się bezprzedmiotowe, bowiem postępowanie w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności strony jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki zostało zakończone w danej instancji decyzją . Reasumując, w sytuacji, gdy nie ma już przedmiotu zawieszenia, jakim jest toczące się postępowanie zakończone decyzją , bezprzedmiotowym - w myśli art. 208 O.p. - stało się rozstrzyganie zażalenia na odmowę zawieszenia tegoż postępowania. Tym samym organ odwoławczy winien był na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 w związku z art. 239 O.p., umorzyć postępowanie zażaleniowe. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.