III SA/Kr 396/18
PostanowienieWSA w Krakowie2018-05-30
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, w której skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, należy ustanowić dla niego adwokata?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, uznając, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) PPSA w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Jednocześnie, sąd ustanowił adwokata, uznając, że sytuacja finansowa skarżącego, mimo posiadania nieruchomości, nie pozwala mu na samodzielne pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżący G. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący wskazał na swoją trudną sytuację finansową, niskie dochody, zadłużenie alimentacyjne oraz posiadanie nieruchomości obciążonej hipoteką i zajętej przez komornika. Sąd rozpoznał wniosek, uwzględniając informacje z akt sprawy oraz dokumenty przedstawione przez skarżącego i organ.Rozstrzygnięcie
I. Umorzono postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: I. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną wskazał brak osób z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek podał, że należy do niego piętro w starej kamienicy w L o powierzchni ok. 100 m2 i wartości szacunkowej ok. 70 tyś. zł , zajęte przez komornika w związku zadłużeniem alimentacyjnym na ok. 140 tyś. zł.
Swoje stałe miesięczne dochody oszacował łącznie na kwotę 633 zł wyjaśniając, że składa się na to 433 zł zasiłku stałego z MOPS i 56 USD emerytury z USA.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że ma umiarkowany stopień niepełnosprawności. Powtórzył deklarowaną wysokość i składniki swojego dochodu dodając, że na lekarstwa przeznacza ok. 300 zł a na hotel robotniczy 744 zł. Wyjaśnił, że wykazane piętro w starej kamienicy zajął komornik, że jest ono do remontu, bez lokatorów. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki powtórzył, że jego zadłużenie alimentacyjne sięga 140 tyś. zł, odsetki od tego wynoszą ok. 400 zł miesięcznie, koszt lekarstw to 300 zł a hotelu robotniczego 744 zł.
Z urzędu stwierdza się, że w aktach o sygn. III SA/Kr 394/18 zalegają dołączone do pisma skarżącego z 11.05.2018 r. następujące materiały dokumentowe: postanowienia Komornika Sądowego z 15.02.2018 r. sygn. [...] oraz sygn. [...] oraz pisma komornika z 20.03.2018 r. informujące o stanie zaległości w sprawie sygn. [...] (alimenty zaległe 68.133,97 zł, odsetki 65793,87 zł; odsetki w skali miesiąca 389,70 zł) oraz w sprawie o sygn. [...] (alimenty zaległe 5152,36 zł, odsetki 4203,33 zł; odsetki w skali miesiąca 27,30 zł); wyciąg z rachunku skarżącego obrazując realizowany przez [...] Bank przelew 70 USD tytułem Social Security Administration oraz wypłaconą przez skarżącego (po potrąceniu zaliczki na pdf i ubezpieczenie) kwotę 56 USD; wydruk z Portalu Podsystem Dostepu do Centrlanej Bazy Danych Ksiąg wieczystych informacji nt. KW [...] prowadzonej dla lokalu stanowiącego odrębną własność położonego w L składającego się z trzech pokoi, kuchni i łazienki o pow. 106,12 m2, którego właścicielem jest skarżący.
Z kolei z przedstawionych przez organ wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo, jest osobą niepełnosprawną, pobiera wykazaną emeryturę w USD oraz wykazany zasiłek stały a prócz tego Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wypłaca mu miesięcznie świadczenie pieniężne w wysokości 400,96 zł, że jest współwłaścicielem wykazanej nieruchomości oraz, ze od lat zamieszkuje w jednoosobowym pokoju w hotelu pracowniczym za który płaci 720 zł miesięcznie. Z przedstawionych akt wynika nadto, że skarżący korzysta z pomocy MOPS w postaci gorących posiłków oraz że ma możliwość skorzystania z produktów żywnościowych w ramach Programu Operacyjnego Pomoc Żywnościowa 2014-2020 współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Najbardziej Potrzebującym.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 §1 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji uznania, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków – rozpoznanie wniosku w tym zakresie jest zbędne a w związku z tym postanowiono jak w punkcie pierwszym sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Równocześnie godzi się zauważyć, że bezprzedmiotowość wniosku o zwolnienie od kosztów pozostaje bez wpływu na drugie z żądań skarżącego a mianowicie ustanowienia adwokata. Zgodnie bowiem z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją przedstawionego stanu rzecz jest, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 in fine ppsa). Oczywiście pod warunkiem, złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa, które uzupełnione informacjami znanymi z urzędu jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony bez konieczności wzywania o dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe. Wynika z nich, że skarżący generalnie rzecz biorąc jest osobą niezamożną. Tak bowiem należy postrzegać osobę otrzymującą niewielką emeryturę, dla której podstawą utrzymania są w zasadzie przyznawane z pomocy społecznej zasiłki oraz wsparcie, obciążoną znacznym długiem alimentacyjnym egzekwowanym przez komornika. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają przede wszystkim na opędzenie podstawowych potrzeb bytowych w niezbędnym zakresie. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazane piętro w kamienicy o powierzchni 100 m2 nie zmienia tej optyki. Chociaż bowiem potencjalnie posiada ono pewną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak nie można tracić z pola widzenia wysokości wykazanego zadłużenia alimentacyjnego sięgającego 140 tyś. zł ani sygnalizowanego przez skarżącego stanu technicznego lokalu który wedle relacji skarżącego jest do remontu. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczna i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
Mając powyższe na uwadze i przewidując tylko minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można stwierdzić, że skarżącego nie będzie stać na wynajęcie kwalifikowanego pełnomocnika. Skoro zaś skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania opłacić kosztów pełnomocnika z wyboru, to należało udzielić mu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustanowić adwokata opłacanego ze środków budżetowych Skarbu Państwa.
Z tych względów orzeczono jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło