II OZ 812/18

Dnia 28 sierpnia 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 778/18 o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] września 2017 r., znak: [...] w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 778/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku [...] (skarżący), odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] września 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w kwocie 2000 zł z powodu uchylenia się od wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym. Powyższe postanowienie organu I instancji zostało utrzymane w mocy postanowieniem Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...]. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji, tj. postanowienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] września 2017 r. z powodu naruszeń zaskarżonych do Sądu postanowień, podnosząc, że przedmiotowe obowiązki zostały wykonane. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro wniosek o wstrzymanie wykonania nie został należycie uzasadniony, przez pryzmat przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa), to brak było podstaw do jego pozytywnego załatwienia. Strona skarżąca nie powołała nawet ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, nie wskazała na czym polegałaby ewentualna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki w związku z wykonaniem ww. orzeczenia. Skarżąca nie podała żadnych okoliczności i nie przedstawiła dokumentów, które miałyby uzasadniać wstrzymanie wykonania postanowienia. Sąd pierwszej instancji zaznaczył również, że postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania określonego obowiązku, nie jest z zasady rozstrzygnięciem, którego wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Postanowienie tego rodzaju dotyczy świadczenia pieniężnego, które z reguły jest odwracalne, a w przypadku zaskarżenia go do sądu administracyjnego i ewentualnego uwzględnienie takiej skargi, pozostaje możliwość domagania się jego zwrotu. W zażaleniu [...] powyższemu postanowieniu WSA w Warszawie zarzucono naruszenie art. 61 § 3 Ppsa poprzez: - uznanie, że skarżąca nie przedstawiła argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania postanowienia, - a ponadto uznanie, że wykonanie postanowienia jest odwracalne. Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o zmianę postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Skarżąca Spółka w uzasadnieniu wskazała, że wykonaniem przeglądów technicznych i czynnościami konserwacyjnymi stałych urządzeń gaśniczych [...] w rozważanym przypadku zajmuje się [...] ([...]), a w związku z tym do zażalenia na postanowienie organu I instancji załączono Oświadczenie [...] wraz z protokołem przeglądu urządzeń tryskaczowych w [...] wskazujące na wykonanie decyzji i bezprzedmiotowość postanowienia o nałożeniu grzywny i prowadzenie postępowania egzekucyjnego w tej materii. Wobec tego wykonywanie postanowienia jest o tyle nieodwracalne, że płacenie grzywny w powyższej sytuacji jest nieuzasadnione, a jej dochodzenie w późniejszym terminie może być długotrwałe i skomplikowane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 61 § 3 Ppsa (aktualnie: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest prawdopodobieństwo wystąpienia w razie jej wykonania okoliczności, które zagrożą powstaniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 Ppsa). Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania aktu. Zasadniczo więc ciężar uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Samo złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia nie jest wystarczające. We wniosku należy wskazać na okoliczności, które są prawdopodobne i które w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji mogą doprowadzić do powstania znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie tych okoliczności sąd ma dojść do przekonania, że zagrożenia wskazane w art. 61 § 3 Ppsa są prawdopodobne i ochrona skarżącej przed nimi wymaga wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że przedmiotem wniosku skarżącej Spółki jest postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] września 2017 r. wydane w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w kwocie 2000 zł z powodu uchylenia się od wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym. Na tym etapie postępowania Sąd nie ocenia skutków wykonania tytułu wykonawczego. Ocenia jedynie - w świetle art. 61 § 3 Ppsa - konsekwencje wykonania obowiązku uiszczenia nałożonej grzywny. We wniosku skarżącego, oprócz samego żądania wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, nie przedstawiono żadnych okoliczności pozwalających wywieść, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki czy też niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Należy jeszcze raz podkreślić, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie tego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia skarżącego powinny być poparte dokumentami źródłowymi, np. dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. W sytuacji gdy chodzi o postanowienie rodzące obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, konieczne jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną wnioskodawcy oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. Tymczasem uzasadnienie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania niniejszego postanowienia nie spełnia powyższych wymogów. Słusznie wskazał sąd pierwszej instancji, że konieczność zapłacenia przez stronę skarżącą grzywny w kwocie 2000 zł nie przesądza o wystąpieniu nieodwracalnych skutków lub powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Dolegliwość finansowa związana z obowiązkiem uiszczenia grzywny stanowi istotę zastosowania tego środka przymusu w postępowaniu egzekucyjnym i tym samym nie przesądza o ziszczeniu się przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa, szczególnie, że strona skarżąca może uniknąć uiszczenia nałożonej grzywny w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Także wniesione zażalenie nie zawiera argumentacji, która mogłaby podważyć zasadność rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Wskazywane w nim przez skarżącą argumenty nie mogły zostać uwzględnione, bowiem rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd nie dokonuje oceny jego legalności. Tego rodzaju argumentacja nie stanowi żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa i nie może być rozpoznawana na obecnym etapie sprawy. Efektywność nałożonego na stronę środka egzekucyjnego w związku z uchylaniem się od wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym będzie oceniona przez sąd w toku postępowania zmierzającego do merytorycznego rozpoznania skargi. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie wykazano, aby w sprawie wystąpiła przesłanka z art. 61 § 3 Ppsa. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji.