II SA/Łd 214/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-06-08
Skład orzekający: Leszek Foryś
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca w sprawie dotyczącej odmowy przyznania zasiłku okresowego, która z mocy ustawy jest zwolniona z kosztów sądowych, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu?Ratio decidendi
Strona skarżąca w sprawie dotyczącej pomocy społecznej, która z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA jest zwolniona z kosztów sądowych, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata na podstawie art. 262 PPSA, który stanowi o odpowiednim zastosowaniu przepisów o prawie pomocy do stron korzystających ze zwolnienia ustawowego. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w takim przypadku podlega umorzeniu jako zbędny.Stan faktyczny
Skarżąca Ż.K. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odmawiającą przyznania zasiłku okresowego. Skarżąca przedstawiła oświadczenie o swoim stanie majątkowym i dochodach, wskazując na niskie dochody i brak majątku. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
1/ umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2/ przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 czerwca 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Ż.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi Ż.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia 1/ umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2/ przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata lf
II SA/Łd 214/18
Uzasadnienie
Ż.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z synem. Utrzymuje się alimentów na syna w wysokości 550 zł, zasiłku rodzinnego w kwocie 124 zł oraz świadczenia wychowawczego – 500 zł. Wynajmuje 59-metrowe mieszkanie, partycypując w połowie kosztów najmu. Nie wykazała żadnego majątku ani oszczędności. Skarżąca oświadczyła także, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest zasiłek okresowy. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a skarżąca z mocy ustawy korzysta już ze zwolnienia od konieczności ich poniesienia. Z tego też względu postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako zbędne.
Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze sytuację materialną, przedstawioną przez skarżącą, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 i 2.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 oraz art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło