IV SA/Wr 134/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Sędziowie: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.), Protokolant: Asystent sędziego Marcin Jarecki, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...], którą po rozpatrzeniu odwołania K. B. (dalej strona, skarżący), utrzymał w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że decyzją Starosty orzeczono o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] listopada 2017 r., z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy. Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie, w którym podał, że nie stawił się w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. (dalej: PUP), ponieważ był przekonany, że ma stawić się w dniu [...] listopada 2017 r. a nie w dniu [...] listopada 2017 r. Dalej wskazał, że omyłkowo zaznaczył sobie w kalendarzu datę [...] listopada 2017 r. i w tym dniu zgłosił się do PUP. Skarżący podniósł, że składając wyjaśnienia w dniu [...] listopada 2017 r. nie miał przy sobie zaświadczeń o swoim stanie zdrowia, gdyż był przekonany, że jest to dzień wyznaczony na wizytę w PUP. Dalej poinformował, że w czerwcu 2017 r. uległ wypadkowi doznając poważnych urazów głowy, po wypadku zaczął brać zastrzyki na bóle kręgosłupa i leki na bóle głowy. Dodatkowo, wskazał, że przyjmując do wiadomości termin kolejnej wizyty czuł się dobrze, jednak pod koniec października jego stan zdrowia uległ pogorszeniu, a gdyby był świadomy, że termin wizyty przypada na dzień [...] listopada 2017 r., to dostarczyłby na ten dzień zwolnienie lekarskie. Wojewoda D. decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2018 r. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy. Odnosząc się oświadczenia skarżącego organ odwoławczy podał, że nie można poprzestać tylko na złożeniu oświadczenia. Na bezrobotnym ciąży obowiązek udokumentowania faktu niemożności stawienia się w organie zatrudnienia. Ewentualnemu oświadczaniu muszą zatem towarzyszyć dodatkowe dowody, które uwiarygodniają jego twierdzenia. Pomylenie terminu nie może stanowić uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa w urzędzie pracy. Dalej organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, za uzasadnioną przyczynę niestawiennictwa w wyznaczonym terminie można uznać tylko takie okoliczności, które wystąpiły niezależnie od woli i bez winy strony, a zainteresowany, z zachowaniem należytej staranności, nie mógł ich pokonać (por.: wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 678/09, wyrok NSA z dnia 18 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1854/10). Do takich przyczyn z pewnością nie należy pomylenie terminu, przywołane przez skarżącego w odwołaniu. Zdaniem organu odwoławczego załączone do odwołania zaświadczenie lekarskie z dnia [...] października 2017 r., zaświadczenie lekarskie z dnia [...] listopada 2017 r. oraz karta informacyjna leczenia szpitalnego nie mogą stanowić podstawy do zmiany rozstrzygnięcia, ponieważ nie wskazują one, że objawy, na które powołuje się skarżący, mogły wystąpić w wyznaczonym przez urząd terminie (tj. [...] listopada 2017 r.). Także oświadczenie I. P. nie wyjaśnia nieobecności skarżącego w dniu [...] listopada 2017 r., a potwierdza jedynie fakt pomylenia daty wizyty skarżącego w urzędzie pracy. Na powyższą decyzję strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze powtórzyła okoliczności podane w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona decyzja Wojewody z dnia [...] stycznia 2018 r. jak i decyzja ją poprzedzająca Starosty z dnia [...] listopada 2017 r. odpowiadają prawu. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1065 ze zm. dalej ustawa.) Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennictw; Stan faktyczny dla rozpoznania sprawy jest niesporny. W dniu [...] marca 2017 r. skarżący został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W dniu rejestracji otrzymał on informację dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy (prawa i obowiązki), która zawierała m.in. pouczenie, że niestawienie się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i niepowiadomienie w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy, w zależności od liczby niestawiennictw, na okres: a) 120 dni w przypadku pierwszego niestawiennictwa, b) 180 dni w przypadku drugiego niestawiennictwa, c) 270 dni w przypadku trzeciego i każdego kolejnego niestawiennictwa. Skarżący nie zgłosił się do urzędu pracy w wyznaczonym w sposób prawidłowy i potwierdzony przez zainteresowanego własnoręcznym podpisem złożonym na karcie rejestracyjnej terminie, tj. [...] listopada 2017 r. W dniu [...] listopada 2017 r. zgłosił się w PUP i złożył wyjaśnienia co do nieobecności w dniu [...] listopada 2017 r. W wyjaśnieniach podał, że z powodu zażywanych leków i zastrzyków nie był w stanie normalnie funkcjonować, dlatego pomylił termin zgłoszenia się do urzędu pracy. Na poparcie swoich twierdzeń nie złożył żadnego dowodu potwierdzającego podane okoliczności. W ocenie Sądu skarżący nie stawił się w PUP i w terminie do 7 dni nie zawiadomił o przyczynie niestawiennictwa. Skarżący pouczony o prawach i obowiązkach, miał wiedzę na temat skutków niestawiennictwa w wyznaczonym terminie i skutków niepowiadomienia w terminie 7 dni. Przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy dopuszcza możliwość niestawiennictwa w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, jednakże na bezrobotnym spoczywa wówczas obowiązek usprawiedliwienia niestawiennictwa, poprzez wskazanie uzasadnionej przyczyny w okresie 7 dni. Do organu administracji należy wyznaczenie terminu stawienia się w jego siedzibie oraz dopilnowanie realizacji tego obowiązku, natomiast na bezrobotnym ciąży obowiązek stawiennictwa w siedzibie organu zatrudnienia, a w przypadku niemożności wypełnienia tego obowiązku to bezrobotny jest zobowiązany do wskazania w zawitym terminie uzasadnionej przyczyny tego niestawiennictwa. To na bezrobotnym ciąży obowiązek udokumentowania faktu niemożności stawienia się w organie zatrudnienia, natomiast organ, jedynie w oparciu o przedłożone przez stronę wyjaśnienia i dokumenty, uznaje bądź nie uznaje przedłożone wyjaśnienia za wystarczające. Strona skarżąca żadnymi dokumentami nie udokumentowała swojej nieobecności w dniu [...] listopada 2017 r. w urzędzie pracy. Załączone do akt zaświadczenia lekarskie (z dnia [...] października 2017 r., z dnia [...] listopada 2017 r.) oraz karta informacyjna leczenia szpitalnego jak też oświadczenie I. P., nie wyjaśniają nieobecności skarżącego w dniu [...] listopada 2017 r. W ocenie Sądu, w stanie faktycznym sprawy organy orzekające prawidłowo przyjęły, że niepowiadomienie w terminie do 7 dni od dnia wyznaczonej wizyty o przyczynie niestawiennictwa stanowiło o konieczności stwierdzenia utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Organ dokonał prawidłowej wykładni art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy. Przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy ma charakter kategoryczny i bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w przypadku nie spełnienia chociaż jednej z przewidzianych w nim przesłanek, a w sprawie nie spełniono żadnej z nich, organ ma obowiązek wydać decyzję o pozbawieniu bezrobotnego statusu bezrobotnego. Wobec tego mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności, nie dostrzegając uchybień o charakterze procesowym, które miałyby wpływ na wynik sprawy oraz naruszeń przepisów prawa materialnego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.