IV SA/Wr 133/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej H. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 133/18 w sprawie ze skargi H. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 133/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił w całości skargę H. G. (zwanego dalej stroną lub skarżącym), uchylając opisane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wskazany wyrok został doręczony stronie skarżącej w dniu 24 maja 2018 r. z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o podmiotach uprawnionych do jej sporządzenia. W dniu 7 czerwca 2018 r. do tutejszego Sądu wpłynęła osobiście sporządzona przez skarżącego skarga kasacyjna na powyższy wyrok. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.), skarga kasacyjna – co do zasady – powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie zaś do treści art. 175 § 2 p.p.s.a wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, gdy sporządzającym tę skargę będzie sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ani z akt sprawy, ani tym bardziej z treści pisma nie wynika, aby skarżący należał do katalogu osób uprawnionych do osobistego wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem skargę kasacyjną dotkniętą wskazanym brakiem formalnym, którego skarżący nie jest w stanie usunąć, należało uznać za niedopuszczalną i z tej przyczyny odrzucić mając za podstawę art. 178 p.p.s.a. Marginalnie należy tylko zwrócić uwagę, że zakwestionowane w drodze skargi kasacyjnej orzeczenie tutejszego Sądu uchyla postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. i zobowiązuje ten organ do rozpatrzenia wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dla skarżącego jest to więc orzeczenie korzystne, które pozwoli na ponowne zajęcie się jego sprawą przez organ odwoławczy we wskazanym aspekcie procesowym.