II SAB/Ol 5/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi FUNDACJI A na bezczynność Miejskiego Szpitala Zespolonego w udostępnieniu informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W skardze na bezczynność Miejskiego Szpitala Zespolonego w udostępnieniu informacji publicznej FUNDACJA A zawarła wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy z 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz.U. z 2016 r., poz. 1817 ze zm.). Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie zarządzeniem z dnia 13 lutego 2018 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Podniósł, że wskazany w skardze przepis nie może stanowić samoistnej podstawy zwolnienia od opłat, gdyż jak stanowi, zwolnienie przysługuje organizacji pożytku publicznego w odniesieniu do prowadzonej przez nią działalności pożytku publicznego, jednak na zasadach określonych w przepisach odrębnych. Uregulowań takich nie wprowadzono do procedury sądowoadministracyjnej. Odrębnym przepisem jest art. 239 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), według którego nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. W niniejszym postępowaniu przepis ten nie znajduje jednak zastosowania. W konsekwencji, ze względu na zgłoszony wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi, pełnomocnikowi skarżącej doręczono 29 stycznia 2018 r. wezwanie do złożenia w terminie 7 dni wypełnionego urzędowego formularza PPF. Nałożone zobowiązanie nie zostało jednak wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 4 kwietnia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Miejskiego Szpitala Zespolonego w udostępnieniu informacji publicznej, w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 26 kwietnia 2018 r. (potwierdzenie odbioru, akta sądowe, k. – 59). W piśmie z dnia 2 maja 2018 r., będącym odpowiedzią na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony z opłat sądowych na podstawie art. 239 § 2 p.p.s.a. Wskazać należy, że jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1655/16, dla stwierdzenia, czy strona skarżąca, która posiada status organizacji pożytku publicznego, korzysta w określonej sprawie ze zwolnienia zawartego w art. 239 § 2 p.p.s.a., wymagane jest ustalenie, czy taka organizacja działa we "własnej sprawie". W tym bowiem zakresie procedura sądowoadministracyjna zawęża wyłączenie podmiotowe od uiszczania wpisu sądowego, które dotyczy organizacji pożytku publicznego, tylko do spraw własnych, jakie prowadzą takie organizacje. Zdaniem NSA, pojęcie to odnosić trzeba nie do wykonywanej przez organizację pożytku publicznego działalności statutowej, lecz do pojęcia sprawy administracyjnej, w której skarga została wniesiona, ale w ramach indywidualnego interesu prawnego takiej organizacji. Sformułowanie "sprawa własna" dotyczy zatem postępowania, w którym w drodze indywidualnego aktu administracyjnego organ władzy publicznej przyznaje lub nakłada określone prawa lub obowiązki wynikające z norm materialnoprawnych. Mając to na uwadze NSA stwierdził, że skarżąca organizacja pożytku publicznego wnosząc skargę w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej, występuje jako strona w swojej własnej sprawie w rozumieniu art. 239 § 2 p.p.s.a. Sprawa taka dotyczy bowiem realizacji przez stronę skarżącą jej celów statutowych, a zatem sfery działalności zewnętrznej tego podmiotu, co nie wpływa bezpośrednio na jego prawa i obowiązki oraz nie zmienia jego sytuacji prawnej. Nie można bowiem utożsamiać "spraw własnych" z działalnością statutową, gdyż w takim przypadku zwolnienie z kosztów przysługiwałoby stronie automatycznie w każdej sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Strona skarżąca nie jest w niniejszej sprawie zwolniona z opłat sądowych na podstawie art. 239 § 2 p.p.s.a. Skarżąca (działając przez pełnomocnika) – pouczona została prawidłowo o skutkach niedochowania wezwania do uiszczenia wpisu – w zakreślonym terminie, który upłynął 4 maja 2018 r., nie opłaciła wpisu od skargi, to zaś obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a.