VII SA/Wa 2392/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznego postanowienia oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 w związku z art. 126 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), po rozpatrzeniu wniosku H. K., o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2017r., znak: [...]w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, odmówił uchylenia ww. postanowienia. W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postanowieniem z [...] marca 2017 r., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2017 r., znak: [...], odmawiającym wszczęcia, na wniosek H. K., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2008 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T.J. pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego i dobudowę szybu windowego do budynku przy [...] w [...]. Podaniem z [...] marca 2017 r., uzupełnionym pismem z [...] maja 2017 r. oraz pismem z [...] czerwca 2017 r., H. K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2017 r. Jako podstawę wznowienia postępowania H. K. wskazał art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. na braku udziału strony w postępowaniu administracyjnym bez własnej winy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] czerwca 2017 r., wznowił na ww. wniosek, oparty na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., postępowanie w sprawie zakończonej postanowieniem własnym z [...] marca 2017 r. Organ uzasadniając swoje stanowisko stwierdził, że zarzut wydania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2017 r., z naruszeniem prawa strony do udziału w postępowaniu nie ma potwierdzenia w aktach sprawy, gdyż H.K. brał udział w postępowaniu prowadzonym przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, zakończonym postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. Ponadto, na skutek wniosku H. K. z [...] lutego 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie z [...] marca 2017 r., znak: [...] H. K. doręczana była wszelka korespondencja prowadzona w sprawie odmowy wszczęcia, na jego wniosek postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia[...]kwietnia 2012 r. W związku z powyższym organ stwierdził, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., stanowiąca podstawę wniosku H. K. nie zaistniała w postępowaniu zakończonym postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił uchylenia ww. postanowienia. H. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2017 r. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że H.K. żądanie wznowienia postępowania oparł na przesłance wynikającej z art.145 § 1 pkt 4 k.p.a., wskazując (w piśmie z [...] marca 2017 r.), że "jako strona byłem pozbawiony udziału w postępowaniu nie z własnej winy". Organ ponownie stwierdził, że zarzut wydania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2017 r., z naruszeniem prawa strony do udziału w postępowaniu nie znajduje potwierdzenia. Organ powtórzył argumentację zawartą w postanowieniu wydanym w pierwszej instancji. Z uwagi na powyższe Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lipca 2017 r. Odnosząc się do treści zażalenia organ wskazał, że bez znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia pozostaje argumentacja wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ zarzuty H. K. odnoszą się do decyzji o pozwoleniu na budowę. Badanie prawidłowości ww. rozstrzygnięcia o pozwoleniu na budowę nie było natomiast przedmiotem postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. rozstrzygnięcie złożył H. K.. Zaskarżanemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych środków w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w związku z tym, utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2017 r. powoływał się na art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., nie zaś na art. 145 § 1 pkt 4, na który powoływał się Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2017r. Skarżący wskazywał, iż dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Chodziło o sfałszowane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością, które stanowiło podstawę do wydania decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w ogóle nie odniósł się do tych kwestii. Powoływał się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. , który w niniejszym postępowaniu nie miał zastosowania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, powtórzył wszelkie argumenty z pierwszego postanowienia. Nie można zatem stwierdzić, że merytorycznie i zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wydał przedmiotowe postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jego oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Skarga okazała się niezasadna. Niniejsza sprawa zainicjowana została przez H. K. wnioskiem o wznowienie postępowania zawartym w piśmie z dnia [...] marca 2017 r., doprecyzowanych pismem z [...] maja 2017 r. oraz uzupełnionym pismem z [...] czerwca 2017 r. Skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. wskazał, że jako strona był pozbawiony udziału w postępowaniu bez własnej winy, a w piśmie z dnia [...] maja 2017r. (strona 3, pkt 3) domagał się wznowienia postępowania w spawie zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]marca 2017r. znak: [...] Tym samym organ zasadnie jako podstawę wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017r., przyjął art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Postępowanie dotyczące wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego stwarzającym prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną (postanowieniem), jeżeli postępowanie, w którym ją wydano, było dotknięte wadą przewidzianą między innymi w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera postępowanie, w którym właściwy organ rozpatruje ponownie sprawę zakończoną decyzją ostateczną (postanowieniem), badając, czy przyczyna wznowienia nie wpłynęła na treść rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. U podstaw tej przesłanki wznowienia postępowania leży naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). Oznacza to, że w ponownie prowadzonym (po wznowieniu) postępowaniu, organy administracji publicznej są obowiązane zagwarantować stronie możliwość obrony jej praw i interesów w toczącym się postępowaniu. Odmowa uchylenia decyzji w postępowaniu o wznowienie postępowania może nastąpić wówczas, gdy organ po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia. Przechodząc do oceny zaskarżonych postanowień należy wskazać, że Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego prawidłowo przyjął, że w sprawie objętej wznowieniem nie można stwierdzić, że H. K. bez własnej winy nie brał udziału. Przeciwnie z akt sprawy administracyjnej wynika, że H. K. brał czynny udział w tym postępowaniu. Przede wszystkim to na skutek wniosku H. K. z [...] lutego 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, GINB wydał postanowienie z[...]marca 2017 r., znak: [...]W sprawie, której wznowienia żądał H. K., skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, po czym organ wydał postanowienie z dnia [...] marca 2017r. stwierdzające uchybienia terminu. Wniosek o wznowienie dotyczył właśnie tego postępowania. Zasadnie organ wskazał, iż H.K. doręczana była wszelka korespondencja prowadzona w sprawie odmowy wszczęcia, na wniosek H. K., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...]z dnia [...] kwietnia 2012 r. W związku z powyższym słusznie organ stwierdził, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., stanowiąca podstawę wniosku H. K. nie zaistniała w postępowaniu zakończonym postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. Zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmowa uchylenia decyzji (postanowienia) następuje jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania organ stwierdzi, iż brak jest podstaw do jej uchylenia na mocy przepisu art. 145 § 1 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że treść pisma skarżącego z dnia [...] lipca 2017r. nie ma znaczenia dla oceny podstaw prawnych wniosku o wznowienie, gdyż do wznowienia postępowania doszło wcześniej. Pierwsze rozstrzygnięcie we wznowionym postępowaniu zapadło [...] lipca 2017r. Natomiast we wniosku o wznowienie postępowania z [...] marca 2017 r. skarżący wprawdzie wskazał na wstępie, że domaga się wycofania z obiegu prawnego postanowienia GINB w oparciu o większość przesłanek wymienionych w pkt od 1 do 8 art. 145 § 1 k.p.a., jednakże w dalszej części wniosku skarżący argumentuje jedynie przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wniosek ten został na wezwanie organu doprecyzowany przez pełnomocnika skarżącego pismem z dnia [...] maja 2017r. Z tego względu nie można zarzucić organowi braku staranności w odczytaniu woli skarżącego oraz wadliwości przyjętej przez organ podstawy prawnej prowadzonego postępowania wznowieniowego. Ponadto wskazać należy, że wznowienie postępowania na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. ograniczone jest koniecznością łącznego wystąpienia określonych warunków. Natomiast strona nie wskazała żadnego prawomocnego orzeczenia sądu lub innego organu, z którego wynikałoby, że postępowanie oparte było na fałszywych dowodach. Podniesione we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy argumenty wskazujące na inną podstawę wniosku o wznowienie nie są zasadne. Wynikające z treści wielu pism skarżącego, żądania kierowane do organu administracji, nie mogą być pochopnie formułowane, gdyż rodzą one określone konsekwencje prawne. W związku z powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.