V SA/Wa 771/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2018 r. V SA/Wa 771/16 o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi P. M. na postanowienie Ministra Finansów z dnia ... stycznia 2016 r. nr ... w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną: postanawia: odrzucić zażalenie. P. M. (dalej "skarżący") wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2018 r. V SA/Wa 771/16 o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (orzeczenia i zarządzenia referendarza w sprawach prawa pomocy), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2). Przepis art. 194 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1- 10 p.p.s.a. Oznacza to, że zażalenie przysługuje stronie tylko na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych, a ponadto zażalenie jest dopuszczalne tylko, kiedy ustawa jednoznacznie stanowi o możliwości jego wniesienia. Skoro Sąd pierwszej instancji, w którym orzeka referendarz, a od którego postanowienia wniesiono sprzeciw, rozpoznając ten środek odwoławczy orzeka jako Sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to od wydanego przez ten Sąd postanowienia, na podstawie art. 260 p.p.s.a., nie służy już środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z przepisu szczególnego. Tym samym skoro od postanowienia Sądu z dnia 24 kwietnia 2018 r. nie przysługuje środek odwoławczy, zażalenie skarżącego z dnia 16 maja 2018 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.